Πριν από μερικές μέρες σε μια συγκέντρωση σε ένα σπίτι, αμέσως μετά από την «καλησπέρα», άκουσα σαν  παράπονο από κάποια φίλη «μα δεν σας είδαμε σε καμιά εφημερίδα να διαφημίζεστε, όλοι, μας έχουν κατακλίσει με φυλλάδια και πολυτελή έντυπα, εσείς γιατί δεν φαίνεστε;»
Η απάντηση μου ήταν άμεση. «Αλήθεια δεν σας κάνει εντύπωση; Ξέρετε πόσα χρήματα κοστίζει μια ολοσέλιδη καταχώρηση σ? αυτές τις εφημερίδες, που διανέμονται δωρεάν και μόνο εφημερίδες δεν είναι; Κοστίζει τουλάχιστον χίλια ευρώ! Εμείς δεν έχουμε τόσα χρήματα, για αυτό δεν μας βλέπετε διαφημιζόμενους. Δεν αναρωτιέστε εσείς, ως σκεπτόμενοι πολίτες, που τα βρίσκουν αυτοί τόσα χρήματα;
Απ? όσο ξέρω, κανείς τους δεν είναι τόσο πλούσιος, ώστε να μπορεί να αντιμετωπίσει τόσα έξοδα. Έτσι για μένα παραμένει το ερώτημα: Που τα βρίσκουν τα λεφτά;»
Υπάρχουν παρατάξεις που τουλάχιστον τον τελευταίο καιρό διαφημίζονται με όλους τους τρόπους και σχεδόν κατ? αποκλειστικότητα από κάποιες τοπικές εφημερίδες της Κηφισιάς. Αυτό καθ? αυτό δεν είναι άξιον απορίας;
Αυτές, οι «κατ? ευφημισμόν» εφημερίδες έχουν χάσει πλέον τον λειτουργικό χαρακτήρα τους και έχουν καταντήσει προεκλογικά φυλλάδια, ως μη όφειλαν.
Βέβαια, σ? όλο αυτό το παζάρι, η εφημερίδα «Η Νέα Ερυθραία κάθε εβδομάδα» κάνει τη διαφορά. Και την ύλη της διατηρεί αλλά και τον ενημερωτικό της στόχο υπηρετεί. Δεν λειτουργεί περιστασιακά και προεκλογικά για την εξυπηρέτηση συγκεκριμένων συμφερόντων. Αντιστέκεται. Θα  μου πείτε ότι παινεύω το σπίτι μου. Όχι βέβαια, απλά είμαι αντικειμενική.
Αλλά ας επανέλθω στο θέμα προεκλογικά χρήματα, που με απασχολεί και θα έπρεπε να απασχολήσει κάθε σκεπτόμενο πολίτη και ψηφοφόρο.
Αλήθεια αναρωτηθήκατε αυτά τα πολυτελή εκλογικά κέντρα πως τα πληρώνουν,  και που τα βρίσκουν τα λεφτά, εν μέσω κρίσης; Και μη μας πουν ότι είναι φθηνά ή δωρεάν, επειδή οι «παροικούντες την Ιερουσαλήμ» ξέρουν!
Και μη ξεχνάτε ότι: «Δυστυχώς εκείνος που πληρώνει ορίζει το γενόμενο» 1
Και αυτά είναι μετρήσιμα μεγέθη που δημιουργούν οικονομικές σπατάλες και αδιαφάνεια πόρων, εκείνα όμως που δεν μετριώνται και άπτονται της συναισθηματικής και ηθικής εξάρτησης των ψηφοφόρων είναι τα προεκλογικά ταξίματα και τα εκβιαστικά διλλήματα, των συμβασιούχων στους δήμους. Κρατούν ομήρους, αυτούς και τις οικογένειες τους, «εκβιάζοντας» την επανεκλογή τους. Και αυτό δυστυχώς λειτουργεί σε βάρος της ηθικής και της ποιότητας.
Οι εκβιαζόμενοι εμπαίζονται και το ξέρουν, εξαπατούνται και το ξέρουν, τους χρησιμοποιούν και το ξέρουν, όμως στο τέλος ενδίδουν, δυστυχώς!
Σαν πολίτες, οφείλουμε να σκεφτούμε τι σημαίνουν όλα αυτά, σε τι οδηγούν και τι μας επιφυλάσσουν για το μέλλον.
Οφείλουμε να ασχοληθούμε με την ουσία και το βάθος των πραγμάτων και όχι με την επιφάνεια, που πασπαλίζεται συχνά με χρυσόσκονη.
Οφείλουμε στη γενιά που έρχεται να τους διδάξουμε, με το παράδειγμα μας, ότι δεν μας εντυπωσιάζει το λαμπερό περίβλημα, αλλά μόνο οι αξίες και οι γνώσεις του περιεχομένου. Πρέπει  να τους διδάξουμε ότι η υπερβολική διαφήμιση έχει κόστος που πληρώνει ο καταναλωτής, σε κάθε περίπτωση, επειδή κανείς δεν ξοδεύει τα χρήματα του, χωρίς να περιμένει oφέλη και «πολλώ μάλλον» κάποιος δωρητής ή χρηματοδότης.
Αυτά τα τόσο γνωστά, έχουν γίνει κοινός τόπος, και έχουν καταντήσει αξιώματα.
Αυτή η επίδειξη πλούτου και η κατασπατάληση χρημάτων και μάλιστα στη σημερινή κατάσταση της χώρας μας, είναι πρόκληση. Κάποιοι να ξοδέψουν αλόγιστα και άχρηστα χρήματα, και κάποιοι άλλοι να υποφέρουν, αυτό τουλάχιστον είναι ανάλγητο και απαράδεκτο.
Θεωρώ ότι οι πολίτες αντιδρούν σε μια τέτοια μορφή προβολής και πλύσης εγκεφάλου, που λόγω του ανύπαρκτου έργου για να εντυπωσιάσει προβάλει  το «περιτύλιγμα».
Η εξουσία για κάποιους μοιάζει με ναρκωτικό και κάνουν τα πάντα για να τη διατηρήσουν, ακόμη και με αθέμιτα μέσα.
Είναι εκείνοι που παζαρεύουν, την υποψηφιότητα τους από παράταξη σε παράταξη, χωρίς να ελέγχουν ιδεολογικές θέσεις, προγράμματα, ικανότητες εφαρμογής τους και γνώσεις του υποψηφίου δημάρχου.
Η έκφρασή τους «θα δω που θα κάτσει η μπάλα, για να ενταχθώ», δείχνει την κενότητα του, χαρακτήρα τους αλλά και τον κυνισμό που τους διακατέχει. Μόνος στόχος τους, το βόλεμα.
Είναι και εκείνοι οι άλλοι, που ομαδοποιούνται την τελευταία στιγμή. Κάνουν  περιστασιακές συνεργασίες, χωρίς ιδεολογική βάση και κοινό πρόγραμμα, ετερόκλητα στοιχεία, που μοναδικό σημείο επαφής  τους είναι η εξυπηρέτηση προσωπικών βλέψεων. Υπάρχουν βέβαια και κάποιοι ανάμεσα τους «παραπλανημένοι».
Κλείστε τα αυτιά και τα μάτια σας σ? αυτές τις περιπτώσεις και απομονώστε αυτά τα φαινόμενα.
Με τη ψήφο σας επιβραβεύσετε τις υγιείς συμπεριφορές και μη γίνετε συνένοχοι στους αριβίστες.
Καταγγείλετε, με τη ψήφο σας, την ασύστολη και χωρίς όρια κατασπατάληση χρημάτων, που δημιουργεί υποψήφιους δυο ταχυτήτων,  καθιστά τον αγώνα άνισο και κυρίως αδιαφανή.
Αντισταθείτε στην προεκλογική εκστρατεία, που θυμίζει διαφήμιση απορρυπαντικού και που στοχεύει στην πλύση εγκεφάλου.
Στείλτε τους το δικό σας μήνυμα ψηφίζοντας ικανούς, γνώστες της αυτοδιοίκησης και κυρίως εκείνους που πιστεύουν και υπηρετούν τη διαφάνεια.

Σημείωση 1: από συνέντευξη του Νίκου Εγγονόπουλου στα ΝΕΑ στις 17-9-1976.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.