Στην ιστοσελίδα usdebtclock.org μπορείς σε πραγματικό χρόνο να δεις την εξέλιξη του ομοσπονδιακού χρέους των ΗΠΑ. Την ώρα που ξεκίνησε να γράφεται το άρθρο ήταν 14.301.917.355.669 δολάρια (διαβάζεται 14 τρισεκατομμύρια, 301 δισεκατομμύρια και κάτι ψιλά σε εκατομμύρια).
Η πολιτική σύγκρουση στις ΗΠΑ για το περιεχόμενο της κρίσης δημόσιου χρέους, είναι απλή και αποκαλυπτική. Η μείωση των ελλειμμάτων θα προέλθει είτε από τη φορολόγηση του μεγάλου πλούτου και του κεφαλαίου είτε από τις περικοπές κοινωνικών δαπανών και τη μετάθεση των βαρών στον κόσμο της εργασίας.
Πρόκειται για μια σύγκρουση ιστορικών διαστάσεων με διακύβευμα (από μεριάς των ρεπουμπλικάνων) την επιστροφή σε κοινωνικές ρυθμίσεις προ του 1929.
Το δημόσιο χρέος στις ΗΠΑ και στην Ερώπη αυξήθηκε μετά την μαζική χρηματοδότηση των τραπεζών από τους εθνικούς  προϋπολογισμό, ώστε να αποφευχθεί παγκόσμιο κραχ.
Στις ΗΠΑ αυτό κόστισε περίπου 700 δις. Και όμως οι ρεπουμπλικάνοι επισείοντας το σκιάχτρο της Ελλάδας, πιέζουν να αντιμετωπιστεί το χρέος με την μείωση των ελλειμμάτων του ομοσπονδιακού προϋπολογισμού, μειώνοντας τις κοινωνικές δαπάνες αλλά και τη φορολογία των επιχειρήσεων.
Η βρετανική  εφημερίδα Financial Times, αποκαλύπτει ότι το 1/5 των Αμερικανών, δηλαδή 59 εκατομμύρια άνθρωποι, πληρούν τα κριτήρια για τη χορήγηση βοηθήματος διατροφής, ζουν, δηλαδή, κάτω από το όριο της φτώχειας όπως τα έχει ορίσει το αμερικανικό κράτος.
Πολλές οικογένειες τής άλλοτε μεσαίας τάξης της Αμερικής έχουν καταφύγει στην αρωγή του κράτους για τη διατροφή τους, εξαιτίας της χρηματοπιστωτικής κρίσης και της αυξανόμενης ανεργίας που προκάλεσε.
Το πρόγραμμα επιδοτούμενης διατροφής  έχει, έως τώρα, βρεθεί στο στόχαστρο των Ρεπουμπλικανών, που πιέζουν για δραστικές περικοπές των κοινωνικών δαπανών με σκοπό τη μείωση του δημοσιονομικού ελλείμματος των ΗΠΑ. Και από την άλλη πιέζουν να μειωθεί η φορολογία. «Για να μην γίνουμε Ελλάδα», ισχυρίζονται, όπου οι «δυσβάστακτοι φόροι» οδήγησαν 600 δις ευρώ στη Ελβετία και την Ελλάδα στο χείλος του γκρεμού.
Σύμφωνα με την τελευταία έκθεση της Merrill Lynch Wealth Management και της Capgemini, το 2010 ο αριθμός των εκατομμυριούχων (μετρώντας σε δολάρια) αυξήθηκε κατά 8,3% φτάνοντας τα 10,9 εκατομμύρια.  ακόμα και πριν από την κρίση, ήταν λιγότεροι, 10,1 εκατομμύρια το 2007.
Η συνολική τους περιουσία; 42.700 δισεκατομμύρια δολάρια. ( 3 φορές το χρέος των ΗΠΑ). Στην Ευρώπη, βέβαια, ο αριθμός των εκατομμυριούχων αυξήθηκε πέρυσι «μόλις» κατά 6,3%, πολύ λιγότερο σε σύγκριση με την Κίνα (+12%), τη Μέση Ανατολή (+10,4%) ή την Ασία (+9,7%). Το σύνολο των περιουσιών των ευρωπαίων εκατομμυριούχων (10.200 δισ. δολ.) είναι πια μικρότερο από το αντίστοιχο των Ασιατών (10.800 δισ. δολ.). Η Γηραιά Ήπειρος φιλοξενεί πλέον λιγότερες πλούσιες οικογένειες (3,1 εκατ.) από ό,τι η περιοχή Ασίας – Ειρηνικού (3,3 εκατ.).
Η συνολική περιουσία των Ευρωπαίων παραμένει ακόμα μικρότερη από εκείνη του 2007. Ένα στοιχείο που δεν έχει αλλάξει: ΗΠΑ, Ιαπωνία και Γερμανία φιλοξενούν από μόνες τους το 53% των εκατομμυριούχων παγκοσμίως. Στη Γερμανία ο αριθμός τους αυξήθηκε το 2010 κατά 7,2%, φτάνοντας τις 924.000.
Πρώτη παραμένει η Βόρεια Αμερική (με 3,4 εκατομμύρια εκατομμυριούχους). Η συνολική περιουσία αυτών των τελευταίων έχει ξεπεράσει κατά πολύ τα προ της κρίσης επίπεδα.
Και ενώ το δημόσιο χρέος έχει εκτοξευτεί στα ύψη ασκούνται πιέσεις ώστε ο πλούτος, που αυξάνεται, να φορολογείται ακόμα λιγότερο.
Λεφτά υπάρχουν. Και περισσεύουν, αλλά όχι για την αύξηση των κοινωνικών δαπανών.

«Επόμενη στάση: Ελλάδα: Όχι αύξηση του ορίου χρέους, χωρίς μείωση δαπανών» και «Επόμενη στάση Ελλάδα: Η αύξηση του χρέους, χωρίς μείωση των δαπανών είναι η δική μας ελληνική τραγωδία». H μη κυβερνητική οργάνωση των συντηρητικών «Βankrupting Αmerica», με διαφημιστική εκστρατεία σε λεωφορεία και στάσεις, χρησιμοποιεί τη χώρα μας ως κακό παράδειγμα, που οι Αμερικανοί δεν πρέπει να ακολουθήσουν, θέλοντας να υπενθυμίσει στους Αμερικανούς πολιτικούς ότι το ανώτατο όριο του χρέους δεν πρέπει να αυξηθεί, αν δεν μειωθούν πρώτα οι δαπάνες.

 

«Επόμενη στάση Ελλάδα: Η αύξηση του χρέους, χωρίς μείωση των δαπανών είναι η δική μας ελληνική τραγωδία», επιμένει η καμπάνια των ρεπουμπλικάνων.
Το να κατηγορείς ένα νεοφιλελεύθερο για έλλειψη ανθρωπίνων αισθημάτων (όπως η συμπόνια, η κατανόηση και η αλληλεγγύη προς τον άλλο) είναι σαν να κατηγορείς ένα Ινδό επειδή προτιμάει να πεθάνει αντί να φάει την «ιερή» αγελάδα, ή ένα Εβραίο επειδή δεν βάζει στο στόμα του χοιρινό. Είναι η θρησκεία τους.
Ο νεοφειλελευθερισμός, η θρησκεία των σύγχρονων θιασωτών του παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού  – καζίνο, μπορεί να εξαπλώνεται από τις αρχές τις δεκαετίας του 80 ραγδαία, μπορεί να έχει κατακτήσει τα μυαλά των κυρίαρχων ελίτ στην Ευρώπη, αλλά μετά το 2008, μετράει χιλιάδες «απίστων», στην εργατική τάξη, στα μικρομεσαία στρώματα, στους νέους, τις γυναίκες, τα δυναμικά ανερχόμενα στρώματα της διανόησης. Η Φουκουσίμα της Ιαπωνίας έδειξε ότι παράδοση στις αγορές της πυρηνικής ενέργειας, καθιστά αυτή τη «θρησκεία» επικίνδυνη για την ίδια την ύπαρξη της ζωής στον πλανήτη.
Για όλο και περισσότερους πολίτες, σήμερα, εδώ, αλλά και σε όλο, τον κόσμο, η ανάγκη να ξεμπερδεύουμε από τους φανατικούς μουλάδες του νεοφιλελευθερισμού και τις πολιτικές τους, δεν είναι απλά μια ευχή, μια ελπίδα. Στην Ελλάδα γίνεται καθημερινή αγωνία και πράξη, στις παρέες, στο γραφείο, στο σχολείο, στις πλατείες. Με σκοπό οι εργαζόμενοι στις ΗΠΑ, αλλά και αλλού, να οργανώνουν στο μέλλον   καμπάνιες με το σύνθημα: «Κάντο όπως η Ελλάδα. Ναι μπορούμε». Yes we can.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.