Τις Άγιες Ημέρες της Μεγάλης Εβδομάδος κορυφώνεται το Θείο Δράμα, με τη Σταύρωση και ολοκληρώνεται η Λύτρωση με την Ανάσταση του Χριστού. Έτσι, για τον καθένα πιστό, το δράμα δε ριζώνει, δε νικά ως εγκλωβισμός στην αμαρτία (=στο λάθος), αλλά γίνεται πηγή Ελπίδας, αγκαλιά Ελευθερίας και προσδοκία Σωτηρίας. Όμως κάποιος δύσπιστος θα πει ότι όλα αυτά θα συμβούν στην «Άλλη» ζωή: «Σιγά μην κάθομαι να περιμένω… Εμένα με ενδιαφέρει η καλοπέραση στην εδώ ζωή». Δεν είναι, βέβαια, ακριβώς έτσι». Και στην εδώ ζωή, προγευόμαστε τα πολύτιμα δώρα της Ανάστασης. Και τα χρειάζονται όλοι οι άνθρωποι, γιατί δεν είμαστε μόνο οντότητες, αλλά είμαστε κυρίως προσωπικότητες. Δεν είμαστε «είδος» προς εκμετάλλευση και απαξίωση από τους τυχοδιώκτες και από τους ανεύθυνους πολιτικούς ιθύνοντες, αλλά «γένος» για προσφορά και καταξίωση. Αυτή είναι η πρώτη προσέγγιση και ερμηνεία, από κοσμικής πλευράς, για τη σημασία της Ανάστασης.
Με τη δεύτερη αναφορά επισημαίνεται ότι το άρθρο αυτό δεν στοχεύει να αναλύσει διεξοδικά, το ανυψωτικό νόημα της Ανάστασης, που κερδίζεται με την «εν Χριστώ ζωή». Με θεολογική ερμηνεία, λοιπόν, «Πάσχα» στα εβραϊκά σημαίνει «πέρασμα» από την αιχμαλωσία στην ελευθερία. Και ολοκληρώνεται με την Ανάσταση του Κυρίου, που ανορθώνει «τον πεπτωκότα» άνθρωπο και νικά το βιολογικό θάνατο.
Η τρίτη και απλούστερη προσέγγιση είναι ότι οι περισσότεροι Έλληνες ζουν το Πάσχα κοινωνικά και παραδοσιακά. Συνηθίζουν να το βλέπουν ως μια χαρμόσυνη εορτή και λαμπρό έθιμο. Γι’ αυτό ευχόμαστε «ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ», μερικοί και «ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ». Ανταλλάσσουμε δώρα, σουβλίζουμε τον οβελία, τσουγκρίζουμε κόκκινα αυγά ή παρασυρμένοι από καταναλωτική φαιδρότητα, και με άλλα χρώματα βαμμένα. Είναι στοιχείο του χαρακτήρα μας, να μας ευφραίνει το γλέντι, να μας ταιριάζει η Παράδοση, να μας γοητεύει το έθιμο. Με την κοσμική του διάσταση, λοιπόν, το Πάσχα γίνεται ένα «πέρασμα» από τη βάσανο της καθημερινότητας, στο προσωρινό γλέντι της πασχαλινής εορτής. Γίνεται αφορμή και ευκαιρία να ταξιδέψουμε, όσο μπορούμε ακόμη, και να δώσουμε ένα μικρό φιλί ζωής στην παραπαίουσα οικονομία μας. Αυτή η γλυκιά προσμονή και η υλική προετοιμασία, δημιουργούν στιγμιαία, πρόσωπα χαρωπά και κάποια ευχάριστη διάθεση (το απαιτεί το πνεύμα των ημερών, όχι βέβαια των συνθηκών).
Συνάμα πολλοί από εμάς βρίσκουν το αληθινό νόημα της Ανάστασης και γι’ αυτό με κατάνυξη και ευλάβεια γεμίζουμε τις εκκλησίες, τις Άγιες αυτές ημέρες. Έτσι λαμπρυνόμαστε ψυχικά και πνευματικά. Άρα το Πάσχα δεν συμβολίζει μόνο το πρώτο βήμα της απελευθέρωσης, αλλά μετουσιώνεται σε ευλογία αληθινής Αλλαγής, δηλαδή, γίνεται Ανάσταση.
Η αλήθεια όμως των καιρών απαιτεί να αγγίξουμε το Γολγοθά, που αναγκάζονται να ζουν οι Έλληνες. Δυστυχώς, οι περισσότεροι προσπερνούν το Πάσχα, υλικά ψάχνουν την Ανάσταση ή ακριβέστερα υπομένουν την οικονομική τους σταύρωση. Είναι, λοιπόν, το λιγότερο αντιφατικό να υπόσχονται κάποιοι ιθύνοντες τη «σωτηρία» της Ελλάδος, όταν δεν είναι ικανοί να της προσφέρουν «Το Πάσχα» και βέβαια ούτε την «Ανάσταση». Γι’ αυτό, επαγγέλλονται (=υπόσχονται) ότι μας «σώζουν» και ότι περνάμε από την καταστροφή της πτώχευσης, στο «καλύτερο» της φτώχειας που θα διαρκέσει σαράντα χρόνια.
Δεν απαιτούμε να μας εξασφαλίσουν «το μέλι και γάλα» που υποσχέθηκε και έδωσε ο Θεός στους Ισραηλίτες. Όμως είναι αδιέξοδο και ατελέσφορο να «φορτώνουν» στην Ελλάδα κάποιοι πολιτικοί, δυσβάσταχτα δάνεια και ως «λύση» να βλέπουν μόνο, τις συνεχείς περικοπές μισθών-συντάξεων και την εξαντλητική επιβολή νέων φόρων. Έτσι εξασφαλίζουν για τους πολλούς, ως τροφή, «τα πικρά χόρτα» που έτρωγαν οι Ισραηλίτες, για σαράντα χρόνια στην έρημο. Μας υπόσχονται όμως το «Πάσχα», δηλαδή, την απελευθέρωσή μας, από την οικονομική μας αιχμαλωσία, μετά από σαράντα χρόνια (κάτι είναι κι αυτό!).
Ας ξαναγυρίσουμε, λοιπόν, χαρμόσυνα, στη θαλπωρή, την ελπίδα, την ιερότητα των Αγίων Ημερών και ας τις ζήσουμε, με κατάνυξη και αγάπη, παραμερίζοντας για λίγο, τον πόνο και την οργή του Γολγοθά μας. Ωφελεί να κρατήσουμε ότι το Πάσχα που τελειοποιείται με την Ανάσταση, είναι πηγή ανέσπερου φωτός και δύναμη Ανέγερσης. Έτσι ανατρέπεται το Πάσχα, χωρίς Ανάσταση και διαμηνύει:
«Το ανέσπερο φως της Ανάστασης, / ας γίνει πυρσός, για μια ειρηνική επανάσταση./ Έτσι η Ελλάδα θα αναστηθεί / και δεν θα ματαιοπονεί…».
Γι’ αυτό, λοιπόν, ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ, σε όλους.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.