Έρχονται στιγμές που η ψυχή, ζητά από το σώμα ν? αρνηθεί για λίγο την ένταση της ταχύτητας και την πολυπλοκότητα του «φαίνεσθαι». Να υπενθυμίζει, πως το οξυγόνο του σώματος δεν φυτρώνει στις ανέσεις που υποδεικνύουν συγκεκριμένους τρόπους ζωής, ούτε στα εξώφυλλα περιοδικών μιας χρήσης. Όταν η ψυχή απεξαρτηθεί από τις ψευδαισθήσεις της διαφημιστικής εξάρτησης, τότε το πνεύμα και το μυαλό περπατούν στα λιβάδια της αγνότητας, της απλότητας, της ανθρώπινης και ανθρωπιστικής ζωής.
Η Άνω Στενή Ευβοίας δεν απέχει πολύ από την Αθήνα. Ένας μικρός δρόμος την τέμνει και οδηγεί προς άλλες, βορειότερες περιοχές. Όταν όμως βρεθείς σε κάποιο ψηλό σημείο, τότε αντικρίζεις μια από τις πολλές ερμηνείες της γαλήνης. Χαμηλά πέτρινα σπίτια. Καπνοδόχοι που ελευθερώνουν την ταξιδιάρικη μυρωδιά του ζεστού ξύλου. Ποτάμι που τα νερά του κρύβουν στα σπλάχνα τους την άλλοτε ράθυμη κι άλλοτε εξαγριωμένη ροή του χρόνου. Δέντρα στολισμένα με την ανθρωπιά μιας γιορτής που δεν κραυγάζει. Το μάτι στέκεται για ώρα σ? αυτό τον κινητό πίνακα ζωγραφικής και λυτρώνεται
Η ψυχή ζήτησε κατάλυμα Ο τόπος την οδήγησε στο ΜΟΥΣΙΚΟ ΠΑΝΔΟΧΕΙΟ. Καθόλου τυχαίος ο τίτλος. Ο χώρος, απορρίπτει αυτοστιγμεί την έννοια του «ξένου», και απλόχερα σου προσφέρει την αίσθηση του οικείου. Η αύρα της πραγματικής μουσικής είναι διάχυτη αλλά διακριτική, καθώς περνάς την υποδοχή. Τα βιβλία που την πλαισιώνουν, αυτό τον κόσμο αναδεικνύουν. Ένα κόσμο, στον οποίο η ποίηση και το πεντάγραμμο ανοίγουν φωτεινούς δρόμους γνώσης. Σε κάθε δωμάτιο και μια διαφορετική καλλιτεχνική δημιουργία, συντροφεύει και ανιχνεύει την μουσική πλευρά του επισκέπτη.
Εμπνευστής αυτού του δραστικού χώρου, ο γνωστός μουσικοσυνθέτης Τάσος Ιωαννίδης. Σεμνή παρουσία. Καθαρό βλέμμα. Η καθημερινότητα του, μια άοκνη προσπάθεια για μια ποιοτική αναβάθμιση του όρου «διαμονή». Συνοδοιπόροι και αρωγοί, η καλοσυνάτη του οικογένεια.
Το βράδυ του Σαββάτου, γίναμε κοινωνοί στη μουσική βραδιά που διοργάνωσε, όπου βιώσαμε μια μοναδική εμπειρία. Ο οικοδεσπότης, παρουσία φίλων και φιλόμουσων, ερμήνευσε τραγούδια και συνθέσεις από την πνευματική του εργασία, σε ένα σκηνικό ιδιαίτερο. Ο φωτισμός, λιτός αλλά υποβλητικός, αναδείκνυε το στίχο και όχι την παρουσία. Ο στίχος, καίριος και ουσιαστικός, πήγαζε από την αγωνία του δημιουργού να μας υπενθυμίσει πως τα εκφραστικά μας μέσα μπορούν να είναι απλά, ανθρώπινα, δομημένα με αρχές. Η διαύγεια της μουσικής του, στέλνει δροσερά κύματα ανανέωσης και ηχητικής ελπίδας στις καρδιές μας.
Αποκάλυψη πραγματική, και είναι τόσο κοντά μας!
Εκεί, στην ευφορία του τρεχούμενου νερού, την ομόνοια του αναμμένου τζακιού, στην μουσική αξία του ανθρώπου που λέγεται Τάσος Ιωαννίδης, κατααλάβαμε πως η ψυχή, έχει μέσα της άκτιστα χρώματα, που όταν ανακαλυφθούν, η ζωή θα αγκαλιάσει ξανά την πραγματική ποιότητα.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.