moystaki_katerina.jpg

Και να που γίναμε Ευρωπαίοι! Όμως όχι σε εκείνα που θα έπρεπε να αντιγράψουμε, όπως το κοινωνικό κράτος της Σουηδίας, την οργανωτική δομή της Γερμανίας και ότι κατά καιρούς έχουμε ζηλέψει στους εταίρους μας της Ευρώπης, αλλά στην αποχή από τις Κάλπες.
Σ αυτές τις εκλογές σπάσαμε κάθε προηγούμενο ρεκόρ μη προσέλευσης, αγγίξαμε το πενήντα τοις εκατό.
Από δικαιολογίες πολλές, μα πάρα πολλές, άλλες συνήθεις και άλλες ευρηματικές, άλλες κυνικές και άλλες απαξιωτικές. Kαι αυτές οι τελευταίες είναι το πρόβλημα.
Η απαξίωση της πολιτικής ζωής και της δημοκρατίας οδηγεί σε φασισμό.
Η παραίτηση, από το δικαίωμα σου στην επιλογή μέσο της ψήφου, οδηγεί σε στρεβλώσεις, με απρόβλεπτα αποτελέσματα.
Ο Μανόλης, που δεν πήγε να ψηφίσει και προτίμησε τις βουτιές στην Αίγινα, εκχώρησε την ψήφο του, όχι μόνο σε κάποιον Έλληνα που διαφωνεί μαζί του, αλλά και κυρίως, στον Ισπανό Μανόλο να αποφασίζει εκείνος για την τουριστική πολιτική της Ευρώπης.
Κάθε Έλληνας, που δεν πήγε να ψηφίσει στην κάλπη των Ευρωεκλογών, επέτρεψε σε κάποιον άλλο Ευρωπαίο πολίτη να καθορίζει την τύχη του.
Και μη μας φανεί καθόλου περίεργο όταν κάποια στιγμή οι αγρότες μας στην ορεινή Ελλάδα, ας πούμε στη Μάνη, που έχει μόνο ξερικές ελιές, υποχρεωθούν να καλλιεργήσουν μάνγκος ή μπανάνες, επειδή κάποιοι άλλοι θα αποφασίζουν για μας και εμείς θα ακολουθούμε, έστω και διαμαρτυρόμενοι.
«Α,του Ηρώδη του Αττικού τι δόξα είναι αυτή.
Οι Έλληνες (οι Έλληνες!) να τον ακολουθούν,
μήτε να κρίνουν ή να συζητούν,
μήτε να εκλέγουν πια, να ακολουθούνε μόνο» 1
Τα αποτελέσματα αυτής της αδιαφορίας είναι ορατά και κάθε μέρα που περνάει σφίγγουν σαν θηλιά γύρω από τον λαιμό επηρεάζοντας την καθημερινότητα μας.
Τώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, είναι βράδυ Τρίτης αργά. Μαθαίνω από κάποιο τηλεφώνημα, ότι υπάρχουν σοβαρές συγκρούσεις στην περιοχή του Αγ. Παντελεήμονα, μεταξύ μεταναστών και ομογενών κατοίκων και παρέμβαση της αστυνομίας.
Η πληροφόρηση είναι ατελής, δεν είναι σαφές τι συμβαίνει, όμως για άλλη μια φορά ένα θέμα ζέον, όπως είναι των μεταναστών, παράγει αντιδράσεις. Αυτό, λοιπόν, το τεράστιο πρόβλημα με ποια επικρατούσα Ελληνική άποψη θα αντιμετωπιστεί στο Ευρωκοινοβούλιο; Με τη φοβική; Με τη ρατσιστική; Ή με την κοινωνικά αποδεκτή και σύμφωνη με τα ανθρώπινα δικαιώματα; Άσε που έχουμε βάλει στο ίδιο τσουβάλι οικονομικούς μετανάστες, πολιτικούς πρόσφυγες ή πρόσφυγες λόγω πολέμου!
Με αυτές τις σκέψεις σταμάτησα να γράφω για να συνεχίσω το πρωί όταν ξυπνήσω.
Τι ύπνος ήταν κι αυτός!
Στο όνειρό μου έβλεπα ότι είχα γράψει το άρθρο και έκανα μόνο κάτι διορθώσεις.
Όπως καταλαβαίνετε, αν δεν είχα βάλει το ξυπνητήρι, θα κοιμόμουν ακόμα «τον ύπνο του δικαίου» ήσυχη ότι είχα τελειώσει. Θυμήθηκα ότι το έχω ξαναπάθει, παραμονή εξετάσεων στο σχολείο. Η σωματική κούραση νίκησε το «πρόθυμο πνεύμα»!
Είναι λοιπόν Τρίτη πρωί. Είμαι λίγο αγχωμένη, αλλά θέλω να ακούσω τι έγινε με τα επεισόδια στον Αγ. Παντελεήμονα. Παρακολουθώ λοιπόν μια ενημερωτική εκπομπή που είχε ρεπορτάζ για το θέμα. Αφορούσε, όπως είπαν, σε μια παιδική χαρά, την οποία οι κάτοικοι είχαν κλειδώσει για να μη μπαίνουν μετανάστες. Κατάληψη λοιπόν.
Μια ομάδα αντιεξουσιαστών, έσπασε τις κλειδαριές και κατέλαβε την παιδική χαρά με αποτέλεσμα να παρέμβει η αστυνομία να γίνουν συλλήψεις και τραυματισμοί.
Ας δούμε όμως τι δήλωσε αυτολεξεί μια κυρία που αντιδρούσε στους μετανάστες και υποστήριζε την απομάκρυνσή τους  από την παιδική χαρά:
«Μπαίνουν στην παιδική χαρά παιδιά ανεμπόλιαστα, βρίζει (Σ.Σ: εννοεί βρίθει) παιδική χαρά από τέτοια Από τότε που ήρθαν οι Κούρδοι…
Έχουμε τα μικρά κόμματα πάνω από το κεφάλι μας να κάνουν ότι θέλουν
Μαζέψαμε τρεις χιλιάδες υπογραφές, δυόμισι χιλιάδες Ελλήνων και πεντακόσιες αλλοδαπών »
Σε ερώτηση δημοσιογράφου:
«Αυτοί οι αλλοδαποί που υπέγραψαν πως μπαίνουν στην παιδική χαρά αφού δεν τους θέλετε;» η ίδια κυρία απάντησε:
«Θα μπαίνουν μέσα με πιστοποιητικό υγειονομικό»
Ο Χίτλερ έκανε κάτι πιο απλό και εύκολο τους έβαζε το αστέρι στο πέτο!
Ακραία φαινόμενα συμβαίνουν στη χώρα μας, επειδή ή πολιτεία είναι ανίκανη να δώσει λύση στο πρόβλημα που είναι υπαρκτό και ξεπέρασε κάθε όριο απανθρωπιάς και καταπάτησης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων
Πήρε τέτοια έκταση, που απλοί άνθρωποι, καθημερινοί, που δεν έχουν σχέση με την ιδεολογία του ρατσισμού και της ξενοφοβίας να χαρακτηρίζονται έτσι, επειδή θέλουν να ζήσουν ειρηνικά και με μια ποιότητα ζωής που η πολιτεία οφείλει να τους εξασφαλίσει. Άθελα τους λοιπόν αυτοί οι άνθρωποι οδηγούνται σε ακραίες λύσεις, αφού κανένας υπεύθυνος φορέας δεν σκύβει να αντιμετωπίσει το πρόβλημα τους, που έχει πάρει ανεξέλεγκτες διαστάσεις.
Όλα όσα συμβαίνουν γύρω μας, μας αγγίζουν ή όχι, όλα όσα μας προσβάλουν, όλα όσα μας αγανακτούν, είναι αδιάσειστα, επιχειρήματα υπέρ του δικαιώματος σου να επιλέγεις.  Επειδή αντίδραση είναι η συμμετοχή, όχι η αποχή.
Άλλωστε, αυτό που ακούγεται σαν επιχείρημα εύκολο και πιασάρικο που μας απαλλάσσει και μας δικαιολογεί ως τίμιους πολίτες, είναι το: «Όλοι τους είναι διεφθαρμένοι» ή το άλλο : «όλα τα γουρούνια έχουν την ίδια μούρη». Είναι μια απαράδεχτη ισοπέδωση των πάντων,  που αγγίζει τα όρια του φασισμού.
Υπήρξαν πολιτικοί άξιοι, όπως ο Βενιζέλος, ο Παπαναστασίου, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, ο Γεώργιος και Ανδρέας Παπανδρέου, ο Χαρίλαος Φλωράκης για να αναφερθούμε στους εκλιπόντες και πάμπολλοι άλλοι, που αφιέρωσαν τη ζωή στους στο καλό της πατρίδας με τίμια και διαφανή ζωή. Υπήρξαν ασφαλώς και Εφιάλτες.
Η ιστορία είναι γεμάτη με ονόματα πολιτικών, επιστημόνων, επιχειρηματιών που έγιναν εθνικοί ευεργέτες και απλών πολιτών, που δεν ήταν διεφθαρμένοι.
Άλλωστε όλοι καλοί, κακοί αποτελούν το κοινωνικό σύνολο και όπως λέει ή Γαλάτεια Καζαντζάκη:
«Εικόνα σου είμαι κοινωνία και σου μοιάζω»
Ένας ακόμα λόγος με την ελάχιστη αυτή συμμετοχή σου να ξεχωρίσεις τους ικανούς από τους ανίκανους, ψηφίζοντας. Όταν δεν ασχολείσαι με το ό,τι συμβαίνει γύρω σου, δεν συμμετέχεις στα κοινά, περιμένεις από τους άλλους, που ασχολούνται, να σου λύσουν τα όποια προβλήματα σου. Εσύ  μακάριος, μακριά από τον συχνωτισμό με τους «ψεύτες», «κλέφτες» γενικά τους «διεφθαρμένους» που ασχολούνται με τα προβλήματα του τόπου και συμμετέχουν στους κοινωνικούς αγώνες. Σε κάθε ευκαιρία τους καταγγέλλεις, επειδή δεν μπορείς να κατανοήσεις την ευαισθησία τους, αφού μόνο σου αξίωμα είναι η οικογένεια σου, η δουλίτσα σου, το σπιτάκι σου και ο εαυτούλης σου. Ό,τι κλείνει η πόρτα σου!
Ο καταγγελτικός σου λόγος τραχύς και μεγάλος, όμως δεν εναντιώνεσαι στην αδικία μόνο με λόγια, αλλά με το έργο της ζωή σου.
«Η ουσία του Θεού μας είναι ο ΑΓΩΝΑΣ
Μέσα στον αγώνα τούτον ξετυλίγονται και
δουλεύουν αιώνια ο πόνος, η χαρά κι η ελπίδα». 2
Είναι γεγονός ότι με τα κοινά ασχολούνται ευαίσθητοι πολίτες, γνώστες των προβλημάτων και της ουσίας τους, προσφέροντας  τον χρόνο τους, την «ησυχία» τους, σε βάρος της οικογένειάς τους τις περισσότερες φορές, δίνοντας βάρος στους κοινωνικούς αγώνες και όχι στην καλοπέραση τους.
Πολλοί διώχτηκαν, εξορίστηκαν, προπηλακίστηκαν για χάρη των ιδεών τους.  Λοιπόν:
«Εις το σκαλί για να πατήσεις τούτο
πρέπει  με το δικαίωμα σου νασαι
πολίτης εις των ιδεών την πόλι» 3

_____________

Κώστα Καβάφη: «ΗΡΩΔΗΣ ΑΤΤΙΚΟΣ»
Νίκου Καζαντζάκη: «ΑΣΚΗΤΙΚΗ»
Κώστα Καβάφη: «ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΣΚΑΛΙ»

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.