ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΜΟΥΣΤΑΚΗ

Από νωρίς το βράδυ της Κυριακής το τηλέφωνο μου χτυπάει σαν τρελό. Φίλοι, γνωστοί και συγγενείς αισθάνονται την ανάγκη να μου μιλήσουν για το αποτέλεσμα των εκλογών. Εύχονται, συγχαίρουν και ελπίζουν. Η φωνή τους χαρούμενη και δυνατή, εκφράζει την συμμετοχή τους για στην αλλαγή της κυβέρνησης αλλά και τις προσδοκίες τους.
Ένας φίλος μου μηχανικός που ζει και εργάζεται στη Πάτρα, στο τομέα των δημοσίων έργων, μου περιέγραψε με αγανάκτηση την επικρατούσα κατάσταση. Όταν  τον ρώτησα «πως πάνε οι δουλειές» μου απάντησε
«Μας γονάτισε. Τα δημόσια έργα πήγαν κατά διαβόλου δόθηκαν σε ημετέρους. Αν παίρναμε κάποιο έργο, μας τρώγανε τα λαμόγια. Τα βγάζω πέρα πολύ άσχημα. Πουλήσαμε όλη τη πατρική περιουσία. Είναι βλέπεις και τα παιδιά σπουδάζουν στο εξωτερικό, κάνουν μεταπτυχιακά για να αποκτήσουν εφόδια, αλλά και πώς να τα αφήσεις έτσι αφού το αξίζουν! Τώρα ξαναγεννήθηκε η ελπίδα για καλύτερες ημέρες».
Ένας άνθρωπος με λίγα λόγια εξέφρασε το μεγαλύτερο φάσμα προβλημάτων που αφορούν στην αδιαφάνεια, στη διαφθορά, στους μεσάζοντες, στην υποβαθμισμένη παιδεία και στην ανεργία.
Ξαναχτύπησε το τηλέφωνο. Ήταν φίλοι αγαπημένοι από την Ακράτα αυτή τη φορά, που θέλανε να εκφράσουν τη χαρά τους για το αποτέλεσμα των εκλογών. Στην συνηθισμένη ερώτηση «πως τα πάτε;» ή απάντηση ήταν τραγική. «Δεν μπορούμε να ζήσουμε πια. Η σύνταξη ελάχιστη, τα πορτοκάλια  τ   κάψε η παγωνιά, οι ελιές δεν έδωσαν λάδι ούτε για μας. Περνάμε  πολύ δύσκολα. Τα παιδιά δεν μπορούν να μας βοηθήσουν. Τα εγγόνια μας μεγάλωσαν και πρέπει να τα στείλουν για  Αγγλικά και δεν φτάνουν τα λεφτά. Άντε να δούμε τι θα φτιάξει ο Γιώργος. Σ αυτόν ελπίζουμε πια».
Αυτή η ελπίδα είχε φανεί σε όλη τη προεκλογική περίοδο. Όπου και αν εμφανιζόταν ο κόσμος τον ακολούθησε, τον αγκάλιαζε και τον φιλούσε. Εξέφραζαν την αγάπη τους.
Με το φιλί και το άγγιγμα θαρρείς ότι θέλανε να του μετουσιώσουν και τη δική τους δύναμη για να αντέξει. Και έτσι είναι, του μεταλαμπαδεύουν με τον τρόπο τους αντοχή, αγάπη, θάρρος και πείσμα.
Είναι εκείνοι, οι ίδιοι, που βούρκωσαν από στεναχώρια, όταν τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και οι εσωτερικοί του αντίπαλοι, τον χτυπούσαν αλύπητα. Είναι εκείνοι που έσφιξαν τα δόντια και τον στήριξαν. Είναι οι ίδιοι ανιδιοτελείς στρατιώτες που πίστεψαν στις ηθικές αξίες που ευαγγελίστηκε. Είναι εκείνοι που σήμερα, θέλουν και εύχονται με ειλικρίνεια να επιτύχει στο έργο του, «για να πάρουν» και τα δικά τους «όνειρα εκδίκηση».
Παραξενεμένη άκουσα τον Λάκη Λαζόπουλο χθες να λέει: «Είχαν στήσει πόλεμο οι μηχανισμοί στο πρόσωπο του Γιώργου. Όμως ο λαός ήθελε τον Γιώργο και τον εξέλεξε, επειδή μόνο ο λαός μπορεί να αντισταθεί στους μηχανισμούς και στα συμφέροντα»!
Ο κόσμος τον αποκαλεί «Γιώργο».
Νομίζω ότι είναι η μεγαλύτερη έκφραση αποδοχής σε πολιτικό, αλλά και η πίστη ότι πρόκειται για δικό τους άνθρωπο.
«Πολλά περιμένουμε από τον Γιώργο»
«Η πολιτική και οι πολιτικοί να πάρουν ξανά τη θέση που τους αξίζει. Να πάψει πια η απαξίωση τους».
Άκουσα διάφορους πολίτες να τα δηλώνουν σε ρεπορτάζ δημοσιογράφων, αυτά και πολλά άλλα, που ενθουσιασμένοι εκφράζουν, δίνοντας παράλληλα χρόνο ανοχής  στο πρωθυπουργό για να τα πετύχει.
Το μεγάλο πρόβλημα που έχει να αντιμετωπίσει η νέα κυβέρνηση είναι η οικονομία. Από αυτήν εξαρτώνται σχεδόν όλα. Η υγεία, η παιδεία, οι μισθοί, οι συντάξεις, η ασφάλιση και η πρόνοια.
Όμως υπάρχουν τομείς που ταλαιπωρούν τους πολίτες, στην καλύτερη περίπτωση, επειδή στη χειρότερη τους ευτελίζουν, όπως είναι η δημόσια διοίκηση, η διαφθορά, οι μίζες και τα φακελάκια, που δεν έχουν ανάγκη από χρήματα για να διορθωθούν άμεσα.
Ακόμη η αναδιάρθρωση του δημοσίου τομέα, για την πάταξη της γραφειοκρατίας, την κατάργηση της επικάλυψης αρμοδιοτήτων και τον ορθολογισμό, με στόχο την εξυπηρέτηση του πολίτη και όχι για ρουσφετολογικές εξυπηρετήσεις ημετέρων με πλήθος αντιπαραγωγικών δράσεων.
Η Δημόσια διοίκηση νοσεί. Αντί να υπηρετεί  τον πολίτη, τον έχει απέναντι σαν αντίπαλο.
Όλοι έχουμε προσωπικές εμπειρίες από τέτοιες συμπεριφορές και απαράδεκτες καταστάσεις.
Θα αναφερθώ σε μια δική μου περίπτωση. Για κάποιο θέμα μου,
έχω κάνει μια αίτηση, στις 13/12/07, που παρά τις επανηλλημένες μέχρι σήμερα ενοχλήσεις δεν έχω πάρει απάντηση.
Αλλά για να είμαι δίκαιη, αυτό γίνεται διαχρονικά. Το 2003 έκανα μια αίτηση, στο ΥΠΕΧΩΔΕ, δεν μου έχουν απαντήσει μέχρι σήμερα. Σε  προσωπική παρουσία μου και ενόχληση μου η απάντηση ήταν ασαφής και με στελνανε από τον Άννα στο Καϊάφα. Τέτοιο χάλι. Εκείνο που με φόβιζε δεν είναι η ανικανότητα τους, όσο η σκοπιμότητα που εξυπηρετούσαν.
Όλα αυτά ελπίζω να ξεκαθαρίσουν και να εκλείψουν.
Η λαβυρινθώδης νομοθεσία, οι συχνές τροπολογίες στους νόμους, οι ερμηνευτικοί εγκύκλιοι έχουν καταντήσει πληγή. Γίνονται κυρίως για την εξυπηρέτηση ημετέρων και έχουν δημιουργήσει απαράδεκτα αδιέξοδα στην απόδοση δικαίου και την εξυπηρέτηση των πολιτών.
Μπορεί να αναφέρει κανείς ολόκληρες σελίδες με τα προβλήματα, τα οποία ο λαός έχει βιώσει στο πετσί του. Άλλωστε για αυτά ακριβώς τα θέματα έδωσε στη νέα  κυβέρνηση με την ψήφο του την εντολή να τα επιλύσει ορθά, γρήγορα και με διαφάνεια.
Περιμένουμε να κηρυχθεί άμεσα πόλεμος με τη διαφθορά, με την αδιαφορία, με την τεμπελιά, με την καθυστέρηση και με την απαξίωση των θεσμών.
Ο λαός περιμένει επιτέλους να εφαρμοστεί ισοπολιτεία, ισονομία, αξιοκρατία, δωρεάν παιδεία για όλους, αξιοπρεπείς μισθοί και συντάξεις, φροντίδα για τη νέα γενιά και το δικαίωμα τους στην εργασία, την κατάργηση των μισθών πείνας και την μερική απασχόληση, που στην ουσία καταστρατηγείται στον ιδιωτικό τομέα, μέσω εκβιαστικών διλημμάτων
Πίσω από κάθε ψήφο, που δόθηκε σ αυτή την κυβέρνηση, υπάρχει ένας πολίτης και πίσω από κάθε πολίτη βρίσκεται και ένα πρόβλημα.
Με ενδιαφέρον ο κόσμος περιμένει από τη νέα κυβέρνηση να ανταποκριθεί στις προσδοκίες του.
Όλοι, ευχαριστημένοι ή όχι, συμφωνούν ή όχι με την κυβερνητική σύνθεση, αναμένουν με εμπιστοσύνη την αποτελεσματικότητα της, για να δικαιώσουν την εμπιστοσύνη που τους έδειξαν με τη ψήφο τους.
Η επιταγή, δεν είναι λευκή, είναι με καθορισμένη χρονική διάρκεια και με προκαθορισμένο τίμημα τις υποσχέσεις που δόθηκαν προεκλογικά και που αφορούν στο νέο συμβόλαιο που  υπογράφτηκε μεταξύ λαού και νέας κυβέρνησης, η οποία οφείλει να είναι για ΌΛΟΥΣ τους Έλληνες αδιακρίτως.
Δεν ζητάμε πολλά. Αξιοπρέπεια  για να ζήσουμε θέλουμε μόνο.
«Στον ιππόδρομο της γραφειοκρατίας,
Μακάρι να υπάρξει το πέρασμα του ελέφαντα.
Μακάρι το μεγαλόπρεπο κάστρο της αλαζονείας
Να καταστραφεί από τη σιγουριά της καθαρότητας»1
_________________
1. Τσόγκυαμ Τρούνκπα : (Θηβετιανός ποιητής),
από το ποίημα του «ΕΓΚΑΙΡΗ ΒΡΟΧΗ»

1 ΣΧΟΛΙΟ

  1. Ωραία όσα λέτε κα. Μουστάκη και συμφωνώ με τα περισσότερα, έχω όμως κάποιες απορίες.

    Ο γνωστός σας στην Πάτρα που ανέφερε ότι “Τα δημόσια έργα πήγαν κατά διαβόλου δόθηκαν σε ημετέρους”, ανήκει σε ποια παράταξη? Μήπως έπαιρνε έργα παλαιότερα προ 2004 και η ελπίδα του έγκειται στο γεγονός ότι τώρα τα έργα θα τα παίρνουν οι ημέτεροι του ΠΑΣΟΚ?

    Επίσης οι άλλοι σας φίλοι από την Ακράτα. Σέβομαι όσα λένε για τη σύνταξη ότι δεν φτάνει και πραγματικά υπάρχει μεγάλο πρόβλημα με τους συνταξιούχους. Όμως τα υπόλοιπα για τα πορτοκάλια και τις ελιές τι τα γράφετε? Πρέπει επιτέλους να πάψουμε σε αυτή τη χώρα να τα περιμένουμε όλα από το κράτος.

    Δηλαδή τι θα κάνει ο Γιώργος? Θα σταματήσει την παγωνιά ή θα δώσει εντολή στις ελιές να δίνουν πρισσότερο λάδι?

    Ελπίδα υπάρχει μήπως και αλλάξουν οι παθογένεις του ελληνικού κράτους. Αυτό σημαίνει δικαιοσύνη και αξιοκρατία.

    Και εσείς κα. Μουστάκη, εκτός από τα λόγια μπορείτε να ξεκινήσετε να κάνετε πράξη τα όσα γράφετε από το Δήμο Νέας Ερυθραίας.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.