basteas_petros_skitso.jpg

Είναι μόλις 28 ετών και ανακηρύχθηκε κορυφαία νέα επιχειρηματίας για το έτος 2009 στην πολιτεία της Δυτικής Αυστραλίας.Πρόκειται για την Υβέτ Μανωλά, (ναι καλά το καταλάβατε Ελληνίδα είναι) από το Πέρθ της Δυτικής Αυστραλίας, πρώτη μηχανικό της εταιρίας «Γουντσάιντ Ένερτζι» (Woodside Energy), της μεγαλύτερης αυστραλιανής εταιρίας που ενεργοποιείται στην εξόρυξη πετρελαίου και φυσικού αερίου. Η Υβέτ Μανωλά θεωρείται μια από τους τέσσερις πλέον ειδικούς στον κόσμο που κατέχουν την ανάλυση και αξιοποίηση εκρηκτικών μιγμάτων. Η ομογενής πρόσφατα ολοκλήρωσε ένα νέο ψηφιακό πρόγραμμα το οποίο χρησιμοποιούν, πλέον, όλες οι εταιρίες στον κόσμο που ασχολούνται με την άντληση πετρελαίου και φυσικού αερίου. Η ίδια τον τελευταίο καιρό ασχολείται στα ορυχεία της Δυτικής Αυστραλίας και με την τεχνογνωσία της συμβάλλει στον εντοπισμό κοιτασμάτων και στην πλέον αποτελεσματική αξιοποίησή τους.
Θα κατάφερνε κάτι ανάλογο αν είχε η Υβετ είχε γεννηθεί στη χώρα μας; Η απάντηση είναι κατηγορηματικά ΟΧΙ.
Οι επιτυχίες των Ελλήνων ομογενών στην αλλοδαπή δεν οφείλονται στο δαιμόνιο της φυλής, επιχείρημα που οι οπαδοί της ψωροκώσταινας αναμασούν εδώ και δεκαετίες, αλλά στο οικονομικό και κοινωνικό περιβάλλον των χωρών που γεννιούνται ή  μεταναστεύουν οι συμπατριώτες μας. Ένα περιβάλλον που στις περισσότερες χώρες εξασφαλίζει, παρά τις κοινωνικές ανισότητες, έναν μίνιμουμ αξιοκρατίας και ένα ικανοποιητικό επίπεδο μέσων και υποδομών για να αναπτυχθούν η έρευνα και οι  επιστήμες.
Στην Ελλάδα φαίνεται σαν το ρολόι του ιστορικού χρόνου να έχει σταματήσει.
Πολιτικοί και κοινωνία έχουμε αποδυθεί σε ένα δρόμο ταχύτητας, που στο τέρμα γράφει «ο σώζων εαυτό σωθήτω».
Έρευνα; Καινοτομία; Νέες τεχνολογίες; Ανάπτυξη φιλική με το περιβάλλον; Ανάπτυξη του ανθρώπινου δυναμικού;
Λέξεις απούσες από την καθημερινή ατζέντα των κυβερνητικών επιτελείων και των κατεστημένων Μέσων που καθορίζουν την «κοινή γνώμη» και πλένουν τον εγκέφαλο του «μέσου πολίτη».
Η νέα μεγάλη εθνική ιδέα είναι η «αντιμετώπιση του ελλείμματος».
Πριν από την κρίση και για πάνω από δεκαπέντε χρόνια η χώρα μας κατέγραφε:
– πρωτοφανείς για τα  ευρωπαϊκά δεδομένα ρυθμούς ανάπτυξης
–  υψηλότατα ποσοστά κερδοφορίας των επιχειρήσεων
– μεγάλη αύξηση της κατανάλωσης
– την πρώτη θέση στην παγκόσμια ναυτιλία.
Αμέσως μετά την κρίση διαπιστώσαμε ότι :
– το δημόσιο έλλειμμα ξεπέρασε το 10%
– ζούμε με δανεικά (οι ακάλυπτες και οι μεταχρονολογημένες επιταγές ξεπερνούν το ετήσιο ΑΕΠ)
– κανείς δεν πληρώνει φόρους πέραν των μισθωτών και των συνταξιούχων
– η κοινωνική ασφάλιση καταρρέει, λόγω των ανείσπρακτων εισφορών
– η ιδιωτική δαπάνη για παιδεία και υγεία ξεπέρασε την δημόσια και είμαστε στον πάτο της ΕΕ σε δαπάνες για παιδεία και έρευνα, αλλά πρώτοι σε αναλογία ιατρών ανά κάτοικο.
Αν η Υβέτ είχε γεννηθεί στην Ελλάδα, το πιο πιθανόν σήμερα να ήταν άνεργη επιστήμων με 2-3 μάστερ. Ή εργαζόμενη στο δημόσιο με stage (αν δεν είχε απολυθεί για να μειωθεί το έλλειμμα). Ή «επιχειρηματίας» μικρομάγαζου που έφτιαξε με επιδότηση του ΟΑΕΔ, πληρώνοντας 2000 ευρώ το μήνα για  νοίκι και για να επιβιώνει χρησιμοποιεί τα πεζοδρόμια για πάρκιν και την φοροδιαφυγή και την εισφοροδιαφυγή ως αναγκαίο μέσο επιβίωσης.
Στα καλύτερά της; Γλάστρα στην τηλεόραση,  να περιφέρει στο φακό για χάρη της ΑGB, τα σιλικονούχα προσόντα της και την βοούσα αμάθειά της, «πρότυπο» για κάθε νέα κοπέλα, που θέλει ν΄ αποφύγει την  ανεργία, τα stage και τη «επιχειρηματικότητα».
Δυστυχώς για μας ή  ευτυχώς για την ΥΒέτ, γεννήθηκε στην Αυστραλία…
ΠΕΤΡΟΣ ΜΠΑΣΤΕΑΣ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.