γράφει
ο Γαλάτεια  Πονηρίδη
γραμματέας του Δ.Σ. του Συλλόγου Χορού Νέας Ερυθραίας «Ήλιος»

Τον Σεπτέμβριο του 2009 δημιουργείται μια νέα θεατρική ομάδα στη Νέα Ερυθραία. Έμπνευση και πρωτοβουλία του αντιπροέδρου μας Κωνσταντίνου Μουταφτσή και επιθυμία όλου του Διοικητικού Συμβουλίου του «ΗΛΙΟΥ». Δασκάλα μας και σκηνοθέτιδα η κ. Χαρούλα Σαμπατάκου. Με εμπειρία πολλών ετών στο χώρο, αφού οι θεατρικές της παραστάσεις απαριθμούν τουλάχιστον τις είκοσι. Και δεν είναι τυχαίο ότι όλα αυτά τα χρόνια ως σήμερα την ακολουθούν πιστά, η αγάπη και η αφοσίωση όλων των μαθητών που εκφράστηκαν μέσα από τη διδασκαλία της και «πλάστηκαν» με τις πολύτιμες υποδείξεις και οδηγίες της, πάνω στη δική της θεατρική σκηνή.
Η δουλειά της καθόλου εύκολη κι ο δικός της «ρόλος» , ο πιο δύσκολος απ’ όλους: Επιλογή θεατρικού έργου, διασκευή του θεατρικού κειμένου ,πρόβες, διανομή ρόλων, διδασκαλία των ρόλων, επιλογή κουστουμιών, επιμέλεια σκηνικών, εκμάθηση τραγουδιών (κι εδώ θα ήθελα να τονίσω την εξαιρετική δουλειά του αγαπημένου δασκάλου μας της φωνητικής και ορθοφωνίας Θανάση Καρλατήρα), θεατρικές χορογραφίες (πολύτιμη η βοήθεια πάντα απ’ τον χορευτή, χορογράφο και δάσκαλο χορού του «ΗΛΙΟΥ» Αυγουστίνο Κούμουλο).
Μια σπάνια καλλιτεχνική ψυχή η «κυρία Χαρούλα μας» που καταφέρνει με τον δικό της πάντα διακριτικό και ευγενικό μα συνάμα επιβλητικό, πειστικό , αληθινό και εν τέλει μαγικό τρόπο να μας διδάξει την Αλήθεια, να μας χαρίσει πλουσιοπάροχα και χωρίς μυστικισμό τη Γνώση, να μας μυήσει στην ουσία και στην αξία της τέχνης, να μας ενώσει σαν αδέλφια, να εκμαιεύσει τον καλύτερο μας εαυτό, να μας εμψυχώσει, να μας αφυπνίσει, να μας εμπνεύσει, να μας ταξιδέψει….
Οι πρόβες, δεν είναι απλά πρόβες, είναι η ανέλκυση στην επιφάνεια, κρυμμένων θησαυρών απ’ το βυθό της ψυχής, είναι οι αλήθειες μας που λαχταρούν να αντικρίσουνε το φως, είναι η απόλυτη έκφραση με τη μοναδική σφραγίδα της προσωπικότητας του κάθε ενός από μας, είναι η περιπέτεια σε άγνωστη γη, σε άγνωστη χώρα , με αποσκευές τη φαντασία και την έμπνευση και με οδηγό την αιώνια ανησυχία του ανθρώπου για τη ζωή και για τον ίδιο τον άνθρωπο.
Η παράσταση δεν είναι απλά μια παράσταση. Είναι μια κατάθεση ψυχής, είναι η λυτρωτική κορύφωση μιας εντατικής προσπάθειας, είναι ο έρωτας στο απόγειο του που μεγαλουργεί, είναι η Ιθάκη που ποτέ δεν μας γέλασε.
Η Θεατρική Ομάδα του «ΗΛΙΟΥ» δεν είναι απλά μια θεατρική ομάδα. Είναι μια σφιχτά δεμένη και αγαπημένη παρέα φίλων που διέπεται από αλληλοσεβασμό, αμοιβαία κατανόηση και ενθάρρυνση, ισότητα, ενθουσιασμό και δίψα για δημιουργία, ελευθερία του πνεύματος, ομαδικότητα και κοινό στόχο. Όλα αυτά μαζί σε συνδυασμό με την αμοιβαία αγάπη μας για το θέατρο ήταν το τόξο που εκσφενδόνισε το «βέλος» που ονομάζεται Θεατρική Ομάδα του «ΗΛΙΟΥ» στην κορυφή και συνεχίζει να ανεβαίνει αγνοώντας τους νόμους της βαρύτητας…
Πρώτη παράσταση μας, το «ΛΙΩΜΕΝΟ ΒΟΥΤΥΡΟ» του Σάκη Σερέφα στο θέατρο ΑΛΕΚΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΚΗΣ, στην Κυψέλη, τον Ιούνιο του 2010 και στο Αμφιθέατρο του 1ου Δημοτικού Σχολείου της Νέας Ερυθραίας, τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους. Το πρώτο μας βήμα στο δύσκολο δρόμο της θεατρικής «πολιτείας», ήταν και η πρώτη μας επιτυχία. Ένα έργο που αγαπήσαμε βαθιά και θα θυμόμαστε με ιδιαίτερη συγκίνηση αφού ήταν και το «βάπτισμα του πυρός» για πολλούς από την ομάδα που ανέβηκαν για πρώτη φορά στη σκηνή ως ερασιτέχνες ηθοποιοί.
Ακολουθεί η «ΝΑΠΟΛΗ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΟΥΧΑ» του Εντουάρντο ντε Φιλίππο, στο Δημοτικό Θέατρο της Νέας Ερυθραίας, τον Ιούνιο του 2011, στο ανοιχτό θέατρο του Άλσους Βεϊκου στα πλαίσια του 9ου Φεστιβάλ Γαλατσίου τον Ιούλιο και στα «ΜΕΝΑΝΔΡΕΙΑ» του Δήμου Κηφισιάς, το Σεπτέμβρη. Μια παράσταση που χαρήκαμε και απολαύσαμε αφάνταστα, από την πρώτη πρόβα μέχρι την τελευταία υπόκλιση επί σκηνής και που μας ένωσε ακόμα περισσότερο ως ομάδα.
Τον Ιανουάριο του 2012, η κυρία Χαρούλα μας, επιλέγει ένα έργο που αγαπήθηκε και συγκίνησε πολύ: «Ο ΘΕΟΣ ΜΑΣ ΕΠΛΑΣΕ ΤΖΑΜΠΑ» του Μαρτσέλο ντ’ Όρτα. Το παρουσιάσαμε στο γνωστό στέκι καλλιτεχνών, καφε-θέατρο «ΚΟΜΗΣ», στα Πατήσια κι ευελπιστούμε να μπορέσουμε να το ανεβάσουμε κι εδώ, στον Δήμο μας, το καλοκαίρι ή το φθινόπωρο.
«Το Δημοτικό σχολείο του Αρζάνο, χωριού έξω από τη Νάπολι, γίνεται ο καθρέφτης όλου του κόσμου. Οι μικροί μαθητές του είναι φτωχά, βασανισμένα παιδιά που δουλεύουν από τα δέκα τους. Παιδιά πολυμελών οικογενειών που ζουν σε σαραβαλιασμένα σπίτια αλλά ονειρεύονται έχοντας μια αχόρταγη δίψα για ζωή. Τίποτα δεν τους ξεφεύγει.
Ο Δάσκαλος τους μαθαίνει να γράφουν εκθέσεις για να εκφράζουν αυτά που σκέφτονται κι αυτά που νιώθουν αλλά παίρνει και ο ίδιος πολύτιμα μαθήματα από τους μαθητές του, για την ίδια τη ζωή…»
Οι πρόβες για την επόμενη παράσταση μας, τον Ιούνιο, στο Δημοτικό Θέατρο της Νέας Ερυθραίας, έχουν ξεκινήσει εδώ και μέρες. Έχουμε «ανοίξει πανιά» για το τρίτο μεγάλο ταξίδι μας και με ούριο άνεμο πλέουμε σε μια θάλασσα θεατρικής ευδαιμονίας. Σας περιμένουμε κοντά μας, στο τέλος του δικού μας ταξιδιού και στην αρχή του δικού σας, ως θεατές, με ένα έργο χαρούμενο και συγκινητικό συνάμα, βαθιά ανθρώπινο και επίκαιρο όσο ποτέ, που είμαι σίγουρη πως θα απολαύσετε μέχρι το τελευταίο χειροκρότημα.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.