ΜΑΡΙΑ ΣΑΝΤΙΞΗ
ΜΑΡΙΑ ΣΑΝΤΙΞΗ

Προχθές συνάντησα μια φίλη .Είχαμε καιρό να τα πούμε και έτσι αποφασίσαμε να πάμε για καφεδάκι. Η μια κουβέντα, έφερε την άλλη και έτσι φτάσαμε να αναπολούμε τα χρόνια τα παλιά, τότε που η Ερυθραία ήταν αλλιώς.
– Βρε συ θυμάσαι , τότε που γυρνάγαμε από το φροντιστήριο στην Αθήνα και περπατάγαμε στη μέση της Αγίων Σαράντα; Ερημιά  παντού, ένα απέραντο δάσος και κανένα σπίτι που και που .
– Που είναι τα χρόνια. Ωραία  χρόνια που λέει και το τραγούδι.
– Άσε με πια, ήρθαν όλοι εδώ και άρπαξαν την ευκαιρία για να ζήσουν το όνειρο των βορείων προαστίων. ΄Ηρθαν όλοι, γέμισε η πόλη μας και ασχήμηνε. Και κλειστήκαμε όλοι στα καβούκια μας και σταματήσαμε πλέον να είμαστε φίλοι και να αισθανόμαστε ζεστασιά.
– Μερικοί μάλιστα καινούργιοι πιστεύουν ότι μας ανέβασαν το πολιτιστικό επίπεδο με τα ακριβά σπίτια που φτιάξανε. Κίονες, play room, πισίνες και δεν συμμαζεύεται.
– Η πόλη πια δεν σε εμπνέει ούτε για να την περπατήσεις. Γεμάτη εμπόδια δυσκολίες ξεχαρβαλωμένα πεζοδρόμια, σταθμευμένα αυτοκίνητα, λακκούβες, επεκτάσεις καταστημάτων, επεκτάσεις περιπτέρων.
– Τώρα θα μας βάλουν και χαράτσι διοδίων για να μπούμε και να βγούμε από την πόλη μας
–  Μήπως θυμάσαι ότι ήθελαν να φέρουν τα λεωφορεία να κάνουν τέρμα στην Αγίων Σαράντα; Συμπεριλαμβάνετο στη μακρόπνοη ανάπτυξη της πόλης!!
– Πήρες είδηση ότι όλοι πειραματίζονται στην πλάτη μας; Δεν έπρεπε να μας είχαν ειδοποιήσει να αντιδράσουμε; Να διαμαρτυρηθούμε;
– Φαύλος- κύκλος. Εμείς να μη ξέρουμε τίποτα ή μάλλον το λέγανε κάποιοι αλλά οι υπόλοιποι να είναι στο μαύρο σκοτάδι. Ενημέρωση καμία.
– Γι αυτό λέω και εγώ είναι δυνατόν κανείς να μη σκέφτεται το κοινό συμφέρον;
– Όλα γίνονται ερήμην μας. Συνεχώς υποβαθμίζουν τη ποιότητα της ζωής μας.
– Πόσοι μωρέ τα λένε, φωνάζουν, και αυτοί που φωνάζουν πιο πολύ, όταν έρχεται η ώρα της κάλπης σκέφτονται.
– Τι σκέφτονται; Τον κουμπάρο που είναι στα πράγματα, την αδελφή που είναι , κάπου είναι όλοι τοποθετημένοι. Όλα αυτά είναι δεσμεύσεις και ανταλλάγματα.
– Έχεις δίκιο, γι αυτό και η κάθε διοίκηση φροντίζει γι αυτό. Γινόμαστε συνεχώς θεατές σε ένα άσχημο έργο που φτιάχνουν οι άλλοι για εμάς.
– Ασυδοσία και υποκρισία ότι όλα είναι φτιαγμένα καλά. Ο καθένας κάνει ότι του καπνίσει. Η παρανομία μας περισσεύει.
– Αυτή η παθητικότητα όλων και ο συμβιβασμός είναι σαν να δεχόμαστε την αδυναμία μας, και να μη μπορούμε να κάνουμε αλλιώς.
– Λάθος προτεραιότητες βάλαμε νομίζω σε αυτή τη πόλη και πρέπει να προβληματιστούμε γι αυτό.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.