basteas_petros_skitso.jpg

Στις σύγχρονες δημοκρατίες υπάρχουν δύο τρόποι να διαπιστώσεις τη βούληση των πολιτών. Οι εκλογές και τα δημοψηφίσματα. Η χώρα μας παρότι περιλαμβάνεται στο σκληρό πυρήνα του ανεπτυγμένου κόσμου (24η στη σειρά κατάταξης του ΟΟΣΑ) εμφανίζει μια ανεξήγητη αλλεργία τα δημοψηφίσματα. Ενδεχομένως οι κυβερνώντες να φοβούνται να ρισκάρουν ένα αποτέλεσμα που, μπορεί να δημιουργήσει ρήγματα στην απρόσκοπτη εφαρμογή ενός κυβερνητικού προγράμματος, που προέκυψε από ένα παγιωμένο και σίγουρο πελατειακό σύστημα, καθοδηγούμενο από ένα απόλυτα υποταγμένο μιντιακό κατεστημένο και θωρακισμένο με ένα εκλογικό σύστημα προσαρμοσμένο στις «ανάγκες» της πολιτικής συγκυρίας.
Στις σύγχρονες δημοκρατίες ο ανεπίσημος τρόπος να διαπιστώσεις τη βούληση των πολιτών είναι οι δημοσκοπήσεις, τις οποίες οι πάντες αμφισβητούν, αλλά όλοι τρέχουν να τις αξιοποιήσουν κατά το δοκούν.
Επειδή στις εκλογές δεν ψηφίζονται προγράμματα, αλλά πρόσωπα, είναι δύσκολο να εξηγήσεις με προγραμματικούς όρους τη «βούληση του κυρίαρχου λαού».
Στις δημοσκοπήσεις όμως τα ερωτήματα μπαίνουν με τέτοια… σαφήνεια έτσι που κανείς δεν μπορεί ν΄ αμφισβητήσει το αποτέλεσμα.
Μια σειρά από τέτοιες δημοσκοπήσεις επικαλούνται σήμερα κυβέρνηση και μίντια προκειμένου να ισχυριστούν ότι «λαός», η «κοινωνία», οι «εργαζόμενοι», η «κοινή γνώμη» στηρίζει το Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης που εξήγγειλε η κυβέρνηση με τη γνωστή πρώτη του λάιτ έκδοση και την πιο χαρντ δεύτερη έκδοση που έρχεται όπου νά ναι.
Κανείς δεν μπορεί ν ΄αμφισβητήσει την εγκυρότητα αυτών των δημοσκοπήσεων. Αντικατοπτρίζουν την αποτελεσματικότητα της καταστροφολογίας περί την οικονομική κρίση, που εδώ και καιρό καλλιεργείται συστηματικά.
Ποιος στο ερώτημα: «Το καράβι βουλιάζει, εσείς δέχεστε να πετάξετε στη θάλασσα ότι έχετε πάνω σας προκειμένου να σωθούμε;» μπορεί ν΄ απαντήσει: «Ρε, δεν πάει να βουλιάξει, τι μ΄ ενδιαφέρει δικό μου είναι;» Κανείς. Η συντριπτική πλειοψηφία θ΄ απαντήσει αβίαστα: «Βεβαίως», ενώ πιθανώς κάποιοι λίγοι αναποφάσιστοι ν΄ απαντήσουν «ναι, δέχομαι, αρκεί όλοι να πετάξουν και από κάτι» ή «είναι σίγουρο ότι βουλιάζουμε ή είναι πάλι κόλπο για να μας αρπάξουν οι επιτήδειοι αυτά που εμείς οι αφελείς πετάμε;»
Πέρα όμως από τις δημοσιευμένες δημοσκοπήσεις που βλέπουν το φως της δημοσιότητας και μοιάζουν με το ανωτέρω παράδειγμα, υπάρχουν και κάποιες, όπως αυτές που έχουμε στη διάθεση μας και λένε άλλα. Η δεοντολογία δεν μας επιτρέπει να τις βγάλουμε στο φως, αλλά ενδεικτικά θα παραθέσουμε ερωτο-απαντήσεις που περιέχονται σε κάποιες από αυτές.
Για παράδειγμα:
– Συμφωνείτε, λόγω της κρίσης, να περάσει στον απόλυτο έλεγχο του δημοσίου το σύνολο του τραπεζικού συστήματος, έτσι ώστε να αξιοποιηθούν τα 260δις ευρώ που βρίσκονται σε προθεσμιακές καταθέσεις, με σκοπό την απεξάρτηση της χώρας από τους διεθνείς τοκογλύφους και την υλοποίηση ενός αναπτυξιακού προγράμματος για την καταπολέμηση της ανεργίας;
– Πλάκα μας κάνετε; 5%
– Για την Ελλάδα μιλάμε, έτσι; 6%
– Δεν γίνονται αυτά; 30%
– Ναι, αμέ 59%
– Συμφωνείτε οι καμιά εκατοστή εταιρείες που την περίοδο 2001-2008 αύξησαν τα κέρδη τους πάνω από 500% να καταβάλλουν στα ταμεία του κράτους το 10% αυτών των κερδών με τη μορφή άτοκου ομόλογου εξοφλητέου σε 30 χρόνια;
– Ναι, αμέ 95%
– Όχι 5%
– Συμφωνείτε να παλουκώνετε στο Σύνταγμα όποιος φοροδιαφεύγει και δεν καταβάλει τις ασφαλιστικές εισφορές;
– Απαράδεκτο (επιχειρηματίες πάσης φύσες, επαγγελματίες, κ.α) 40%
– Μάλλον όχι (εφοριακοί και λοιποί συγγενείς) 10%
– Επιτέλους και κάτι ριζοσπαστικό (μισθωτοί) 50%
Όποιος αμφισβητεί ότι υπάρχουν τέτοιες δημοσκοπήσεις, ας επικοινωνήσει με τα γραφεία της εφημερίδας
Αλλά καλύτερα ας πιάσει τη συζήτηση με τον κόσμο στην «αγορά».
Θα κάνει την καλύτερη δημοσκόπηση, την πιο έγκυρη και την πιο οικονομική.
Γιατί αυτές που λένε την «αλήθεια», κατά παραγγελία, κοστίζουν…
ΠΕΤΡΟΣ ΜΠΑΣΤΕΑΣ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.