Δεν με νοιάζει που θα πάνε τα σκουπίδια.
Δεν με νοιάζει αν στο σπίτι του γείτονα, μπροστά στην πόρτα του γίνεται μια χωματερή.
Δεν με νοιάζει αν, χρόνια τώρα, ο κυκλοφοριακός φόρτος ενοχλεί τον γείτονα μου στον παρά κάτω δρόμο, αρκεί που εγώ έχω την ησυχία μου και την ποιότητα ζωής μου εξασφαλισμένη. Αν πάλι κάτι με ενοχλήσει θα προσπαθήσω να το ανατρέψω με κάθε? μέσον.
«Δεν με νοιάζει», μια φράση που επαναλαμβάνεται και έχει γίνει τρόπος ζωής και κανόνας για τους περισσότερους. Μόνο ο εαυτός τους και ό,τι έχει σχέση με το συμφέρον τους, τους απασχολεί. Τα αντανακλαστικά τους ενεργοποιούνται όταν θίγονται προσωπικά.
Τα πλέον απλά, μέχρι τα πλέον σοβαρά θέματα της καθημερινότητας, γίνονται αντικείμενα απρέπειας, αναλγησίας και παραβατικότητας.
Πόσες φορές δεν βρήκατε την είσοδο του parking σας φραγμένη από κάποιο ξένο αυτοκίνητο, ή στην πόρτα σας τον κάδο σκουπιδιών όλης της γειτονιάς, που κάποιοι γείτονες τον «τσούλισαν» μέχρις εσάς επειδή τους ενοχλούσε;
Πταίσματα θα μου πείτε!
Σας έχω και άλλα χειρότερα, που συμβαίνουν τώρα τελευταία. Παραβατικές συμπεριφορές εξαιρετικά ανησυχητικές λαμβάνουν χώρα. Κάποιες ομάδες πολιτών παίρνουν τον νόμο στα χέρια τους και αντιδρούν άναρχα και παράνομα. Όμως, όπου δεν υπάρχει νόμος δεν υπάρχει Ελευθερία και η ανοχή της Δημοκρατίας δεν σημαίνει αδυναμία, σημαίνει δύναμη.
Ο Άγγλος φιλόσοφος Τζών Λόκ έλεγε:
«Ελευθερία είναι, να μην υφίστασαι την βία του άλλου και αυτό δεν μπορεί να συμβεί χωρίς την ύπαρξη νόμων»
Αυτές τις μέρες υφιστάμεθα την «βία» που παράγεται από την ανυπακοή στους νόμους. Εμείς, απόγονοι του Σωκράτη, που αρνήθηκε τη φυγή που του προτάθηκε από τους αγαπημένους του μαθητές και ήπιε το κώνειο, για να υπακούσει στους νόμους της πατρίδας του.
Είναι νομικό αξίωμα η φράση «DURA LEX SENT LEX» (ντούρα λεξ σέντ λεξ), που σημαίνει «σκληρός νόμος, αλλά νόμος», υποχρεούσαι να τηρήσεις ακόμη και τον πιο σκληρό νόμο .
Φαντάζεστε να γινόταν αλλιώς; Θα ζούσαμε με κανόνες ζούγκλας.
Το χειρότερο είναι ότι σε αυτές τις παραβατικές συμπεριφορές κάποιων ομάδων, βρίσκονται συμπαραστάτες ανάμεσα σε εκείνους που οφείλουν εκ των πραγμάτων να τηρούν τους νόμους. Δυστυχώς, τους συναντάμε στις καταλήψεις υπουργείων και στις βίαια σηκωμένες μπάρες των διοδίων.
Μάλλον η αγωνία τους για μικροπολιτικά οφέλη τους έχει προκαλέσει σύγχυση. Αυτό ασφαλώς συμβαίνει επειδή έχουμε ουσιαστική Δημοκρατία και ας μην τουςδιαφεύγει όταν εκτοξεύουν κορώνες.
Μία από αυτές τις «διαμαρτυρόμενες», αλλά παρανομούσες ομάδες, κατέστρεψαν τα ακυρωτικά μηχανήματα σε δέκα σταθμούς του ΜΕΤΡΟ, με κόστος εκατομμύρια. Ποιος πληρώνει, αν όχι εμείς, οι φορολογούμενοι;
Στο σταθμό της Πανεπιστημίου, κάποιοι έγραψαν με μαύρο σπρέι στα λευκά μάρμαρα: «ΜΗΝ ΧΤΥΠΑΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΟ ΧΤΥΠΑ ΕΛΕΓΧΤΗ».
Βάνδαλοι που αδιαφορούν για τη δημόσια περιουσία λες και ανήκει στους εχθρούς ή στην Κυβέρνηση.
Στην Κερατέα, έχουν επιτάξει το δρόμο για το Λαύριο επειδή δε θέλουν να δημιουργηθεί ΧΥΤΥ στην περιοχή τους. Δηλαδή τα απορρίμματα να πάνε όπου αλλού εκτός από εκεί. Τα θέλει κανείς;
Το σωστό είναι ο κάθε Δήμος ή ομάδες ομόρων Δήμων, να διαχειρίζονται τα σκουπίδια τους. Να έχουν την ευθύνη για την ανακύκλωση και τη διάθεση των υπολειμμάτων στους ΧΥΤΥ (χώροι υγειονομικής ταφής υπολειμμάτων) ή με άλλες μεθόδους διάθεσης τους. Όπως, θα πρέπει να έχουν την αρμοδιότητα για την ίδρυση νοσοκομείων, για την προστασία του περιβάλλοντος, φυσικού και ανθρωπογενούς, για παρεμβάσεις στην Παιδεία και στην Πρόνοια.
Δεν χρειάζεται να ανακαλύψουμε τον τροχό, άλλες κοινωνίες στον πολιτισμένο κόσμο τα έχουν επιλύσει και μάλιστα με εξαιρετικά αποτελέσματα.
Κάποιοι χούλιγκανς, οπλισμένοι με λοστούς, μαχαίρια και μολότοφ, οπαδοί του Ολυμπιακού, όπως δήλωσαν, μπήκαν την ημέρα της πρεμιέρας στο θέατρο Τέχνης και τα έκαναν γυαλιά καρφιά, επειδή στον τίτλο του έργου που ανέβαζε υπήρχε το όνομα του αντιπάλου τους ΠΑΟΚ!
Μπήκαν στο θέατρο, τα έσπασαν, τα έκαψαν και βγήκαν ανενόχλητοι, αφού προηγουμένως σπάσανε στο ξύλο έναν πολίτη που δήλωσε πως πάει να δει το έργο.
«Εδώ είναι Πειραιάς ρε μου?α»!
Αφού σκόρπισαν τον τρόμο και την καταστροφή, κρυμμένοι οι περισσότεροι πίσω από τα κράνη της μηχανής, αποχώρησαν θριαμβευτές.
Στα διόδια κάποιο άνοιξαν τις μπάρες επικαλούμενοι το ψευδεπίγραφο «κίνημα», «δεν πληρώνω, δεν πληρώνω» και προέτρεπαν τους οδηγούς να περάσουν «τζάμπα» ακόμη και εκείνους που ήθελαν να πληρώσουν δεν τους το επέτρεψαν, εκτός από έναν που είχε πόρσε του φώναζαν όλοι μαζί «Έχει πόρσε να πληρώσει»! Ωραίο κίνημα, στα αλήθεια, με επιχειρήματα και ιδεολογία αλλά καρτ!
Η δική μου απορία είναι ποιος πρέπει να πληρώσει, κατά την γνώμη τους, για να γίνουν οι δρόμοι σ? αυτή τη χώρα; Οι δανειστές μας μήπως; Τόσα χρόνια αυτοί πλήρωναν, για αυτό βρεθήκαμε σ? αυτό το χάλι.
Δεν λέω, απαιτείται κάποια διόρθωση στη σύμβαση αλλά είναι αρχή δικαίου ότι όποιος χρησιμοποιεί τις υποδομές πληρώνει, όχι οι άλλοι!
Τα φορτηγά που είναι επαγγελματικά και χρεώνουν τα έξοδα στο προϊόν που μεταφέρουν γιατί πρέπει να μην πληρώσουν; Όλοι οι ξένοι γιατί πρέπει να μην πληρώσουν;
Τι θα γίνει αν αύριο οι ίδιοι ή κάποιοι άλλοι «δεν πληρώνουν-δεν πληρώνουν» τον μπακάλη, το μανάβη, το χασάπη, το ενοίκιο που θα φτάσουμε; Έχουν καταλάβει ότι η συμπεριφορά αυτή μοιάζει με πλιάτσικο;
Αυτή η δήθεν «αντίσταση» παίρνει ανεξέλεγκτες διαστάσεις όταν την εκμεταλλεύονται κάποιοι λαϊκιστές πολιτικοί που δεν μπορούν ή δεν θέλουν να δουν που οδηγεί αυτή η κατάσταση, υπολογίζοντας σε μικροπολιτικά κέρδη.
Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, είχαμε και τη συγκέντρωση 2500 ατόμων που διαδήλωναν στο Σύνταγμα εναντίον της κάρτας που πρόκειται  να αντικαταστήσει την αστυνομική ταυτότητα.
Συμμετείχαν ιερείς, μοναχοί, παλιοημερολογήτες και μέλη εκκλησιαστικών οργανώσεων.
Με συνθήματα όπως: «Ελλάδα μπορείς την κάρτα να αρνηθείς», προσπαθούσαν να πείσουν την κυβέρνηση με επιχειρήματα περίεργα, ότι η κάρτα με το δαιμονικό 666, στο μέλλον θα αντικατασταθεί με μικροτσίπ το οποίο θα μας εμφυτεύσουν στο χέρι ή στο μέτωπο για να μας ελέγχουν.
Είχαν προβλέψει και για αυτό σύνθημα «ούτε στο χέρι ούτε στο κεφάλι, αντίσταση και πάλη».
Μεταξύ τους συζητούσαν και αντάλλασαν θεωρίες και διάφορες εκδοχές της απειλής όπως «την κάρτα θα την κάνουν τσιπάκι και θα μας στέλνουν αρρώστιες από τον δορυφόρο» Τι να πεις! «Τρικυμία εν κρανίω»!
Η έλλειψη γνώσεων και η αφέλεια καθιστούν κάποιους ανθρώπους όργανα επιτηδείων.
Αυτή η συγκέντρωση βέβαια δεν είχε να κάνει με κάποια παραβατική συμπεριφορά, αλλά μόνο με κωμικές δεισιδαιμονίες.
Είναι γεγονός αναμφισβήτητο, ότι οι περισσότεροι πολίτες αιφνιδιάστηκαν από τα κυβερνητικά μέτρα τα οποία δυσχέραναν τη ζωή τους και υποβάθμισαν το βιοτικό τους επίπεδο και για αυτούς απαιτείται γρήγορα, όσο πιο γρήγορα γίνεται πρόνοια από το κράτος.
Για κάποιους και κυρίως για τους μακροχρόνια άνεργους, αυτή η κατάσταση δεν είναι πια οριακή, αλλά έχει ξεπεράσει τα όρια!
Η εργασία από «δικαίωμα για όλους», για κάποιους έχει γίνει ανάγκη για επιβίωση, που δεν χωράει αναβολή!
Φύλακες γρηγορείτε!

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.