ΝΙΚΟΣ ΚΟΖΩΝΗΣ

«Το δίκαιο και αλληλέγγυο εμπόριο είναι μια ουσιαστική πρόταση για την καταπολέμηση της φτώχειας. Η απουσία μεσαζόντων (πολυεθνικών) από τον κύκλο παραγωγής αλλάζει ριζικά τη διανομή των κερδών και αφήνει μεγάλο ποσοστό χρημάτων στους παραγωγούς. Για παράδειγμα, οι οργανισμοί του δίκαιου και αλληλέγγυου εμπορίου διατηρούν με τους μικρούς παραγωγούς μακράς διάρκειας εμπορικές σχέσεις βασισμένες στην αλληλεγγύη, την εμπιστοσύνη και τον αμοιβαίο σεβασμό. Είναι σημαντικό να τονίσουμε ότι τη στιγμή της παραγγελίας των προϊόντων, οι παραγωγοί πληρώνονται το 50% (για να μπορούν να αγοράσουν τα απαραίτητα υλικά για την παραγωγή χωρίς να χρεώνονται) και το υπόλοιπο 50% κατά την παράδοση. Αυτό είναι ένα τρομερά σημαντικό οικονομικό κίνητρο για την βιωσιμότητα των μικρών παραγωγών».

«Η διαφορά ενός προϊόντος fair trade από ένα του συμβατικού εμπορίου είναι ότι το προϊόν fair trade έχει πιστοποιηθεί ότι σέβεται τους κανόνες και τα κριτήρια του δίκαιου και αλληλέγγυου εμπορίου. Ένα προϊόν fair trade δεν είναι πιο ακριβό από ένα προϊόν που δεν είναι fair trade. Αυτό που αλλάζει, είναι το πού καταλήγουν τα χρήματά μας. Κάθε φορά που αγοράζουμε ένα προϊόν fair trade επιλέγουμε τα χρήματά μας να πάνε στους παραγωγούς, στις κοινότητές τους και όχι σε μεσάζοντες. Για παράδειγμα fair trade καφές εσπρέσσο των 250 γραμμαρίων κοστίζει 3,50 ευρώ. Ο παραγωγός παίρνει το 38% της τελικής τιμής και τα υπόλοιπα χρήματα χρησιμοποιούνται για τη μεταφορά, τη συσκευασία, τον έλεγχο, τα λειτουργικά έξοδα του σημείου πώλησης, κλπ. Δεν υπάρχουν μεσάζοντες και η αλυσίδα μικραίνει προς όφελος πάντα του μικρού παραγωγού».

«Βγαίνουμε, λοιπόν, από τη λογική του φτηνού και ακριβού και μπαίνουμε στη λογική της δίκαιης τιμής. Αν κάποιο προϊόν τότε είναι πιο φτηνό συγκριτικά με τα δικά μας – και αυτό συμβαίνει σπάνια – εκτός από τη διαφορά στην ποιότητα λαμβάνουμε υπόψη και τους παράγοντες σεβασμός, αλληλεγγύη και δικαιοσύνη. Το καταναλωτικό κοινό έχει αγκαλιάσει την οργάνωση και την στηρίζει συνεχώς με τις καθημερινές αγορές του. Είναι αρκετοί οι καταναλωτές που είναι σταθεροί και προτιμούν τα προϊόντα μας. Είναι σημαντικό για αυτούς το γεγονός ότι μπορούν να συνεισφέρουν κι αυτοί με τον δικό τους τρόπο στην καταπολέμηση της φτώχειας».

«Στον κύκλο παραγωγής ενός προϊόντος fair trade όλα τα δικαιώματα των εργαζομένων είναι σεβαστά (μη εκμετάλλευση παιδικής εργασίας, παροχή ασφάλειας, μισθός που ξεπερνά τις ανάγκες επιβίωσης κλπ.), οι παραγωγοί μπορούν να παράγουν χωρίς να υφίστανται κρατική ή παρακρατική βία ή απειλή, οι διαδικασίες παραγωγής δεν βλάπτουν το περιβάλλον, μέρος των κερδών επανεπενδύεται για την ανάπτυξη των τοπικών κοινωνιών. Επιπλέον, το προϊόν fair trade φτάνει στο ράφι ενός μαγαζιού με μια καθαρή τιμή που εξηγεί τον επιμερισμό του κόστους, και με το στόχο να ενημερώνει τον καταναλωτή για τη διαδικασία και τη φιλοσοφία της παραγωγής του, κάνοντάς τον συνειδητοποιημένο πρωταγωνιστή της επιλογής του. Σε ένα κατάστημα fair trade ο καταναλωτής θα ενημερωθεί επακριβώς για το ποιόν ακριβώς συνεταιρισμό βοηθάει, πόσα είναι τα χρήματα που θα λάβει ο κάθε παραγωγός, ποια είναι η διαδικασία των μηχανισμών ελέγχου και πιστοποίησης ενός προϊόντος fair trade, ποια είναι η δίκαιη τιμή για όλους κ.α.»

«Υπάρχουν για παράδειγμα σε όλη την Ελλάδα ιδιοκτήτες καταστημάτων με βιολογικά προϊόντα οι οποίοι στηρίζουν τον σκοπό της οργάνωσης και έχουν συμπεριλάβει στα ράφια τους δικά μας προϊόντα. Πέρα όμως από την πώληση των προϊόντων υποστηρίζουν και τις δράσεις (εκπαιδευτικές, ενημερωτικές) της οργάνωσης σε τοπικό επίπεδο με στόχο να διαδώσουν το μήνυμα ενός δικαιότερου κόσμου. Γιατί δίκαιο εμπόριο δεν είναι μόνο η πώληση των προϊόντων του, αλλά και συνειδητοποίηση ότι στοχεύει στη βιώσιμη ανάπτυξη μικρών και μη προνομιούχων παραγωγών, στην εξαφάνιση της ανθρώπινης εκμετάλλευσης, στη δημιουργία ενήμερων, συνειδητοποιημένων και ευαισθητοποιημένων καταναλωτών».
(αποσπάσματα από συνέντευξη της Νάσιας Ζορμπά, υπεύθυνης επικοινωνίας της Fair Trade Hellas, στη συντάκτρια Ζωή Κοροβέση του mixtape.gr την 10/12/09)

«Και όμως… ΚΙΝΕΙΤΑΙ» εμπόριο με… ΗΘΙΚΗ ΔΕΟΝΤΟΛΟΓΙΑ σε… υπαρκτές, ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΕΣ και ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ αγορές! Απίστευτο και όμως… ΑΛΗΘΙΝΟ σε έναν κόσμο που κυριαρχεί η ΝΕΟΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΗ «κανιβαλική» παγκοσμιοποίηση, των… «ΑΝΘΡΩΠΟΦΑΓΙΚΩΝ» και ΟΙΚΟκαταστροφικών ΑΓΟΡΩΝ, με «οδικό χάρτη» την ΑΠΛΗΣΤΙΑ, ΑΙΣΧΡΟΚΕΡΔΙΑ και ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ! Ας το… ΔΥΝΑΜΩΣΟΥΜΕ λοιπόν… ΚΑΙ στη χώρα μας, κόντρα στα ΝΕΟΚΑΤΟΧΙΚΑ μνημονιακά «επιτεύγματα» της… ΕΝΤΕΤΑΛΜΕΝΗΣ-τροϊκαΔΟΣΙΛΟΓΙΚΗΣ… «Κυβέρνησης», των τοποτηρητών της ΜΕΙΟΔΟΤΙΚΗΣ υποτέλειας, η οποία εφαρμόζει, αναίσχυντα και αδίστακτα, έναν κυνικό, ανάλγητο και ΑΚΡΑΙΟ νεοφιλελευθερισμό, υπερατλαντικής «έμπνευσης», στα νοτιοευρωπαϊκά ελληνικά… «πειραματόζωα» του ΠΡΟΤΕΚΤΟΡΑΤΟΥ των… τοκογλύφων! Δήμαρχε… χρειαζόμαστε πλέον ΚΑΙ σε… ΤΟΠΙΚΟ επίπεδο την ανάδειξη και… ΣΤΗΡΙΞΗ μιας… ΣΩΣΤΗΣ αγοράς… ΜΙΚΡΟΜΕΣΑΙΩΝ επαγγελματιών!

Υ.Γ.1: «Η πιστοποίηση των αγαθών του δίκαιου και αλληλέγγυου εμπορίου ξεκίνησε στην Ολλανδία το 1988, σαν απάντηση στην κατακόρυφη πτώση των τιμών στην παγκόσμια αγορά του καφέ. Σήμερα, 19 χώρες έχουν τις δικές τους πρωτοβουλίες ετικετοποίησης/πιστοποίησης, που λειτουργούν με τα ίδια κριτήρια υπό την αιγίδα του FLO Οργανισμού Ετικετοποίησης Δίκαιου και Αλληλέγγυου Εμπορίου»
(ΠΗΓΗ:

Υ.Γ.2: «Ο θεσμός του κοινωνικού παντοπωλείου άρχισε να λειτουργεί στη Γαλλία κατά την δεκαετία του 1990 ως ένα μέσο προστασίας εκείνων των πολιτών που αδυνατούν να εξασφαλίσουν τα στοιχειώδη είδη διατροφής. Στην Ελλάδα ο θεσμός ξεκίνησε πριν από μερικά χρόνια (με την συμβολή του ιδιωτικού τομέα) στην Αθήνα, αλλά γρήγορα εξαπλώθηκε σε πολλές πόλεις».
(απόσπασμα από πρόταση της δημοτικής κίνησης «Κοζάνη, Τόπος να ζεις», η οποία δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «πράσινη πολιτική» του Φεβρουαρίου-Μαρτίου 2011)
Γιατί όχι ΚΑΙ στην πόλη μας… Δήμαρχε;

Υ.Γ.3: «Ως οικονομία σπαταλήσαμε τους πόρους μας, τον εργατικό μας κόπο και τον φυσικό μας πλούτο. Η Γερμανία με τη σειρά της, εκμεταλλεύτηκε τη διαφθορά μας, πούλησε ακριβά και αγόρασε φτηνά, μάζεψε το ευρωπαϊκό χρήμα, αλλά δεν φρόντισε να το επανεπενδύσει διάχυτα σε όλη την Ευρωπαϊκή επικράτεια, όπως θα γινόταν σε μια πραγματικά ενιαία οικονομία. Εμείς φταίμε για την κατάντια μας, αλλά είναι η Γερμανία που ζει με τα λεφτά των άλλων. Τον δικό μας πλούτο, μας δανείζει τοκογλυφικά»
(αποσπάσματα από άρθρο του Γιάννη Τσιρώνη, Εκπροσώπου Τύπου των ΟΙΚΟΛΟΓΩΝ ΠΡΑΣΙΝΩΝ, το οποίο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «πράσινη πολιτική» του Φεβρουαρίου-Μαρτίου 2011, με τίτλο «ΜΕ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ»)

Υ.Γ.4: «Οι Πράσινοι ζητούν χαλαρότερη νομισματική πολιτική ώστε να βγούμε από την κρίση, θεωρούν τα εμπορικά πλεονάσματα των ισχυρών εξίσου επικίνδυνα με τα εμπορικά ελλείμματα των ασθενέστερων, διεκδικούν υψηλό ευρωπαϊκό προϋπολογισμό (με πόρους από τη φορολόγηση των χρηματιστηρίων και του άνθρακα) και ισχυρή πανευρωπαϊκή πολιτική συνοχής με κύριο άξονα την Πράσινη Στροφή. Ένα τέτοιο πλαίσιο θα έδινε σε χώρες όπως η Ελλάδα τη δυνατότητα να διορθώσουν τις αδυναμίες τους, να καλύψουν το έλλειμμα ανταγωνιστικότητάς τους με λογικές θυσίες και να μπουν σε βιώσιμη τροχιά».
(αποσπάσματα από άρθρο του Γιάννη Παρασκευόπουλου, πρώην  Εκπροσώπου Τύπου των ΟΙΚΟΛΟΓΩΝ ΠΡΑΣΙΝΩΝ, το οποίο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «πράσινη πολιτική», του Μαΐου 2011, με τίτλο «ΑΝΑΔΙΑΡΘΡΩΣΗ ΧΡΕΟΥΣ ΚΑΙ Η ΠΡΑΣΙΝΗ ΟΠΤΙΚΗ»)

Υ.Γ.5:  Πρόεδρε… (της ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΚΗΣ και… ΔΑΚΡΥΓΟΝΙΚΗΣ «πολιτικής») «φίλε»… (των Γκόλντμαν Σακς, «σχολής» του Σικάγο, Δ.Ν.Τ., Σόρος, Μαντέλη, Τσουκάτου, Άκη και άλλων «αξιότιμων» παραγόντων) πρόεδρε… πάρτο ΠΑΝΩ ΣΟΥ (το ΦΕΥΓΑ της σοσιαΛΗΣΤΡΙΚΗΣ «κυβέρνησης»!)

Υ.Γ.6: ΑΑΑ από τους οίκους… «αξιολόγησης» (του λαού που κοντεύουν να… «κλείσουν»!) στους… «κυβερνώντες»: Αρχι-απατεώνες («λεφτά υπάρχουν»), Αρχι-πράκτορες (ΤΕΧΝΗΤΗ κρίση δανεισμού-Τρόικα) και… Ανίκανοι (τα… «αποτελέσματά» τους!)

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.