ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΜΟΥΣΤΑΚΗ
ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΜΟΥΣΤΑΚΗ

Η μνήμη παλαιών πραγμάτων έρχεται εκεί που δεν την περιμένεις. Μία φράση, μια λέξη ή ένα γεγονός την ανακαλεί και πλημμυρίζει το μυαλό και τη σκέψη  με αναμνήσεις, άλλοτε καλές και άλλοτε όχι. Μια  γλυκιά γεύση έχω στο στόμα κάθε φορά, που αυτή η ξελογιάστρα με στέλνει στα παιδικά μου χρόνια. Εκεί που το παιχνίδι  και η ξεγνοιασιά  δεν μας  προειδοποιούσαν για τη ζωή μας ως ενήλικες.
«Με παζαρεύει η τοκογλύφος μνήμη:
για να μου δώσει ένα Μάιο παλιό» 1
Θα ήμουν ίσως λιγότερο από πέντε χρονών, ένα καλοκαίρι στο αμπέλι μας στο Μορτερό. Εκεί «κουμάντο» έκανε η γιαγιά μου, μια απίστευτα ικανή και δυναμική  γυναίκα, βουρλιώτισσα, που έδειχνε σκληρή για να αμυνθεί, αλλά στην πραγματικότητα ήταν ένα κομμάτι μάλαμα.
Ας είναι, δεν θέλω να παρασυρθώ, ίσως κάποια άλλη φορά, για να μην απομακρυνθώ από το θέμα μου. Στο αμπέλι μας λοιπόν περνάγαμε μέρος του καλοκαιριού μαζί με τη γιαγιά μου και τα μικρότερα αδέλφια μου περιοδικά. Δεν είχαμε ηλεκτρικό ρεύμα, ούτε νερό τρεχούμενο, όχι μόνο εμείς, όλοι όσοι διάλεγαν το αμπέλι τους για καλοκαιρινές διακοπές.
Είχαμε μια λάμπα πετρελαίου που φώτιζε το «ντάμι» όπου κοιμόμασταν και μια «τσαρδάκα» που έφτιαχναν με κλαδιά έξω από το ντάμι, που χρησίμευε για τραπεζαρία και καθιστικό.
Νερό για λάτρα έφερνε όπως σ όλους τους Μορτεριώτες με το βυτιοφόρο της Κοινότητας ο Κοϊντώσης, αλλά αυτό δεν το πίναμε, πηγαίναμε παρέες παρέες, μικροί και μεγάλοι με μια στάμνα ο καθένας στο χέρι, αναλόγου μεγέθους με την ηλικία και την ικανότητά του να τη μεταφέρει, στο «ρέμα του Λοβέρδου». Λίγο πάνω από την κοίτη υπήρχε μια πηγή,  που έτρεχε πόσιμο κρυστάλλινο νερό.
Εκεί,  πιο πέρα, σε κάποιες γούρνες που κρατούσαν αρκετό νερό, τα αγόρια τσαλαβουτούσαν και μάθαιναν μπάνιο.
Τότε νομίζαμε ότι αυτό το ποτάμι ανήκε στον πλούσιο ιδιοκτήτη της ευρύτερης έκτασης γεμάτης κερασιές  που καλλιεργούσε και τους καρπούς τους διέθετε στην αγορά.
Το κτήμα του «Πετρούτσου», όπως το λέγανε, για μας ήταν κάτι σαν βγαλμένο από παραμύθι, και το συνόδευε πάντα ένα μυστήριο γύρω από τους πλούσιους ιδιοκτήτες και τις συνήθειές τους, αφού ποτέ δεν τους είχαμε συναντήσει και η είσοδος απαγορευόταν στην ιδιοκτησία.
Η οδός Τατοίου, από την οποία έμπαινες , όπως και σήμερα στην ιδιοκτησία,  οδηγούσε στο τότε βασιλικό παλάτι και αυτό το κτήμα, από συνειρμούς, έμοιαζε στο παιδικό μας μυαλό σας προθάλαμος σε μια παραμυθένια, απαγορευτική για μας πολιτεία.
Τώρα, ξέρω πολύ καλά, ότι το ρέμα του Λοβέρδου με τις πηγές, είναι ο Κηφισός ποταμός, ο οποίος ζητάει την προστασία μας για να μας επιστρέψει στις χαρές της παιδικής μας εποχής.
Σήμερα, σ αυτό τον τόπο, δίπλα στο ποτάμι, βρίσκεται ένα μεγάλο κτήριο συνολικού εμβαδού 27.000 m2 (δηλαδή ένα τριώροφο 10.400 m2 και ένα εν δυνάμει εξαώροφο 17.400 m2), το οποίο οι ιδιοκτήτες του θέλουν να το μετατρέψουν σε Super Μarket 10.000 m2 και με 500 θέσεις υπαίθριας στάθμευσης.
Σ αυτό λοιπόν το τοπίο που η μνήμη με έστειλε για λίγο να μεταλάβω, φύση και ξενοιασιά, να μυρίσω αγριολούλουδα  και να πιώ νερό δροσερό, κάποιοι θέλουν να εγκαταστήσουν μια υπεραγορά CARREFOUR, ως πρόδρομο ενός νέου MALL.
Σήμερα το αίτημά τους περιορίζεται σε 10.000 m2, έναντι των 27.000 που έχουν «δυνατότητα» και 500 μόνο αυτοκίνητα έναντι των 1000 που τους «επιτρέπει» η Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων, που σημαίνει έχουμε και περίσσευμα για το μέλλον.
Όπως ήδη θα έχετε καταλάβει, το υπάρχον κτήριο είχε ανεγερθεί πριν από τριάντα και πλέον χρόνια, ως «αποθήκη», χρησιμοποιώντας τη νομοθεσία για την «Εκτός Σχεδίου Δόμηση και όλες τις παρεκκλίσεις που προεβλέποντο για τη συγκεκριμένη χρήση.
Αργότερα, με νόμο, απαγορεύτηκε η ανέγερση και λειτουργία τέτοιων χρήσεων στο Νομό Αττικής με εξαίρεση τη βελτίωση των νομίμως υφισταμένων, μέχρις απομάκρυνσής τους.
Το 1994 δημοσιεύτηκε το Π.Δ. 27, που αφορά στις «Ζώνες Προστασίας του Κηφισού και παραχειμάρρων του». Οι ιδιοκτήτες, επικαλούνται το άρθρο 3Β§4β που αφορά στη ζώνη Β που λέει : «Επιτρέπεται η αλλαγή χρήσης υφισταμένων εγκαταστάσεων σε άλλες μικρότερης όχλησης, εφόσον αυτό αποδεικνύεται από μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων σύμφωνα με την προηγούμενη παράγραφο».
Όμως στο άρθρο 4§3 το διάταγμα λέει : «Απαγορεύεται η προσωρινή αποθήκευση σε ανοιχτούς χώρους παντός είδους φυσικών ή τεχνικών υλικών, μηχανημάτων κ.λ.π. καθώς και παρατεταμένη στάθμευση τροχοφόρων».
Δηλαδή, δεν επιτρέπεται η υπαίθρια στάθμευση αυτοκινήτων.
Προσωπικά πιστεύω ότι η ιδιοκτησία ανήκει στις ζώνες Α και Β και μέρος του κτηρίου στην  Α   Ζώνη, όπου απαγορεύεται κάθε δραστηριότητα.
Εκείνο βέβαια που προκαλεί εντύπωση είναι το γεγονός ότι η μελέτη περιβαλλοντικών Επιπτώσεων αποδεικνύει ότι η αλλαγή χρήσης σε Εμπορικό Κέντρο (όπως λέμε MALL) της Carrefour, «θα δημιουργεί στο περιβάλλον μικρότερη όχληση» και μάλιστα είναι εγκεκριμένη και αφορά σε 27.000 m2 και 1.000 θέσεις στάθμευσης, όπως δηλώνουν οι αιτούντες ιδιοκτήτες του ακινήτου.
Αλήθεια, ρωτήθηκε ο «Φορέας Διαχείρισης και Ανάπλασης του Κηφισού»;
Τώρα θα μου πείτε «τι μας φορτώνεις το μυαλό με νομοθεσίες»!
Νομίζω ότι θα πρέπει να δούμε πως και οι αιτούντες στοιχειοθετούν και νομικά στηρίζουν τη θέση τους.
Η δική μου άποψη είναι ότι ερμηνεύεται ο νόμος στρεβλά και κατά την επιθυμία τους.
Το συγκεκριμένο διάταγμα εξεδόθη για την προστασία του Κηφισού και ΟΧΙ για την καταστροφή ή την επιπλέον επιβάρυνσή του.
Ο Κηφισός δεν αντέχει άλλη πίεση από δράσεις σαν κι αυτή.
Ο κόμβος της Βαρυμπόμπης καθώς και η Ν. Ερυθραία δεν αντέχουν άλλη κυκλοφοριακή επιβάρυνση, αφού η εταιρεία προσβλέπει σε πελάτες, μιας μεγάλης περιοχής γύρω και πέρα από τη Ν. Ερυθραία. Σκεφθείτε τους φόρτους σε ώρας αιχμής!
Και τέλος και κυρίως, δεν πρέπει μια ακόμη πολυεθνική εταιρεία, που πουλάει σχεδόν όλα τα είδη καταναλωτικών αγαθών, να εγκατασταθεί στην περιοχή μας και να στραγγαλίσει μέχρι εξαφανίσεως, τους μικρούς και μεσαίους επαγγελματίες της πόλης μας.
Οφείλουμε να αντιδράσουμε, με όλες μας τις δυνάμεις και με όλους τους τρόπους σ αυτά τα σχέδια καταστροφής της πόλης μας, νομιμοφανή ή όχι.
Στη δική μου θέση για την παραπάνω δραστηριότητα, μοιάζει σαν ειρωνεία η άποψη  των ιδιοκτητών που εκφράζεται στην αίτησή τους με τη φράση : «Η λειτουργία μιας τέτοιας δραστηριότητας θα βοηθήσει και στην πρόοδο και στην ανάπτυξη του Δήμου της Ν. Ερυθραίας.»
Λοιπόν, όσοι δεν το έχετε σκεφθεί έτσι να το ξανασκεφθείτε!
Είδατε πόσο εύκολη είναι η πρόοδος και η ανάπτυξη ενός Δήμου;
Δεν ντρέπεστε να μας προκαλείτε κύριοι;
Θέλετε πράγματι την ανάπτυξη της Ν. Ερυθραίας;
Είναι απλό, παραχωρείστε το ακίνητό σας στο Δήμο μας για πολιτιστικές δράσεις και μόνο, που είναι και οι μόνες συμβατές και δεν προσβάλλουν το περιβάλλον.
Θεωρώ ότι δεν πρόκειται να βρεθεί κανείς στο Δημοτικό Συμβούλιο της Τετάρτης 8 Απριλίου που θα ψηφίσει υπέρ, το αίτημα της Carrefour και σ αυτή την ακατάλληλη για τη Ν. Ερυθραία χρήση και δραστηριότητα.
Θα αντισταθούμε!
«Ο αρνηθείς δεν μετανοιώνει. Αν ρωτιούνταν  πάλι,
όχι θα ξαναέλεγε» 2

Υ.Γ.
Όταν γράφονται αυτές οι γραμμές είναι Τετάρτη πρωί, το κείμενο θα έχει σταλεί στην εφημερίδα πριν την έναρξη του Δημοτικού Συμβουλίου, άρα το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας, μου είναι ακόμη άγνωστο.
Το ρεπορτάζ του κ. Γ. Κανελλόπουλου, της τελευταίας ώρας θα μας ενημερώσει για το αποτέλεσμα.

_____________
Σημειώσεις
1. Κική Δημουλά «ΜΕΣΙΤΕΙΕΣ»
2. Κωνσταντίνος Καβάφης «Che fece  + Il gran Rifiuto»

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.