ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΑΘΟΠΟΥΛΟΣ

 

«Η κατοχική κυβέρνηση Τσολάκογλου, εκμηδένισε κυριολεκτικά τη δυνατότητα επιβίωσής μου, που στηριζόταν σε μια αξιοπρεπή σύνταξη που επί 35 χρόνια εγώ μόνον (χωρίς ενίσχυση κράτους) πλήρωνα γι αυτή».
Κρατάω μόνο τα λίγα αυτά λόγια του συμπολίτη που αντιστεκόμενος στο ανάλγητο νεοφιλελεύθερο πολιτικό και οικονομικό σύστημα, που τοποθετεί τα κέρδη του κεφαλαίου και των τραπεζιτών πάνω από τον άνθρωπο, έβαλε τέλος στη ζωή του αφού ένιωσε πως άλλος τρόπος αντίδρασης δεν του απέμενε.
«Μόλις λίγες ώρες μετά την αυτοκτονία του συμπολίτη μας Δημήτρη Χριστούλια, λόγω οικονομικής απόγνωσης, ο κος Μπεγλίτης ανερυθρίαστα δηλώνει:
‹›Άλλωστε δεν μπορούμε να ξέρουμε αν τα “έφαγε” αυτός ή τα “έφαγαν” τα παιδιά του…››
Το κράτος ως γνωστόν δεν έχει καρδιά, οπότε ο κος Μπεγλίτης μπορεί να είναι όσο κυνικός το επιθυμεί. Εξ άλλου το σύστημα που υπηρετεί αυτός και οι κυβερνήσεις Παπανδρέου- Παπαδήμου, απαιτεί ανθρωποθυσίες.»
Αυτό το σχόλιο διαβάσαμε στη σελίδα του Αλέξη Τσίπρα, στο facebook.
Ναι «συντρόφισσα» που κάποτε χαρακτήριζες αιθεροβάμονα όποιον έφευγε από το ΠΑΣΟΚ και μόλις τώρα, αν και θλιμμένη και με σκυμμένο κεφάλι προβληματίζεσαι τι να ψηφίσεις, έβγαλες ξανά «φαρμάκι» σε βάρος του ΣΥΡΙΖΑ και του Τσίπρα (γιατί σου υποδείχθηκαν ως ενδεδειγμένη λύση).
Αρνείσαι να δεχθείς, ότι οι δικές σου επιλογές σε έφεραν στην απόγνωση που νιώθεις, όταν επί χρόνια επικροτούσες πολιτικές σαν αυτές των κ. κ. Σημίτη, Καραμανλή, Παπανδρέου, Σαμαρά, Καρατζαφέρη, Παπαδήμου, επιλογές κοινωνικά εχθρικές, που έγιναν η αφορμή να διαχωριστούν συντροφικοί δρόμοι.
Αυτές τις πολιτικές και τα πρόσωπα στηρίζεις με τη στάση και την ψήφο σου στα χρόνια της μεταπολίτευσης και μαζί τους δολοφόνησες έναν ακόμα συμπολίτη μας, αφού το γνωρίζεις, δεν είναι η μόνη δολοφονία που διαπράχθηκε σε βάρος των ανθρώπων της λαϊκής τάξης.
Αντί της αλαζονικής άρνησης για το νέο, το καινοτόμο και εναλλακτικό, άρνηση που οδηγεί στην απόγνωση και στο φυσικό θάνατο συνανθρώπων, εξαιτίας επιλογών που προωθούν οι διορισμένοι εκπρόσωποι του ανάλγητου, αντικοινωνικού και αντιαναπτυξιακού καπιταλιστικού συστήματος που επιμένεις να υπηρετείς, το σύγχρονο λαϊκό αίτημα και η ενδεδειγμένη ευχή για τη γιορτή του Πάσχα, αλλά και απάντηση στον προβληματισμό σου «συντρόφισσα», είναι η δημιουργική αντίσταση και η ανάσταση της νεκρής πολιτικής σου σκέψης.
Περισσεύει η δογματική ύπνωση. Σταμάτα να διευκολύνεις με την ψήφο σου τις πολιτικές που αρνούνται τις λαϊκές αξίες και αφαιρούν τις ανθρώπινες ζωές.


ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.