Όταν πηγαίναμε στο σχολείο, θυμάμαι το μάθημα της πολιτικής αγωγής. Αχαρο και ανευλόγητο, που έλεγε και η μάνα μου, το βιβλίο, μας έμαθε δυο ξερά πράγματα για τους θεσμούς. Τα υπόλοιπα, τα έμαθα στην νομική, που βρέθηκα χωρίς να το θέλω, έτσι που ήταν το εκπαιδευτικό σύστημα στην χώρα μας. Στα χρόνια που πέρασαν, εκτός από τους χώρους που δρούσαν τα πολιτικά κόμματα και τα πολιτικοποιημένα άτομα, στον ευρύτερο κοινωνικό χώρο της μεταπολίτευσης, σπάνια άκουγες πολιτική κουβέντα. Κι αν την άνοιγες, συχνά γινόσουν βαρετός και γραφικός καμιά φορά.

Σήμερα, την συζήτηση για την κρίση, συμπληρώνει η συζήτηση για τις τρέχουσες πολιτικές εξελίξεις, από την πλειονότητα του κόσμου, στα γραφεία, τα κομμωτήρια, τα ζαχαροπλαστεία, παντού. Οι προβληματισμοί είναι ζωηροί και ουσιαστικοί, οι άνθρωποι βάζουν την λογική τους να δουλέψει, έγιναν υποψιασμένοι, έμαθαν να διαβάζουν πίσω από τις λέξεις, να μεταφράζουν την πολιτική διγλωσσία και να μην χαρίζονται κανενός. Διακρίνουν τον πανικό των οσφυοκαμπτών, τις εναγώνιες προσπάθειες του γαλλογερμανικού άξονα, να μας τρομάξει και πάλι, αλλά  συνειδητοποιούμε σιγά σιγά, ότι ο πραγματικός ρυθμιστής της κατάστασης στην Ελλάδα και όχι μόνο, είμαστε εμείς, οι ίδιοι.

Εκπαιδευόμαστε λοιπόν να είμαστε συνειδητοί πολίτες. Αντιλαμβανόμαστε ότι η ευθύνη μας τραβάει πιο μακριά από την ψήφο μας. Η συμμετοχή μας και η συμπεριφορά μας στον δημόσιο βίο, είτε στους χώρους δουλειάς, είτε σε συλλογικότητες, πολλές φορές θα κριθεί αποφασιστική, για να γυρίσει ο τροχός και να αλλάξει η ποιότητα της ζωής μας. Γιατί μαζί με τον πολίτη, εκπαιδεύουμε και τον άνθρωπο μέσα μας, σε νέους τρόπους και νέα ήθη.

Προσπαθούμε να αλλάξουμε το κεφάλι, που βρωμάει, όμως, αν δεν διαφοροποιήσουμε και την δική μας στάση, απέναντι στα κακώς κείμενα, το κοινωνικό μας σύστημα θα συνεχίζει να χάνει νερά.

Μια σωστή διακυβέρνηση θα χρειαστεί κι όλους εμάς γύρω της, για να μπορεί να σταθεί και να υλοποιήσει  το πρόγραμμά της. Εμείς οι ίδιοι θα είμαστε το άγρυπνο μάτι και οι θεματοφύλακές της, κι αλίμονο, αν δεν μάθαμε από τα λάθη μας.

Ο δρόμος θα είναι μακρύς, αλλά κάναμε μια καλή αρχή. Αντιμετωπίζουμε τους φόβους μας και είμαστε αποφασισμένοι να  συνδιαμορφώσουμε το μέλλον μας.

Το επόμενο βήμα  είναι, να δείξουμε αντοχή στους εκβιασμούς, αποφασιστικότητα να ολοκληρώσουμε  την προσπάθεια που ξεκινήσαμε στις 6 Μαΐου, και υπομονή και επιμονή, για να υπερπηδήσουμε τα εμπόδια της μεταβατικής περιόδου, που διαδέχεται κάθε συστημική μεταβολή στην Ιστορία.

Και ναι, όχι μόνο είμαστε μάρτυρες, αλλά και πρωταγωνιστές σε ιστορικές στιγμές και γι΄αυτό η δράση μας  σήμερα έχει μεγάλη σημασία. Αυτοοργανωνόμαστε, επιστρατεύουμε την ευφυΐα και την ευρηματικότητά μας, αξιοποιούμε τις συλλογικότητές μας και αλληλοστηριζόμαστε στην πορεία.

Προστατεύουμε το περιβάλλον και την πατρίδα και απομονώνουμε τους καιροσκόπους και τους τυχοδιώκτες που τα επιβουλεύονται. Χτυπάμε την γραφειοκρατία και καταγγέλλουμε την διαφθορά.

Στηρίζουμε και συμβάλλουμε σε κάθε ειλικρινή και τίμια προσπάθεια να γίνουμε καλύτεροι συνεργάτες, συνάδελφοι, συνάνθρωποι, να γίνουμε καλύτεροι πολίτες και άξιοι συνεχιστές του ονόματός μας, γιατί  Έλληνας δεν είναι βρισιά, αλλά τίτλος τιμής και σε μας εναπόκειται να τον υπερασπιστούμε.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.