spiros_kanioris

του Σπύρου Κανιώρη
Προέδρου της Ν.Ε. Πρέβεζας
του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος

Οι κινητοποιήσεις τελευταία των πολιτών όλης της χώρας με τις πρωτότυπες σημειολογικά αλλά και σε οργάνωση ποδηλατοπορείες, οι δημιουργίες  Κινήσεων Φίλων του Ποδηλάτου σε όλες σχεδόν τις μεγάλες πόλεις, μας δίνουν την ελπίδα ότι επιτέλους η κοινωνία  αφυπνίζεται και οι πόλεις μας θα βρουν θέλοντας και μη το δρόμο τους. Οι δημοτικές αρχές άρχισαν κάτι να ακούν και δειλά δειλά έχοντας το φόβο των Ιουδαίων, προχωρούν σε σημειακές ως επί το πλείστον και μικρές ποδηλατικές διαδρομές. Ωστόσο ο δρόμος είναι μακρύς για τις πόλεις που ονειρευόμαστε. Για να κρατήσουμε ζεστή την ελπίδα και να ζητήσουμε συνέχιση των προσπαθειών από τη κινητήρια δύναμη, δηλαδή τους πολίτες, ή ιδέα και η περίφημη εικόνα που ήρθε με το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο με θέμα «στο σοσιαλισμό φθάνεις μόνο με ποδήλατο» μας έδωσε την ευκαιρία να αναπτύξουμε περαιτέρω την υπόθεση, με σχόλια για το ποδήλατο από τη κοινωνιολογική του πλευρά και σε αντιδιαστολή με την αυτοκίνητη ζωή μας.
Τη παραπάνω φράση χρησιμοποίησε για πρώτη φορά ο υφυπουργός δικαιοσύνης Χοσέ Αντόνιο Βιέρα-Γκάλλο της κυβέρνησης Αλλιέντε  στη Χιλή και στη συνέχεια επέλεξε ο γερμανός συγγραφέας και διανοητής  Ιβάν Ίλιτς  να χρησιμοποιήσει ως υπότιτλο του δοκιμίου του «Toward of needs, energy and equity,New York 1978» όπου περιέχονται οι παρακάτω σκέψεις:
Οι μεταφορές στις διάφορες μορφές τους καταβροχθίζουν τώρα το 23% των ακαθάριστων δαπανών των ΗΠΑ? Στις ΗΠΑ, το 22% της ενέργειας μετακινεί οχήματα και το άλλο 10% κρατά τους δρόμους ανοικτούς γι? αυτά.
337_lenin_podilatoΟ σύγχρονος άνθρωπος αρνείται να φανταστεί ότι ανάπτυξη και εκσυγχρονισμός σημαίνει χρήση λιγότερης και όχι περισσότερης ενέργειας.
Πρόοδος θα πρέπει να σημαίνει ολοένα και μεγαλύτερη ικανότητα για αυτοπερίθαλψη και όχι όλο και πιο μεγάλη εξάρτηση.
Λέγοντας «ριζικό μονοπώλιο» εννοώ την κυριαρχία ενός τύπου προϊόντος και όχι την κυριαρχία μιας μάρκας… Ριζικό μονοπώλιο αποτελεί το γεγονός ότι η κυκλοφορία των μηχανοκίνητων περιορίζει το δικαίωμα στο βάδισμα και όχι ότι οι περισσότεροι οδηγούν Σέβρολετ από Φορντ.
Η εγκαθίδρυση του ριζικού μονοπωλίου επέρχεται όταν οι άνθρωποι παραιτούνται από την έμφυτη ικανότητά τους να κάνουν μονάχοι τους όσα μπορούν για τον εαυτό τους και για τους άλλους, με αντάλλαγμα κάτι «καλύτερο» που μπορεί να το κάνει γι? αυτούς μόνον ένα σημαντικό εργαλείο. Το ριζικό μονοπώλιο αντανακλά τη βιομηχανική θεσμοποίηση των αξιών.
Μας λέει δηλαδή  με απλά λόγια ο Ιλιτς, ότι όσο ο άνθρωπος μακραίνει από τη φυσική θεωρία της επιβίωσης, να «ανοίγεται μέχρι εκεί που φτάνει το χέρι του», δηλαδή  να μπορεί να δρα, να ενεργεί  και να επεμβαίνει σε αυτά που ο ίδιος γνωρίζει, ελέγχει και δημιουργεί και όχι στο έτοιμο προϊόν-τροφή που του πλασάρεται σαν αναγκαιότητα, σαν   καταξίωση και αναγκαίο εκσυγχρονισμό, τόσο με τον τρόπο αυτό βάζει «μπουρλότο» στη πραγματική του ζωή, αφού τα καινούργια του εργαλεία ούτε τα ελέγχει, ούτε τα έφτιαξε αυτός, ούτε μπορεί να τα ξεπεράσει. Η αίσθηση της απόλυτης εξάρτησης από τη μανία του λαϊκού  καταναλωτισμού που του επιβλήθηκε, είναι η μεγαλύτερη ήττα του απλού ανθρώπου, η υποδούλωση και ομηρία του από το παγκόσμιο σύστημα  ολοκληρωτισμού που έχει κάνει την εμφάνισή του.
«Αν φτιάχνονται καινούρια πράγματα γιατί είναι καλύτερα, τότε τα περισσότερα που έχουν οι άνθρωποι στα χέρια τους δεν είναι καλά. Τα νέα μοντέλα ανανεώνουν συνεχώς τη φτώχεια. Ο καταναλωτής αισθάνεται το χάσμα που χωρίζει αυτό που έχει από αυτό που θά ?πρεπε να έχει».
Χάνοντας λοιπόν «τα αυγά και τα πασχάλια» ο σύγχρονος άνθρωπος,  κυνηγά την ευτυχία στη μανιώδη αντικατάσταση των «παλιών μοντέλων», διατρανώνοντας επιδεικτικά την ανασφάλεια του, κρύβοντας στο στιλβωμένο σώμα, την νικημένη ψυχή του. Ο άνθρωπος δεν καταναλώνει σύμφωνα με τις ανάγκες του, απλώς ανακυκλώνει το τρίπτυχο «σπαταλώ-γελιέμαι-φτωχαίνω».

337_einstein_podilatoΤο ποδήλατο σε αντιδιαστολή με τα παραπάνω είναι ίσως το μόνο εργαλείο που μπήκε στη ζωή του ανθρώπου χωρίς να του πάρει τη ψυχή, χωρίς να του επιφέρει καμιά εξάρτηση, χωρίς αλυσίδες καταναλωτικές, ίσως το πιο δημοκρατικό εργαλείο για πλούσιους και φτωχούς, λύση στο παγκόσμιο ζήτημα της ενέργειας και της ρύπανσης του περιβάλλοντος, αλλά προ πάντως πρότυπη ιδέα και λύση στη απελευθέρωση του ανθρώπου από τις «μαϊμού» εξαρτήσεις που τον έχουν καταστήσει όμηρο σε ένα σύστημα που τον κάνει να μην  στηρίζεται στα πόδια του αλλά να  τρώει και επαίρεται με τα «ξένα κόλλυβα».
«Στο μέσο Αμερικανό απαιτούνται 1500 ώρες το χρόνο για να διανύσει 6.000 μίλια, ήτοι κινείται με 3,5 μίλια(5,5km/h) τη ώρα, βρίσκεται 30 ώρες τη βδομάδα στο αυτοκίνητο και πληρώνει συνεχώς δουλείες σε καύσιμα, service, διόδια, ασφάλειες, φόρους. Στις μη βιομηχανικές χώρες οι μετακινήσεις καταλαμβάνουν το 3% ως 8% του ελεύθερου χρόνου (2 έως 6 ώρες τη βδομάδα) και ένα άτομο καλύπτει, περπατώντας τα ίδια μίλια με κάποιον που βρίσκεται στο αμάξι του, αλλά αφιερώνει 5 έως 10 φορές λιγότερο χρόνο σε μετακινήσεις.»
Το εργαλείο δηλαδή που εκτόπισε το ποδήλατο και δημιούργησε τη μεγαλύτερη οικονομική, ενεργειακή και περιβαλλοντική  κρίση στο πλανήτη, δηλαδή το αυτοκίνητο, έχει αρχίζει να ξεφτίζει το μύθο του.   Σε αντίθεση με κάποια χρήσιμα και σήμερα εργαλεία όπως το ραδιόφωνο, το πλυντήριο, την ηλεκτρική σκούπα ή το ποδήλατο, το αυτοκίνητο από τη στιγμή που έγινε μαζικό αγαθό από είδος πολυτελείας, έχασε το κοινωνικό προνόμιο της ελίτ και του δείγματος νεοπλουτισμού που κατείχε, κληροδότησε όμως στις άλλες γενιές την εκτόπιση της μαζικής συγκοινωνίας, την αλλοίωση της πολεοδομίας και χωροταξίας αφού τη προσάρμοσε, στις ανάγκες που δημιουργήθηκαν από την εξάπλωσή του. Στις μεγάλες πόλεις του κόσμου στις ώρες αιχμής, στις ώρες δηλαδή των πολλών, η μέση ταχύτητα του αυτοκινήτου πέφτει κάτω από τη ταχύτητα ενός ποδηλάτου. Οι δε αυξήσεις των λωρίδων ταχείας κυκλοφορίας, των ανισόπεδων κόμβων, νέων διανοίξεων δρόμων κλπ δεν φέρνουν κανένα αποτέλεσμα. Οι πόλεις παραλύουν. Η λύση της φυγής στα προάστια έκανε τους ανθρώπους να μην μπορούν να πάνε πουθενά γιατί βρίσκονται μακριά από οπουδήποτε λέει ο Αndre Gorz. Το γρήγορο αυτοκίνητο μέσα στις πόλεις έγινε το πιο αναξιόπιστο μέσο μεταφοράς, το πιο αργό, το πιο ρυπογόνο χάνοντας κάθε αρχικό πλεονέκτημα μετά την μαζικοποίησή του.Κατά μία έννοια και ειρωνία της ζωής,επιτεύχθηκε για πρώτη φορά η κοινωνική ισότητα φτωχών και πλούσιων στη ταλαιπωρία.
Η εναλλακτική πρόταση για τη σωτηρία των πόλεων και των ανθρώπων είναι σύνθετη και τολμηρή. Δεν μας αρκεί πλέον η μαζική συγκοινωνία, χρειάζεται να αλλάξει ο σχεδιασμός των πόλεων με πολύ περισσότερο πράσινο, με ευχάριστες διαδρομές για περπάτημα ή ποδήλατο από τη δουλειά στο σπίτι, με ενεργές γειτονιές με μαγαζιά, μπακάλικα, καφενεία κλπ διορθώνοντας τις νεκρές συνοικίες με τους άδειους χωρίς ζωή επικίνδυνους δρόμους.
«Οι άνθρωποι» γράφει ο Ι. Ίλιτς «θα σπάσουν τις αλυσίδες της παντοδύναμης βιομηχανίας της συγκοινωνίας, όταν αρχίσουν ξανά να αγαπάνε ως κάτι πολύ προσωπικό τη δική τους περιοχή και να μη νιώθουν την ανάγκη να απομακρύνονται από αυτή».
Αλλά για να αγαπηθεί μια περιοχή γράφει ο Andre Gorz,στη  ?κοινωνική ιδεολογία του αυτοκινήτου? θα πρέπει πρώτα απ?όλα να γίνει βιώσιμη και όχι κυκλοφορίσιμη. Η γειτονιά ή η κοινωνία (κοινότητα) θα πρέπει, ακόμη μια φορά, να μετατραπεί σε μικρόκοσμο, σχεδιασμένο από και για όλες τις ανθρώπινες δραστηριότητες, όπου οι άνθρωποι θα μπορούν να δουλεύουν, να ζουν, να χαλαρώνουν, να μαθαίνουν, να επικοινωνούν και να περιπλανώνται και τον οποίο μικρόκοσμο θα διαχειρίζονται συλλογικά σαν το χώρο της συμβίωσής τους.
Σοσιαλισμός του «κορόιδου καταναλωτή»  δεν μπορεί να υπάρξει, και αυτή είναι η διαφορά του από το καπιταλισμό, που έχουμε μπερδέψει το τι σημαίνει  αναγκαίο και έχουμε κάνει απαραίτητο  ότι έχουν επιλέξει  οι  διαχειριστές μας.
Για να πας λοιπόν στο σοσιαλισμό ή σε κάποιο σύστημα ουμανιστικό και δίκαιο για τους πολλούς, πρέπει να αποβάλλεις πολλές συνήθειες εξαρτησιογόνες, και ελεύθερος πλέον να επιλέξεις τις πραγματικές σου ανάγκες που θα βελτιώσουν τη ζωή σου μέσα σου και έξω σου, από σένα για σένα και από σένα για τους άλλους. Υπό αυτή την έννοια ναι πράγματι, στο σοσιαλισμό πας μόνο με ποδήλατο!
Το αυτοκίνητο είναι χρήσιμο όπου είναι πραγματικά αναγκαίο και δεν μπορεί σαν ?καύκαλο χελώνας? να γίνεται το καθημερινό φορτίο της ζωής μας.
Το ποδήλατο είναι δείκτης αντίστασης στη καθημερινή σπατάλη, είναι οικονομία, είναι υγεία, είναι η ελπίδα ότι τελικά ο άνθρωπος δεν χειραγωγείται και μπορεί να αντιστέκεται. Όπως ο Άγγλος συγγραφέας και φιλόσοφος Η. G. Wells (1866-1946)είπε: «Κάθε φορά που βλέπω έναν ενήλικα σε ένα ποδήλατο, δεν έχω πλέον απελπισία για το μέλλον της ανθρωπότητας».
Τέτοιους ενήλικες εμείς έχουμε πολλούς. Για να δούμε!

11 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Φωτεινή στιγμή, ηχηρή παρέμβαση για το φτωχό μου το μυαλό αποτελεί το άρθρο σας κ. Κανιώρη.
    Με τον εγωισμό μας όμως ως λαού, «αν μιλάμε για εμάς» πως θα επέλθει ο συμβιβασμός και θα κοινωνικοποιηθεί ο ψυχισμός;
    Έχουμε και τι, να απαντήσουμε σε τούτη την «υπερηφάνεια» μας;

  2. -Οι άνθρωποι» γράφει ο Ι. Ίλιτς «θα σπάσουν τις αλυσίδες της παντοδύναμης βιομηχανίας της συγκοινωνίας, όταν αρχίσουν ξανά να αγαπάνε ως κάτι πολύ προσωπικό τη δική τους περιοχή και να μη νιώθουν την ανάγκη να απομακρύνονται από αυτή».
    Αλλά για να αγαπηθεί μια περιοχή γράφει ο Andre Gorz,στη ?κοινωνική ιδεολογία του αυτοκινήτου? θα πρέπει πρώτα απ?όλα να γίνει βιώσιμη και όχι κυκλοφορίσιμη. Η γειτονιά ή η κοινωνία (κοινότητα) θα πρέπει, ακόμη μια φορά, να μετατραπεί σε μικρόκοσμο, σχεδιασμένο από και για όλες τις ανθρώπινες δραστηριότητες, όπου οι άνθρωποι θα μπορούν να δουλεύουν, να ζουν, να χαλαρώνουν, να μαθαίνουν, να επικοινωνούν και να περιπλανώνται και τον οποίο μικρόκοσμο θα διαχειρίζονται συλλογικά σαν το χώρο της συμβίωσής τους.-

    Κύριε Κανιώρη μήπως ως τεχνοκράτης θαυμαστής της φύσης και του ποδηλάτου, πριν από όλο αυτόν τον θαυμασμό σας μαζεύατε και άλλους τεχνοκράτες στο τραπέζι σας για να βρείτε καμιά λύση πως θα γυρίσει ο Έλληνας στην επαρχία? Γιατί αν δεν κάνω λάθος στην Αττική αυτή τη στιγμή κατοικεί το 40% περίπου του Ελληνικού πληθυσμού και η Πρέβεζα τα τελευταία χρόνια έχει μία μείωση του πληθυσμού της περίπου 20%. Γιατί φεύγει άραγε ο κόσμος από την επαρχία και τα χωριά του?
    Πριν ,λοιπόν, κύριε Κανιώρη κάνετε τόση πολύ μελέτη για την συγκοινωνία, το αυτοκίνητο, την πόλη, το ποδήλατο κλπ. κάντε μία στατιστική για να δείτε στην Ελλάδα πόσα σχολειά κλείσανε και πόσα χωριά ερημώσανε τα τελευταία 30 χρόνια. Δείτε λίγο τα επίσημα στοιχεία της Ε.Ε., όπου θεωρούν το φτωχότερο κατά κεφαλήν εισόδημα μέρος όλης της Ευρώπης την Άρτα. Κι όταν ξαναμαζέψετε τον Έλληνα στον τόπο του τότε να είστε σίγουρος πως δεν θα χρειάζονται δις για δύο ρόδες και χρωματιστά τουβλάκια αλλά για νοσοκομεία και σχολεία στην υπόλοιπη Ελλάδα εκτός Αττικής. Που ο νησιώτης του Αιγαίου προτιμάει να πάει στην Τουρκία στο νοσοκομείο μπας και προλάβει και σωθεί γιατί με το καϊκάκι μέχρι Πειραιά μάλλον δεν θα φτάσουν ζωντανοί. Που τα, όσα παιδάκια έμειναν στα ορεινά χωριά της Ηπείρου κάνουν καθημερινά αναπαράσταση του κρυφού σχολειού εν έτη 2009.
    Από τεχνοκρατικές πανεπιστημιακές μελέτες βγαλμένες από χλιδάτες πολυθρόνες χορτάσαμε. Αρχίστε σιγά σιγά να δίνετε κίνητρα στους νέους να γυρίσουν στην ύπαιθρο και να δείτε πως οι πόλεις θα ομορφύνουν από μόνες τους χωρίς τις μελέτες σας.

  3. Μεχρι να συμβουν οσα αναφερει η δεσποινις ακριβως απο πανω,ας κανουμε απλα ενα βημα μπροστα,αφου μαζευτηκαμε που μαζευτηκαμε ολοι εδω…
    ΧΩΡΟ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ.
    Η κοινωνικη ιδεολογια του αυτοκινητου,μιας και μπηκατε στον κοπο να διαβασετε το αρθρο,δεν μιλαει για τις ανεπαρκειες του συστηματος,αλλα για το διαχωρισμο των πολιτων σε δυο κατηγοριες,ητοι ‘καταλαμβανω ολο το χωρο’ και ‘εγω που να χωρεσω’?
    Ο συγκεκριμενος διαχωρισμος ειναι ριζικα αντιθετος στη βαση της Δημοκρατιας,την αρχη ‘ισα δικαιωματα,ισες υποχρεωσεις’.
    Οταν λοιπον και εμεις πληρωνουμε φορο,ΕΧΟΥΜΕ ΔΙΚΑΙΩΜΑ στο δρομο,οχι στις τρυπες που αφηνετε αναμεσα στις λωριδες με τα αμαξια σας!
    Τα δικαιωματα στον χωρο των υπολοιπων δεν θα γινουν τα αποφαγια των ιδιoκτητων τζιπ και τριαξονικων!
    make way..:)

  4. Περαταριά – http://www.tzoumerkahotel.com/grpage3.html.
    Προσπάθησα να αναρτήσω μία φωτογραφία της Περαταριάς για να δείτε όλοι τι είναι και πως ζουν σήμερα πολλοί συνάνθρωποί μας αλλά δυστυχώς δεν ήταν εφικτό.Μπορείτε όμως να μπείτε στο παραπάνω site και να δείτε την φωτογραφία.

    Επειδή, λοιπόν, μιλάτε για ίσα δικαιώματα (άλλα μάλλον από την πάρτη σας ) αυτός ο συγκεκριμένος άνθρωπος επάνω σε αυτό το καλαθάκι περνάει επάνω από τον ποταμό Αχελώο σε ένα σημείο όπου ενώνεται η Καρδίτσα με την Άρτα. Κατασκευάστηκε περίπου την δεκαετία του ?60 από τους ντόπιους, είναι αυτοσχέδιος χειροκίνητος μηχανισμός και έγινε για να μπορέσουν οι εκεί άνθρωποι, που έχουν ίσα δικαιώματα με εσάς , αλλά ανύπαρκτα για όλους αυτούς, να καλύπτουν τις καθημερινές τους ανάγκες, αλλά μέχρι σήμερα δεν βρέθηκαν ποτέ τα λεφτά από το κράτος για να φτιάξουν μία πεζογέφυρα. Ωστόσο ο δήμαρχος Καρδίτσας βρήκε λεφτά για να κάνει ποδηλατοδρόμους μέσα στην πόλη. Και επειδή εσείς δεν θέλετε τα αποφάγια των τζιπ , να σας θυμίσω πως ούτε αυτοί θέλουν τα αποφάγια τα δικά σας και όταν λέω εσάς απευθύνομαι σε όλους εσας τους αστόβλαχους που θυμηθήκατε ξαφνικά να γίνετε όλοι υπέρμαχοι της φύσης. Ποιάς φύσης? Της Αττικής? Γιατί αν δεν κάνω λάθος κανένα τζιπ δεν έχει το χάρισμα του τρωκτικού που λέγεται άνθρωπος .Στερημένοι κομπλεξικοί όλοι σας, όλοι καταγωγή από κάποιο χωριό και όλοι κατά τα άλλα Αθηναίοι ,και αφού όλοι πήραμε το αυτοκίνητό μας , χτίσαμε το ωραίο σπίτι μας, κάναμε το ωραίο εξοχικό μας για τις ωραίες διακοπές μας στη φύση, ( αφού Ελλάδα είναι η Αττική και η Θεσσαλονίκη και όλη η υπόλοιπη για παραθερισμό και όχι για μόνιμη κατοικία), κάναμε αγώνα ο χωμάτινος δρόμος να γίνει άσφαλτος, κάναμε αγώνα να κατακτήσουμε τα όρη και τα βουνά με βίλες, πασχίσαμε με τα χρόνια να μπαζώσουμε ρέματα και ποτάμια, ήρθε επιτέλους και η ώρα να σηκώσουμε το λάβαρο της πράσινης οικολογίας αφού ως φράση είναι και πολύ της μόδας στις μέρες μας.
    Και επιπλέον επειδή με το πέρασμα του χρόνου ο κύριος Οικονόμου ξέχασε που κάποτε ήταν καβάλα στο γαϊδουράκι του, μήπως ξέρετε εσείς ως λάτρης και υπερασπιστής της φύσης που πήγαν τα γαϊδουράκια, οι αλεπούδες , τα άλογα με τα αμαξάκια της Κηφισιάς, τα αμέτρητα κοπάδια προβάτων με τους τσοπαναραίους τους, τα τσακάλια, και τόσα άλλα ζωάκια που φιλοξενούσαν όλες αυτές οι περιοχές, δηλαδή τα απαίσια σημερινά Β.Π. που καθόλου δεν μπορείτε να ζήσετε άσχετα εάν τα επιλέξατε για την κατοικία σας? Γιατί αν δεν κάνω λάθος η φύση δεν ξεκινάει από τον άνθρωπο για να καταλήγει στον άνθρωπο που αυτό σημαίνει πως εάν τα ζώα είχαν την ικανότητα της σκέψης θα έπρεπε αυτή τη στιγμή , όσα έχουν απομείνει, να σας φάνε όλους εσάς για τις δήθεν οικολογικές σας διαμαρτυρίες. Και επειδή οι άνθρωποι της υπαίθρου είναι πραγματικά οικολόγοι γιατί έμαθαν να σέβονται τη φύση αφού ζουν από αυτήν , έπρεπε πρώτα όλους αυτούς να τακτοποιούν οι πολιτικοί , ντόπιοι και ευρωπαίοι και μετά όλους τους αστόβλαχους. Αυτό είναι κυρία μου δικαιοσύνη μιας και την αναφέρατε. Και αφού όλο αυτό είναι δώρο από την Ε.Ε. (χρυσοπληρωμένο δώρο από όλους μας αλλά κατά τα άλλα δώρο) ας είχαν το σθένος οι έλληνες πολιτικοί να πουν δώστε μας τα λεφτά για να κατεδαφίσουμε όλα τα αυθαίρετα των μεγαλουπόλεων ώστε στη θέση τους να ξαναφτιάξουμε το δάσος που υπήρχε. Δώστε μας τα λεφτά για να δημιουργήσουμε τις ιδανικές συνθήκες αποκέντρωσης ώστε να επέλθει αποσυμφόρηση των μεγαλουπόλεων , δώστε μας τα λεφτά ώστε να μπορέσουμε να πείσουμε τους νέους μας να γίνουν κτηνοτρόφοι ή αγρότες και όχι γιάπηδες (και άντε να μη πω) που γέμισε η Ελλάδα, δώστε μου τα λεφτά να μορφώσω όλα αυτά τα τούβλα αυτής της χώρας που ευνουχίζουν τα ζώα για να τα κάνουν κατοικίδια, να τους φορέσουν ρουχαλάκια , να τα βγάζουν βόλτα στα ειδικά πάρκα για κατοικίδια και και και ώστε να καλύψουν όλα τους τα κόμπλεξ, δώστε μου τα λεφτά γιατί ακόμα στη χώρα μας έχουμε πόλεις και χωριά χωρίς σχολειά, νερό, δρόμους, νοσοκομεία γιατί επί τόσα χρόνια χάσαμε λιγάκι στο δρόμο την χωροταξική μας ταυτότητα και πιστεύαμε πως Ελλάδα είναι μόνο η Αθήνα.
    Κι αν πιστεύετε ότι κάνοντας ποδήλατο μέσα στην πόλη συμβάλετε στη σωτηρία της φύσης ζείτε σε οφθαλμαπάτες γιατί πολύ απλά κανένα ποδήλατο δεν γεννάει πίσω του δέντρα και ζώα .Και αν οι πάγοι λιώνουν από τη μόλυνση του περιβάλλοντος λόγω των βιομηχανικών ρύπων και των αυτοκινήτων να σας θυμίσω πως το δάσος του Αμαζονίου που σχεδόν κοντεύει να εξαφανιστεί και είναι ο μοναδικός πνεύμονας της γης, εξαφανίζεται από το τρωκτικό που λέγεται άνθρωπος μιας και το ξύλο είναι η πρώτη ύλη για πολλές από τις ανέσεις του σύγχρονου ανθρώπου και κατ επέκταση του πολιτισμένου οικολόγου.
    Και επειδή διεκδικείτε το δικαίωμα να χωρέσετε , απλά να σας θυμίσω ότι και εσείς κάποτε στερήσατε σε κάποια άλλη ζωή το δικαίωμα να χωρέσει και τώρα έπαψε να υπάρχει χωρίς το δικαίωμα να διεκδικεί.

    Τώρα αν ξαφνικά όλοι αφυπνιστήκατε για τη σωτηρία του πλανήτη λυπάμαι αλλά ξεκινάτε από πολυτέλειες διότι ακόμα κι αν τα αυτοκίνητα εκλείψουν ακόμα κι αν τα ποδήλατα πολλαπλασιαστούν ακόμα κι αν τους κυβόλιθους τους βάψουμε πράσινους το τσιμέντο δυστυχώς δεν θα λιγοστέψει. Και όπως εσείς επιλέξατε να ζείτε στην Αθήνα με όλες τις ανέσεις της έτσι θα επιλέγουν και όσοι απόμειναν στην ύπαιθρο να έρθουν στις ανέσεις της Αθήνας και έτσι θα αυξάνεται ακόμα πιο πολύ το τσιμέντο σε βάρος της φύσης, ακόμα κι αν όλη η Αττική γίνει ένας απέραντος ποδηλατοδρόμος.Και τότε ο κύριος επιστήμονας του κάθε πολυτεχνίου και πανεπιστημίου θα αρχίσει νέες περιβαλλοντικές μελέτες, πως να τρεφόμαστε οι άνθρωποι απο τον σοφά και το τσιμέντο.
    Για αυτό προσέχτε μήπως εσείς οι δήθεν οικολόγοι φυσιολάτρες γίνετε κάποτε τα αποφάγια της φύσης.

  5. Τα ίσα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις από τη δική σας την πλευρά? Δηλαδή όπως σας βολεύει? Γιατί η πολιτεία για το κράτος της Αττικής έχει φροντίσει εδώ και πολλά χρόνια και για δρόμους αυτοκινήτων και για δρόμους πεζών, αλλά σε κάτι άλλα μέρη δεν έχει ούτε καν για πεζούς, πόσο άλλο για αυτοκίνητα. Και πολλά ποταμάκια τα περνάνε με χειροκίνητα αυτοσχέδια καλαθάκια επάνω σε τροχαλίες προκειμένου οι εκεί Έλληνες να μπορούν να εκτελούν τις καθημερινές τους εργασίες .Όπως για παράδειγμα επάνω από τον Αχελώο στους νομούς Άρτας- Καρδίτσας την λεγόμενη Περαταριά. Ωστόσο ο δήμαρχος Καρδίτσας βρήκε λεφτά για ποδηλατοδρόμους για πεζογέφυρα δεν βρήκε. Ποιοι είναι λοιπόν οι πολίτες με τα ανύπαρκτα και άνισα δικαιώματα ? εσείς ? Μιας και λοιπόν επιλέξατε να ζήσετε στην Αθήνα και πολύ χειρότερα σε αυτά τα απαίσια Β.Π. , μήπως ήρθε η ώρα να πάτε να ζήσετε στην ύπαιθρο για να γευτείτε λίγο καλύτερα την αδικία? Και να αποχωριστείτε για λίγο τα δικαιώματα πολυτελείας? Μήπως εν τέλει όλοι αυτοί είναι τα αποφάγια τα δικά σας? Γιατί αυτοί οι άνθρωποι εκεί ζούνε μόνιμα και δεν πηγαίνουν διακοπές με φορτωμένο στο αμάξι το ποδηλατάκι τους για να κάνουν mountain bike όπως κάνετε όλοι εσείς για να μιλάτε τώρα για δικαιώματα. Δεν πάτε να ζήσετε μόνιμα στα Ψαρρά για παράδειγμα να δείτε με πόσα ίσα δικαιώματα κυλάει ο χειμώνας?
    Κι αν όλο αυτό ήταν δώρο από την Ε.Ε. άσχετα αν το χρυσοπληρώνουμε, ας έλεγαν οι πολιτικοί μας , δώστε μας τα λεφτά για να γκρεμίσουμε όλα τα αυθαίρετα των μεγαλουπόλεων και στη θέση τους να ξαναγίνει δάσος όπως ήταν, δώστε μας τα λεφτά ώστε να δημιουργήσουμε κίνητρα για να επιστρέψει ο Έλληνας στον τόπο του και να αποσυμφορηθούν τα δύο μεγάλα αστικά κέντρα που ξαφνικά όλοι οι Έλληνες γίνανε αστόβλαχοι, δώστε μας τα λεφτά για να μορφώσουμε τους νέους μας και να τους κάνουμε και κτηνοτρόφους και γεωργούς γιατί γεμίσαμε γιάπηδες και άντε να μη πω τι άλλο.
    Κι όσο οι πολιτικοί συνεχίζουν να έχουν χαμένη την χωροταξική τους ταυτότητα και θεωρούν Ελλάδα την Αθήνα και την Θεσσαλονίκη να ξέρετε πως οι πόλεις αυτές θα γεμίζουν ακόμα περισσότερο γιατί και οι άνθρωποι της ξεχασμένης υπαίθρου έχουν δικαίωμα στην παιδεία την υγεία την ασφάλεια στη ζωή τους. Όσες μελέτες και αν γίνουν από πανεπιστήμονες παπαγάλους ακόμα κι αν εξαφανιστεί το τέρας αυτοκίνητο και γεμίσουμε ποδήλατα και κυβόλιθους ένα είναι το σίγουρο , το τσιμέντο θα αυξάνεται μια χαρά. Και τότε όλοι οι πανεπιστήμονες παπαγάλοι θα αρχίσουν νέες έρευνες, πώς να κάνουμε τον σοφά και το τσιμέντο πιο εύγευστο και βιταμινούχο.
    Και επειδή η φύση δεν ξέρει από κυβόλιθους και ποδήλατα να είστε σίγουρη κυρία μου πως πολύ σύντομα θα είστε τα δικά της αποφάγια και όχι τα αποφάγια των τζιπ.
    Ωστόσο να σας δώσω συγχαρητήρια για την σημερινή σας γιορτή, γιατί μετά από τόσο ντόρο και διαφήμιση καταφέρατε τόσο μεγάλη λαοσύναξη. Πραγματικά όλη η Ερυθραία των 16000 κατοίκων που είναι υπέρ του έργου ήταν σήμερα εκεί. Μάλλον ήσασταν λίγο στριμωγμένοι. Αλήθεια κυρία μου όλοι εσείς που ζείτε και κάνετε τα πάντα με το ποδήλατο τη δουλειά κάνετε? Γιατί οι πωλήτριες ,οι οικοδόμοι , οι κομμώτριες, οι φαναρτζήδες οι τροχονόμοι, οι καθαρίστριες και τόσα άλλα επαγγέλματα ορθοστασίας εργάζονται κανονικά τα Σάββατα.

    • Ουσιώδη τα ερωτήματα, κατανοητοί οι προβληματισμοί, όμως αυστηρές οι επικρίσεις.

      Ζητούμενο ας μου επιτραπεί να παρατηρήσω, είναι ο καλοπροαίρετος και ειλικρινής διάλογος, με σκοπό τη συνεννόηση.
      Όχι την αντιπαράθεση, όχι την αντιδικία, όχι την αντεκδίκηση.

      Περισσότερο «σοφός» από αυτόν που «γνωρίζει», αναδεικνύεται συχνά αυτός που μαθαίνει και από άλλες παραμέτρους και από άλλα βιώματα.

      Πράγματι η ελληνική ύπαιθρος από δεκαετίες αργοπεθαίνει και τα αστικά κέντρα ασφυκτιούν.

      Ευθύνονται τάχα για αυτό εκείνοι που εγκατέλειψαν την ύπαιθρο ή όσοι καθόλου δεν την έζησαν?

      «Δυστυχείς» αυτοί που έχουν βιώματα από τη ζωή της υπαίθρου και από τη ζωή της πόλης, που νιώθουν βαθιά την απογοήτευσή τους για τις χρόνιες πολιτικές που εφαρμόστηκαν και ήταν αυτές η αιτία που τους ανάγκασε να αφήσουν την ύπαιθρο και που ακόμα εφαρμόζονται.

      Στις εφαρμοζόμενες αυτές πολιτικές οφείλουμε σήμερα διαβούλευση, συνεννόηση, κοινή δράση, αντιπαράθεση.

      Για να έχει και ουσία η δημιουργικότητα.

  6. Γιωρο αρχικα να σου πω οτι χαρηκα που τα ειπα με απο κοντα χτες, οι φιλοι μας ηταν ικανοοιημενοι, ηρθαν απο μαρκοπουλο, γλυφαδα και αλλες περιοχες.

    η φυση και ο αγωνας μας ειναι διπλα μας..υπαρχει το ΕΔΑΣΑ που εχει αναλαβει την παρνηθα,πριν λιγες μερες σε συνεργασια με τHN WWF μετρησαμε τους βριγχισμους των ελαφιων στην παρνηθα. το καλοκαιρι κανουμε και πυροφυλακη στην μολα και στην σκιπιζα που ειναι μια μοναδικη εμπειρια 10 χλμ απο τα σπιτια μας…οποτε δεν μενουμε μεσα στις ‘βιλες μας’ αλλα κανουμε αγωνα υπερ της φυσης σε πολλα επιπεδα. καμια φορα ελατε απο την Σκιπιζα κυρια Αυγουστακη αν δειτε την φυση της αττικης που ισως να μην την γνωριζεται…ο ΕΔΑΣΑ κανει και αλλες δραστηριοτητες το χειμωνα…

  7. Με ελεύθερη και θετική σκέψη, με καλοπροαίρετη κριτική, με δημιουργικό προβληματισμό και ενότητα στη δράση, σίγουρα πολλά μπορούμε.

    Έχουμε όλοι να προσφέρουμε στο κοινωνικό σύνολο και ως συναγωνιστές, μπορούμε να σταθούμε δημιουργικά δίπλα και μαζί σε ότι μας εκφράζει, όπως και απέναντι σε ότι μας καταπιέζει, ή η ιδιωτέλεια αφαιρεί από το κοινό συμφέρον.

    Η προστασία του φυσικού μας περιβάλλοντος, η ανάπτυξη της υπέθρου, η αποσυμφόρηση των αστικών κέντρων με σύγχρονες πολτικές αποκέντρωσης, στοιχειοθετούν σήμερα περισσότερο από ποτέ ουσιαστικές μορφές δράσης και αυτές είναι στην ευθύνη όλων μας.

    Η ενότητα στη δράση, είναι εδώ το ζητούμενο και αυτό οφείλουμε να το υπερασπιστούμε και ως συλλογικότητες και ως πρόσωπα.

    Χάρηκα και εγώ που τα είπαμε από κοντά και θα έχουμε την ευκαιρία να τα ξαναπούμε.

  8. Γνωρίζω τη φύση κύριε Μαντά που ήταν πριν κάποια χρόνια στην Γ. Παπανδρέου που τώρα έχετε εσείς την δικιά σας βιλίτσα , καθώς και στην Εκάλη στην Χ. Τρικούπη , στην Πολιτεία, στο Μορτερό, στο Διόνυσο που κάποτε ήταν τόπος σανατορίων λόγω του πολύ καλού φυσικού περιβάλλοντος που διέθετε, άσχετα αν από το 65 και μετά όλα αυτά τα δάση τα χαρακτήρισαν και τα βάφτισαν αγροτεμάχια για να φτιάξουν κι άλλες βιλίτσες όλοι οι σημερινοί οικολόγοι φυσιολάτρες.
    Απλά μετά από λίγα χρόνια στείλτε μου ένα γράμμα για να μου πείτε αν ο κυβόλιθος θα έχει ωραία γεύση.
    Και απλά να σας θυμίσω πως όπως είναι τώρα η Πάρναθη που πασχίζετε να σώσετε ήταν κάποτε και η πόλη που επιλέξατε να ζήσετε σηκώνοντας το λάβαρο του οικολόγου φυσιολάτρη, και το τσιμέντο που σηκώσατε για την βιλίτσα σας ήταν η ταφόπλακα για κάποια άλλα ζωάκια και δεντράκια που κάποτε φιλοξενούσαν όλες αυτές οι περιοχές. Ζούμε σε χώρα ηλιθίων, δεν σημαίνει όμως ότι είμαστε και όλοι.
    Και κάτι τελευταίο κύριε Μαντά, στο χωριό μου λένε έλα παππούλη μου να σου δείξω τα αμπελοχώραφά σου. Αν περίμενα να μάθω τη φύση της Αττικής τώρα από εσάς?????.
    Όταν εγώ κύριε Μαντά είχα κοπάδια με πρόβατα στην Κηφισιά,εσείς και πολλοί άλλοι ψάχνατε τηλεκοντρόλ για το σκύλο σας, και φούρνο μικροκυμάτων για το αυτοκίνητό σας.
    Μην μας κάνετε, λοιπόν, μαθήματα οικολογίας, χορτάσαμε.

  9. Γιαγιά μη μπαίνεις στο Internet, γιατί σε χαλάει πολύ και βγάζεις αφρούς. Πήγαινε να πιείς ένα τίλιο καλύτερα και άσε τα παιδιά να κάνουν τις προστασίες και τις αναδασώσεις τους και ότι γουστάρουν στην τελική δεν ενοχλούν και κανέναν.

  10. Kυρία Αυγουστάκη έπαιζα ποδόσφαιρο καθε απογευμα στην Αθανασιου Διακου, τωρα φοβασαι να βγεις απο το σπιτι σου μην σε φαει κανας καγκουρας με 4χ4….τι να κανουμε; να γεμισουμε περισσοτερα ΙΧ γιατι ετσι θελει ο ΑΒΓ καταστηματαρχης;

    Υ.Γ. εφοσον σας αρεσει η φυσα ελατε σε καμια αναδασωση ή καποια παρομοια δραστηριοτητα, παιρνοντας την σκυταλη απο τον προηγουμενο. περυσι στην Σκιπιζα βγαλαμε πανω απο 40 φωτιες στο ημικυκλιο απο Ελευσινα ως Νοτια Ευβοια, μαζευουμε σπορους απο τα ελατα για αναδασωση και κανουμε και παρεα στα ελαφια…

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.