Πρίν από κάποιες ημέρες έλαβα ένα ηλεκτρονικό μήνυμα που υπογράφει η Μαίρη Λαμπαδίτη. Το μήνυμα αυτό μου προκάλεσε βαθύτατη εντύπωση. Αφορούσε  τις συνέπειες των κοινοτικών κανονισμών απονομής σύνταξης στο ΙΚΑ. Συγκεκριμένα, με το σκεπτικό ότι κάθε κράτος μέλος είναι υποχρεωμένο να προσφέρει το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα και την ανάλογη περίθαλψη στους ευρωπαίους πολίτες που διαμένουν και εργάζονται σε αυτό, οι γείτονές μας βαλκάνιοι, βούλγαροι , ρουμάνοι  και πολωνοί ,δικαιούνται ,ακόμη και με λίγους μήνες ασφάλισης στην Ελλάδα, εφόσον έχουν δουλέψει 14-15 χρόνια στην πατρίδα τους και είναι 60 χρονών η γυναίκα και 65 ο άντρας, να λάβουν την ελάχιστη σύνταξη του ΙΚΑ ύψους 485 ευρώ, όπως επίσης και το ΕΚΑΣ ύψους 230 ευρώ, δηλαδή συνολικά 716 ευρώ.       Αποτέλεσμα; Οι αιτήσεις συνταξιοδότησης από τους αλλοδαπούς γείτονές μας να είναι χιλιάδες. Σύμφωνα με το ΕΚΑ σήμερα στην χώρα ζούν 130000 βούλγαροι και ρουμάνοι  και αναρωτιέται κανείς. Ενας ασφαλιστικός οργανισμός που κινείται επι ξηρού ακμής και στέκεται όρθιος με τον ιδρώτα και το αίμα μας ποιος θα το προστατεύσει; Οι βαλκάνιοι γείτονες έχουν κάθε λόγο να διεκδικήσουν αυτά τα «προνόμια» μιάς και η χώρα τους δίνει από 40 έως 130 ευρώ σύνταξη, ακόμη και να αξιοποιήσουν την διαφθορά στην χώρα μας δηλώνοντας ψεύτικες διευθύνσεις κατοικίας. Το ζήτημα είναι ότι, από την στιγμή που οι συντάξεις των πολιτών των κρατών μελών της ΕΕ δεν βγαίνουν απο κοινοτικό κορβανά, ώστε να είναι ισότιμες και να διορθώνουν τις στρεβλώσεις  που εμφανίζονται σε κάθε κράτος μέλος, δεν χρειάζεται να είναι κανείς μέγας σοφός ώστε να ισχύει η αρχή της αναλογίας  του ποσοστού συμμετοχής στην σύνταξη από τα κράτη όπου δούλεψε ο εργαζόμενος με βάση τα χρόνια που εργάσθηκε σε αυτά και τις εισφορές που συνεισέφερε στο ασφαλιστικό του σύστημα. Και επιπλέον να συνταξιοδοτείται από την χώρα όπου εργάσθηκε τα περισσότερα χρόνια.
Ειδικότερα αν ο εργαζόμενος δούλεψε 10 χρόνια στην Βουλγαρία και 10 μήνες στην Ελλάδα, δεν είναι  δικαιότερο να πάρει σύνταξη από την χώρα στην οποία πλήρωνε τις ασφαλιστικές του εισφορές στο μεγαλύτερο διάστημα του εργασιακού του βίου και ας δώσει και η Ελλάδα την αναλογία των 10 μηνών. Με ποια λογική ένα κράτος και προπάντων η Ελλάδα  που παραπαίει στο χείλος του οικονομικού γκρεμού σηκώνει αυτό το δυσανάλογο με τις δυνάμεις της βάρος, χωρίς κανείς υπεύθυνος σε εθνικό και κοινοτικό επίπεδο να μη διορθώνει τα κακώς κείμενα;
Είναι δικαιολογία ότι αφού είναι κοινοτικός κανονισμός υπακούμε και δεν εισηγούμαστε  στους κοινοτικούς μας εταίρους την άμεση διόρθωση, ώστε να απαλλαγούμε από αυτό το βάρος;
Οι κοινοτικοί κανόνες δεν είναι θεόσταλτοι και η πρόσφατη πραγματικότητα έχει καταδείξει ότι αντίθετα πλειστάκις  απεδείχθησαν κατώτεροι των περιστάσεων. Καλά θα κάνουν λοιπόν οι υπεύθυνοι του ΙΚΑ αντί να μοιρολατρούν ότι η κατάσταση θα πάρει μορφή χιονοστοιβάδας, να αντιμετωπίσουν τα πράγματα  πιο δυναμικά. Όπως δεν θέλουμε να αδικείται κανείς μετανάστης εργαζόμενος, δεν θέλουμε να αδικηθεί και ο έλληνας εργαζόμενος που ενώ συνεισέφερε όλη του την ζωή ήδη αδικείται από ένα ασφαλιστικό σύστημα που του περικόπτει συντάξεις και παροχές και κινδυνεύει, υπο το βάρος αυτών, των ανόητων επιτρέψτε μου, χειρισμών να μην αποφύγει και τα χειρότερα.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.