Την ώρα που ο πρωθυπουργός στο τηλεοπτικό του διάγγελμα μας ανακοίνωνε την απόφασή του να προκηρύξει πρόωρες εκλογές (τι δημοκρατία κι αυτή, ένας άνθρωπος ν΄ αποφασίζει τη διάλυση της Βουλής που έχουν αναδείξει εκατομμύρια ψηφοφόροι) έτυχε να διαβάζω την ανακοίνωση του εμπορικού συλλόγου της πόλης μας.
«Ασφυκτιούμε, δεν πάει άλλο»,  η κραυγή απόγνωσης των επαγγελματιών της πόλης.
Να ο λόγος για τον οποίο ο Καραμανλής πάει σε εκλογές. Τα πολυπληθή μεσαία στρώματα της χώρας αποτελούσαν ανέκαθεν βασικό στήριγμα της εκάστοτε κυβέρνησης και απ΄ ότι φαίνεται η παρούσα έχει απολέσει τη στήριξη της λεγόμενης «μεσαίας τάξης».
Ανεξάρτητα αν συμφωνεί ή διαφωνεί κάποιος με τις αιτίες και τους υπεύθυνους που επικαλείται ο εμπορικός σύλλογος για το οικονομικό αδιέξοδο στο οποίο έχουν περιέλθει τα μέλη του, αυτό που όλοι ζούμε καθημερινά είναι το στράγγισμα της αγοράς από το «οξυγόνο» της δηλαδή το χρήμα.
Η απουσία επενδυτικών κινήσεων λόγω της οικονομικής κρίσης, η στροφή στην αποταμίευση αντι την κατανάλωση, ο περιορισμός στην χορήγηση δανείων από τις τράπεζες, ο δραστικός περιορισμός της αγοραστικής δύναμης των εργαζομένων λόγω της αύξησης της ανεργίας και της καθήλωσης των αποδοχών τους είναι μερικές από τις αιτίες που έχουν οδηγήσει τους επαγγελματίες σε αυτή τη δεινή κατάσταση.
Μα το σημαντικότερο, οι ισχυροί οικονομικοί παράγοντες της χώρας σε συμφωνία με τα δύο κόμματα εξουσίας προσπαθούν να βγουν οι ίδιοι από τη κρίση όχι μόνο χωρίς να έχουν χάσει αλλά και κερδισμένοι. Απλή απόδειξη η αύξηση της κερδοφορίας των τραπεζών το 2009, μεσούσης της κρίσης.
Θα περίμενε λοιπόν κανείς από τους εμπόρους να προχωρήσουν ενωμένοι και αποφασισμένοι πολεμώντας τις αιτίες της κρίσης.
Αντίθετα, διαβάζοντας την ανακοίνωση ο αναγνώστης διαπιστώνει ότι στόχος των επαγγελματιών γίνονται οι ποδηλατόδρομοι, η ελεγχόμενη στάθμευση και οι κλήσεις(!!) από τη δημοτική αστυνομία.
Μια απλή διαπίστωση θα ήταν ότι σοβαρό πρόβλημα οι επαγγελματίες της πόλης αντιμετώπιζαν και πριν την ύπαρξη των ποδηλατοδρόμων, όσο για ελεγχόμενη στάθμευση και ελέγχους της δημοτικής αστυνομίας αυτοί ουδέποτε υπήρξαν.
Φοβάμαι ότι όσο και να χτυπάς το σαμάρι ο «γάιδαρος» της κρίσης δεν ενοχλείται. Και αυτή η στάση των επαγγελματιών εκτός του ότι τους στερεί συμμάχους (ποδηλάτες, πεζοί, οικολόγοι κ.λ.π.) τους αδικεί, τους αναγκάζει να αντιμετωπίζονται σαν συντεχνία που ενδιαφέρεται για την προσωρινή επιβίωσή της, αδιαφορώντας για τα χάλια της πόλης, την ασυδοσία του ΙΧ και του τσιμέντου, που τελικά βλάπτει εμπορικά και τους ίδιους.
Τι πρέπει να γίνει; Λόγω ελλείψεως χώρου, θα επανέλθουμε…

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.