ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΑΘΟΠΟΥΛΟΣ

    1. Τα σύγχρονα πρότυπα των νέων, συχνά χτίζονται και καθορίζονται από την αυτοκρατορία της εικόνας. Ποιος πιστεύετε πως μπορεί να διδάξει τα παιδιά σήμερα να χτίζουν «εαυτούς» και όχι αντίγραφα;
    2. Οι μαθητικές εκλογές, εισάγουν τον μαθητή στον κόσμο του ενεργού πολίτη ή ποδηγετού-
    3. ται από τα κόμματα;
    4. Τα σχολεία, γιατί αδυνατούν να απελευθερώσουν την ψυχή ενός μαθητή;
    5. Ο Μέσι στην Μπαρτσελόνα αμείβεται με 140 ευρώ το δευτερόλεπτο για να «παίζει μπάλα».  Στην ίδια χώρα(αλλά και σε πολλές άλλες ανά την υφήλιο) πολλοί ? υπ? ατμόν – εργαζόμενοι  παίρνουν αυτό το ποσό κάθε 10 μέρες. Όλοι γνωρίζουν αυτή την πασιφανή αδικία, αλλά αποθεώνουν και πανηγυρίζουν με τον Μέσι και κάθε Μέσι. Γιατί πιστεύετε ότι συμβαίνει  αυτό;
    6. Ο πιθηκισμός και η ξενομανία, δεκαετίες τώρα, μας έκαναν να χάσουμε την ταυτότητα και να απομακρυνθούμε από την παράδοση μας. Πέρα από «SUVLAKI», «ΟΠΑ» και «ΤΖΑΤΖΙΚΙ», στα μάτια τουλάχιστον μιας σοβαρής ανθρωπότητας, υπάρχει κάποιο Ελληνικό  σημείο αναφοράς;
    7. Παρά τις όποιες ενστάσεις, μπήκαμε στον ΕΟΚ το 1979. Στην καθημερινή μας πρακτική  όμως, δεν ξεφύγαμε από «τον φτωχό νότο». Ετσι μας έβλεπαν πάντα. Υπήρχε πάντα ένα στρεβλό δίπολο: ΕΛΛΑΔΑ-ΕΥΡΩΠΗ, και όχι ΕΛΛΑΔΑ -ΥΠΟΛΟΙΠΗ ΕΥΡΩΠΗ.  Πού ανήκουμε  τελικά;
    8. Ο υλικός πλούτος, μπορεί να συμβαδίσει με τον πνευματικό πλούτο;  «Οι αγανακτισμένοι πολίτες» είναι η επιστροφή των νέων κυρίως ανθρώπων στο πολιτικό σκηνικό ή μια ύστατη κοινωνική κραυγή; Το σύγχρονο αποτύπωμα της Ελλάδας στον παγκόσμιο χάρτη, ποιό είναι;

    1.   Στην εποχή της εικόνας, του internet και της απαξίωσης των πολιτικών προσώπων και κοινωνικών αξιών, οι νέοι, δεν έχουν επιλογές για δημιουργία προτύπων κοινωνικής παιδείας. Αυτό που πιστεύω θα αναδείξει την προσωπικότητα τους, είναι η ανατροπή αυτού που λέμε καθεστηκυία τάξη, με την ανάδειξη μιας άλλης, νέας, ειλικρινούς παρέμβασης της πολιτικής με κέντρο τον άνθρωπο, τόσο στην εκπαίδευση, όσο στην οικονομία, στον πολιτισμό και στην αξιοπιστία της ίδιας της πολιτείας.
    2. Στις διαδικασίες φοιτητικών εκλογών, γινόμαστε μάρτυρες της περιχαράκωσής τους, που συχνά διαχέεται σε κομματικές προεκτάσεις. Οι νέοι, ως οι κατεξοχήν δημιουργοί οραμάτων και φιλοδοξιών της εποχής τους, έχουν δικαίωμα στην αμφισβήτηση, στη δημιουργία, στην προοπτική, στο λάθος. Η ενασχόληση με τα κοινά, τους εντάσσει σίγουρα στον κόσμο του ενεργού πολίτη, εφόσον η εκπαιδευτική και κοινωνική τους παιδεία, επιτρέπει την αντικειμενική προστασία τους, από κομματικές και άλλες κοινωνικές επιρροές και ποδηγετήσεις.
    3.Ο πλανήτης σήμερα υποτάσσεται στη στρατηγική επιλογή μιας οικονομικής ολιγαρχίας, όπου η αξία του χρήματος, υπερτερεί έναντι όλων των άλλων κοινωνικών αξιών, μεταξύ των οποίων, είναι και η εκπαίδευση των νέων ανθρώπων με εθνικά χαρακτηριστικά. Το σχολείο και οι δάσκαλοι, δεν αδυνατούν να εκπαιδεύσουν τους νέους, οι κυβερνήσεις είναι εκείνες που στο όνομα της παγκοσμιοποίησης ενός αντιλαϊκού και αντικοινωνικού οικονομικού μοντέλου ανάπτυξης, στο οποίο υποτάσσονται, «φυλακίζουν» την ψυχή του μαθητή.
    4. Τα κυρίαρχα κοινωνικά πρότυπα της εποχής, είναι η αξία του χρήματος και τα θεάματα. Αναμφισβήτητα το ποδόσφαιρο κατά κύριο λόγο, ο αθλητισμός γενικότερα και όχι μόνο, αποτελούν σημαντικές πηγές, οικονομικής εκμετάλλευσης. Όταν δεν υπάρχουν ικανοί εθνικοί και διεθνείς κανόνες προστασίας τους, από την οικονομική διαφθορά, το αποτέλεσμα είναι αυτό που ήδη γνωρίζουμε και στη χώρα μας, ενώ η κοινωνική μας παιδεία, δεν διαθέτει δυστυχώς αντανακλαστικά αντίδρασης, σε αυτό που συμβαίνει.
    5. Το ερώτημα είναι, τι θεωρούμε σοβαρή ανθρωπότητα και τι προσδοκούμε από αυτή.  Αν η σοβαρή ανθρωπότητα εξαντλείται στη λογική του ΔΝΤ και της λαμογιάς, που χωρίζουν σε κατηγορίες τους ανθρώπους, διαφωνώ με αυτή τη σοβαρότητα, δεν αφορά τη λογική μου. Αν θεωρούμε σοβαρή μια ανθρωπότητα της δημοκρατίας, της ισονομίας, των κοινωνικών επιστημών και των ίσων ευκαιριών, τότε η Ελλάδα, βρίσκει ικανές αξίες να διδαχθεί και έχει δικές της που διδάσκουν.
    6. Αναμφισβήτητα υπάρχουν ευθύνες της πολιτικής δια των κυβερνήσεων και της ανοχής δια των ψηφοφόρων της ελληνικής πολιτείας, σε σχέση με τη σημερινή θέση της Χώρας στην Ε.Ε. σε πολιτικό και σε οικονομικό επίπεδο. Από τη δεκαετία του 1950, όλες οι κυβερνήσεις της Χώρας, του Κωνσταντίνου Καραμανλή πρωτίστως, επέλεξαν την αποδόμηση της ελληνικής υπαίθρου και τη συγκέντρωση του λαού στα αστικά κέντρα, μια πολιτική επιλογή που δυστυχώς, ακόμα επιβραβεύουν οι Έλληνες.
    7. Όταν πρόκειται για την κοινωνική ποιότητα της ζωής του ανθρώπινου γένους μας και για τις διευκολύνσεις του, σε ένα ανώτερο επίπεδο λειτουργίας και αντιμετώπισης των αναγκών της καθημερινότητάς του, τότε, σίγουρα ο διαθέσιμος πλούτος μας, δεν μπορεί να ενταχθεί σε διαδρομές, αλλά στον κύκλο της ίδιας της ύπαρξης της ζωής. Όμως, το πώς αυτός ο υλικός και πνευματικός πλούτος, κάθε φορά χρησιμοποιείται, εξαρτάται από τη γνωσιολογία εκείνων που τον χρησιμοποιούν.

    ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

    Please enter your comment!
    Please enter your name here

    Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.