ΔΗΜΟΣ ΚΗΦΙΣΙΑΣ – ΔΗΜΟΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ 2010 & ΑΝΤΙΠΑΡΑΘΕΣΕΙΣ

giannoy_petros.jpg

Η ιστορία κύκλους κάνει. Έτσι η Κηφισιά ξαναβρίσκει την πριν από 80 περίπου χρόνια χωρική της ενότητα. Ήταν το 1920 όταν ο μηχανικός Σπήλιος Αγαπητός συνέλαβε την ιδέα δημιουργίας ενός πρότυπου παραθεριστικού οικισμού στους πρόποδες του Πεντελικού όρους. Η αγορά το 1922 της δασικής έκτασης από την εταιρεία συνεταιρισμού «Παπαδάκης ? Ηλιοπουλος και Σια» για την υλοποίηση της ιδέας του Σ. Αγαπητού συμπίπτει με την εγκατάσταση των προσφύγων στην Κηφισιά και την ίδρυση της «Οργάνωσης Προσφύγων Κηφισιάς». Σχεδόν παράλληλα επίσης οικοδομούνται η Εκάλη στο πρότυπο της κηπούπολης από την ιδιωτική πρωτοβουλία και ο προσφυγικός συνοικισμός της Ν. Ερυθραίας με την «κρατική μέριμνα». Σύμπτωση επίσης παρατηρείται και στο χρόνο που τα δύο αυτά προάστια αποσπάστηκαν από την Κηφισιά και έγιναν ανεξάρτητες κοινότητες.
Επιπλέον αξίζει να θυμηθούμε πως 3 ιδιωτικοί συνεταιρισμοί ανέπτυξαν οικισμούς στην περιοχή (1926 Συνεταιρισμός Καστριού/1950 Συνεταιρισμός Βουλευτών/1953 Συνεταιρισμός Εθνικιστικών Αναπήρων Πολέμου).
Να λοιπόν που η αυτοδιοικητική μεταρρύθμιση του 2010 θα επιστρέψει στο Δήμο της Κηφισιάς την παλιά του έκταση. Μόνο που δεν επιστρέφει δασικές εκτάσεις, αλλά δομημένες πλέον πόλεις με  περισσότερο από 20.000  πληθυσμό.
Η παραπάνω σύντομη ιστορική αναδρομή έχει τη σημασία της. Ερμηνεύει την πολεοδομική ανισορροπία, που παρατηρείται στο νέο δήμο, ερμηνεύει επίσης και την υψηλή αξία που έχει η γη στην περιοχή. Γιατί οι οικισμοί της περιοχής που χαρακτηρίζονται ως κηπούπολεις, όχι μόνο συμπαρέσυραν νέες περιοχές που έχουν ενταχθεί στο σχέδιο (Μορτερό) στην ίδια αντίληψη, αλλά και καλλιέργησαν προσδοκίες πλουτισμού από τη γη σε όλους ανεξαιρέτως τους κατοίκους της ευρύτερης περιοχής.
Να λοιπόν ένα πρώτο πεδίο αντιπαράθεσης.
Ένας νέος γενικός πολεοδομικός σχεδιασμός, όπου θα πρέπει να γνωρίζουμε πως επειδή στα πολεοδομικά θέματα υπάρχουν διαφορετικά συμφέροντα η έννοια του δημόσιου συμφέροντος σπάνια συμπίπτει με την έννοια του κοινού συμφέροντος και στερείται αντικειμενικού προσδιορισμού. Έτσι υποχρεωτικά οι πολεοδομικές επιλογές μπαίνουν στο πεδίο των αντιπαραθέσεων, των αναμετρήσεων, των πιέσεων και των επηρεασμών.
Ένα δεύτερο σημαντικό πεδίο αντιπαράθεσης αποτελεί η διαχείριση των βασικών δικτύων της νέας πόλης.
Για παράδειγμα:
Η Κηφισιά εκτός της έκτασης κληρονομεί και 4 ανεξάρτητα δίκτυα ύδρευσης. Μία από τις προεκλογικές δεσμεύσεις της δημάρχου της Ν. Ερυθραίας  ήταν και η κατάργηση της υπηρεσίας ύδρευσης του Καστριού. Δεν το επιχείρησε. Όμως το νερό είναι φυσικό αγαθό σε ανεπάρκεια και δεν αποτελεί περιουσιακό στοιχείο κανενός συνεταιρισμού.
Καθαριότητα. Κληρονομεί ο δήμος Κηφισιάς 2 υπηρεσίες καθαριότητας. Για τη Ν. Ερυθραία που έχουμε στοιχεία μπορούμε να πούμε ότι κληρονομεί μια ζημιογόνο υπηρεσία, που βρίσκεται μακριά από το στόχο, τον οποίο θέτει ο νόμος 2939/01 Η Ν. Ερυθραία ανακυκλώνει λιγότερο του 10% των στερεών αποβλήτων της. Με βάση τον τελευταίο απολογισμό του δημάρχου της Κηφισιάς  η Κηφισιά ανακύκλωσε τον περασμένο χρόνο 3.500.000 κιλά απορριμμάτων. Μόνο που ξεχνά να μας ενημερώσει ο δήμαρχος για τον συνολικό όγκο των απορριμμάτων. Υποθέτουμε στο βαθμό που δεν το πράττει  βρίσκεται αρκετά μακριά από το στόχο της μείωσης του συνολικού όγκου στο 50%.
Δύο τα πεδία αντιπαράθεσης ως αναφορά την καθαριότητα. Το ένα είναι οι τρόποι με τους οποίους είμαστε πλέον υποχρεωμένοι να πιάσουμε συγκεκριμένους ποσοτικούς στόχους  με βάση το σχετικό νόμο. Να μην ξεχνάμε ότι στο χώρο των σκουπιδιών υπάρχουν ισχυρά και μεγάλα συμφέροντα γιατί τα χρήματα είναι πάρα πολλά.
Το δεύτερο πεδίο αντιπαράθεσης σχετίζεται με τον τρόπο πληρωμής των δημοτικών τελών. Τα τελευταία θα συνεχίσουμε να τα υπολογίζουμε με βάση την  αναχρονιστική αντίληψη των  τετραγωνικών μέτρων της κατοικίας ή με βάση την αρχή «ο ρυπαίνων πληρώνει»; Που σημαίνει πληρώνω ανάλογα με την ποσότητα των απορριμμάτων μου, που οδηγώ στην χωματερή.
Δεν πρέπει επίσης να ξεχνάμε ότι είναι πολύ πιθανόν από το Φθινόπωρο να υπάρξει αύξηση του ρεύματος από τη ΔΕΗ μέχρι και 50% . Τι θα γίνει άραγε με τα δημοτικά τέλη;
Οι αντιπαραθέσεις συνεχίζονται και γίνονται οξύτερες στο πεδίο της κοινωνικής πολιτικής.
Όπως αναφέρθηκε ο δήμος της Κηφισιάς δεν αποκτά δασικές εκτάσεις προσθέτει στο πληθυσμό του περισσότερους από 20.000 νέους πολίτες. Νέους πολίτες που θα αθροιστούν με αυτούς της Κηφισιάς και μάλλον θα ξεπεράσουν  σε σύνολο τις 100.000. Πολλοί από αυτούς βέβαια δεν προσδιορίζουν το τόπο κατοικίας τους μόνο ως υπνωτήριο, αλλά  απαιτούν ουσιαστικές εξυπηρετήσεις  στην πόλη που ζουν. Απαιτήσεις που πρέπει να είναι αυξημένες γιατί αυξημένες θα είναι και οι αρμοδιότητες του νέου δήμου. Απαιτήσεις όμως, οι οποίες δεν εξαντλούνται σε γραφειοκρατικές διαδικασίες που και αυτές είναι σημαντικές, αλλά σε θέματα όπως για παράδειγμα:
Που παίζουν και που μαθαίνουν τα παιδιά μας.
Που αφήνει μια νέα εργαζόμενη μητέρα το βρέφος της για να μην αποκλειστεί από την αγορά εργασίας.
Με ποιο τρόπο προασπίζεται από το δήμο η υγεία των κατοίκων που εκπροσωπεί.
Με ποιους τρόπους αντιμετωπίζονται οι άνεργοι πολίτες.
Στον τελευταίο απολογισμό του δημάρχου της Κηφισιάς μαθαίνουμε ότι ο δήμος επιχορήγησε από δικά του έσοδα τα συνολικά 20 σχολεία της περιοχής του με το ποσόν των 300.000 ευρώ. Αν γίνει μια αναγωγή στο σύνολο των παιδιών πρέπει να ισοδυναμεί με κάτι λιγότερο των 10 ευρώ / παιδί. Δεν αναφέρεται όμως καθόλου στο ποσοστό αποτυχίας των Λυκείων της πόλης του  και ποιες οι παρεμβάσεις του δήμου μέσα στους θεσμούς που συμμετέχει (επιτροπή παιδείας, σχολικές επιτροπές και σχολικά συμβούλια).  Αντίστοιχο νούμερο επιχορήγησης ανά παιδί καταγράφεται και στο δήμο Ν. Ερυθραίας. Στο Λύκειο της τελευταίας το 44% των μαθητών, έγραψαν κάτω από τη βάση, στις πρόσφατες πανελλαδικές εξετάσεις.
Θα φροντίσουμε λοιπόν για ποιοτικότερη μάθηση στα σχολεία της πόλης μας εξαντλώντας το θεσμικό ρόλο του δήμου και διεκδικώντας παράλληλα ευρύτερο ή θα καμαρώνουμε για το βάψιμο των κτιρίων και θα παρακολουθούμε μαθητές και γονείς που εκπροσωπούμε να πορεύονται στη μοίρα τους ;
Ο νέος δήμος θα λειτουργήσει με 5 βρεφονηπιακούς σταθμούς. Σίγουρα δεν καλύπτουν τις ανάγκες των πολιτών. Επιπλέον σε κανένα δεν φιλοξενούνται παιδιά ηλικίας κάτω των 2,5ετών ούτε λειτουργούν με συγκεκριμένες προδιαγραφές (αριθμός νηπιαγωγών, βοηθών κ.λ.π / παιδί).
Γιατί άραγε μέχρι σήμερα οι δήμοι για παράδειγμα της Κηφισιάς και της Ν. Ερυθραίας δεν έχουν φροντίσει να καλύψουν τις ανάγκες των νέων εργαζόμενων μητέρων;
Τα πολυϊατρεία και ΚΑΠΗ που λειτουργούν στους δύο δήμους προασπίζουν τις ανάγκες υγείας του πληθυσμού; Θα προχωρήσει ο δήμος στην ίδρυση ενός αστικού τύπου κέντρου υγείας, που θα είναι άμεσα προσβάσιμο 24 ώρες το 24ωρο από τους πολίτες ή θα συνεχίσει να προασπίζει την υγεία των πολιτών που εκπροσωπεί με ψηφοθηρικούς μηχανισμούς και όχι μόνο, τύπου πολυϊατρείων και ασθενοφόρα που κοσμούν προεκλογικά προγράμματα; Τα ΚΑΠΗ θα εκπληρώσουν επιτέλους το ρόλο ύπαρξης τους ή θα συνεχίσουν να μεταλλάσσονται σε λέσχες φιλίας και εκδρομικά γραφεία;
Τέλος το πρόβλημα των ανέργων στην περιοχή απλά θα καταγράφεται από τις κοινωνικές υπηρεσίες του Δήμου και τον ΟΑΕΔ ή  θα διεκδικήσει  πρωταγωνιστικό ρόλο στην ανάπτυξη για παράδειγμα της κοινωνικής οικονομίας (3ος τομέας της οικονομίας) σε ένα πλαίσιο αντίστοιχο με αυτό των κοινωνικών συνεταιρισμών, που ορίζει ο νόμος 2716/1999;
Όλα τα παραπάνω πεδία αντιπαραθέσεων και ερωτημάτων προφανώς δεν είναι τα μόνα και βέβαια δεν επιδέχονται μονοσήμαντες απαντήσεις. Οι τελευταίες σίγουρα δεν υφαίνονται σε ένα  καμβά, που κυριαρχεί το πρόσωπο ενός δημάρχου, όσο χαρισματικός και εάν είναι αυτός.
Απαντήσεις θα δοθούν μόνο από την πιεστική παρουσία ενός κινήματος πολιτών που  θα ζητήσει τη συμμετοχή του στο σχεδιασμό της νέας πόλης, με λόγο υπεύθυνο, τεκμηριωμένο αλλά και διεκδικητικό. Αυτός άλλωστε ήταν και ο ρόλος της παράταξης «Οι Πολίτες» τα 5 τελευταία χρόνια στο δήμο της Ν. Ερυθραίας και αυτός είναι ο λόγος που δηλώνουμε παρόντες στο νέο τοπίο.
Τέλος ο νέος ιστορικός κύκλος που ανοίγει για το δήμο της Κηφισιάς συμπίπτει χρονικά με ένα νέο κύκλο που ανοίγει και για τη χώρα μας. Η οικονομική κρίση αποτελεί πεδίο αντιπαραθέσεων και δίνει την ευκαιρία σε συντηρητικές δυνάμεις να απαξιώσουν τη σημασία του κοινωνικού κράτους, της συλλογικής δράσης των συλλογικών και εν τέλει των δημοκρατικών θεσμών. Η Τοπική Αυτοδιοίκηση προφανώς δεν θα μείνει ανεπηρέαστη και οι χρόνιες παθογένειες που παρατηρούνται στο χώρο της,  δίνουν την ευκαιρία στις ίδιες δυνάμεις να την παραδώσουν στον ιδιωτικό τομέα. Στις δυνάμεις αυτές οι απαντήσεις, που πρέπει να δοθούν από ένα αυτοδιοικητικό κίνημα δεν μπορεί να βασίζονται σε ιδεολογικούς διαχωρισμούς, περιχαρακώσεις, ιδεολογήματα και αγκυλώσεις του παρελθόντος. Απαντήσεις θα δοθούν μόνο μέσα από μια πολιτική, που θα ορίζεται με ποιοτικά κριτήρια, αποδοτικά, αποτελεσματικά και μετρήσιμα, που ενισχύει το ρόλο της αυτοδιοίκησης και ενδυναμώνει τις σχέσεις της με τους πολίτες.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.