«Απομνημονεύματα του Στρατηγού Μακρυγιάννη

Διαβάζοντας τα Απομνημονεύματα του Στρατηγού Μακρυγιάννη σκέπτομαι πάντα, ότι το συγκλονιστικό για τη νεοελληνική λογοτεχνία κείμενο το οποίο αγνοήθηκε και «αναστήθηκε» στη δεκαετία του 1940, επισκιάζει και αυτά τα πολεμικά κατορθώματα του μεγάλου, του λαμπρού αγωνιστή του 1821!
?Εγώ στην άθλιαν κατάστασίν μου, τους λέγω: «Αδελφοί, με αδικείτε.
Ελλάδα δεν πουλάω, νοικοκυραίγοι μου. Τέτοιον αγαθόν πολύτιμον δεν έχω εις την πραγμάτειαν μου Μα και να τό ?χα δεν τό δινα κανενός.
Κι αν πουλιέται η Ελλάδα, δεν αγοράζεται σήμερις, διότι κάνατε τον κόσμο εσείς λογιώτατοι, να μην θέλει να αγοράσει κάτι τέτοιο».
….Και σκουπίζοντας τα δάκρυα μου τους είπα: « Δεν βλέπετε που θέλουν να κάμουν την Ελλάδα παλιόψαθα;
Βοηθείστε, διότι μας παίρνουν, αυτοί οι μισοέλληνες και άθρησκοι , ότι πολύτιμον τζιβαϊρικόν έχομεν….Μην αφήσετε, Άγιοι μου αυτά τα γκιντί πουλημένα κριγιάτα της τυραγνίας να μασκαρέψουν και να αφανίσουν τους Έλληνες κάνοντας περισσότερα κακά από αυτά που καταδέχτηκεν ο Τούρκος…»
«..0 Μακρυγιάννης είναι ο πιο σημαντικός πεζογράφος της νέας Ελληνικής Λογοτεχνίας, …στάθηκε ο πιο ταπεινός αλλά ο πιο σταθερός διδάσκαλος μου», είπε ο νομπελίστας ποιητής μας, ο Γ. Σεφέρης.
Ο Κ. Παλαμάς μίλησε για «αριστούργημα του αγράμματου, μα γερού και αυτόνομου μυαλού»
Ο «αγράμματος» Στρατηγός Μακρυγιάννης, ο παθιασμένος επαναστάτης, χάραξε στο χαρτί στιγμές της Ιστορίας που θα λάμπουν πάντα στο λογοτεχνικό μας στερέωμα. Δεν μπορούσε να διαβάσει, έγραφε όμως ,30άχρονος πια,., με τη ψυχή του.!
… «Τούτην την πατρίδα την έχομεν όλοι μαζί και σοφοί και αμαθείς και πλούσιοι και φτωχοί και πολιτικοί και στρατιωτικοί και οι πλέον μικρότεροι άνθρωποι. Όσοι αγωνιστήκαμεν, αναλόγως ο καθείς, έχομεν να ζήσωμεν εδώ. Το λοιπόν δουλέψαμεν όλοι μαζί, να την φυλάμεν κι όλοι μαζί και να μην λέγη ούτε ο δυνατός «εγώ», ούτε ο αδύνατος.
Ξέρετε πότε να λέγει ο καθείς «εγώ»; Όταν αγωνιστή μόνος του και φκειάση, ή χαλάση, να λέγη εγώ? όταν όμως αγωνίζονται πολλοί και φκειάνουν, τότε να λένε «εμείς». Είμαστε εις το « εμείς» κι όχι εις το «εγώ». Και εις το εξής να μάθωμεν γνώση, αν θέλωμεν να φκειάσωμεν χωριόν, να ζήσωμεν όλοι μαζί..».
Απύθμενη, προκλητική η ημιμάθεια στην εποχή μας. Αποθέωση του «δήθεν», της ευτέλειας, της χυδαιότητας. Πώς να προστατευθείς από τις στρατιές των γελοίων… «κατά φαντασία σοφών»;
Καταφύγιο, για μια ακόμα φορά, στους χαλεπούς καιρούς, τα Απομνημονεύματα του ταπεινού Στρατηγού Μακρυγιάννη, του… αγράμματου δάσκαλου του Σεφέρη!!

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.