Ο ΟΤΕ οδηγήθηκε μέσω Βγενόπουλου στην Ντόιτσε Τελεκομ αφού το «κράτος δεν μπορεί να κάνει τον επιχειρηματία» και πρέπει «να αντλήσει κεφάλαια και τεχνογνωσία από την αγορά»
Η ΔΕΗ δεν ιδιωτικοποιείται (τουλάχιστον ακόμη) άμεσα, αλλά η παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας ανατίθεται σε ιδιωτικές εταιρείας από τις οποίες η ΔΕΗ υποχρεωτικά θα αγοράζει το παραγόμενο προϊόν, αφού «αυτές είναι οι τάσεις παγκοσμίως  στον τομέα της ενέργειας».
Τα ΑΕΙ επειδή δεν μπορούν άμεσα να ιδιωτικοποιηθούν, (οι φοιτητές απέτρεψαν την συναινετική αναθεώρηση του άρθρου 16), τους επιβάλλετε με νόμο – πλαίσιο να λειτουργήσουν με τον ίδιο τρόπο που θα λειτουργούσε ένα απόλυτα ιδιωτικό πανεπιστήμιο.
Η υγεία είναι επισήμως δημόσια αλλά οι ιδιωτικές δαπάνες έχουν ξεπεράσει κατά πολύ τις δημόσιες, φέρνοντας την Ελλάδα στη πρώτη θέση (πάνω και από τις Η.Π.Α.) στο σχετικό πίνακα των χωρών του ΟΑΣΑ.
Η παιδεία ακολουθεί τον ίδιο δρόμο αφού από το 2006 και μετά και στον τομέα αυτό οι ιδιωτική δαπάνη ξεπέρασε την δημόσια.
Η Ολυμπιακή, το ταχυδρομικό ταμιευτήριο, τα ΕΛΤΑ, τα λιμάνια, τα ναυπηγεία και τόσα άλλα βασικά οικονομικά στηρίγματα του πάλαι πότε κραταιού δημόσιου τομέα  περνούν άμεσα (ιδιωτικοποίηση) ή έμμεσα (μετοχοποίηση) στα χέρια των ιδιωτών.
Δεν θα μπορούσαν βέβαια να μείνουν έξω από το χορό και οι δημόσιες επενδύσεις που πηγαίνουν προς την τοπική αυτοδιοίκηση.
Οι Συμβάσεις Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα που ξεκίνησε η κυβέρνηση Σημίτη και προωθεί σήμερα η κυβέρνηση Καραμανλή, αλλάζουν το σκηνικό στην χρηματοδότηση έργων υποδομής των ΟΤΑ.
Πρώτον γιατί μειώνουν το συνολικό ύψος των χρηματοδοτήσεων, αφού θα χρηματοδοτούν τα έργα οι ιδιώτες το κόστος μειώνεται, άρα μειώνεται και η χρηματοδότηση.
Δεύτερον γιατί επιβάλλεται μια επιπλέον έμμεση φορολογία στους δημότες, αφού αυτοί θα πληρώνουν τις υπηρεσίες που θα τους παρέχουν οι ιδιώτες, προκειμένου να αποκομίσουν έσοδα από τα έργα που θα έχουν χρηματοδοτήσει.
Τρίτο γιατί καθοριστικός παράγοντας προγραμματισμού των επενδυτικών αναγκών των δήμων δεν θα είναι πια οι ανάγκες των δημοτών, αλλά οι δυνατότητες αξιοποίησης των κεφαλαίων που διαθέτουν προς επένδυση οι επιχειρήσεις.
Το θέμα δεν είναι τεχνικό ούτε καν οικονομικό, αλλά βαθύτατα πολιτικό. Γιατί με τις Σ.Δ.Ι.Τ., με την μετατροπή των δημοτικών υπηρεσιών σε «κοινωφελείς δημοτικές επιχειρήσεις», με την κατάργηση της μόνιμης απασχόλησης του δήμου μέσω των stage, των συμβάσεων ορισμένου χρόνου και την απασχόληση με παροχή υπηρεσιών, πλήττεται η καρδιά του δημόσιου χαρακτήρα των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης.
Όσοι δημοτικοί άρχοντες και δημοτικοί σύμβουλοι στο όνομα του «να κάνουμε έργα στην πόλη» στηρίζουν με τη ψήφο τους στο δημοτικό συμβούλιο αποφάσεις που προωθούν την ιδιωτικοποίηση στη λειτουργία των ΟΤΑ έχουν σημαντικό μερίδιο ευθύνης. Εκτός και αν δεν καταλαβαίνουν τι ψηφίζουν…

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.