ΝΙΚΟΣ ΚΟΖΩΝΗΣ
ΝΙΚΟΣ ΚΟΖΩΝΗΣ

Το καρκίνωμα του συγκεντρωτικού, μονοκομματικού κράτους που ελέγχει τα πάντα, εξαγοράζει ή απειλεί και στηρίζεται σε πελάτες και όχι πολίτες, το δημιούργησε η μετεμφυλιακή δεξιά και η δικτατορία. Ο Έλληνας δεν έμαθε να φοβάται ή να τσανακογλύφει το ?80. Σήμερα έχουμε καταλήξει σε ένα διπλό αδιέξοδο: Πρώτα είναι το οικονομικό, αφού η δημόσια διοίκηση επί δεκαετίες κατασπατάλησε ευρωπαϊκές επιδοτήσεις, δάνεια και τα αποθεματικά των ασφαλιστικών μας ταμείων. Το χειρότερο όμως είναι ότι κατασπατάλησε και την εικόνα της χώρας.»
«Σπαράζω όταν ακούω τα παπαγαλάκια του διεθνούς οικονομικού-δημοσιογραφικού λόμπι να κατηγορούν τους πιο σκληρά εργαζόμενους και χειρότερα αμειβόμενους πολίτες της ευρωζώνης, ότι έχουν μάθει να κάθονται και να ζουν με δανεικά. Οι χρυσοπληρωμένοι δημοσιογράφοι εκθείαζαν και χειροκροτούσαν τα αφεντικά της παγκόσμιας οικονομίας, που οδήγησαν τον πλανήτη σε κατάρρευση. Και αντί να δικάζονται μαζί με τους χορηγούς τους για διασπορά ψευδών ειδήσεων, έχουν το θράσος να εγκαλούν για τεμπελιά την Κατερίνα, που βγάζει δουλειά για δέκα σε κάποια εφορία. Την Κατερίνα, που υφίσταται, ως «συναδέλφους», την γκόμενα του διοικητή, και 3-4 ανεκδιήγητους, που έχουν κομματικές πλάτες και, όταν δεν μιλάνε για ποδόσφαιρο, της την πέφτουν. Την Κατερίνα, που λιώνει στο ταμείο και ακούει τα παράπονα των πολιτών, αλλά δεν θα γίνει ποτέ ελεγκτής γιατί δεν έχει κομματικό «δόντι». Την Κατερίνα, που θεωρείται και εκείνη «συνυπεύθυνη» για την κατάρρευση του δημοσίου τομέα. Ναι Κατερίνα μου φταις! Φταις γιατί τους ανέχτηκες! Φταις γιατί νόμιζες ότι εάν εσύ είσαι πρόθυμη και δεν μιλάς, εάν κοιτάς απλά την δουλειά σου, κανείς δεν θα σε πειράξει.»
«Φταις γιατί η μόνη συμμετοχή σου στην δημοκρατία ήταν είτε να ψηφίζεις κάποιο κόμμα την αριστεράς, είτε «αλλαγή», είτε «απαλλαγή». Ήρθε η ώρα, Κατερίνα μου, να πληρώσουμε την απουσία μας και την σιωπή μας! Η χειρότερη ήττα θα είναι να πάψουμε να πιστεύουμε  στον εαυτό μας. Δεν θα σταθώ σε συνταγολόγια. Απλά λίγα παραδείγματα θα αναφέρω, από τα πολλά, που μπορούμε να κάνουμε άμεσα:
Στην Γαλλία, ομάδες οικογενειών συμφωνούν με αγρότες παραγωγούς και προαγοράζουν την παραγωγή τους. Ο παραγωγός εξασφαλίζει καλύτερη τιμή και οι πολίτες αγοράζουν προϊόντα 5-20 φορές φτηνότερα από όσο μας τα πουλάνε οι μεσάζοντες.
Πάλι στην Γαλλία, όσοι γονείς εργάζονται δεν είναι αναγκασμένοι να πληρώνουν πανάκριβους παιδικούς σταθμούς. Κάποια άνεργη γειτόνισσα με παιδιά, μπορεί να συμπληρώσει το εισόδημά της κρατώντας 5-6 παιδάκια μαζί με τα δικά της.
Πολλά γράφονται για τις «ηθικές τράπεζες» στην Ινδία, στον τρίτο κόσμο, αλλά και στην γειτονική Ιταλία, που χρηματοδοτούν μικρές επιχειρήσεις και εξασφαλίζουν χιλιάδες θέσεις εργασίας σε τομείς που δεν ρυπαίνουν, που δεν είναι παρασιτικοί και που προσφέρουν προϊόντα που δεν βλάπτουν την υγεία μας.
Σε ένα από τα φτωχότερα μέρη της Αυστρίας, το Γκίσινγκ, πέτυχαν σε μία δεκαπενταετία να παράγουν το 110% των ενεργειακών τους αναγκών από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Σήμερα είναι μία από τις πλουσιότερες περιοχές στην Ευρώπη. Πώς θα σας φαινόταν εσείς, αλλά και ο μπακάλης ή ο αρτοποιός σας, να γλιτώνατε την ετήσια δαπάνη για πετρέλαιο; Δεν θα ήταν όλα φθηνότερα;
Ο αρακάς γνωστής εταιρίας κατεψυγμένων βιολογικών προϊόντων, είναι αυστριακής προέλευσης και πολλά ζαρζαβατικά είναι Ολλανδίας ή Βελγίου. Ισχυρίζεται κανείς ότι ο Έλληνας παραγωγός δεν μπορεί να είναι φθηνότερος του Βέλγου ή του Ολλανδού;»
«Όπως είπα, αυτά είναι απλά παραδείγματα μικρής κλίμακας. Σε μεγαλύτερη κλίμακα, ομάδες ελαιοπαραγωγών θα μπορούσαν να πιστοποιούν το αγνό παρθένο ελαιόλαδο και να το μοσχοπουλάνε στις παγκόσμιες αγορές, αντί να το πουλάνε «σκοτωμένο» στους Ιταλούς παραγωγούς, που με τη σειρά τους το πιστοποιούν και το εξάγουν. Έχουν όμως κοινά χαρακτηριστικά: Στηρίζονται σε κοινωνικές συλλογικότητες και όχι στην συναλλαγή με το κράτος. Είναι βιώσιμα, που σημαίνει ότι δεν στηρίζουν την κερδοφορία τους, ούτε σε επιδοτήσεις, ούτε στην υφαρπαγή πόρων, που θα τελειώσουν και θα τους στερηθούν τα παιδιά μας. Το σπουδαιότερο: είναι πραγματική οικονομία, δηλαδή ο παραγωγός ζει από το προϊόν του και όχι από χρηματιστικές ισοτιμίες, υπεραξίες και περιττές διαμεσολαβήσεις. Αν μέχρι σήμερα χάσαμε πολλά, τουλάχιστον ας δημιουργήσουμε τους όρους να μην συνεχίσουμε να χάνουμε και στο μέλλον: Και αυτό θα συμβεί όταν σταματήσουμε να περιμένουμε από το κράτος να μας βολέψει, αλλά πάρουμε την ζωή μας στα χέρια μας.»
(αποσπάσματα από άρθρο του Γιάννη Τσιρώνη, στην εφημερίδα «Πράσινη Πολιτική» του ΜΑΡΤΙΟΥ 2010, υπό τον τίτλο: «Κατάρρευση ή νέο ξεκίνημα»).

Μια ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ ΠΡΑΣΙΝΗ ματιά «λέει»? Συμπολίτες ας ψάξουμε ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ για λύσεις δημοκρατικές και βιώσιμες? ΤΟΠΙΚΗΣ και ΓΕΝΙΚΗΣ κοινωνικής ωφέλειας! Θα τις βρούμε σε? ΑΝΤΙ-ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΕΣ-ριζοσπαστικές πολιτικές οι οποίες? ΥΠΑΡΧΟΥΝ και μπορούν με την ΛΑΪΚΗ βούληση και κινητοποίηση να? ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΟΥΝ! Ας «πετάξουμε»  ΤΩΡΑ στο «καλάθι» των αχρήστων την έντυπη και ραδιοτηλεοπτική ΠΑΡΑ-πληροφόρηση και «ΠΛΥΣΗ» εγκεφάλου του? διαχρονικά ΔΙΑΠΛΕΚΟΜΕΝΟΥ πολιτικο-οικονομικού συστήματος. Ενός ΟΛΙΓΑΡΧΙΚΟΥ, ξενόδουλου και κρατικοδίαιτου συστήματος? ΜΕΓΑΛΟ-λαμόγιων που με «εργαλείο» τον ΣΑΠΙΟ ΔΙΚΟΜΜΑΤΙΣΜΟ «ρούψηξε» και συνεχίζει να? ΚΑΤΑΤΡΩΕΙ τις δυνατότητες και το ΜΕΛΛΟΝ του λαού μας!

Υ.Γ.1: «Η πράσινη ανάπτυξη αναμένεται να αποφέρει 256.000 ως 403.500 θέσεις εργασίας στην Ελλάδα ως το 2020, σύμφωνα με έκθεση της Greenpeace, η οποία παρουσιάστηκε σήμερα σε συνέντευξη τύπου. Από τις παραπάνω θέσεις εργασίας, 98.500-155.000 αφορούν σε ?πράσινες? θέσεις πλήρους απασχόλησης στους τομείς της ενέργειας, των κατασκευών, της ανακύκλωσης και της γεωργίας, ενώ οι υπόλοιπες είναι έμμεσες θέσεις απασχόλησης, που πυροδοτούνται από τη στροφή στην πράσινη ανάπτυξη σε ευρύτερους τομείς της οικονομίας, λόγω τόνωσης της κατανάλωσης.»
(απόσπασμα από την ιστοσελίδα greenpeace.org, του Ελληνικού Γραφείου της GREENPEACE, με τίτλο «Πράσινη ανάπτυξη και νέες θέσεις εργασίας», 2/6/09)

Υ.Γ.2: «Να επιδιώξουμε εκείνες τις συνεργασίες και τις συλλογικότητες που δεν βάζουν τα κέρδη πάνω από τον άνθρωπο και τη φύση δημιουργώντας σύγχυση και δυσπιστία στην κοινωνία, αλλά που προωθούν μαζί με την οικολογική ισορροπία και την κοινωνική δικαιοσύνη, ώστε οι άνθρωποι να ζουν ισότιμα με τους άλλους και να μην δέχονται να μπουν στο παιχνίδι των ισχυρών».
(απόσπασμα από την ιδρυτική διακήρυξη του «Δικτύου Οικοκοινότητα», το οποίο αυτοπροσδιορίζεται ως «Πρωτοβουλία για ένα Δίκτυο Αλληλεγγύης και Προώθησης Οικολογικών και Εναλλακτικών Δραστηριοτήτων»)

Υ.Γ.3: «Το κίνημα του δίκαιου και αλληλέγγυου εμπορίου ξεκίνησε τη δεκαετία του ?60. Πληρωμή δίκαιης τιμής, ασφαλές και υγιές περιβάλλον εργασίας, σωστές περιβαλλοντικές πρακτικές για τους παραγωγούς,  αξιοπρεπείς μισθοί, επαρκής στέγαση και ελάχιστα όρια υγιεινής και ασφάλειας για τους εργαζόμενους, προστασία από την παιδική ή καταναγκαστική εργασία,  έγκαιρη τμηματική πληρωμή που διασφαλίζει την οικονομική βιωσιμότητα μικρών παραγωγικών μονάδων και αποτρέπει την εξάρτηση από τράπεζες και τοκογλύφους, συμβόλαια που ευνοούν μακροχρόνιο σχεδιασμό της παραγωγής είναι μερικά από τα κριτήρια του δίκαιου εμπορίου που εξασφαλίζουν την έμπρακτη αλληλεγγύη ανάμεσα στον παραγωγό και τον καταναλωτή»
(απόσπασμα από κείμενο της Εκτελεστικής Γραμματείας των Οικολόγων Πράσινων, που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Πράσινη Πολιτική», ΙΟΥΝΙΟΣ 2010

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.