Μπορούμε να ζήσουμε χωρίς τηλεόραση;

Μια πιθανή κατάργηση των συνόρων και άρα μια ενωμένη Ευρώπη, τι επιπτώσεις μπορεί να έχει στα πολιτισμικά στοιχεία των κρατών-μελών της;

Το αρχιτεκτονικό παρόν αυτής της πόλης σας εκφράζει;

«Ο ευεργέτης του μέλλοντος θα είναι αυτός που θα γκρεμίζει». Πως κρίνετε τη φράση του Τσαρούχη;

Οικολογική συνείδηση κάθε πολίτη ή μεγαλύτερη εκπροσώπηση οικολογικών κινημάτων στο Κοινοβούλιο;

Χιλιάδες παιδιά πεθαίνουν από λειψυδρία. Αντί να γυρεύουμε νερό στον πλανήτη Άρη, γιατί δεν κάνουμε κάτι για τον πλανήτη Γή που διψάει;

Ποιός παράγει πολιτισμό σήμερα, η ψυχή του ανθρώπου ή η εικόνα του;

1) Η τηλεόραση και τελευταία η διαδραστική τηλεόραση έχει εισχωρήσει βαθιά στην καθημερινότητά μας. Από μπέϊμπι σίτερ και σύντροφος στην μοναξιά μέχρι την αναψυχή και την ενημέρωση, διεκδικεί όλο και μεγαλύτερα κομμάτια του προσωπικού μας χρόνου. Η τηλεόραση είναι ένα όχημα, που θα μπορούσε να φέρει στο σπίτι μας προϊόντα πολιτισμού και όχι υποκουλτούρας, όπως δυστυχώς γίνεται. Στην περίπτωση αυτή πρέπει να επιλέγουμε καλύτερα μέσα για να περνάει ο χρόνος ευχάριστα ή να ενημερωνόμαστε. Αλλά και στην καλύτερη περίπτωση δεν γίνεται η τηλεόραση να μας απορροφά τόσο ώστε η ζωή μας να γίνεται εικονική.
2) Από προσωπική εμπειρία θυμούμαι ότι στην πρώην Σοβιετική Ένωση, τα πολιτισμικά στοιχεία των μελών που την απάρτιζαν διατηρήθηκαν ιδιαίτερα έντονα, γιατί αυτό ήταν θέμα πολιτικής απόφασης και όχι μόνο δεν υπήρξαν επιπτώσεις, αλλά αναδείχθηκαν και έγιναν ευρύτερα γνωστά. Είναι λοιπόν θέμα πολιτικής απόφασης η επιβίωση της πολιτισμικής κληρονομιάς στα κράτη μέλη της Ευρώπης.
3) Είναι μια πόλη που δεν αναπνέει και σίγουρα θα μπορούσαν να γίνουν πολλά χωρίς μεγάλα έξοδα, αλλά με περισσότερη φαντασία. Αν αφαιρέσουμε το ιστορικό κέντρο και μια Πανεπιστημίου, θα έλεγα ότι η πόλη είναι απρόσωπη και της λείπει το μεράκι.
4) Υποθέτω ότι εννοεί  ότι γκρεμίζοντας θα δώσει χώρους ανάσας στην πόλη μας. Χώρους πράσινου, αναψυχής και οπτικής αποσυμφόρησης στους διαβάτες, για να μπορέσουν ενδεχομένως να αναζητήσουν με το βλέμμα τους να ξεκουραστούν σε αισθητικά καλλιτεχνικές παρεμβάσεις που υστερούν στην πόλη.
5) Η δουλειά των οικολογικών κινημάτων είναι να αφυπνίζουν τις οικολογικές συνειδήσεις των πολιτών. Η οικολογική διάσταση πρέπει να περιλαμβάνεται σε ένα ευρύτερο φάσμα πολιτικής, διότι αυτή μόνη δεν επαρκεί να καλύψει όλους τους τομείς στην πολιτική στο Κοινοβούλιο.
6) Η διαχείριση του νερού είναι ένα τεράστιο θέμα στην δυναμική του οποίου κανείς μας δεν περισσεύει. Από την οικιακή εξοικονόμηση του νερού έως την αντίσταση στην ιδιωτικοποίηση και στην κερδοσκοπία πάνω σε αυτό το δημόσιο αγαθό, είναι ένας πόλεμος,  τον οποίο απλά δεν γίνεται να χάσουμε. Ας μη μας ξεγελούν οι σειρήνες ότι τάχα ο ιδιώτης θα φροντίσει καλύτερα το νερό μας. Ο ιδιώτης θα φροντίσει καλύτερα μόνο την τσέπη του. Και αυτά περί υγιούς ανταγωνισμού είναι παλιά παραμύθια που καταρρέουν μπροστά στα καρτέλ των μονοπωλίων.
7) Η εικόνα παράγει μόνο υποπροϊόντα  πολιτισμού και σήμερα και πάντα. Δεν είναι μόνο σημερινό φαινόμενο, απλά σήμερα είναι πιο έντονο, λόγω του καταναλωτικού προτύπου ζωής. Πολιτισμό παράγει το ανθρώπινο πνεύμα κάτω από τις εκάστοτε ιστορικοκοινωνικές συνθήκες, όπου αναπτύσσεται.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.