ΝΙΚΟΣ ΚΟΖΩΝΗΣ

γράφει ο Νίκος Κοζώνης, Βιολόγος

Σε βασικό μοχλό βιώσιμης ανάπτυξης των ελληνικών παράκτιων περιοχών εξελίσσονται οι ιχθυοκαλλιέργειες, τρεις δεκαετίες μετά τη συστηματική εφαρμογή της καινοτόμου μεθόδου αξιοποίησης των πλούσιων ιχθυοαποθεμάτων της χώρας μας. Βασισμένος σε αυστηρές προδιαγραφές που διασφαλίζουν το θαλάσσιο περιβάλλον, ο ελληνικός κλάδος των επιχειρήσεων ιχθυοκαλλιέργειας βρίσκεται τα τελευταία χρόνια στη θέση του παγκόσμιου οδηγού όσον αφορά την παραγωγή μεσογειακών ειδών ψαριών. Θαλάσσιοι βιολόγοι και ειδικοί του κλάδου ιχθυοκαλλιεργειών επισημαίνουν πως το ανάγλυφο της ελληνικής ακτογραμμής αποτελεί πεδίον δόξης λαμπρόν για την περαιτέρω ανάπτυξη της ελληνικής ιχθυοπαραγωγής, δίχως να δρα ανταγωνιστικά στην τουριστική ή άλλου είδους ανάπτυξη της χώρας.

Ο Παναγιώτης Αγγελίδης, αναπληρωτής καθηγητής του Εργαστηρίου Ιχθυολογίας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, δηλώνει: «Οι ιχθυοκαλλιέργειες δεσμεύονται από κανονισμούς που αφορούν τον σεβασμό στην οικολογική ισορροπία του θαλάσσιου περιβάλλοντος, αλλά και την ευζωία των ψαριών, ώστε το τελικό προϊόν να είναι υψηλής ποιότητας. Οι εξελίξεις στη μέθοδο παραγωγής έχουν σχεδόν εκμηδενίσει τα παραγόμενα απόβλητα, τα οποία αφορούσαν την επιπλέον τροφή που δεν κατανάλωναν τα ψάρια, αλλά και τα προϊόντα του μεταβολισμού τους. Αυτές οι βελτιώσεις, σε συνδυασμό με τους άπειρους απάνεμους και βραχώδεις κόλπους της χώρας μας, καθιστούν τις ιχθυοκαλλιέργειες σύμμαχο της βιώσιμης ανάπτυξης των ελληνικών νησιών και ακτών.»

«Η θαλάσσια εκτροφή μεσογειακών ειδών ψαριών, όπως η τσιπούρα και το λαβράκι, ξεκίνησε στην Ελλάδα το 1982, σε παραθεριστικές περιοχές όπως η Κεφαλονιά, η Λέρος και οι ακτές της Κορινθίας. Σύμφωνα με τον Σύνδεσμο Ελληνικών Θαλασσοκαλλιεργειών (ΣΕΘ), η τριακονταετής παρουσία των κλωβών ιχθυοκαλλιέργειας σε τουριστικές περιοχές αποδεικνύει ότι η οργανωμένη εκμετάλλευση των ιχθυοαποθεμάτων δεν ακυρώνει οποιεσδήποτε άλλες αναπτυξιακές δραστηριότητες», αναφέρει ο Σταύρος Αναστασίου, υδροβιολόγος και μέλος του διοικητικού συμβουλίου του ΣΕΘ. Η καλή περιβαλλοντική κατάσταση των ελληνικών θαλασσών έχει συμβάλει στην εκτόξευση των ελληνικών θαλασσοκαλλιεργειών, σε παγκόσμιο επίπεδο. «Αυτή τη στιγμή, η Ελλάδα κατέχει την πρώτη θέση παγκοσμίως στην παραγωγή των μεσογειακών ειδών ψαριών. Το 2011, η παραγωγή μας έφτασε στους 118.000 τόνους ψαριών, με τη μερίδα του λέοντος να ανήκει στο λαβράκι και την τσιπούρα. Ο κλάδος, με την έντονη εξωστρέφεια (85% εξαγωγές), συνεισέφερε 600 εκατ. ευρώ σε συνάλλαγμα, τόσο απαραίτητο για την εθνική μας οικονομία στη δύσκολη οικονομική συγκυρία», συμπληρώνει ο Σ. Αναστασίου, τονίζοντας τα απεριόριστα περιθώρια ανάπτυξης που έχει η χώρα μας. «Το σύνολο των ιχθυοκαλλιεργειών στην Ελλάδα καταλαμβάνει 7,8 τετρ. χλμ. θαλάσσιας επιφάνειας. Το αεροδρόμιο Ελευθέριος Βενιζέλος καταλαμβάνει έκταση 16,5 τετρ. χλμ. Εφόσον όλοι αντιληφθούν ότι οι ιχθυοκαλλιέργειες παράγουν μόνο τα φυσικά απόβλητα των ψαριών, ενώ ταυτόχρονα δημιουργούν θέσεις εργασίας για νέους στην περιφέρεια, είμαστε βέβαιοι πως δεκάδες περιοχές της χώρας μας θα επωφεληθούν από το ασύγκριτο παραγωγικό πλεονέκτημα των ελληνικών θαλασσών».

(αποσπάσματα από ρεπορτάζ, το οποίο δημοσιεύτηκε στο έντυπο «realplanet» της εφημερίδας «Realnews» στις 27/5/2012 με τίτλο «Μοχλός ανάπτυξης οι ιχθυοκαλλιέργειες»)

Ας «περάσουμε» τώρα σε μία «στεριανή» ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΗ δράση και… ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ! Περί τίνος πρόκειται; Ιπποφαές και γκότζι μπέρι, δύο προϊόντα, τα οποία έχουν ευρεία χρήση από τη ζαχαροπλαστική έως τη φαρμακευτική. 

Ο κ. Κόκκινος, πτυχιούχος της Σχολής Γεωπονικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, δεν γύρισε πίσω για να βάλει βαμβάκι ή οτιδήποτε άλλο από τα συνήθη του καταλόγου «όλα τα κιλά, όλα τα λεφτά» στα χωράφια του Κάμπου, αλλά για να δοκιμάσει τις δυνάμεις του καλλιεργώντας ασυνήθιστα για τους περισσότερους συμπολίτες μας προϊόντα. Εν ολίγοις, επέλεξε -ο ίδιος δηλώνει πιστός καταναλωτής εδώ και χρόνια των συγκεκριμένων υπερτροφών- να καλλιεργήσει ιπποφαές και γκότζι μπέρι. Η καλλιέργεια των δύο αυτών φυτών ήταν το πρώτο βήμα μετά την επιστροφή στη γενέτειρα. Η συνέχεια είχε και έχει να κάνει με τη συγκρότηση μιας ομάδας καλλιεργητών. Η ομάδα που έφτασε να περιλαμβάνει 37 καλλιεργητές στη δύναμή της, με συνολικά αυτή τη στιγμή 210 στρέμματα ιπποφαές και 40 στρέμματα γκότζι, τα οποία συνεχώς αυξάνονται, βρίσκεται σε απευθείας σύνδεση με το Γεωπονικό Κέντρο «Ιπποφαές Θεσσαλίας». Το τελευταίο παρέχει πλήρη υποστήριξη στους παραγωγούς: από την τροφοδοσία των φυτών, την υποστήριξη στην καλλιέργεια με εξειδικευμένους γεωπόνους και έμπειρους καλλιεργητές έως τη διανομή και πώληση της παραγωγής. Πιο συγκεκριμένα, ο ίδιος ο καλλιεργητής συμμετέχει και δρα μέσα από συλλογικότητες που έχουν τη δυνατότητα ευρύτερης παρέμβασης στις τοπικές κοινωνίες, στις αρμόδιες αρχές, αλλά και στις αγορές.

Γιατί όμως επέλεξε να καλλιεργήσει αυτά τα δύο φυτά; Ποιο ήταν το αρχικό ερέθισμα; «Η γνωριμία μου με τις υπερτροφές ξεκίνησε όταν ανακάλυψα τις ιδιότητές τους πρώτα ως καταναλωτής», απαντά ο γεωπόνος κ. Κόκκινος και εξηγεί: «Συγκεκριμένα, πρόσθεσα στη διατροφή μου ιπποφαές και γκότζι μπέρι σε αποξηραμένη μορφή εδώ και περίπου 3 χρόνια και έμεινα ιδιαίτερα ικανοποιημένος από τα αποτελέσματα. Σε κάποιες συζητήσεις λοιπόν που κάναμε με φίλους που κατάγονται από την ίδια αγροτική περιοχή διαπιστώσαμε ότι η αγορά του ιπποφαούς είναι συνεχώς αναπτυσσόμενη και η ζήτησή του δεν καλύπτεται από την παγκόσμια παραγωγή, καθώς και ότι φρέσκο βιολογικό γκότζι δεν υφίσταται στην αγορά όχι μόνο της Ελλάδας αλλά και της Ευρώπης. Έτσι λοιπόν αποφασίσαμε να προχωρήσουμε στην καλλιέργειά τους. Ο προβληματισμός μας για τη διάθεση της παραγωγής μάς οδήγησε στο δεύτερο και πιο σημαντικό βήμα. Είναι προφανές ότι οι μεμονωμένοι καλλιεργητές έχουν περιορισμένες δυνατότητες διάθεσης της παραγωγής τους διότι οι μικρές ποσότητες έχουν μικρή δυνατότητα διαπραγμάτευσης. Μπήκαμε λοιπόν στη διαδικασία να οργανώσουμε και να παρέχουμε μια ολοκληρωμένη υποστήριξη σε αυτές τις καλλιέργειες.»

Άρα λοιπόν δεν έχουμε να κάνουμε απλώς με μια καλλιέργεια, αλλά με ένα σύνολο δραστηριοτήτων πέρα από το χωράφι, που φτάνουν μέχρι την παραγωγή προϊόντων για τον τελικό καταναλωτή. Για παράδειγμα, οι ενδιαφερόμενοι καταναλωτές έχουν τη δυνατότητα να προμηθευτούν φρέσκο ελληνικό βιολογικό προϊόν που διατηρεί πλήρως τις ιδιότητές του.

(αποσπάσματα από ρεπορτάζ του Κώστα Τσαούση, για την εφημερίδα «ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ» 10/3/2013, με τίτλο «ΚΑΛΛΙΕΡΓΩΝΤΑΣ ΥΠΕΡΤΡΟΦΕΣ ΣΤΟΝ ΘΕΣΣΑΛΙΚΟ ΚΑΜΠΟ»)

Και από τα υπερτρόφιμα ήρθε η ώρα να γνωρίσουμε ΕΠΙΣΗΣ σημαντικά πεπραγμένα και… ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΟΥΣ ΣΤΟΧΟΥΣ της… ΒΙΟΛΟΓΙΚΗΣ έρευνας στην… χώρα μας! «Πάμε» λοιπόν… 

Τo 2012 είχε ανακηρυχθεί Ευρωπαϊκό Έτος Ενεργού Γήρανσης. Ωστόσο, για τον κ. Στάθη Γκόνο, διευθυντή Ερευνών του προγράμματος Μοριακής και Κυτταρικής Γήρανσης του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών (ΕΙΕ), η επιστημονική μάχη κατά της γήρανσης ή μάλλον για τη διασφάλιση καλής και ποιοτικής γήρανσης, όπως την προσδιορίζει ο ίδιος, είχε αρχίσει 13 χρόνια νωρίτερα. Έτσι, το 2012 ο ερευνητής και η ομάδα του ήταν σε θέση να δρέψουν καρπούς. Όχι µόνο επιστημονικά, αλλά κυριολεκτικά, καθώς είχαν προχωρήσει σε μια πρωτόγνωρη για τα ελληνικά δεδομένα σύμπραξη ακαδημαϊκής έρευνας και επιχειρηματικότητας η οποία έφερε «ζεστό» χρήμα στον κορβανά του ΕΙΕ, ανατροφοδοτώντας το πεδίο της έρευνας. Η «καλή χημεία» του ερευνητικού ιδρύματος µε επιχειρηματικούς φορείς συνεχίστηκε, λιγότερο ή περισσότερο προσοδοφόρα, και σε άλλες περιπτώσεις.

Ακολουθώντας τη διεθνή πρακτική, το ίδρυμα κλείνει συμφωνίες με 20ετή διάρκεια παίρνοντας δικαιώματα (ποσοστό) επί του ετήσιου τζίρου του προϊόντος. Στις προηγμένες δυτικές χώρες το ποσοστό του ερευνητικού φορέα κυμαίνεται από 0,5% έως 5%, το εύρος του οποίου καθορίζεται κυρίως από το βάρος του ερευνητικού κέντρου (άλλο ποσοστό πετυχαίνουν ερευνητές του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ και άλλο εκείνοι του ΕΙΕ) και τα οικονομικά μεγέθη της εταιρείας. Το τωρινό μεγάλο επιστημονικό πρότζεκτ της ομάδας του κ. Γκόνου αφορά στη χρήση των βλαστοκυττάρων στην αντιγήρανση, για τα αποτελέσματα της οποίας έχει εκδηλώσει ενδιαφέρον μεγάλη εταιρεία καλλυντικών στη Γαλλία.

Ο κ. Γκόνος και η ομάδα του ταυτοποίησαν αρχικά ένα ένζυμο που δρα
κατά της γήρανσης. Στη συνέχεια απέδειξαν ότι, εάν γενετικά ενεργοποιούνταν, αυτό το ένζυμο θα απέφερε 20% επιμήκυνση του προσδόκιμου ζωής. Το επόμενο ερευνητικό βήμα αφορούσε στον εντοπισμό των φυτικών ουσιών που μιμούνται τη διαδικασία που είχαμε πετύχει στο εργαστήριο. Βρήκαμε τρεις ουσίες και επικεντρωθήκαμε στη μία εξ αυτών, την κερσετίvn, που βρίσκεται στη βελανιδιά, δέντρο που όλως τυχαίως συμβολίζει και την αιωνιότητα. Υποβλήθηκε παγκόσμιο δίπλωμα ευρεσιτεχνίας και πριν από περίπου δύο χρόνια βγήκε στην αγορά το προϊόν «Κερσετίνη και Βελανιδιά» για δερματολογική χρήση. Για τον κ. Γκόνο αυτό είναι το κομβικό σημείο όχι µόνο στη συγκεκριμένη έρευνα, αλλά γενικά στην 25ετή πορεία του ως ερευνητή: «Θεωρώ ότι όταν φτάνεις στο σημείο που διαπιστώνεις ότι n γνώση που έχεις κατακτήσει είναι εφαρμόσιμη, τότε έχεις υποχρέωση ως ερευνητής να την παρουσιάσεις, να την επικοινωνήσεις, να αναζητήσεις λύσεις που θα αφορούν το ευρύ κοινό και το πώς αυτό θα ωφεληθεί από την έρευνα».

«Εκτός Ελλάδας, ο επιστήμονας δημοσιεύει τη μελέτη του και ψάχνει το επόμενο αντικείμενό του. Το κέντρο στο οποίο υπάγεται αναλαμβάνει την προώθηση της καινοτομίας και κλείνει την πιο επικερδή συμφωνία. Στη χώρα μας δεν υπάρχει αυτή η νοοτροπία. Ούτε n έρευνα είναι συνδεδεμένη με την οικονομία, ούτε n βιομηχανία ενδιαφέρεται για την προώθηση και την κεφαλαιοποίηση της έρευνας», παρατηρεί. Το αποτέλεσμα είναι οι ερευνητές να βρίσκονται με το ένα πόδι στο εργαστήριο και με το άλλο στην αγορά για να προωθήσουν τη δουλειά τους. O κ. Γκόνος πάντως δηλώνει αισιόδοξος: «Υπάρχουν μεμονωμένες περιπτώσεις επιχειρηματιών που κινούνται κατ’  αναλογία με το τι ισχύει στις προηγμένες επιστημονικά χώρες. Είμαι βέβαιος ότι αντιλαμβάνονται τα πλεονεκτήματα αυτής της συνεργασίας και ότι θα συνεχίσουν στον ίδιο δρόμο, επηρεάζοντας και άλλους στον χώρο τους ώστε να αξιοποιήσουν τα οφέλη της σύμπραξης της ακαδημαϊκής έρευνας και της επιχειρηματικότητας».

«Πρακτικά, ο προϋπολογισμός του εργαστήριου μας έρχεται από την επιχορήγηση μέσω της Ευρωπαϊκής Ένωσης και την ιδιωτική χρηματοδότηση. Η γήρανση είναι προτεραιότητα στον χώρο της έρευνας από τη 12n Διεύθυνση της Ε.Ε. και εμείς έχουμε πετύχει μέσω των μελετών μας να συμμετέχουμε στα μεγάλα δίκτυα εργαστήριων που παίρνουν έγκριση και χρήματα. Το μπάτζετ μας είναι περίπου 500.000 ευρώ τον χρόνο, εκ των οποίων το υπουργείο Παιδείας όπου υπαγόμαστε καλύπτει το 1/5», λέει ο Κ. Γκόνος.

(αποσπάσματα από ρεπορτάζ της Παναγιώτας Καρλατήρα, για την εφημερίδα «ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ» 10/3/2013, με τίτλο «Η ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΜΑΧΗ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΓΗΡΑΝΣΗΣ ΦΕΡΝΕΙ ΚΕΡΔΗ») 

ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΕΣ-ΔΙΟΙΚΟΥΝΤΕΣ πολιτικοί σε κεντρικό και αυτοδιοικητικό επίπεδο… ΘΑ ΣΥΝΔΡΑΜΕΤΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ το… ΓΝΗΣΙΩΣ παραγωγικό-ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΟ έργο ΣΟΒΑΡΩΝ, ΛΟΓΙΚΩΝ, ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΕΝΩΝ και ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ συμπολιτών μας; Επενδύσεις όπως τις ΠΡΟΑΝΑΦΕΡΘΕΙΣΕΣ και άλλες… ΣΥΝΑΦΟΥΣ αειφορίας και απόδοσης χρειάζεται η… ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΜΑΣ! ΟΧΙ τυχοδιωκτικές και ευκαιριακές-καιροσκοπικές «βούτες» ντόπιων και ξένων αεριτζήδων, λαμόγιων-μεγαλοαπατεώνων και ψευδοεπενδυτών-κομπιναδόρων-«θαλασσό-δανεισμένων» στη… ΔΗΜΟΣΙΑ-ΛΑΪΚΗ περιουσία, με… «πλάνα» το… ΦΑΓΩΜΑ και την ΛΕΗΛΑΣΙΑ της! Καλείται ΛΟΙΠΟΝ το Ταμείο Αξιοποίησης Δημόσιας  Περιουσίας ΚΑΙ η Κυβέρνηση να… ΜΠΛΟΚΑΡΟΥΝ τις… «δράσεις» ΑΥΤΩΝ των… «τύπων»! Η υπογραφή, άλλωστε, της ΜΕΤΑΓΕΝΕΣΤΕΡΗΣ σύμβασης παραχώρησης του ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ δείχνει ποιες ΠΡΕΠΕΙ και ΜΠΟΡΟΥΝ να είναι οι… ΕΠΩΦΕΛΕΙΣ, για το ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ και την ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ, επενδυτικές-αναπτυξιακές επιλογές! Ευπρόσδεκτες είναι επομένως ΚΑΙ οι… ΣΩΣΤΕΣ-υγιείς ΞΕΝΕΣ και ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΜΕΓΑΛΕΣ επενδύσεις τις οποίες και πρέπει να… προσελκύσουμε! Κανένας ΑΛΛΟΣ, ΦΥΣΙΚΑ, ΑΛΗΘΙΝΟΣ επενδυτής ΔΕΝ πρόκειται να… ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙ, εν μέσω των οικονομικών και κοινωνικών «ερειπίων» των «τελευταίων» μνημονιακών χρόνων, «πάνω» σε ένα ΑΠΟΣΑΘΡΩΜΕΝΟ «έδαφος» από την… ΣΥΝΕΧΗ ΥΦΕΣΗ, την χαμηλή αγοραστική δύναμη, την διαρκώς μεταβαλλόμενη φορολογική νομοθεσία, την φορολογική πολυνομία και υπερφορολόγηση, τις «ασήκωτες» ασφαλιστικές εισφορές, την μεγάλη ενεργειακή δαπάνη, το υψηλό κόστος τραπεζικού δανεισμού, την ΜΕΓΑΛΗ βραδύτητα της δικαστικής λειτουργίας, την γραφειοκρατία και την διαφθορά! Η ανάπτυξη στη χώρα μας θα έπρεπε ΗΔΗ «να τρέχει», ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΑ, υπό την… ΠΡΟΩΘΗΤΙΚΗ ΙΣΧΥ ενός ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ, εύστοχου, καλά σχεδιασμένου ΑΛΛΑ και… επιτυχώς ΕΦΑΡΜΟΣΜΕΝΟΥ προγράμματος ΔΗΜΟΣΙΩΝ επενδύσεων μέσα σε ένα ΦΙΛΟΕΠΕΝΔΥΤΙΚΟ πλαίσιο… άρσης ΟΛΩΝ των… προαναφερθέντων επιβραδυντικών και ανασχετικών… ΑΝΤΙΚΙΝΗΤΡΩΝ! Έχει δημιουργηθεί η ΒΑΣΙΜΗ προσδοκία, λόγω του περιεχομένου του, ότι ο… ΝΕΟΣ ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΟΣ ΝΟΜΟΣ του Υπουργού Οικονομίας (Ανάπτυξης) θα… ΣΥΝΔΡΑΜΕΙ προς την κατεύθυνση αυτή! Ελπίζουμε να… ΕΠΑΛΗΘΕΥΤΕΙ κατά την… ΕΦΑΡΜΟΓΗ του!

Υ.Γ.1: «Ποιος είναι λοιπόν πατριώτης; Αυτοί ή εμείς; Το κεφάλαιο δεν έχει πατρίδα και τρέχει να βρει κέρδη σ’ όποια χώρα υπάρχουνε τέτοια. Ενώ εμείς, το μόνο που διαθέτουμε, είναι οι καλύβες μας και τα πεζούλια μας. Αυτά αντίθετα από το κεφάλαιο που τρέχει, οπού βρει κέρδη, δε μπορούν να κινηθούν και παραμένουν μέσα στη χώρα που κατοικούμε.» (αποσπάσματα από την ΙΣΤΟΡΙΚΗ ομιλία του Άρη Βελουχιώτη στην Λαμία 22/10/1944)

Τι χρειαζόμαστε ΠΡΩΤΑΡΧΙΚΑ λοιπόν; Την ΕΠΑΝΑΦΟΡΑ-ΕΝΔΥΝΑΜΩΣΗ… της ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΗΣ και βιώσιμης μικρομεσαίας-ΕΓΧΩΡΙΑΣ επιχειρηματικότητας του ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ, τα κέρδη της οποίας θα ΜΕΙΝΟΥΝ ΕΔΩ, με προσδοκώμενα αποτελέσματα την ΣΤΑΘΕΡΗ ευημερία της χώρας και την ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΗ εξυπηρέτηση-ικανοποίηση των ΛΑΪΚΩΝ στόχων-αναγκών!

Υ.Γ.2: «Η προστασία του περιβάλλοντος μπορεί και πρέπει να αποτελέσει μοχλό εξόδου από την κοινωνική και οικονομική κρίση, στην οποία είναι βυθισμένη η χώρα. Οι λύσεις που προσφέρει δημιουργούν νέες θέσεις εργασίας, ενώ παράλληλα μειώνουν τις εκροές συναλλάγματος και την εξάρτηση από ντόπια και ξένα ολιγοπώλια. Δίνουμε έμφαση σε τρεις τομείς: παραγωγή και κατανάλωση Ενέργειας, Αγροτική παραγωγή και Διατροφή, Αλιεία και προστασία της Θάλασσας.»

(αποσπάσματα από το κείμενο με τίτλο «Ανοιχτή Επιστολή – H προστασία του περιβάλλοντος είναι το απαραίτητο πρώτο βήμα για την ανάπτυξη μιας χώρας» του Νίκου Χαραλαμπίδη, Γενικού Διευθυντή στο Ελληνικό Γραφείο της GREENPEACE. http://greenpeace.org, 9/3/2015)

Υ.Γ.3: «Πράσινες θέσεις εργασίας είναι εκείνες που προστατεύουν τα οικοσυστήματα και τη βιοποικιλότητα, που συμβάλλουν στην ορθολογική χρήση της ενέργειας και των φυσικών πόρων, που μειώνουν την κατανάλωση νερού, που οδηγούν σε μια οικονομία χαμηλής έντασης άνθρακα και περιορίζουν την παραγωγή αποβλήτων και ρύπων. Στους κλάδους των τεχνολογιών πράσινης ενέργειας απασχολούνται διεθνώς περί τα 2,5 εκατ. άτομα (440.000 στα αιολικά, 190.000 στα φωτοβολταϊκά, 625.000 στα ηλιοθερμικά και πάνω από ένα εκατομμύριο στα βιοκαύσιμα και τη βιομάζα).»

Ποιες είναι όμως οι… ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ της αντίστοιχης… ΕΓΧΩΡΙΑΣ ανάπτυξης; «Η πράσινη ανάπτυξη αναμένεται να αποφέρει συνολικά 98.500-155.000 θέσεις πλήρους απασχόλησης ως το 2020. Συνυπολογίζοντας και τις έμμεσες θέσεις απασχόλησης, που πυροδοτούνται από τη στροφή στην πράσινη ανάπτυξη (λόγω τόνωσης της κατανάλωσης) η συνολική απασχόληση (άμεση και έμμεση) ως το 2020 υπολογίζεται σε 256.000-403.500 θέσεις εργασίας.»

(αποσπάσματα από την έκθεση του Ελληνικού Γραφείου της GREENPEACE με τίτλο «Πράσινη Ανάπτυξη και νέες θέσεις εργασίας» του Μαΐου 2009. Έρευνα-Κείμενο: Στέλιος Ψωμάς, Σύμβουλος Ενέργειας και Περιβάλλοντος)

Επομένως… ΚΑΛΟΥΝΤΑΙ οι… ΑΡΜΟΔΙΟΙ υπουργοί Οικονομίας (Ανάπτυξης), Εργασίας και Περιβάλλοντος να ΕΠΙΛΗΦΘΟΥΝ… ΤΑΧΙΣΤΑ των ευρημάτων, ΧΡΗΣΤΙΚΗΣ-ΠΡΑΚΤΙΚΗΣ σημασίας, από την παραπάνω αναλυτική-στοιχειοθετημένη έκθεση της GREENPEACE Γιατί; Για τους 1,2 εκατομμύριο ΑΝΕΡΓΟΥΣ συμπολίτες μας! «Μεταφράστε» λοιπόν άμεσα-επειγόντως το ΔΕΔΗΛΩΜΕΝΟ ενδιαφέρον σας για την ΠΡΟΟΔΟ της κοινωνίας σε ΒΙΩΜΑΤΙΚΑ-ΜΕΤΡΗΣΙΜΑ θετικά αποτελέσματα για την… δυσχερέστατη ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ των… ΔΟΚΙΜΑΖΟΜΕΝΩΝ, από την κρίση, πολιτών! Να προσέξετε επίσης ΜΗ βρεθείτε και… ΕΣΕΙΣ «χαμένοι στη μετάφραση»! Επιπροσθέτως, η εφημερίδα «Αγορά» (9/4/16) αποκαλύπτει ότι… ΠΑΡΑΜΕΝΟΥΝ ΣΤΑ ΑΖΗΤΗΤΑ ΤΑ 35 ΔΙΣ. ΕΥΡΩ του «πακέτου Γιούνκερ» για την Ελλάδα, καθώς η κυβέρνηση ΔΕΝ έχει υποβάλλει… αναπτυξιακό πρόγραμμα και λίστα με… έργα προς χρηματοδότηση! ΓΙΑΤΙ Υπουργέ Οικονομίας (Ανάπτυξης); ΓΙΑΤΙ Πρωθυπουργέ; «Βάλτε τα δυνατά σας» για να… ΜΗΝ χάσει η… «διψασμένη» για ΡΕΥΣΤΟΤΗΤΑ οικονομία μας την… ΚΟΡΥΦΑΙΑ αυτή χρηματοδοτική-αναπτυξιακή δυνατότητα!

Υ.Γ.4: «Είναι ένα Διαπανεπιστημιακό – Διιδρυματικό Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών

(ΔΔΠΜΣ) μεταξύ του Τμήματος Οικονομικής Επιστήμης της Σχολής Οικονομικών, Επιχειρηματικών και Διεθνών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πειραιώς, του Τμήματος Βιολογίας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και της Σχολής Χημικών Μηχανικών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου. Έχει ως σκοπό την προετοιμασία, ανάπτυξη και παροχή εξειδικευμένων γνώσεων σε θέματα βιοικονομίας ως κύριο στοιχείο μιας έξυπνης, οικολογικής και επομένως βιώσιμης ανάπτυξης στην Ελλάδα, την Ευρώπη αλλά και παγκοσμίως. Ταυτόχρονα, το ΔΔΠΜΣ παρέχει εξειδικευμένες γνώσεις σε στελέχη επιχειρήσεων, κυβερνήσεων και οργανισμών όσον αφορά την εφαρμογή πρακτικών και πολιτικών φιλικών προς τη διατήρηση της βιοποικιλότητας.  Φιλοδοξία του εν λόγω προγράμματος είναι να εμφυσήσει σε επιστήμονες των βιολογικών και συναφών επιστημών την οικονομική σκέψη και προσέγγιση των πολύπλοκων οικονομικών και επιχειρηματικών προβλημάτων στο πλαίσιο της βιώσιμης οικονομίας και να επιτρέψει στους οικονομολόγους να κατανοήσουν τη λογική και την ερμηνεία των βιολογικών και συναφών επιστημών στη λειτουργία των σύγχρονων οικονομιών.»

(ανακοίνωση από την ιστοσελίδα «pev.gr» της Πανελλήνιας Ένωσης Βιοεπιστημόνων υπό τον τίτλο «Νέο ΠΜΣ Βιοοικονομία του Τμήματος Βιολογίας του Ε.Κ.Π.Α.» 19/3/16)

Αποδίδονται έπαινοι και συγχαρητήρια στους εμπνευστές και ΠΡΟΣΕΧΩΣ… να γίνουν ΚΑΙ ιδρυτές του προαναφερθέντος Δ.Δ.Π.Μ.Σ.! Το πρόγραμμα αυτό θα θέσει τις, επιστημονικά ΟΡΘΕΣ, βάσεις της βιώσιμης και αειφόρου ανάπτυξης στη χώρα μας, αξιοποιώντας ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ, την πληθώρα από τις σύγχρονες εφαρμογές των ΒΙΟΛΟΓΙΚΩΝ επιστημών. Προσδοκούμε ΕΠΟΜΕΝΩΣ από τη σημερινή, τις αυριανές κυβερνήσεις, τις αυτοδιοικήσεις, αλλά και από τις ενδιαφερόμενες επιχειρήσεις να απευθυνθούν, αρχικά στους διδάσκοντες και ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΑ στους αποφοίτους του προγράμματος αυτού, ώστε από τη ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΗ-ΕΦΑΡΜΟΓΗ των συμβουλών, συστάσεων και προτάσεων τους, να ΞΕΚΙΝΗΣΕΙ, το συντομότερο δυνατόν, η… χορήγηση της ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗΣ «δόσης» του… ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΟΥ-ΚΑΤΑΛΛΗΛΟΥ-ΕΝΔΕΔΕΙΓΜΕΝΟΥ «φαρμάκου»! Έτσι ΜΟΝΟ θα πετύχουμε την ανάκαμψη, «ανάρρωση» και… «ΙΑΣΗ» των «ΒΑΡΙΑ ασθενούντων» οικονομίας, περιβάλλοντος και… ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ μας! 

Υ.Γ.5: Σύμφωνα με τα στοιχεία του Περιβαλλοντικού Προγράμματος του Ο.Η.Ε. «Μεσογειακό Σχέδιο Δράσης» (Ο.Ν.Ε.Ρ./Μ.Α.Ρ.) στις τσιμεντοποιημένες κατά… 40% ακτές της Μεσογείου, «μοστράρουν» 584 πόλεις, 55 διυλιστήρια, 180 θερμοηλεκτρικοί σταθμοί, ενώ συγχρόνως δέχεται το 30% της παγκόσμιας εμπορικής ναυτιλίας και επιβαρύνεται με το… 17% της πλανητικής θαλάσσιας ρύπανσης! Πού «πάνε» όλα αυτά; Στο… 0.8% της υδάτινης μάζας της Γης που «πιάνει» η Μεσόγειος Θάλασσα! Μεσογειακοί λαοί και κυβερνήσεις… «οργανωθείτε»-συντονιστείτε για την ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ της… ΚΟΙΝΗΣ ΜΑΣ θαλάσσιας «αυλής», μέσα από την οποία… «θρέφονται» ΚΑΤΑ ΠΟΛΥ και οι… ΟΙΚΟΝΟΜΙΕΣ των χωρών ΜΑΣ! Επίσης, να «αφήσουμε» ΟΛΟΙ τα, όποια, κοιτάσματα του ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΑ ρυπογόνου ορυκτού πετρελαίου… ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ! Η θάλασσά ΜΑΣ είναι «κλειστή» και τα οικονομικά οφέλη που ΜΑΣ δίνει από τον… τουρισμό, ΠΟΛΛΑΠΛΑΣΙΑΣ ΑΞΙΑΣ!    

Υ.Γ.6: «Στη νοτιοδυτική ακτή της Ιρλανδίας, μια ομάδα επιστημόνων διαθέτει μια πρωτότυπη υποθαλάσσια φάρμα. Τα άλγη, όπως ονομάζεται η ποικιλία των φυκιών, που καλλιεργούν εδώ και λίγους μήνες, έχουν μετατραπεί σε μια εντυπωσιακή υποβρύχια φυτεία.

Η καλλιέργεια φυκιών γίνεται ολοένα και πιο δημοφιλής, καθώς η ζήτηση τους, στους τομείς της υγείας και των τροφίμων, αυξάνεται. Το συγκεκριμένο ευρωπαϊκό ερευνητικό πρόγραμμα μελετάει τις δυνατότητες χρήσης της συγκεκριμένης ποικιλίας φυκιών για την παραγωγή βιοκαυσίμων.

“Τα φύκια δεν χρειάζονται λίπασμα. Δεν καταλαμβάνουν εκτάσεις που χρησιμοποιούνται για την καλλιέργεια φυτών, τα οποία προορίζονται για να καλύπτουν διατροφικές ανάγκες. Παράλληλα, αναπτύσσονται πολύ γρήγορα. Ωριμάζουν σε μόλις έξι μήνες”, αναφέρει η Τζούλι Μαγκουάιρ, συντονίστρια του προγράμματος MABFUEL.

Ορισμένα είδη φυκιών περιέχουν σάκχαρα χρήσιμα για την παραγωγή βιοαιθανόλης. Άλλα πάλι, διαθέτουν υψηλή περιεκτικότητα σε υδρογονάνθρακες, που μπορούν, με την κατάλληλη επεξεργασία, να μετατραπούν σε βιοντίζελ. Στόχος των ερευνητών είναι να βελτιώσουν μέσω της γενετικής μηχανικής, την απόδοση των φυκιών, ώστε το τελικό προϊόν να έχει ανταγωνιστική τιμή στην αγορά. Παράλληλα, μελετούν τα μικροάλγη, τους μονοκύτταρους οργανισμούς, που όταν καλλιεργούνται σε βιοαντιδραστήρες, συσσωρεύουν τάχιστα μεγάλες ποσότητες υδρογονανθράκων.

“Μπορεί να παράξει από 7 έως 31 φορές περισσότερο πετρέλαιο από ότι η καλύτερη επίγεια καλλιέργεια. Σε αυτό συγκλίνουν όλες οι μελέτες. Υπάρχουν πολλά ακόμα να γίνουν, αλλά πριν από δέκα χρόνια, ο κόσμος θα γελούσε, αν κανείς πρότεινε να βάζουμε πετρέλαιο από φύκια στο αυτοκίνητό μας”, υποστηρίζει η Μαγκουάιρ.

Η μεγαλύτερη πρόκληση είναι η συγκομιδή των υδρογονανθράκων, που περιέχουν τα φύκια. Στο εργαστήριο, οι επιστήμονες επεξεργάζονται τα αποξηραμένα άλγη με διαλύτες, που επιτρέπουν την απελευθέρωση των ελαίων. Το υψηλό κόστος της μεθόδου ωστόσο δεν επιτρέπει την μαζική παραγωγή.

Στο εργαστήριο τα δείγματα πετρελαίου από άλγη περνούν από αυστηρό έλεγχο ποιότητας. Η πρόσβαση σε μια νέα μορφή καύσιμης ύλης σε ανταγωνιστική τιμή, ανοίγει νέους ορίζοντες στην αναδυόμενη αγορά παραγωγής βιοκαυσίμου.

Τα άλγη καλλιεργούνται παντού, με την προϋπόθεση να υπάρχει αρκετό ηλιακό φως, νερό και διοξείδιο του άνθρακα. Βελτιώνουν την ποιότητα του αέρα, απορροφώντας το διοξείδιο του άνθρακα, και μειώνουν τις αρνητικές συνέπειες των ιχθυοκαλλιεργειών, φιλτράροντας τα περισσεύματα των τροφών που μολύνουν το νερό.

“Οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις από την καλλιέργεια φυκιών είναι ευεργετικές.” Παρομοιάζω τα φύκια με ένα είδος σφουγγαρίστρας. Μια σφουγγαρίστρα για τα υπολείμματα τροφών» τονίζει η Φρέντι Ο’ Μαχόνι, θαλάσσια βιολόγος.

Η καλλιέργεια και συγκομιδή αλγών είναι ίσως ο μοναδικός βιώσιμος τρόπος για την αντικατάσταση της χρήσης των ορυκτών καυσίμων. Οι επενδύσεις μεγάλων εταιρειών στην έρευνα δείχνουν ότι στο άμεσο μέλλον τα άλγη θα αποτελέσουν μια αξιόπιστη εναλλακτική για το πετρέλαιο. Ωστόσο, απομένει ακόμα αρκετός δρόμος να διανυθεί, προκειμένου η λύση αυτή να γίνει οικονομικά και τεχνικά αποδεκτή.»

(αποσπάσματα δημοσιεύματος από την iefimerida.gr (Πηγή Euronews) υπό τον τίτλο «Φύκια: Ο “μαύρος χρυσός” του μέλλοντος», 31/5/13)

ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΗ  ΥΠΟΥΡΓΕ Παιδείας… ΑΡΜΟΔΙΕ για Θέματα ΕΡΕΥΝΑΣ και καινοτομίας, λοιποί ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟΙ συναρμόδιοι και ενδιαφερόμενοι ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΕΣ… εντοπίστε και… ΕΝΙΣΧΥΣΤΕ τους… ΑΠΟΔΟΤΙΚΟΥΣ, στις ερευνητικές τους εργασίες περι φυκών, Έλληνες ερευνητές από τα Α.Ε.Ι. και Τ.Ε.Ι. της χώρας μας! Η μεγάλη ΠΡΑΚΤΙΚΗ και… ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ αξία των ευρημάτων τους θα αποβούν, ΤΕΛΙΚΑ, προς το συμφέρον… ΟΛΩΝ ΜΑΣ! Επίσης, για όποιον ενδιαφέρεται να λάβει επιστημονικά έγκυρη πληροφόρηση για τις χρηστικές-οικονομικές εφαρμογές της φυκολογίας, μπορεί να την αναζητήσει στην ιστοσελίδα της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΦΥΚΟΛΟΓΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ (www.phycology.gr).     

Υ.Γ.7: «Ο όρος «υγεία του οικοσυστήματος» προέρχεται από την έννοια «Ιατρική οικοσυστήματος» που προτάθηκε για πρώτη φορά από τον καναδό επιστήμονα D. J. Rapport. Για να χρησιμοποιήσουμε την έννοια της υγείας στο επίπεδο του οικοσυστήματος χρειαζόμαστε νέους δείκτες. Μερικοί από τους δείκτες που έχουν ως σήμερα προταθεί αφορούν την αντοχή στην περιβαλλοντική πίεση (κάτι σαν τεστ κόπωσης!) και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας του οικοσυστήματος. Αλλοι δείκτες αφορούν τα κοινωνικοοικονομικά χαρακτηριστικά του και την υγεία των ανθρώπων που το κατοικούν. Στην υγεία των ανθρώπων δίνεται ιδιαίτερη βαρύτητα, γιατί έχει αποδειχθεί ότι σε επιβαρυμένα περιβάλλοντα οι άνθρωποι υποφέρουν από πολλές ασθένειες και ζουν λιγότερα χρόνια.»

«Η μετάβαση ενός οικοσυστήματος εξαιτίας της ανθρωπογενούς πίεσης από την υγιή κατάσταση στην παθολογική ή από την υψηλή ποιότητα στην κακή δεν ακολουθεί συνήθως ομαλή πορεία. Αντίθετα, πρόκειται για μια ξαφνική και απότομη μεταβολή από τη μία κατάσταση στην άλλη. Το γεγονός αυτό δημιουργεί ιδιαίτερη δυσκολία τόσο στην εκτίμηση των ορίων αντοχής του οικοσυστήματος, και έτσι του ακριβούς χρόνου πραγματοποίησης αυτής της ανεπιθύμητης μεταβολής, όσο και στην αποκατάστασή της (αν είναι δυνατή!). Και εδώ, όπως και στην Ιατρική, ισχύει ότι «η πρόληψη είναι προτιμότερη από τη θεραπεία.»

(αποσπάσματα από άρθρο του Σ. Ορφανίδη, θαλάσσιου Βιολόγου-ερευνητή, με τίτλο «Ιατρική του Οικοσυστήματος», το οποίο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «ΤΟ ΒΗΜΑ»)

ΜΕΣΟΓΕΙΑΚΟΙ «συγκάτοικοι»… βλέπετε ΤΙ ΜΑΣ προτείνει η… ΕΠΙΣΤΗΜΗ! Αν «καταπλεύσουμε» ΠΡΟΣΩ ΟΛΑΤΑΧΩΣ για την… ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ του φυσικού μας ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ, θα… «βρούμε» ΚΑΙ την… υγειά μας! 

Υ.Γ.8: «Μετά από έρευνα που διεξήγαμε, αποκαλύψαμε στοιχεία που συνδέουν την έκθεσή μας σε φυτοφάρμακα με διάφορες μορφές καρκίνου και ασθένειες όπως το Πάρκινσον και Αλτσχάιμερ. Οι επιπτώσεις είναι επιβλαβείς για όλους μας, με κάποιες ομάδες πληθυσμού όμως είναι να είναι πιο ευάλωτες: τα παιδιά και οι άνθρωποι που παράγουν την τροφή μας, δηλαδή οι αγρότες και οι οικογένειές τους.»

(απόσπασμα από ανακοίνωση του Ελληνικού Γραφείου της GREENPEACE)

ΚΑΤΕΠΕΙΓΟΝ «σήμα» προς τους… Υπουργούς Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων ΚΑΙ Υγείας: Τι πρόκειται να κάνετε για να… «θεραπεύσετε» την προαναφερθείσα ΜΗ υγιή… ΑΓΡΟΤΙΚΗ «πρακτική»;

Υ.Γ.9: «Αφού είπαμε ξεκάθαρα “Όχι” στα μεταλλαγμένα στην Ευρώπη, οι εταιρείες αγροχημικών όπως η Monsanto “μαγειρεύουν” έναν άλλο τρόπο να τα φέρουν πάλι στο πιάτο μας: τα νέα μεταλλαγμένα. Προσπαθούν να παρακάμψουν τη νομοθεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης με το επιχείρημα ότι οι νέοι αυτοί οργανισμοί, που παράγονται με μία ποικιλία νέων τεχνικών, στην πραγματικότητα δεν είναι μεταλλαγμένοι. Αν οι εταιρείες τα καταφέρουν, θα καταλήξουν σύντομα στα χωράφια και στα πιάτα μας, χωρίς κανέναν έλεγχο ασφαλείας ή σήμανση. Χωρίς να έχουμε πια κανέναν τρόπο να τα σταματήσουμε. Στην πραγματικότητα, ούτε που θα το ξέρουμε!

Τι ισχύει για τα νέα μεταλλαγμένα; Τα νέα μεταλλαγμένα δεν έχουν ξένο DNA μέσα τους. Όμως, παράγονται με τροποποίηση του DNA του ίδιου του οργανισμού, εισάγοντας γενετικό υλικό από ένα παρόμοιο είδος ή με αναπαραγωγή από τους αντίστοιχους οργανισμούς “παλιάς” τεχνολογίας. Αυτό δεν τα κάνει περισσότερο φυσικά και, όπως τα υπάρχοντα μεταλλαγμένα, μπορούν να προκαλέσουν μη αναστρέψιμες ζημιές στο περιβάλλον και στην υγεία των ανθρώπων και των ζώων.»

(ανακοίνωση του Ελληνικού Γραφείου της GREENPEACE)

ΚΑΤΕΠΕΙΓΟΝ «σήμα» προς τους… Υπουργούς Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων ΚΑΙ Οικονομίας: Τι πρόκειται να κάνετε για να… «θεραπεύσετε» την προαναφερθείσα ΜΗ υγιή… (ΜΕΓΑΛΟ)ΕΤΑΙΡΙΚΗ «πρακτική»; 

Υ.Γ.10: «Προς Αναπληρωτή Υπουργό Περιβάλλοντος: Σύμφωνα με πληροφορίες μας δόθηκε η σύμφωνη γνώμη σας για την παραχώρηση χρήσης αιγιαλού και παραλίας του συνόλου των περιοχών που τελούν υπό καθεστώς ειδικής προστασίας (δίκτυο Natura 2000). Οι συνυπογράφουσες περιβαλλοντικές οργανώσεις θεωρούν ότι αυτή η “εν λευκώ” παραχώρηση των προστατευόμενων παράκτιων ευπαθών οικοσυστημάτων της χώρας στους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης θα επιφέρει σημαντική υποβάθμιση τους, καθώς δεν είναι δυνατός κανένας έλεγχος για το πόσες παραχωρήσεις θα γίνουν, σε ποια σημεία και τι είδους θα είναι αυτές. Κατόπιν των ανωτέρω και εφόσον ισχύει η σύμφωνη γνώμη σας με αριθμ. πρωτ. 23841/664/28-4-2016, ζητούμε την άμεση ανάκληση της και την λήψη όλων των απαραίτητων μέτρων για την προστασία και βιώσιμη διαχείριση των παράκτιων ευαίσθητων οικοσυστημάτων της χώρας μας.

Οι συνυπογράφουσες οργανώσεις ΑΝΙΜΑ, ΑΡΚΤΟΥΡΟΣ, ΑΡΧΕΛΩΝ, Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία, Ελληνική Εταιρεία Προστασίας Περιβάλλοντος και Πολιτισμού, Ελληνική Εταιρία Προστασίας της Φύσης, ΕΤΑΙΡΙΑ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΠΡΕΣΠΩΝ, Δίκτυο ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ SOS, Καλλιστώ, Οικολογική Εταιρεία Ανακύκλωσης, Greenpeace, MEDASSEΤ, Mom και WWF Ελλάς.»

(αποσπάσματα από την ανοικτή επιστολή με θέμα «Σύμφωνη γνώμη για την παραχώρηση απλής χρήσης αιγιαλού, παραλίας, όχθης και παρόχθιας ζώνης, μεγάλων λιμνών και πλεύσιμων ποταμών, που τελούν υπό καθεστώς ειδικής προστασίας για την θερινή περίοδο 2016», στις 17/5/16, η οποία αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα greenpeace.org του Ελληνικού Γραφείου της GREENPEACE) 

Προσυπογράφεται το παραπάνω απόσπασμα και η εκτενέστερη αυτού ανοιχτή επιστολή των περιβαλλοντικών οργανώσεων, προς τον ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΗ υπουργό Περιβάλλοντος! Καλείται επίσης ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ, να… ΔΙΟΡΘΩΣΕΙ, το συντομότερο δυνατό, την προαναφερθείσα… ΑΣΤΟΧΙΑ του υφισταμένου του, ΠΡΙΝ διαμορφωθούν… ΑΝΕΠΑΝΟΡΘΩΤΕΣ συνέπειες για τα προαναφερθέντα οικοσυστήματα! 

Νίκος Κοζώνης (Βιολόγος)

1 ΣΧΟΛΙΟ

  1. Στο πολύ ενδιαφέρον και περιεκτικό άρθρο του κ. Νικολάου Κοζώνη που δημοσιεύει η Εφημερίδα σας, θα πρέπει ίσως να αναφερθεί και η θαλάσσια επαγγελματική αλιεία και ιδίως η παράκτια, η οποία αποτελεί παραδοσιακή δραστηριότητα, ζωτικής σημασίας για τη χώρα μας, από την οποία εξαρτώνται, οικονομικά, κοινωνικά, διατροφικά, οι παράκτιες και οι νησιωτικές περιοχές και ιδιαίτερα οι απομακρυσμένες νησιωτικές κοινότητες, για την εξασφάλιση εύλογου επιπέδου διαβίωσης. Επιπλέον, αποτελεί σημαντικό παράγοντα προώθησης και ανάπτυξης του τοπικού τουρισμού. Το εθνικό και ενωσιακό πλαίσιο λειτουργίας της θαλάσσιας συλλεκτικής αλιείας, είναι ιδιαίτερα πολυάριθμο και σύνθετο, γιατί τα αλιεύματα αποτελούν προϊόντα υψηλής διατροφικής αξίας αλλά και βιολογικούς πόρους κοινόχρηστους και εξαντλήσιμους που χρήζουν διαχείρισης και διατήρησης. Περιλαμβάνει τα διαχειριστικά και τεχνικά μέτρα με χαρακτηριστικό παράδειγμα την Κοινή Αλιευτική Πολιτική της ΕΕ και με πυλώνες εφαρμογής, τον Κανονισμό Ελέγχου, τον Κανονισμό ΠΛΑ, τον Κανονισμό ΚΑΑ και τμήμα της, την Κοινή Οργάνωση αγοράς προϊόντων αλιείας και υδατοκαλλιέργειας-Κανονισμός ΚΟΑ. Τέλος στο πλαίσιο της βιώσιμης και αειφόρου ανάπτυξης πρέπει να επισημανθεί ότι ο δημόσιος και κοινόχρηστος χαρακτήρας της θάλασσας φανερώνει ότι αποτελούν την κοινή κληρονομιά για τις μελλοντικές γενιές. Ωστόσο η απειλή από την ιδιωτικοποίηση της θάλασσας και του δικαιώματος ιδιοκτησίας στη θάλασσα και στους πόρους της είναι παραπάνω από πραγματική και προκαλεί ανησυχία για το μέλλον (κατάτμηση και πώληση αιγιαλού παραλίας, αγοραπωλησία δικαιωμάτων αλιείας πριν ακόμη αποκτηθούν).
    Σας ευχαριστώ πολύ.
    Μαρία Τσουβάλα Βιολόγος Μs Περιβάλλον και Υγεία, Πρόεδρος του Πανελλήνιου Συλλόγου Ιχθυολόγων Δημοσίου.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here