Θύμησες+θύμησες= Θύμησες, χωρίς σειρά?
Με  μνήμη σε παρελθόντα, και ετούτη τη φορά.

(«Η σοβιετική εξουσία καταλάβαινε πολύ καλά ότι ο σοσιαλισμός δεν έχει ανάγκη από μια οποιαδήποτε ενότητα, αλλά από ενότητα αδελφική και ότι τέτοια ενότητα ή θα πραγματοποιηθεί μόνο με την εθελοντική συμμαχία των εργαζομένων τάξεων των εθνοτήτων, ή δε θα πραγματοποιηθεί καθόλου.(?) «Εθελοντική ένωση των εργαζομένων όλων των ανεξάρτητων σοβιετικών δημοκρατιών». Αυτός ακριβώς είναι ο δρόμος για την ένωση των λαών, που διακήρυττε πάντα η σοβιετική εξουσία.
(?) Η σοβιετική εξουσία, παραχωρεί στον κάθε λαό το απόλυτο δικαίωμα να διοικείται με βάση τους νόμους του και τα έθιμα του(?) Αν ο λαός του Νταγκεστάν επιθυμεί να διατηρηθούν οι νόμοι και τα έθιμα του, πρέπει να διατηρηθούν(?) Γι? αυτό είναι απαραίτητο να δημιουργηθούν περισσότερα σχολεία και όργανα διοίκησης με βάση τη μητρική γλώσσα.
Η σοβιετική κυβέρνηση είναι η πρώτη κυβέρνηση, που παραχωρεί θεληματικά αυτονομία στο Νταγκεστάν. Αυτό σημαίνει ότι η αυτονομία που παραχωρείται στο Νταγκεστάν θα αποτελέσει για τη ζωή της Δημοκρατία του Νταγκεστάν μια στερεή και ακατάλυτη βάση, γιατί στερεό είναι μόνο εκείνο που δίνεται θεληματικά»1)
?1979: Μόσχα, Λένινγκραντ- πρώην και σήμερα, Αγία Πετρούπολη ? Μούρμανσκ, Αρχάγγελος- 69η παράλληλος της γης, με τις «παραμυθένιες» εξάμηνες «Λευκές Νύχτες» να κυριαρχούν-, Κιζί.
Σε ένα ταξίδι, μόλις δεκαπέντε ημερών, τι μπορεί να δει κανείς και να καταλάβει για μια απέραντη χώρα, όπως ήταν η πρώην Ένωση Σοσιαλιστικών Σοβιετικών Δημοκρατιών;
«Τίποτα ή σχεδόν τίποτα».
Όμως τη φιλία του πολυεθνικού λαού, την ένιωθες, την καταλάβαινες και έβλεπες πεντακάθαρα στο ήρεμο πρόσωπο του, στο γαλήνιο βλέμμα του, στην ήσυχη περπατησιά του, τη σιγουριά που είχε στην εργασία στη δημόσια δωρεάν Υγεία, παιδεία, κατοικία, αναψυχή, καλλιτεχνική δημιουργία και άλλων κοινωνικών αγαθών, που σε έκανε να λες, για τον δικό σου κόσμο:
«Γιατί εμείς , ρε γαμώτο να ζούμε καθημερινά με το άγχος, αν θα έχουμε αύριο δουλειά, αν ,αν, αν, και που να βρω το χρήμα να σπουδάσουν τα παιδιά, έσπρωξαν τη Παιδεία στη «πουτανιά», ωχ αμάν , αρρώστησα και μου ζητάνε χοντρο- χρηματο- φακελάκι, για αν βρω τη γιατρειά, καπιταλισμέ μας πέθανες, είσαι «Νυχιών πολίτευμα/όρνεων λυσσόντων»2 αμάν, αμάν ,αμάν πατρίδα μου αμάν».
Τέλος πάντων, θα έρθει σίγουρα και η δική μας σειρά, που ?-με λίγα λόγια και φυσικά χωρίς «σάλτσα» πάμε παρακάτω.
Θεωρώντας ? κατά τη γνώμη μου- ότι ο τουρισμός, έτσι όπως τον γνωρίζουμε από τη μεριά μας περιέχει μόνο τη μορφή, δηλαδή ? τη «βιτρίνα» της κάθε χώρας, εγώ, έφυγα για το ταξίδι αυτό παίρνοντας μαζί μου στις αποσκευές, τη μορφή και το περιεχόμενο για τη συγκεκριμένη χώρα ?Σοβιετική Ένωση- (που δυστυχώς ανατράπηκε το 1989, γιατί: «Φτάνει απλώς να υποσκάψει κανείς την ιδέα της ηγεσίας της εργατικής τάξης, για να μην μείνει πέτρα πάνω σε πέτρα από τη συμμαχία των εργατών και των αγροτών και να γυρίσουν πίσω στη παλιά φωλιά τους οι κεφαλαιοκράτες και οι τσιφλικάδες»3.
Όπερ και εγένετο.
Και επίσης, γιατί: «Ένα από τα δυο: Είτε θα εφαρμόζουμε και μελλοντικά επαναστατική πολιτική συσπειρώνοντας γύρω απ? την εργατική τάξη της ΕΣΣΔ τους προλετάριους και τους καταπιεζόμενους όλων των χωρών- και τότε το διεθνές κεφάλαιο θα μας βάζει κάθε λογής εμπόδια στην πορεία μας προς τα μπρος. Είτε θ? απαρνηθούμε την επαναστατική πολιτική μας, θα κάνουμε μια σειρά παραχωρήσεις αρχών στο διεθνές κεφάλαιο- και τότε ίσως το διεθνές κεφάλαιο να μην έχει αντίρρηση να μας «βοηθήσει» στο έργο του εκφυλισμού της σοσιαλιστικής μας χώρας σε μια «καλή» αστική δημοκρατία»4.
Όπερ, κι αυτό εγένετο. Τελικά ? κατά την ιστορική αντικειμενική αλήθεια ? τα λογικά μυαλά- που μελετούν την αντικειμενική πραγματικότητα- μιλούν «προφητικά» και όχι τα κολακευτικά «δήθεν» «σοφά μυαλά»)
Και γύρισα, από το πρώτο στο κόσμο Εργατικό Κράτος, με ?
ΜΠΑΡΜΠΑ- ΑΝΕΣΤΗΣ: «Τι νέα, από το ταξίδι σου Αριστόνικε;»
ΑΡΙΣΤΟΝΙΚΟΣ: «Θαυμαστικά και ερωτηματικά»
ΜΠΑΡΜΑΠΑ ? ΑΝΕΣΤΗΣ: «Που πάει να πει;»
ΑΡΙΣΤΟΝΙΚΟΣ: «Θαύμασα, των λαοεθνοτήτων την ισότητα, σε κοινωνικό και μορφωτικό επίπεδο ατομικό. Που πάει να πει: «Η σοσιαλιστική κοινωνία δεν συντρίβει την ατομικότητα, αλλά επιτρέπει την εκκόλαψη της»5.
Την ατομική καλλιτεχνική πρωτοβουλία, να υποτάσσεται και ταυτόχρονα να αναδεικνύεται μέσα από τη συλλογικότητα, του μη συναγωνισμού. Που πάει να πει: «Η τέχνη εξουσιάζεται από το «άτομο», αλλά μόνο η ομάδα είναι ικανή να δημιουργεί. Τον Δία τον δημιούργησε ο λαός κι ο Φειδίας τον ενσάρκωσε στο μάρμαρο»6
Ο  νοών νοήτω.
Την χωρίς ηγεμονία και την μη συγχώνευση του ενός πολιτισμού μέσα στον άλλον, για την εγγυότητα του πολυεθνικού πολιτισμού. Που πάει να πει: « Αν γίνει «αφομοίωση» των πολιτισμών θα εξαφανιστεί η πολιτιστική πολυχρωμία»7. Γιατί: «Η συνύπαρξη μέσα από τη διαφορετικότητα των πολιτισμών εγγυάται και την αρμονική πορεία της ανθρωπότητας καθώς στοχεύει στα ανώτερα στάδια ενός ανθρωπιστικού πολιτισμού»8
Επίσης, γιατί: «?Πρώτος ο σοσιαλισμός επινόησε και ίδρυσε Υπουργεία Πολιτισμού, για να τα αντιγράψει ύστερα και βαθμιαία όλος ο καπιταλιστικός κόσμος»9 και ρωτήθηκα: Τη στιγμή που υπάρχει η νόμιμη συναλλαγή χρημάτων μέσω τράπεζας, γιατί να «επιτρέπεται» να γίνονται τα «στραβά»- κρατικά ? «μάτια»,στη «μαύρη αγορά» ανταλλαγής χρημάτων με τους τουρίστες;
Αφού υπάρχει αναπτυγμένη τεχνολογία, γιατί να χρειάζεται το δολάριο, ο σοβιετικός πολίτης, για να αγοράσει από τα ? απαράδεχτα, κατά τη γνώμη μου- ειδικά καταστήματα προϊόντα εισαγόμενα που μπορούν να παραχθούν στη χώρα του; παραδείγματος χάρη : «κωλοτούμπες» κάνει η νεολαία, για να φορέσει ένα»μπλού-τζήν».
«Εσύ, μπάρμπα ?Ανέστη, τι έχεις να πεις για τα «θαυμαστικά» και τα «ερωτηματικά», που σου ανάφερα;»
ΜΠΑΡΜΠΑ ΑΝΕΣΤΗΣ: «Για τα «!» σου, έχω να πω: Ο σοσιαλισμός ? κομμουνισμός, είναι το μέλλον της ανθρωπότητας. Και όσοι πιο πολλοί άνθρωποι το καταλάβουν γρήγορα, τόσο πιο γρήγορα θα έρθει το μέλλον γι? αυτούς, μα και για εκείνους τους υπόλοιπους, που τότε θα το καταλάβουν.
Για τα «;» σου, που δικαίως θέτεις, έχω να πω: Έχει απόλυτο δίκιο η κριτική εκείνη ? πριν από πολλά χρόνια (1934)- , που λέει: «το να βγάζει κανείς το συμπέρασμα, ότι ο σοσιαλισμός απαιτεί, την ισοπέδωση, την εξίσωση, την εξομοίωση των αναγκών των μελών της κοινωνίας, την ισοπέδωση των γούστων και της ατομικής ζωής τους, ότι σύμφωνα , ότι σύμφωνα με τα σχέδια των μαρξιστών όλοι πρέπει να φορούν τα ίδια κουστούμια και να τρώνε το ίδιο φαγητό και στην ίδια ποσότητα, σημαίνει ότι λέει ανοησίες και συκοφαντεί το μαρξισμό. (?)
«Σοσιαλισμός δεν θα πει αθλιότητα και στερήσεις, μα εξάλειψη της αθλιότητας και των στερήσεων, οργάνωση μιας εύπορης και πολιτισμένης ζωής για όλα τα μέλη της κοινωνίας»10.
Τίποτα άλλο , Αριστόνικε»(?)

Σημείωση:
Ι.Β. Στάλιν: Άπαντα , τόμος4
Πάβλο Νερούδα: Άπαντα, τόμος 5
Ι.Β. Στάλιν: Άπαντα, τόμος 8
Ι.Β. Στάιν: Άπαντα, τόμος 11
Ίλια Έρενμπουργκ: «Η ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ ΚΑΙ Η ΑΙΣΘΗΤΙΚΗ ΤΗΣ»
ΜΑΞΊΜ Γκόρκη: «Ο ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΟΣ ΡΕΑΛΙΣΜΟΣ»
Λαρς Πέρσον: «ΑΚΟΥ, ΛΕΥΚΕ!»
Πέπη Δαράκη: «ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ»5Γενάρη1997
Ρίτα Μπούμη- Παπά: «ΜΕΛΕΤΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ»
Ι.Β. Στάλιν: Άπαντα, τόμος 13

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.