Στο πάνελ της εκδήλωσης η Λίνα Τροχαλίτου-Σόρογκα (συντονίστρια της εκδήλωσης) και η Σώτη Τριανταφύλλου

ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ – ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ. ΣΗΜΕΙΩΣΑΤΕ 2.  Την εκδήλωση του  Πνευματικού Kέντρου στα πλαίσια των εκδηλώσεων «Γνωρίστε τους πεζογράφους και ποιητές μας» με καλεσμένη τη Σώτη Τριανταφύλλου προτίμησαν Ερυθραιώτες  και μη τη Δευτέρα 1 Μαρτίου Φεβρουαρίου, αφού την ίδια ώρα η συζήτηση στο «Δημοκρατικό Βήμα» που διοργάνωσε το δημοτικό συμβούλιο για τον «Καλλικράτη» συγκέντρωσε εμφανώς λιγότερους ενδιαφερόμενους.
Όπως και σε όλες τις εκδηλώσεις η Λίνα Τροχαλίτου-Σόρογκα, συντονίστρια της βραδιάς, παρουσίασε τη ζωή και το έργο της συγγραφέως αναφέροντας:
«Όταν τηλεφωνηθήκαμε με την Σώτη Τριανταφύλλου  τον περασμένο Οκτώβριο για να κανονίσουμε την σημερινή συνάντηση, δηλαδή 6 μήνες πριν, το πρώτο πράγμα που μου είπε ήταν. Θα ζούμε ως τότε; Αυτή την  φράση την κράτησα.
Έχετε ποτέ σκεφθεί πόσο διαφορετική θα ήταν η ζωή μας αν είχαμε τολμήσει να πάρουμε αλλιώτικους  δρόμους; Πόσοι από μας που αναγκαστήκαμε να συμβιβαστούμε δεν νιώθουμε πολλές φορές ότι ασφυκτιούμε και δεν είμαστε ευτυχισμένοι;  Και αν ακόμα συμβιβαστήκαμε, έχουμε  καμιά φορά αναλογιστεί ότι δεν μας μένει και πολύς χρόνος  μπροστά μας και είναι πια καιρός  να ζήσουμε τα όνειρά μας,  και να κάνουμε αυτό που πραγματικά ζητάει η καρδιά μας;
Στην  τρέχουσα ελληνική λογοτεχνική παραγωγή, υπάρχει μια συγγραφέας χωρίς συμβιβασμούς. Ζει καθημερινά τα όνειρά της ελεύθερη  σαν τον αέρα που αναπνέει. Ζει το σήμερα και το τώρα. Αυτή είναι η Σώτη Τριανταφύλλου  και την ευχαριστούμε που δέχθηκε την πρόσκλησή μας να είναι απόψε μαζί μας.
Η Σώτη  Τριανταφύλλου δεν πιστεύει στο Θεό, δεν πιστεύει στον κομφορμισμό, στην οικογένεια, δεν πιστεύει στη μητρότητα, ούτε στα εθνικά σύμβολα. Πολεμάει τις στείρες νοοτροπίες, ζώντας συνειδητά μόνη, χωρίς συμβιβασμούς.
Η Σώτη Τριαναταφύλλου δείχνει ευτυχισμένη. Είναι μία πολυτάλαντη συγγραφέας ροκ, μια φρέσκια, και ελπιδοφόρα φωνή στη σύγχρονη λογοτεχνία που απευθύνεται σε μια ευρεία γκάμα κοινών , σε αναγνώστες  διαφορετικών ηλικιών, και μορφωτικών επιπέδων. Είναι δημιουργός ευπώλητων αλλά και προχωρημένων βιβλίων, που είναι γραμμένα σε απλή αλλά όχι απλοική γραφή και βασίζονται στη μυθοπλασία η μη.
Γεννήθηκε το 57 στην Αθήνα. Σπούδασε Φαρμακευτική στο Παν/μιο Αθηνών, Ιστορία και Πολιτισμό στο Παρίσι, Ιστορία της Αμερικανικής Πόλης στη Νέα Υόρκη, καθώς και Γαλλική φιλολογία στο Παν/μιο Αθηνών. Είναι διδάκτωρ αμερικανικής ιστορίας και πολιτισμού. Έχει εργασθεί ως καθηγήτρια της ιστορίας του κιν/φου. Έχει γράψει συλλογές διηγημάτων, μυθιστορήματα, παιδικά βιβλία και νουβέλες. Μεταφράζει σε 4 γλώσσες και εργάζεται ως ελεύθερη δημοσιογράφος γράφοντας άρθρα σε εφημερίδες και περιοδικά.
Η Σώτη Τριανταφύλλου αποτελεί ένα συγγραφικό κεφάλαιο για τα ελληνικά γράμματα,  είναι πολύ μορφωμένη, έχει άποψη, και ρουφάει την ζωή με πάθος.
Σας θυμίζουμε μερικά από τα πιο γνωστά της βιβλία που είναι  «Το εργοστάσιο των μολυβιών», «Η φτωχή Μάργκο» , «Σάββατο βράδυ στην άκρη της πόλης»  «Αυριο μια άλλη χώρα»,  «Το Πιτσιμπούργκο», «Κινέζικα κουτιά»,  «Λίγο από το αίμα σου»,  Το  παιδικό βιβλίο  «Γράμμα από ένα δράκο», άλλα  σχετικά με τον  γαλλικό και νέο αγγλικό κιν/φο,  για τον Φρανσουά Τρυφώ  και πολλά άλλα… Θα κλείσουμε με το τελευταίο της βιβλίο, που θα παρουσιάσουμε αναλυτικότερα, με τίτλο «Ο χρόνος πάλι». Είναι αυτοβιογραφικό, γραμμένο σε «σπιντάτη» μορφή, εκφράζοντας μία προσωπική φιλοσοφία ενός εξεγερμένου ατόμου που δεν ανήκει πουθενά, «Η Σώτη μοιάζει με ορφανό μέσα στη θύελλα» έτσι την  αποκαλούν  οι φίλοι της.  Το βιβλίο μοιάζει με ταξιδιωτική λογοτεχνία, ένα μουσικό ημερολόγιο ροκ, με ερωτικές νεανικές ιστορίες, οικογενειακές στιγμές ασφυξίας αλλά και αναπόλησης,  ένα μυθιστόρημα ενηλικίωσης, αλλά και ιδεολογικής μοναξιάς.

O χρόνος πάλι, ένα παιχνίδι αυτοβιογραφίας. Η συγγραφέας ξετύλιξε μέσω του βιβλίου της την αυτοβιογραφία της.
Η μυθοπλασία συγχέεται με την πραγματικότητα. Όσα συνέβησαν συγχέονται με όσα θα μπορούσαν να είχαν συμβεί, με όσα θα ήταν ωραία να συμβούν «αν είχα μια δεύτερη ευκαιρία, μια δεύτερη ζωή θα γινόμουν?»
Το βιβλίο αυτό είναι καταγραφή μιας προσωπικής φιλοσοφίας για την ύπαρξη και για το γράψιμο, για την ζωή στην μεγαλούπολη, για την αποτυχία στον έρωτα, για τον Σαίξπηρ, για τους αγώνες?
Στις σελίδες του ξεδιπλώνεται ένα επαναστατικό, ασυμβίβαστο, πολυταξιδεμένο και πολύ μορφωμένο κορίτσι που πέρασε μια υπέροχη παιδική ηλικία και μια νεότητα που κράτησε περισσότερο από το συνηθισμένο που ζει συνεχώς σε μια εξέγερση χωρίς τέλος.
Οι κουβέντες της έξυπνες μας ομολογεί:
Από παιδί θαύμα έγινα παιδί τραύμα.
Είμαι σε αρμονία με τον εαυτό μου αισθάνομαι αποτυχημένος συγγραφέας αλλά επιτυχημένος αναγνώστης.
Η ανάγνωση μου έχει σώσει την ζωή από την πίεση.
Στο σχολείο «Αρσάκειο» στάλθηκα για να συντρίβει το ατίθασο μου πνεύμα και δεν αποδέχτηκα ποτέ την πίεση με δραματικές συνέπειες.
Ένας  φυσιολογικός άνθρωπος εκεί μέσα θα έπαιρνε πάντα διαγωγή κοσμία μια εξαιρετική μαθήτρια που δεν ανεχόταν όμως μύγα στο σπαθί της.
Στις σελίδες του βιβλίου ξετυλίγονται οι σχέσεις με τους γονείς της, οι σχέσεις με το ΚΚΕ, οι απόψεις της, οι αξίες της.
Ένα επαναστατικό πνεύμα, ανεξάρτητο και αγωνιστικό.
Μια καταιγίδα σκέψεων, συναισθημάτων, μια νεανική μορφή, ένα ανήσυχο ένα ανατρεπτικό, καλλιεργημένο πνεύμα, που ξετύλιξε τον εαυτό της και τις σκέψεις της όσην ώρα έμεινε κοντά μας, και κατάφερε να συνεπάρει το κοινό της.
Διάβαζε από πολύ μικρή καθώς το σπίτι της ήταν γεμάτο βιβλία και είχε βάλει στοίχημα ότι θα τα διαβάσει μέχρι τα δεκαπέντε όλα.
Κληρονόμησε την τρομερή μαχητικότητα το πείσμα και το κουράγιο απέναντι στις δυσκολίες. Κάθε επανάσταση θέλει κότσια και μόρφωση. Πάντα πρέπει να υπάρχει επανάσταση ενώ οι αξίες να είναι σταθερές. Εκτός από την ελευθερία χρειαζόμαστε και ένα πλαίσιο από κανόνες ενώ κάθε κανόνας έχει και την εξαίρεση του. Τα βιβλία την έχουν προστατεύσει από τις ακρότητες της νιότης.
«Ποτέ δεν θέλησα να παντρευτώ πολύ λιγότερο να κάνω οικογένεια. Το μόνο που ήθελα ήταν να είμαι ελεύθερη μέσα στον κόσμο. Ελεύθερη πανταχόθεν. Αν ήμουν γάτα, θα αποζητούσα τροφή, ζεστασιά το χειμώνα και ευκαιρίες για μια τυχαία βραδιά στα κεραμίδια. Το ίδιο αποζητώ και τώρα χωρίς να είμαι γάτα».
Μας εξηγεί τι πιστεύει σχετικά με την κοινωνία, τις ιδέες της. Το ταξίδι είναι το θέμα  του βιβλίου της. Το απόσταγμα ενός συγγραφέα που έχει κάνει μια στάση.
Μερικές σκέψεις που ξετυλίγονται στο βιβλίο της. Η αγάπη της για τα βιβλία υπερέβαινε τα σύνορα των πολιτικών ιδεών. Θρησκευτική πίστη δεν είχε ποτέ. Η θρησκεία φρονούν οι άθεοι σαν και μένα είναι σαν τις πυγολαμπίδες για να λάμψει χρειάζεται το σκοτάδι. Η πολυγλωσσία την βοήθησε να ανοίξει ένα παράθυρο στον κόσμο που δεν έκλεισε ποτέ.
Τίποτα δεν της χαρίστηκε. Τίποτε δεν της ήταν εύκολο είχε τρομερή αυτοπεποίθηση, φεύγοντας και περνώντας το κατώφλι του στρατοπέδου όπως χαρακτηρίζει το σπίτι της για να ζήσει σ? ένα κόσμο που έμοιαζε πράσινος σαν την κοιλάδα του Αδάμ.
Λεπτομέρειες ιδιωτικού και δημόσιου χαρακτήρα, ημερολόγια, περιστατικά αναμειγνύονται για να συνθέσουν ένα απολαυστικό βιβλίο με συναρπαστικές αφηγήσεις.
«Η τιμωρία του συγγραφέα είναι το ότι εκτίθεται στα μάτια των ηλιθίων και στην κριτική των βαρβάρων. Δεν το λέω εγώ, το λέει ο Μολιέρος. Το λέω κι εγώ.
Οι κριτικοί ξέρουν τον δρόμο, αλλά δεν ξέρουν να οδηγούν. Δεν το λέω εγώ, το λέει ο Κέννεθ Τάυναν. Το λέω κι εγώ.
Το μειονέκτημα της αθεΐας είναι ότι ξέρεις πως οι κακοί δεν θα τιμωρηθούν στον άλλο κόσμο».?