ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΑΘΟΠΟΥΛΟΣ

του Γιώργου Μαθόπουλου

Με 70.600 εγγεγραμμένους κατοίκους ο Δήμος της Κηφισιάς, είναι στην 38η θέση. Ενώ ο μόνιμος πληθυσμός της χώρας, ανέρχεται στα 10.815.197 άτομα, σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωση της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (ΕΛΣΤΑΤ) για τα αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011, που εξεδόθη την παραμονή της πρωτοχρονιάς του 2013.

Τα αποτελέσματα της απογραφής έχουν ενδιαφέρον για την Τοπική Αυτοδιοίκηση αφού αλλάζει τόσο η κατανομή των ΚΑΠ μεταξύ των δήμων, όπως αλλάζει (με το νέο νόμο) και ο αριθμός της και αυτό έχει να κάνει και με τη χρηματοδότηση και με το κόστος λειτουργίας των δήμων, στη νέα αυτή περίοδο.

Έτσι, στις τρέχουσες δημαιρεσίες (στο νέο μοίρασμα θέσεων επί μισθού ή κύρους) της τοπικής αυτοδιοίκησης και ενόψει των δημοτικών εκλογών τον επόμενο χρόνο, οι μυημένοι επί θεμάτων άσκησης διοίκησης και εξουσίας, έχουν μπροστά τους μια εξόχως ενδιαφέρουσα περίοδο.

Αναμφίβολα, θα είναι μια περίοδος γεμάτη από εσωτερικές συγκρούσεις, διαχωρισμούς και πολύμορφες ανατροπές στο συσχετισμό των δυνάμεων.

Όσοι έμαθαν απλά και μόνο να επιβάλλονται, θα επιδιώξουν και πάλι προνομιακή μεταχείριση από τους δικτατορίσκους, όπως ο νόμος «σοσιαλιστικής κοπής», θέλει τους δημάρχους.

Αυτή σε επίπεδο τοπικής διοικητικής εξουσίας, είναι η μία και υπεραπλουστευμένη πολιτική πλευρά, της μιας όψης του νομίσματος και μένει να φανεί, αν και ποιο επίχρισμα θα πάρει στη διάρκεια των επόμενων μηνών, ως τις εκλογές της αυτοδιοίκησης.

Από την άλλη, μπαίνουν μια σειρά ζητήματα που σχεδόν κανείς από τους επαΐοντες στη διοικητική και στην αντιπολιτευτική εξουσία, (και η αντιπολίτευση συχνά υπολειτουργεί και υπολείπεται των προσδοκιών του δημότη), δεν δείχνουν να τα προσεγγίζουν με τον τρόπο που απαιτεί καθαυτός ο ρόλος τους, ένας ρόλος τόσο παρεμβατικός, όσο και υπηρέτησης του δημότη- πολίτη, για άμεση λύση των προβλημάτων της τοπικής του καθημερινότητας.

Είναι τεράστια η ευθύνη της δημοτικής διοικητικής εξουσίας, για τον τρόπο που ο δημότης- πολίτης, αντιλαμβάνεται τον ρόλο του και εκφράζει τη θέση του.

Κανείς εχέφρων δημότης, δεν βγήκε ξαφνικά από το σπίτι του ένα πρωί να μεμψιμοιρήσει σε βάρος κανενός, χωρίς να έχει πάρει αφορμή από κάποιο πραγματικό γεγονός.

Διαβάζει κανείς συχνά στο διαδίκτυο και αλλού, αμφιλεγόμενες απόψεις που ενώ επιδέχονται αμφισβήτησης, από ένα σημείο και μετά, δικαιολογημένα απαξιώνουν την ίδια την τοπική διοικητική εξουσία και την πολιτική της.

Τι είναι εκείνο που οδηγεί σήμερα τον δημότη της καλλικράτειας Κηφισιάς, να μιλά με ειρωνικό στόμφο για βόρειο Κηφισιώτες;

Ποιος του έδωσε το επιχείρημα χαρακτηρισμού απαξίωσης μιας περιοχής εύπορων ωστόσο πολιτών, αν όχι οι ίδιοι αυτοί οι πολίτες με συχνά ιδιοτελείς και συχνότερα τοπικιστικού συμφέροντος απαιτήσεις τους προς τη δημοτική διοικητική εξουσία, η οποία συχνά με ένοχο και άδικο τρόπο αποδέχεται τις απαιτήσεις τους, τόσο η διοικητική, όσο και η αντιπολιτευόμενη εξουσία της πόλης, (σε βαθμό ευθύνης που στην κάθε μια επιτρέπει η δικαιοδοσία της);

Ποιος αφήνει να αναπτύσσονται δεύτερες σκέψεις στους κατοίκους της πόλης, σύμφωνα με τις οποίες δεν θα πρέπει να αυξάνεται ο πληθυσμός της γιατί θα κινδυνέψει το περιβάλλον της, αν όχι η αμαρτωλή εφαρμοζόμενη και πολυσχιδής στην περίπτωση αυτή, ρουσφετολογική πολιτική της διοικητικής εξουσίας;

Ποιος φέρει την ευθύνη πολιτιστικής υποβάθμισης της πόλης, όταν δεν αναγνωρίζει η ίδια, τα δικά της ερασιτεχνικά καλλιτεχνικά ταλέντα, αλλά και τους καταξιωμένους καλλιτέχνες της, όλων των μορφών τέχνης και λόγου;

Πως είναι δυνατόν, στο έτος 2013 να εκφράζονται ακόμα ευχές, για την επίτευξη ανώτερων επιπέδων πολιτισμού, μέσα από τη δημιουργία σύγχρονων δημόσιων σχολίων, που θα καθιστούν τα υφιστάμενα σημερινά μια θλιβερή ανάμνηση;

Ποιος ευθύνεται όταν ο οδηγός του οχήματος κυκλοφορεί σε φθαρμένους δρόμους, αντιμέτωπος με επικίνδυνες λακκούβες, που συχνά τον υποβάλουν σε πρόσθετα έξοδα αποκατάστασης ζημιών του οχήματός του, εξαιτίας της κακής συντήρησης των δημοτικών δρόμων;

Που θα βρει το δίκιο και θα καταλαγιάσει την οργή της η μητέρα, όταν σέρνοντας το παιδικό καρότσι στο δρόμο για τα ψώνια ή τη βόλτα του μωρού της, σκοντάφτει σε σταθμευμένα οχήματα, σε αδόμητες πρασινάδες, σε αδιαπέραστα πεζοδρόμια λόγο στενότητας από στύλους και υαλοπίνακες διαφημιζόμενων, από τραπεζοκαθίσματα και κάθε λογής πραμάτειες και ακόμα, που και πως να διαμαρτυρηθεί, για την χωρίς αντίκρισμα αγωγή ανακύκλωσης που προσπαθεί να δώσει στο παιδί της, όταν στην πόλη της η ανακύκλωση, πελαγοδρομεί μεταξύ υποκρισίας και σκοπιμότητας;

Που να απευθυνθεί για να εισακουστεί η φωνή του ο ηλικιωμένος, που με ή όχι προσωπική του ευθύνη, έμεινε μόνος και αβοήθητος και ακόμα, τώρα ιδιαίτερα στην περίοδο της οικονομικής κρίσης, καταξιωμένοι στο παρελθόν δημότες, βρέθηκαν ξαφνικά από άστοχους δικούς τους ή και από άλλων χειρισμούς, στο περιθώριο της ίδιας της επιβίωσής τους;

Η ποιότητα ζωής μιας πόλης, δεν καθορίζεται από τον μεγάλο ή μικρό πληθυσμό της. Η ποιότητα ενημέρωσης και συμμετοχής των δημοτών, είναι τα στοιχεία που αντανακλούν παρεμβατικά στην πολιτική της διοικητικής της εξουσίας και η κάθε τοπική κοινωνία, οφείλει να τα έχει στην κορυφή της καθημερινότητάς της.

2 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Μια σημαντική λεπτομέρεια, το άρθρο δόθηκε προς δημοσίευση στις 4/1ου/2013 και όχι στις 2/12/2012

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.