ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΜΟΥΣΤΑΚΗ

Τον  τελευταίο καιρό ίσως θα έχετε παρατηρήσει ότι έχουν αυξηθεί στα φανάρια ρύθμισης της κυκλοφορίας, οι διάφοροι καθαριστές τζαμιών, με το «έτσι θέλω», και μάλιστα έχουν προστεθεί και διάφοροι μικροπωλητές. Εκείνο όμως που μου έχει κάνει εντύπωση είναι κάποιες «ροδομάγουλες μαυροφόρες» , με τη φωτογραφία κάποιου δήθεν αρρώστου παιδιού στα χέρια ή με κάποια «πιστοποιητικά νοσοκομείου» που αν είχαν τις αρρώστιες, που αναφέρονται, θα έπρεπε να είχαν προ καιρού αποδημήσει εις Κύριον.
Ίσως θα έχετε, οι περισσότεροι από σας, συναντήσει στα φανάρια της ανισόπεδης γέφυρας στην Εθνική Οδό μια κυρία, που ζητάει βοήθεια από τους διερχόμενους οδηγούς, που βλέποντάς την, έχεις την απορία  πως είναι δυνατόν να αντέχει αυτή την ταλαιπωρία καθημερινώς, με τέτοιο μέγεθος αναπηρίας!
Αυτό δεν το αντέχει και ο πλέον υγιής. Δηλαδή πολλές ώρες, μέσα σε καυσαέρια και καιρικές συνθήκες ακραίες πολλές φορές, είναι πράγματι βαριά και ανθυγιεινή εργασία. Αυτή η κυρία λοιπόν, μου είχε δημιουργήσει πολλά ερωτηματικά με την τόσο επιβαρυμένη υγεία και εμφανή βαριά αναπηρία. Αρχικά τα έβαλα με την πολιτεία, επειδή θα έπρεπε να έχει φροντίσει, για αυτή την ανίκανη προς εργασία γυναίκα, να της εξασφαλίσει μια σύνταξη για να επιβιώσει.
Αυτά τα συναισθήματα μου δημιουργούνται κάθε φορά, που συναντώ αναξιοπαθούντες, κατά την κρίση μου, ανθρώπους, οι οποίοι αναγκάζονται να ζητιανεύουν για να ζήσουν, επειδή η πολιτεία δεν έχει την πρόνοια, ως όφειλε για να τους περιθάλπει.
Πριν από μερικές ημέρες συνάντησα σε κάποια φανάρια, άλλης περιοχής, νομίζω κάπου στην οδό Πατησίων, την «κυρία της γέφυρας» να επαιτεί, όμως τώρα εμφανώς καλύτερα, από πλευράς υγείας, με το κινητικό της πρόβλημα εμφανώς βελτιωμένο. Τότε κατάλαβα, ότι δεν υπήρχε καθόλου πρόβλημα στην υγεία της «κυρίας», απλά ήταν μια μέθοδος για να ξεγελάει τα «θύματά» της και να εξασφαλίζει από τους «αφελείς» ελεήμονες το δικό της «παντεσπάνι».
Θυμήθηκα μια παλιά ελληνική ταινία την «Κάλπικη Λίρα», όπου έπαιζε ο Φωτόπουλος υποδυόμενος έναν «τυφλό» που έβλεπε, και κορόιδευε τον κόσμο.
Χαμογέλασα με τον συνειρμό και έπεισα τον εαυτό μου ότι τελικά όλοι αυτοί οι επαίτες δεν είναι αυτό που προσπαθούν να δείξουν, απλά τους είναι πιο εύκολο να εισπράττουν, χωρίς φόρους, ΦΠΑ, ΙΚΑ, ενοίκια και ότι άλλο απαιτείται για να έχεις μια επιχείρηση ή μια οποιαδήποτε απασχόληση, καθαρά λεφτά και αφορολόγητα, με χωρίς κόπο και σκοτούρες.
Σαν να μην έφθανε αυτό που μου «έτυχε» με την πιο πάνω κυρία, συνάντησα στην Αγ. Βαρβάρα Χαλανδρίου ένα νέο άνδρα, ψηλό και καλοβαλμένο. Αν δεν είχε αυτή τη «βαριά» αναπηρία, που τον δυσκόλευε στο περπάτημα, θα έλεγες ότι είχες να κάνεις με έναν υγιέστατο άνθρωπο. Εκινείτο αργά, σχεδόν δίπλωνε στη μέση, παράλληλα με τα αυτοκίνητα και επαιτούσε, μέχρι που άναψαν τα φανάρια και οι οδηγοί ανυπόμονοι ξεκίνησαν βιαστικά και απότομα. Τότε έγινε το αναπάντεχο, τρομαγμένος ο «ανάπηρος» πετάχτηκε αριστερά για να μη τον χτυπήσουν, και ξέχασε και την αναπηρία του και το «δήθεν» πρόβλημά του. Απεδείχθη στο κίνδυνο  πιο υγιής απ’ όλους. Δεν άντεξα έβαλα τα γέλια. Μου φάνηκε αστείο. Δεν έχουν «τσίπα» πια.
Νομίζω ότι οι περισσότεροι είναι «εισαγωγή εκ του εξωτερικού». Θα έχετε συναντήσει, κυρίως τα καλοκαίρια στα νησιά, κάποιους «κωφάλαλους», που αφήνουν στα τραπέζια διάφορα μπιχλιμπίδια και μετά περνούν να εισπράξουν ή να τα πάρουν πίσω.
Αυτοί είναι βέβαιο ότι είναι εισαγόμενοι, που εκπαιδεύονται κατάλληλα ώστε να παριστάνουν τους κωφάλαλους. Είναι μια ολόκληρη επιχείρηση, που απ’ ότι φαίνεται αποδίδει καρπούς. Αυτούς τους κατάλαβα ακόμη και εγώ. Είναι πολλοί και παντού, οπότε καταλαβαίνεις ότι πρόκειται για πολυεθνική με πολλά πλοκάμια.
Εκείνο που με εντυπωσιάζει είναι η αδιαφορία της πολιτείας. Γιατί τους επιτρέπει να ζουν  σε βάρος μας; Γιατί επιτρέπει όλη αυτή την εκμετάλλευση καλοπροαίρετων πολιτών;
Η επαιτεία επιτρέπεται; Μήπως μπορεί κάποιος να είναι μικροπωλητής χωρίς άδεια; Κάποτε πρωταγωνιστούσαν τα παιδιά σ’ αυτή την απαράδεκτη και άθλια κατάσταση. Ευτυχώς, τουλάχιστον για αυτά, γλύτωσαν.
Διαμαρτύρομαι όχι γιατί θίγεται η αισθητική μου και προσβάλλεται η αισθητική της πόλης μας και της χώρας, αλλά κυρίως, επειδή αυτή η κατάσταση εκφράζει την πολιτιστική και πολιτισμική μας θέση και άποψη.
Αν οι «επαίτες» είναι αληθινοί ανάπηροι τότε το κράτος οφείλει να τους περιθάλψει και να τους φροντίσει. Αν όμως είναι κίβδηλοι τότε η πολιτεία οφείλει να τους τιμωρήσει και να τους επαναφέρει στην νομιμότητα.
Η όποια ουδετερότητα ή αδιαφορία για αυτό το γεγονός μας κατατάσσει  απ’ ευθείας στους υποανάπτυκτους.
Ας γίνει λοιπόν κάτι. Παράγινε το κακό.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.