Η 22 του Σεπτέμβρη, Ευρωπαϊκή ημέρα για «πόλεις χωρίς αυτοκίνητα» παλιότερα, «βιώσιμης κινητικότητας» σήμερα, έχει παραδώσει πλέον την ψυχή της. Έχει μετατραπεί κάτι σαν «Πρωτομαγιά» και «Πολυτεχνείο».  Μέρα περίσκεψης, ίσως και θλίψης, για τους «παρόντες», πανηγυράκι και ευκαιρία για δεκάρικους, για τους «από πάνω».
Η 22 Σεπτέμβρη από κίνημα κατά της δικτατορίας των ΙΧ στις πόλεις, μεταβλήθηκε σιγά-σιγά σε πανηγυράκι των δημάρχων και ευκαιρία των παρατρεχάμενων συμβούλων επί των δημοσίων σχέσεων, για έξτρα χαρτζιλίκι. Η Ε.Ε. για κάτι τέτοια πληρώνει καλά…
Διαβάζοντας, μέρες που ναι,  τα ο-θεός -να-τα-κάνει-προγράμματα-και-διακηρύξεις των υποψηφίων δημοτικών αρχόντων μας, παρατηρείς ότι παρά την εύκολη και άκρατη υποσχεσιολογία για παν επιστητό επί της δημοτικής ζωής το δικαίωμα των πεζών,  των ηλικιωμένων, των μητέρων με τα καροτσάκια, των μαθητών και κυρίως των ατόμων με κινητικές δυσκολίες στην «βιώσιμη κινητικότητα» προκλητικά απουσιάζουν.
Η ασυδοσία των ΙΧ τόσο στην κατάληψη των οδών όσο και των πεζοδρομίων  θεωρείται σαν απαραίτητη προϋπόθεση για την λειτουργία της τοπικής αγοράς.
Μάλιστα σε πρόσφατη συνέντευξή του ο δήμαρχος Κηφισιάς. δήλωσε ότι η υπερτοπική κυκλοφορία και στην Κηφισιάς και Βενιζέλου είναι θέμα ΠΕΧΩΔΕ και ότι εκτός από την κυκλοφορία  πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι οι δρόμοι είναι εμπορικοί και χρησιμεύουν και ως χώροι στάθμευσης για την αγορά.
Η συνθήκη «εύρυθμη λειτουργία της αγοράς=ασυδοσία στη χρήση των ΙΧ» αποτελεί πλέον αξίωμα που έχει περάσει στο DNA του προγραμματικού λόγου των υποψηφίων.
Ο ανάπηρος που δεν βρίσκει πεζοδρόμιο για να κυκλοφορήσει και οδηγεί το καροτσάκι του στο οδόστρωμα, έρμαιο σε πιθανό ατύχημα, δεν αποτελεί «κρίσιμο μέγεθος» στην εκλογική αναμέτρηση. Ο κύριος ή η κυρία με το τζιπ, που ψάχνουν εναγωνίως… πεζοδρόμιο για να παρκάρουν προκειμένου να κάνουν τα ψώνια τους, αποτελούν την πλειοψηφία στην περιοχή, ουδέποτε εξελέγη δήμαρχος που τα έβαλε με τα ΙΧ.
Και όμως…
Προ ημερών βρέθηκα στη Κύπρο. Μετά από λίγες ώρες περιπλάνησης  στην πολύβουη Λευκωσία, αισθάνεσαι ότι κάτι λείπει από το αστικό ντεκόρ. Στην κυριολεξία ούτε ένα αυτοκίνητο δεν υπάρχει σταθμευμένο στο δρόμο, πόσο μάλλον σε πεζοδρόμιο. Ούτε ένα. Σε κάθε σχεδόν οικοδομικό τετράγωνο, υπάρχει υπέργειο πάρκιν. Το κόστος κυμαίνεται από 2,5-4 ευρώ την ημέρα(!!).  Οι Κύπριοι υποχρεώνουν στη δημιουργία πάρκιν, κανείς δεν διανοείται να παρκάρει στο δρόμο ή στο πεζοδρόμιο, παρά την ελάχιστη αστυνόμευση. Και τα μαγαζιά δουλεύουν μια χαρά. Βέβαια δεν  κυκλοφορεί πολύς κόσμος γιατί απλούστατα οι περισσότεροι… δουλεύουν.
Το οδικό δίκτυο άψογο, παντού ποδηλατόδρομοι, αν και ελάχιστοι οι ποδηλάτες.  Τα πεζοδρόμια μεγάλα, πουθενά εμπόδια για τον πεζό. Οι διαβάσεις των πεζών σε όλους τους δρόμους, μεγάλους και μικρούς, στρωμένες με διαφορετικό οδόστρωμα και έντονη διαγράμμιση. Παντού ο πεζός έχει προτεραιότητα και οι οδηγοί το τηρούν με θρησκευτική ευλάβεια.
Γιατί στην Κύπρο και όχι στην Ελλάδα;
Γιατί εκεί υπάρχει σοβαρό κράτος, σοβαροί δήμαρχοι και σοβαροί πολίτες.
Υπάρχει η πολιτική βούληση. Η πολιτική αντιπαράθεση, σκληρή πολλές φορές,  γίνεται για το πως θα λυθούν τα προβλήματα και όχι πως η μια παράταξη θα επιβληθεί της άλλης με σκοπό τη νομή της εξουσίας.
Το σοβαρό πρόβλημα της λειψυδρίας λύθηκε στην Κύπρο μέσα σε τρία χρόνια με την κατασκευή φραγμάτων συλλογής του νερού. Με την έναρξη της οικονομικής κρίσης η κυπριακή κυβέρνηση έριξε λεφτά στον τουρισμό και την οικοδομή, τους πυλώνες της κυπριακής οικονομίας και ίσως η Κύπρος είναι η μοναδική χώρα της Ε.Ε. που δεν έχει καταλάβει την κρίση. Το υψηλότατο βιοτικό επίπεδο των Κυπρίων διατηρείται γιατί  ελέγχεται και προστατεύεται η μετανάστευση ώστε να μην υπάρχει πίεση στους μισθούς και να αυξάνεται η ανεργία.
Η Κύπρος, παρά τα σοβαρά προβλήματα λόγω της διχοτόμησης, βρίσκεται πιο κοντά οικονομικά, κοινωνικά και πολιτιστικά, στον σκληρό πυρήνα της Ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, απ ότι στην Ελλάδα που από Δανία του Νότου κινδυνεύει να γίνει η Αιθιοπία του Βορά.
Πριν λοιπόν κρυφτούμε πίσω από το «δεν γίνεται αυτό στην Ελλάδα» καλό είναι να πούμε «δεν θέλουμε να γίνει αυτό στην Ελλάδα» γιατί η προστασία του πεζού, η πεζοπορία, η καθαρές πόλεις δεν βγάζουν φράγκα, δεν αφήνουν «διάφορο», αντίθετα διώχνουν τους ψηφοφόρους που έχουν συνηθίσει… αλλιώς.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.