Η Unesco θέσπισε την 21η Μαρτίου ως παγκόσμια ημέρα ποίησης. Και εγώ από την μεριά μου σκέφτομαι μήπως θα ήταν σκόπιμο ως χώρα ποίησης να οριστεί η Ελλάδα; Αυτή η μικρή χώρα με τα δυο Νόμπελ. Με τον ποιητικό λόγο, σύμφυτο με την απαρχή της Ιστορίας της. Με τους δεκάδες ποιητές της. Με τους Σολωμό, Κάλβο, Παλαμά, Καβάφη, Σικελιανό, Σεφέρη, Ελύτη, Ρίτσο, Λειβαδίτη, Καρούζο, Σαχτούρη, Αναγνωστάκη, Δημουλά, Πατρίκιο και τόσους άλλους και τόσους νεότερους ποιητές.
Ποιος δεν γνωρίζει τα ονόματά τους;
Πόσοι όμως γνωρίζουν το έργο τους;
Μερικοί τους θεωρούν περιθωριακούς
Άλλοι τους αντιμετωπίζουν ως εκτός πραγματικότητας, αιθεροβάμονες.
Και όμως όλοι κάποια στιγμή της ζωής μας καταφεύγουμε στους στίχους ή στα τραγούδια τους
Οι περισσότεροι άνθρωποι αντιμετωπίζουν τους ποιητές με σεβασμό και γνωρίζουν ότι οι ποιητές πατούν γερά στη γη και κοιτάζουν τον ουρανό με σιγουριά
Όσο υπάρχουν άνθρωποι που κοιτούν την ανατολή και το σούρουπο, που δεν ντρέπονται για τις ευαισθησίες τους.
Όσο υπάρχουν άνθρωποι που σκέπτονται το αύριο του πλανήτη και αγωνιούν για τη τύχη του θα υπάρχουν και ποιητές.
Κάποτε ρώτησαν ένα ποιητή:
Γιατί γράφεις;
Και εκείνος απάντησε:
Εσύ γιατί αναπνέεις;
Η ποίηση είναι το οξυγόνο.
Αν οι πολιτικοί έδιναν βάση και άκουγαν τη ποίηση δεν θα είχε ο πλανήτης μας τα μαύρα του χάλια.
Η ποίηση είναι η εναλλακτική λύση στη ρηχότητα της πολιτικής είχε πει ο Ντίνος Σιώτης.
Η Κατερίνα Ηλιοπούλου μας λέει, η ποίηση είναι άσκηση στη διαρκή αμφιβολία.
Εκδηλώσεις με αφορμή την Παγκόσμια ημέρα ποίησης οργανώνει σε καθημερινή βάση με την συμμετοχή 100 ποιητών, ο ποιητής και εκδότης του περιοδικού «(δε) κατά» από τις 15-21 Μαρτίου Ντίνος Σιώτης, στο «Bacaro» Σοφοκλέους 1.
«Είναι το καταφύγιο μας» μας κατέθεσε ο ποιητής Ντίνος Σιώτης που το Πνευματικό Κέντρο μας βοήθησε να γνωρίσουμε από κοντά καθώς και άλλους σύγχρονους ποιητές και πεζογράφους. Μια αξιόλογη προσπάθεια με αρκετούς αποδέκτες
Διάφορες  εκδηλώσεις διοργανώνονται αυτές τις δυο εβδομάδες. Όπου και να γυρνάμε το κεφάλι θα βλέπουμε στίχους καθώς το Eθνικό Kέντρο Bιβλίου θα σκορπίσει στην Αθήνα, σε μέσα μεταφοράς και δημόσιους χώρους, στοίχους του Καββαδία με αφορμή εκατό χρόνια από την γέννηση του.
Αξίζει να θυμίσουμε ότι ημέρα ποίησης καθιερώθηκε στην Ελλάδα το 1998 με πρωτοβουλία του ποιητή Μιχάλη Μήτρα που έκανε την σχετική πρόταση στην εταιρία συγγραφέων, επί προεδρίας Κώστα Στεργιόπουλου. Αργότερα υιοθέτησε τον εορτασμό και η Unesco έπειτα από εισήγηση του Βασίλη Βασιλικού.

ΜΑΡΙΑ ΣΑΝΤΙΞΗ
ΜΑL DU DEPART

Θα μείνω πάντα ιδανικός κι ανάξιος εραστής
των μακρυσμένων ταξιδιών και των γαλάζιων πόντων,
και θα πεθάνω μια βραδιά, σαν όλες τις βραδιές,
χωρίς να σχίσω τη θολή γραμμή τών οριζόντων.

Για το Μαδράς, τη Σιγκαπούρ, τ΄ Αλγέρι και το Σφαξ
θ? αναχωρούν σαν πάντοτε περήφανα τα πλοία,
κι εγώ, σκυφτός σ΄  ένα γραφείο με χάρτες ναυτικούς,
θα κάνω αθροίσεις σε χοντρά λογιστικά βιβλία.
Θα πάψω πια για μακρινά ταξίδια νά μιλώ·
οι φίλοι θα νομίζουνε πως τά ΄χω πιά ξεχάσει,
κι? η μάνα μου, χαρούμενη, θα λέη σ΄ όποιον ρωτά: «Ήταν μια λόξα νεανική, μα τώρα έχει περάσει…».

Μα ο εαυτός μου μια βραδιάν εμπρός μου θα υψωθή
και λόγο ως ένας δικαστής στυγνός θα μου ζητήση,
κι? αυτό το ανάξιο χέρι μου που τρέμει θα οπλιστη,
θα σημαδέψη, κι άφοβα το φταίστη θα χτυπήση.

Κι εγώ που τόσο επόθησα μια μέρα νά ταφώ
σε κάποια θάλασσα βαθιά στις μακρινές Ινδίες,
θά ΄χω ένα θάνατο κοινό και θλιβερό πολύ
και μια κηδεία σαν των πολλών ανθρώπων τις κηδείες.

Νίκος Καββαδίας 1910-1975

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.