2009. Το «Έτος Γιάννη Ρίτσου», βαδίζει προς το τέλος.
Μέγιστες οι προσπάθειες από το δημοσιογραφικό και δια-γ-νοούμενο κατεστημένο, για διαφορετικότητα- και κατά κύριο λόγο ? για αποχρωματισμό του κομμουνιστή ποιητή?του. Ποιητή απανταχού της Γης.
Αναρωτιέμαι. Άραγες? για τη μορφή και το περιεχόμενο του ίδιου του ποιητή και της συγγραφής του, υπάρχει «έτος θυμησιά»;
Κατά τη γνώμη μου, δεν υπάρχει. Δεν υπάρχει, γιατί?η κάθε σελίδα του Έργου του, και ένα «έτος».
Από τη νεαρή ηλικία των 25 χρόνων, ο κομμουνιστής ποιητής, έχει ανέβει στο «Τρακτέρ» και οργώνοντας τον «κάμπο των Γραμμάτων» παράγει πολιτισμό στους αιώνες των αιώνων? όπως η ομπρική ποίηση, αιώνες τώρα.
Δεν υπάρχει «έτος», γιατί?κάθε στιγμή ο Ρίτσος, είναι παρών στη κουβέντα μας, στην αυτομόρφωση μας, στους αγώνες μας.
«Να με θυμόσαστε έλεγε.
Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησα
χωρίς ψωμί, νερό, πάνω σε πέτρες κι αγκάθια,
για να σας φέρω ψωμί και νερό και τριαντάφυλλα.
Την ομορφιά
ποτές μου δεν την πρόδωσα. Όλο το βιός μου το μοίρασα δίκαια.
Μερτικό εγώ δεν κράτησα. Πάμπτωχος με ένα κρινάκι του αγρού
τις πιο άγριες νύχτες μας φώτισα?»
Και τον θυμόμαστε πάντα ?χωρίς συγκεκριμένου «έτους θυμησιά»- γιατί?ως «πάμπτωχος» μοίρασε δίκαια το ψωμί, γιατί δεν πρόδωσε την ομορφιά του αγώνα, γιατί?
«η ποίηση πρέπει να ?ναι οδηγός μάχης κι ευτυχίας, ένα όπλο στα χέρια του λαϊκού αγωνιστή και μια σημαία στα χέρια της ελευθερίας».
Γιατί?
«το μέλλον είναι σίγουρο
Αδερφέ μου.
Ότι κι αν γίνει σίγουρο.
Μπορείς να κάνεις πίσω
Τους τροχούς του ήλιου;»
Το όλο Έργο του Γ. Ρίτσου, έχει μορφή και περιεχόμενο. Η μορφή του έργου του είναι παναθρώπινη και το περιεχόμενο, υλιστική αντίληψη της αντικειμενικής πραγματικότητας.
Οι προσπάθειες των δήθεν αναλυτών, που στη διάρκεια του «Έτους Γιάννη Ρίτσου», με δια-γ-νοούμενες- κατά Σκαρίμπα λεγόμενο-«αναλύσεις», θέλησαν τον αποχρωματισμό του ποιητή από το κόκκινο χρώμα της ιδεολογίας του, πέφτουν στο κενό, με τον ποιητή να τους απαντά ορθά-κοφτά:
«Το ταλέντο μου δε φτάνει μόνο του, βρήκα ανεξάντλητη πηγή και αντλώ απ? το σμίξιμο μου με το λαό, με την πρωτοπορία του, τους κομμουνιστές»?
«κι εγώ μαζί σας, αντρώθηκα, σύντροφοι,
στις φυλακές, στα κρατητήρια, στα ξερονήσια,
παιδί κι εγώ της Ελλάδας, παιδί του ΚΚΕ,
πολεμώντας μαζί και τραγουδώντας, ω, σύντροφοι, σύντροφοι,
το πιο τρανό τραγούδι που έμαθα
αυτό που τραγουδάμε όλοι μαζί:
ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΟΙ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΧΩΡΩΝ ΕΝΩΘΕΙΤΕ
ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΟΙ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΧΩΡΩΝ ΕΝΩΘΕΙΤΕ»
Τελειώνοντας, δυο αράδες? ενός ασπούδαστου «στιχοδουλευτή»:

Γιάννης Ρίτσος: Αμισθί Ποίηση.
Νεροπηγή ξεδίψασης.
Ελαιώνας? σε ξερολιθιές
Αγίων Μαρτύρων.
Γιάννης Ρίτσος: Ο επαναστάτης ερωτευμένος άνθρωπος.
Ο άνθρωπος που μίσησε τον πόλεμο,
και πολέμησε για την ειρήνη.
Γιάννης Ρίτσος: Καθαρό λευκό πουκάμισο,
φορεμένο κάθε
Κόκκινη Εργατική Πρωτομαγιά?
Κυριακές και απεργίες.
Γιάννης Ρίτσος: Ο υμνητής της εργατικής τάξης,
ο θέλων γκρεμιστής
της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο,
ο τραγουδιστής?
του σοσιαλιστικού μετασχηματισμού
της ανθρώπινης κοινωνίας.
Γιάννης Ρίτσος: Φωτιά?
που καίει αυτά που πρέπει να κάψει,
κι αφήνει άκαφτα?
αυτά που δεν πρέπει να κάψει.
Θάλασσα?
ήρεμη κι αγριεμένη μαζί.
Γιάννης Ρίτσος: ψυχή βαθιά.
Σμιλευτής του Λόγου του Εμείς.
Ποιητής κομμουνιστής.
Ζωγράφος της ποίησης
Ποιητής της πέτρας?
Ο Σύντροφός μας.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΤΣΟΣ,
Ο σύντροφος
όλων των αδικημένων ανθρώπων,
απανταχού της Γης.
Και κάτι ακόμα. Στις 21 και 22 του Νοέμβρη, το κόμμα της εργατικής τάξης, το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδος, τιμά τον κομμουνιστή ποιητή. Δεν είναι η πρώτη φορά. Το έχει πραγματοποίηση αρκετές φορές, χωρίς συγκεκριμένου «έτους θυμησιά» Περισσός. Είσοδος Ελεύθερη.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.