Τελικά εκείνο που έχω διαπιστώσει, και θεωρώ δεν είμαι η μόνη, είναι ότι η ύπαρξη εξοχικού σπιτιού, δεν είναι προσόν, κάθε άλλο. Στην αρχή ώσπου να το φτιάξεις, «καινούργιο κοσκινάκι μου», έχεις μια εξαιρετικά καλή διάθεση και υψηλό ηθικό για το νέο απόκτημα. Κάνεις όνειρα για τις ευχάριστες και ξεκούραστες ώρες που θα περάσεις, τις [...]

Είναι τέλος Ιουλίου. Σκέπτομαι τις καλοκαιρινές μου διακοπές. Στο νου μου έρχονται περασμένα καλοκαίρια. Συνήθως καλοκαιρινό προορισμό μου τα τελευταία χρόνια είναι η Σαντορίνη, όπου έχω ένα σπίτι και οφείλω τουλάχιστον να πηγαίνω μερικές μέρες το χρόνο για να το φροντίζω και να το συντηρώ. Δεν μπορώ να πω ότι είναι η καλύτερη μου! Δεν [...]

Όταν βρίσκομαι στο αυτοκίνητο, ακούω πάντα ραδιόφωνο. Προχθές που γύριζα στο σπίτι μου, ήταν γύρω στις επτά το απόγευμα, δεν υπήρχε σχεδόν καθόλου κίνηση και ήμουν χαλαρή. Έψαχνα τους σταθμούς του ραδιοφώνου μήπως ακούσω ειδήσεις, τελικά σταμάτησα στην ΝΕΤ, είχε πολύ ωραία τραγούδια, άλλα μου ήταν γνωστά και άλλα άγνωστα. Σιγοψυθίριζα,  όσα ήξερα. Είχα και [...]

Κατακαλόκαιρο. Η ζέστη μας έχει παραλύσει. Βγαίνω από το αυτοκίνητο, που ο κλιματισμός του το καθιστά βιώσιμο, και νομίζω ότι μπαίνω σε καμίνι. Όλο υπόσχομαι ότι θα μειώσω τη χρήση του αιρκοντίσιον τουλάχιστον στο αυτοκίνητο και όλο δεν καταφέρνω να το τηρήσω. Η διαφορά θερμοκρασίας από μέσα έξω δημιουργεί ένα σοκ στον οργανισμό κάτι που [...]

Κάποιοι, σκότωσαν εν ψυχρώ, έναν άνθρωπο οικογενειάρχη, 37 χρονών. Λέω κάποιοι, επειδή μέχρι στιγμής δεν υπάρχει ανάληψη ευθύνης. Υποθέσεις μόνο και εικασίες εκ μέρους της Αστυνομίας υπάρχουν. Ο νέος άνθρωπος που δολοφονήθηκε ήταν δημοσιογράφος. Ας δεχθούμε ότι αυτή η τύπου «μαφίας» δολοφονία έγινε από «τρομοκρατική οργάνωση», η οποία μάλιστα στο παρελθόν είχε προγράψει με προκυρήξεις [...]

Αυτός ο χρόνος πέρασε πολύ γρήγορα. Έτσι τουλάχιστον νομίζω. Πότε λέγαμε «Καλή Χρονιά και ευτυχισμένος ο καινούργιος χρόνος» και πότε φτάσαμε σχεδόν στον Αύγουστο, μου μοιάζει απίστευτο. Τελικά ο μόνος που βαδίζει ανεμπόδιστα είναι ο χρόνος, ούτε οικονομική κατάσταση, ούτε αυξήσεις τιμών ούτε ανεργία, τίποτε δεν τον σταματά. Τον ερχομό του Αυγούστου τελικά συνειδητοποίησα επειδή [...]

Τελικά για άλλη μια φορά διαπίστωσα ότι δεν χρειάζεται να έχεις πολλά λεφτά, αγάπη μόνο για αυτό που κάνεις και τότε η επιτυχία είναι βέβαιη. Με αγάπη μεγάλη και ακατάλυτη δούλεψαν όλοι οι συντελεστές του Λαϊκού Θεάτρου και πέτυχαν να δημιουργήσουν μια παράσταση που τίποτα δεν έχει να ζηλέψει των επαγγελματιών εκείνων που παίζουν αρχαίο [...]

Όταν ένα θέμα με απασχολήσει μου γίνεται έμμονη ιδέα, η οποία πολλές φορές αμβλύνετε όταν την μοιραστώ μαζί σας. Τις τελευταίες ημέρες και με αφορμή τη θέα των διαφόρων σκουπιδότοπων, μέσα και έξω από την πόλη, αναρωτιέμαι γιατί η πολιτεία δεν έχει προχωρήσει στη διαδικασία της ολοκληρωμένης ανακύκλωσης των απορριμμάτων, ανόργανων και οργανικών. Έχουμε συνηθίσει [...]

Ένα μεσημέρι πριν από μερικές μέρες είδα απέναντι στο σπίτι μου, εκεί που έχουν τοποθετηθεί κάδοι απορριμμάτων, μια κυρία να προσπαθεί να αφαιρέσει από τους κάδους ανακύκλωσης κάτι σακούλες με όλων των ειδών σκουπίδια, που κάποιοι ασυνείδητοι είχαν πετάξει. Με εντυπωσίασε και της το είπα, μαζί με τα συγχαρητήρια μου. Ανταλλάξαμε τις θέσεις μας για [...]

Κάποιοι αποφάσισαν να πρωτοτυπήσουν. Λεφτά έχουν, ανοίγουν όλες τις πόρτες, ελάχιστες αντιστάσεις αντιμετωπίζουν, αρκεί λοιπόν να ονειρευτούν κάτι και αυτό πραγματοποιείται. Αναρωτήθηκαν λοιπόν: «Που θα κάνουμε το γάμο των παιδιών μας; Σε ένα νησί; -Μπα! Έχει  ξαναγίνει και δεν έχει πια ενδιαφέρον. -Μήπως σε ένα ξενοδοχείο με πισίνα-λίμνη όπου με βάρκα θα εμφανιστούν οι νεόνυμφοι [...]

Η εκφωνήτρια των ειδήσεων είχε σχεδόν χάσει τα λόγια της. Επρόκειτο για μια έκτακτη είδηση, την οποία δεν μπορούσε να πιστέψει. «Δυο νέα κορίτσια, δεκαπέντε και δεκάξι χρόνων σκότωσαν έναν άνδρα ογδόντα χρόνων με είκοσι μια μαχαιριές» Χρησιμοποίησαν την ηλικία τους και το φύλλο τους και εισήλθαν στο σπίτι του με σκοπό να του αποσπάσουν [...]

Δεν μπορώ να κατανοήσω αυτή τη συμπεριφορά αυτών των ανθρώπων. Σαν να μην έζησαν ένα «ολοκαύτωμα». Σαν  να μην έζησαν τον φασισμό στο πετσί τους. Συμπεριφέρονται  ως ο επιούσιος λαός, ξεχωριστή φυλή, που μπορεί να εκφράζεται με αλαζονεία και επιθετικά απέναντι στους υπόλοιπους. Θα καταλάβατε, βέβαια, ότι αναφέρομαι στην τελευταία επίθεση  των Ισραηλινών δυνάμεων στα [...]

Και καλά, ας πούμε ότι καταλαβαίνω όσους διαφωνούν με τη συνένωση της Νέας Ερυθραίας με το Δήμο της Κηφισιάς (και όχι τον Δήμο της Εκάλης βέβαια εκεί συμφωνούν), εκείνους που γεννήθηκαν , έπαιξαν στις αλάνες της, την έζησαν από τότε που ήταν μια φούχτα γης και μια φούχτα ανθρώπων. Τότε που ήξερε ο ένας τον [...]

«Μπαμπά τι θα πει girl; Ρώτησα τον Αλέξανδρο και μου είπε: ?Αυτό που δεν ήθελες να είσαι!?» Οι δυο γιοί του παίζανε και ως συνήθως ο μεγάλος πειράζει τον μικρό. «Αλέξανδρε μη στεναχωρείς τον αδερφό σου, πρέπει να τον βοηθάς, σα μεγαλύτερος» «Μπαμπά δεν μπορεί να γίνεται συνεχώς αυτό, του είπα να μπει στο Internet [...]

Η κάθε αλλαγή από την καθημερινότητα μας και το ξεβόλεμα δημιουργεί πάντα αντιδράσεις, ακόμη και αν σου προτείνεται να βελτιώσεις τον τρόπο ζωή σου ή τις συνθήκες δουλειάς σου. Φοβάσαι το άγνωστο, αυτό που μπορεί να περιέχει δράκους και κακούς λύκους. Κάποιοι μάλιστα επενδύουν σ? αυτό τον φόβο, και με διάφορους τρόπους τον περνάνε διαδίδοντας [...]

Είχα σχεδόν τελειώσει το «άρθρο μου» για το φύλλο της εφημερίδας αυτής της εβδομάδας, ελάχιστες διορθώσεις έπρεπε να γίνουν και ήμουν ήσυχη. Αφορούσε στον Καλλικράτη. Βρισκόμουν μέσα στο αυτοκίνητο, κινούμενη επί της λεωφόρου Κηφισίας, λίγο πριν από τους Αμπελόκηπους, είχα τελειώσει μια δουλειά που είχα και σκέφθηκα να πάω σε μια φίλη που γιόρταζε και [...]

Ήταν αρχές Αυγούστου οι εξετάσεις είχαν τελειώσει και επιτέλους βρέθηκε μέσα σε ένα κουπέ τρένου μαζί με άλλους φοιτητές και συνοδούς τους. Όλο το βαγόνι ήταν ναυλωμένο για σπουδαστές από μια διεθνή φοιτητική οργάνωση και προσέφερε αρκετές ανέσεις με χαμηλό εισιτήριο. Αυτό το διαπίστωσε αργότερα, όταν το τρένο στη Γιουγκοσλαβία γέμισε με ανθρώπους και στους [...]

Είναι  παραμονή της αποφράδας 21 Απρίλη, τέτοιες μέρες θυμάμαι τον Λάζαρο, ένα ξάδερφό μου, Έλληνα της διασποράς, αγωνιστή της ελευθερίας και των δημοκρατικών αξιών. Σπούδασε γιατρός στη Γερμανία, όπου έζησε και μεγαλύτερο μέρος της ζωής του, με τη καρδιά του όμως δοσμένη στην Ελλάδα, που την αγαπούσε και τη νοιαζόταν. Έλεγε  λοιπόν ότι: «Θα πρέπει [...]

Ήταν γύρω στα δεκατρία της χρόνια. Ένα κορίτσι ασχημάτιστο ακόμη, χωρίς τις ανησυχίες που δημιούργει η εφηβεία. Καθόταν στα σκαλοπάτια του σπιτιού της αυτά που έβλεπαν στο δρόμο. Διάβαζε ένα βιβλίο, που της είχε δανείσει μια φίλη της, ήταν «Η Μάνα» του Γκόρκγι, το θυμάται σαν τώρα, ήταν καλοκαιρινές διακοπές και δεν είχε σχολικές υποχρεώσεις [...]

Πριν από το Πάσχα πήρα ένα έγγραφο της εφορίας. Έπρεπε να πληρώσω κάποια χρήματα για «Περαίωση Μ.Α.Π. (Μεγάλης ακίνητης περιουσίας)». Σκέφτηκα ότι οι λέξεις έχουν χάσει το νόημα τους, τι σημαίνει Μεγάλη Ακίνητη Περιουσία; Και τι σημαίνει «Περαίωση»; Μέχρι πότε ο πολίτης θα αντιμετωπίζεται σαν κατηγορούμενος και εν δυνάμει φοροαπατεώνας; Γιατί δεν γίνεται άμεσα ο [...]

Ήταν Μεγάλη Πέμπτη πρωί, ο άντρας της δεν μπορούσε να σταθεί από τους πόνους στη μέση και στη πλάτη, βογκούσε με τη παραμικρή κίνηση. Εκείνη η σφαίρα που τον είχε χτυπήσει στον πόλεμο του εξασφάλισε μεν ένα μετάλλιο ανδρείας, αλλά του κληροδότησε μια αναπηρία που δεν ήταν όμως αρκετή για την σύνταξη ή κάποιο έστω [...]

Κάθισε στον καναπέ να πιει τον απογευματινό της καφέ. Ήταν νωρίς ακόμη, περίμενε να περάσει η ώρα να πάει μέχρι την αδερφή της, να τη δει. Άρχισε να ξεφυλλίζει το άλμπουμ με τις φωτογραφίες, που είχε στο τραπεζάκι του σαλονιού. Το μυαλό της γύρισε πίσω. Έτρεχε στα γεγονότα και τις μέρες που είχαν αποθανατιστεί.

Αγαπητή Μαρία ( ή όπως σε λένε), Προχθές έγινε στη γειτονιά σου μια συγκέντρωση των κατοίκων της περιοχής, που θέλουνε να διαμαρτυρηθούν για την κεραία κινητής τηλεφωνίας που «φιλοξενείς» στην ταράτσα σου. Είχε προηγηθεί, μερικές ημέρες πριν, μια παρόμοια συγκέντρωση, λίγο πιο κάτω στο δεύτερο Δημοτικό Σχολείο. Φαντάζομαι ότι γνωρίζεις την ύπαρξη ενός σχολείου και [...]

Είμαι επιφυλακτική απέναντι στις διάφορες μέρες που είναι «αφιερωμένες» σε κάποιες ομάδες «αναξιοπαθούντων», όπως μάλλον θεωρούνται και οι γυναίκες. Μια μέρα λοιπόν που «γιορτάζεται»(!) η γυναίκα, η 8 Μαρτίου, είναι στη πραγματικότητα μια επέτειος, του ξεσηκωμού των γυναικών στο Σικάγο. Από τότε μέχρι σήμερα έχει πολύ νερό περάσει από το μύλο της ανδρικής κυριαρχίας, που [...]

Αγαπητοί Μαρία και Γιώργο, Την προηγούμενη εβδομάδα έγραψα ένα γράμμα σε κάποιους φίλους στην Γερμανία, στην ίδια περίπου ηλικία με σας και αυτοί σαν και σας είναι δημόσιοι υπάλληλοι. Υπηρετούν στο δήμο Αμβούργου, ενώ εσείς στο Υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών. Ανήκετε και εσείς όπως και αυτοί στη μεσαία τάξη. Έχουν τα ίδια με σας όνειρα [...]