Ήταν  μια συνηθισμένη ημέρα, καθημερινή. Ο καιρός έπαιζε μαζί μου. Ο ήλιος το πρωί είχε βγει και με είχε προδιαθέσει θετικά, αργότερα άρχισε να κρύβεται πίσω από τα σύννεφα μέχρις τελικής εξαφάνισης του.Είχα ήδη ξεκινήσει για μια βόλτα στα μαγαζιά της πόλης μας και είχα αρκετά ενημερωθεί, βλέποντας και ακούγοντας.
Είχα τελειώσει τις δουλειές μου, όταν άρχισε να βρέχει, στη αρχή λίγο και σε διαστήματα, έτσι πρόλαβα να γυρίσω εγκαίρως στο σπίτι μου, ελάχιστα βρεγμένη. Αργότερα ξέσπασε μπόρα και καθόλου δεν θα ήθελα να βρίσκομαι στο έλεος της.
Ο απολογισμός από αυτή μου την έξοδο στα μαγαζιά ήταν απογοητευτικός.
Τα περισσότερα αγωνίζονται για την ύπαρξη τους και κυρίως εκείνα που πωλούν αγαθά που δεν είναι πρώτης ανάγκης, όπως τα ρούχα και τα παπούτσια.
Διαπίστωσα κάποια κίνηση στα καταστήματα τροφίμων, αλλά και αυτοί οι καταστηματάρχες εκφράζουν παράπονα ότι μειώθηκε στο μισό ο τζίρος τους. και πώς να μην είναι έτσι αφού πια ο κόσμος έχει περιοριστεί στα απολύτως απαραίτητα, έχουν γίνει περικοπές ακόμη  και στο φαγητό. Καμιά σπατάλη δεν είναι πια επιτρεπτή. Περνάμε πολύ δύσκολες ώρες.

Αυτή  η διαπίστωση είναι κοινός τόπος.Κοινός στόχος πρέπει να γίνει για όλους μας και η προσπάθεια να βγούμε από το αδιέξοδο. Εκείνοι που έχουν πολλά, να δώσουν τα πολλάκαι εκείνοι που έχουν λίγα, να δώσουν λίγα για να επέλθεικοινωνική δικαιοσύνη και αλληλεγγύη των τάξεων.
Αυτό βέβαια δεν παρηγορεί κανένα, ούτε λύνει άμεσα και ζωτικά προβλήματα της αγοράς, απλά θεμελιώνει κάποιες ελπίδες αποπίεσης της απελπιστικής οικονομικής κατάστασης.
Μερικές παρεκκλίσεις από την καθημερινότητα και οικονομικές παρασπονδίες για διασκέδαση και δώρα έχουν περιοριστεί στο ελάχιστο.
Οι οικογένειες με παιδιά και με λίγα εισοδήματα υποφέρουν προσπαθώντας  να τα βγάλουν πέρα με τα διάφορα φροντιστήρια ξένων γλωσσών αλλά και δυστυχώς βοηθητικά και συμπληρωματικά των γνώσεων που παίρνουν τα παιδιά από τα σχολεία
Εκτός από την οικονομία μεγάλος ασθενής στη πατρίδα μας, είναι η δημόσια υγεία και η δημόσια παιδεία
Η  ανεργία καλπάζει κι απ? ότι φαίνεται έχει αγγίξει το 20% με αυξητική τάση. Τότε θα έρθουν και τα χειρότερα.
Αλλά ας γυρίσουμε πίσω από εκεί που ξεκινήσαμε. στην αγορά. Η πτώση του τζίρου, εκτός από τα λιγότερα χρήματα που μπαίνουν στο ταμείο, αποδίδονται και λιγότερα έσοδα στον ΦΠΑ. Ακόμα, γίνεται περιορισμός των ανελαστικών εξόδων με απολύσεις προσωπικού, γεγονός που αυξάνει την ανεργία και έτσι δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος, από τον οποίο προσπαθούμε να βγούμε.
Είμαστε στα μέσα Δεκεμβρίου και ενώ ο  ρυθμός των πωλήσεων θα έπρεπε να έχει ανέβει κατακόρυφα, τίποτα τέτοιο δεν παρατηρείται. Το εορταστικό πνεύμα των Χριστουγέννων δεν έχει καταφέρει να αγγίξει τους καταναλωτές, ώστε να δώσουν μια ανάσα ζωής στους εμπόρους, που με τη σειρά τους θα πληρώσουν τους υπαλλήλους τους, θα πληρώσουν το νοίκι τους και το ΦΠΑ και ακόμη θα γίνουν και οι ίδιοι καταναλωτές προσφέροντας σ? αυτή την αλυσίδα επιβίωσης.
Για να λειτουργήσει το σύστημα θα πρέπει οι πολίτες να αποκτήσουν εμπιστοσύνη στο κράτος, θα πρέπει να βεβαιωθούν ότι αυτό θα είναι αρωγός στα προβλήματα τους και δεν θα έχουν ανάγκη από «φακελάκι» για να κάνουν την δουλειά τους ή να φροντίσουν την υγεία τους. Θα πρέπει να πειστούν, ότι η δημόσια παιδεία θα είναι αξιόπιστη και ότι η ανεργία δεν θα είναι «ο εφιάλτης πάνω από την πόλη». Σε κανένα ευνομούμενο κράτος, τουλάχιστον από αυτά που θεωρούμε ως υπόδειγμα κοινωνικής προσφοράς και ισονομίας, δεν κάνουν κομπόδεμα οι άνθρωποι για μια ώρα ανάγκης, Ούτε  αποκτούν ακίνητα για να συμπληρώνουν το εισόδημα τους μετά την σύνταξη. Επειδή δεν τα χρειάζονται, ούτε τους περνάει από το νου, αφού το κράτος είναι παρόν και τους εξασφαλίζει όλα όσα απαιτούνται για να ζουν καλά. Σε αυτά τα κράτη βέβαια παρατηρείται και σχεδόν μηδενική παραβατικότητα, σε βαθμό που σκέπτονται να καταργήσουν την αστυνομία για να κάνουν οικονομία, αφού δεν την χρειάζονται.
Η αγορά λοιπόν, ασθενεί.
Για κάποιους μπαίνει επιτακτικά θέμα επιβίωσης και για αυτούς πια γίνεται και το μεγάλο τους στοίχημα. Ψάχνουν απεγνωσμένα και μ? όλους τους τρόπους λύσεις. Θα έχετε ίσως πολλοί λάβει στο κινητό σας μηνύματα για ξεπουλήματα αγαθών, εκπτώσεις
εν μέσω εορτών 30% έως και 70%, δόσεις άτοκες και προσφορές που δεν τις βάζει ο νους, προκειμένου να προσελκύσουν πελάτες,
Η άποψη «καλύτερα να αδειάσω τα ράφια με ελάχιστο κέρδος, μου επιτρέπει να τζιράρω τα χρήματα μου και να δώσω μια ευκαιρία στην επιχείρηση να επιβιώσει περιμένοντας καλύτερες μέρες», επικρατεί στην σκέψη πολλών επιχειρηματιών και κυρίως των μεγάλων επιχειρήσεων που έχουν αλυσίδα καταστημάτων σ? όλη την Ελλάδα.
Από καλλυντικά μέχρι ηλεκτρονικά είδη και από τρόφιμα μέχρι υπηρεσίες με διάφορους τρόπους ενημερώνουν τους υποψήφιους καταναλωτές. Γέμισαν τα κινητά μας τηλέφωνα από SMS και τα γραμματοκιβώτια μας από φυλλάδια προσφορών που στη καλύτερη περίπτωση καταλήγουν στους κάδους ανακύκλωσης.
Οι αρχές κάποιων πόλεων, έχουν κάνει προσπάθεια να βελτιώσουν το κλίμα που επικρατεί, λίγο πριν τα Χριστούγεννα, στην αγορά. Με στολίδια στους δρόμους, με χρωματιστά λαμπιόνια, χαρούμενα χριστουγεννιάτικα τραγούδια και διάφορες δράσεις και υπαίθριες μουσικές συναυλίες, προσπαθούν να παρασύρουν τους καταναλωτές και να τους εντάξουν στο εορταστικό πνεύμα του Δεκέμβρη.
Η πόλη μας, σ? αυτές τις δύσκολες ώρες, είναι απούσα. Όπως κάθε χρόνο, τα τρία τελευταία, καταναλώνει χιλιάδες ευρώ, για στολισμούς μιας χρήσης, με κάκιστα αισθητικά αποτελέσματα, που απαιτούν μεγάλη προσπάθεια κάποιος να αποδεχτεί ότι στολίζουν και δεν κακοποιούν την αισθητική μας. Ένας φίλος μου με ρώτησε: «Γιατί έβαλε πλερέζες στην Ερυθραία; Αυτά τα μωβ φώτα εκεί παραπέμπουν» και συνέχισε να απορεί, επειδή δεν είχα απαντήσει στην εύλογη απορία του.
Εκείνα βέβαια τα αλυσοδεμένα κυπαρισσοειδή, με μερικά φωτάκια, πιο μίζερα, πάνω τους, μόνο θλίψη σου προκαλούν. Αυτός δεν είναι εορταστικός διάκοσμος, είναι μια δήθεν οικολογική ευαισθησία, δήθεν και το εννοώ, όταν επιτρέπει η γνωστή πλειοψηφία του δημοτικού συμβουλίου να κόβονται εκατοντάδες δέντρα που «ενοχλούν» κάποιους ψηφοφόρους. Και δεν εννοώ τα ξερά ασφαλώς!
Όφειλε, λοιπόν, η διοίκηση του Δήμου, να διαθέσει αυτά τα χρήματα και ίσως – ίσως λίγα περισσότερα για να δώσει ένα τόνο εορταστικό, χαρούμενο στην αγορά, με μουσική και χριστουγεννιάτικα τραγούδια με πρόσκληση στους κατοίκους της πόλης μας και των γύρω περιοχών, να προτιμήσουν την αγορά της Ν. Ερυθραίας για τα Χριστουγεννιάτικα ψώνια τους και όχι μόνο.
Να γίνουν κάποιες δράσεις σε συνεννόηση με τους καταστηματάρχες ώστε από κοινού να προσπαθήσουν για το καλύτερο.
Αυτό το καλύτερο που μας αφορά όλους, επειδή, όπως ανέφερα παραπάνω, δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος που ξεκινάει από την ανεργία, πλήττει την κατανάλωση και ξανά καταλήγει στην ανεργία.
Κάποια νότα αισιοδοξίας ζητείται για να επιβιώσουμε και να ελπίσουμε για το μέλλον.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.