«Είμαι μεγάλος
με τιράντες και γυαλιά
και όλο φοβάμαι το αύριο»

Ακούω στο ράδιο το τραγούδι του Διονύση και πραγματικά με κάνει να σκέφτομαι το αύριο και να το φοβάμαι.
Μήπως χρειάζεται γυαλιά για να δούμε το χάλι μας;
Μήπως χρειάζεται τιράντες για να κρατηθεί το ρούχο μήπως και πέσει και ξεσκεπάσει τις ντροπές μας;
Ε! λοιπόν δεν ξέρω τι μας επιφυλάσσει ακόμα το 2011 αλλά είμαι σίγουρη ότι φέτος θα είμαστε θεατές σε ένα έργο πραγματικό θρίλερ.
Τι έχουν φτιάξει οι άλλοι για μας;
Αυτό πάντα με ενοχλούσε και με θύμωνε.
Αυτό όμως που με φοβίζει πιο πολύ είναι η παθητικότητα μας να γίνουμε εμείς οι δημιουργοί των εξελίξεων.
Θυμώνουμε αλλά σε λίγο μας περνάει και έτσι κυλάει ι καιρός και χειροτερεύει συνεχώς η ζωή μας.
Δεν θα καταλάβουμε πάλι πότε πέρασε η χρονιά και τι άφησε πίσω της. Και όμως αυτά που μένουν πίσω είναι αυτά που πρέπει να μας προβληματίζουν. Όσα προβλήματα αφήνουμε πίσω μας άλυτα γιγαντώνονται και μας πνίγουν.
Τι πρέπει να κάνουμε;
Απλούστατα να γυρίσουμε πίσω και να θυμηθούμε πόσα πράγματα μας θύμωσαν την προηγούμενη χρονιά.
Να θυμηθούμε τι μας ενόχλησαν και να συνεχίσουμε θυμωμένοι στην καινούργια χρονιά
Ο καθένας μας για τους δικούς του λόγους.
Ας μου επιτραπεί να απαριθμήσω κι εγώ μερικούς από τους λόγους που με έκαναν να θυμώσω την χρονιά που πέρασε, όπως να λέω τα ίδια και τα ίδια και να μην εισακούομαι.
Όπως προτεραιότητα στον πεζό και όχι στο αυτοκίνητο. Βαρέθηκα να περπατώ στη μέση του δρόμου γιατί τα πεζοδρόμια είναι κατειλημμένα. Βαρέθηκα να βλέπω τα παιδιά να καβαλάνε τα κάγκελα των σχολείων για να παίξουν και κανένας να μην νοιάζεται γι? αυτά.
Βαρέθηκα να βλέπω ανθρώπους χωρίς σεβασμό για τον διπλανό τους που να φροντίζουν μόνο το ατομικό τους συμφέρον. Βαρέθηκα να βλέπω ανθρώπους να βγάζουν τη ζωή τους στην τηλεόραση για τη λύση των προβλημάτων τους.
Βαρέθηκα να μου λένε ότι όλα τα πράγματα πάνε καλά, ότι υπάρχουν χρήματα ότι υπάρχει ανάπτυξη και ξαφνικά να με μαστιγώνουν με μείωση των εισοδημάτων μου, με φόρους, με ακρίβεια Κατά συνέπεια θύμωσα, θυμώνω και θα θυμώνω .
Το 2011 ξεκινά τελείως διαφορετικά από τις άλλες χρονιές. Με συννεφιά και χωρίς φιλοδοξίες και όνειρα για το αύριο, χωρίς αισιοδοξία αλλά ίσως με την ελπίδα ότι μπορεί και να τα καταφέρουμε.
Ας ξεκινήσει η χρονιά όλων με θυμό και ας προχωρήσει.
Είμαστε όλοι υπεύθυνοι αν ξεχάσουμε το θυμό μας.
Ας δείξουμε όλοι μας το θυμωμένο μας πρόσωπο.
Μήπως μας φοβηθούν και κάνουν κάτι και για μας.
Μήπως έφτασε η ώρα να λειτουργήσουμε όλοι με πρόγραμμα και όχι αποσπασματικά.
Μήπως τώρα είναι μία ευκαιρία να έχουμε καλύτερη λειτουργία και έλεγχο.
Και εσείς που θα ορίσετε την τύχη της πόλης μας να έχετε τα μάτια και τα αφτιά ανοιχτά στα προβλήματα της. Να έχετε εποικοδομητική συνεργασία με τους πολίτες για το καλό της πόλης που διοικείτε. Η πόλη έχει προβλήματα. Τα προβλήματα όμως χρειάζονται λύσεις και ο χρόνος είναι πολύτιμος γιατί το κάθε τοπικό θέμα γίνεται εθνικό όταν μένει άλυτο.
Έγκαιρη αντιμετώπιση και σωστή διαχείριση για να ξαναγεννηθεί η ελπίδα σε όλους μας.
Η πόλη μας είναι κοινή μας περιουσία.
Καλή χρονιά.

Y.Γ.
Διάλογος και συλλογικότητα στη λήψη των αποφάσεων και διαφάνεια στην άσκηση της τοπικής διοίκησης. Οι προκλήσεις της εποχής απαιτούν συναίνεση και συνεργασία γιατί τα προβλήματα των δημοτών δεν έχουν χρώμα ούτε κομματική ταυτότητα, όπως είπε απολύτως σωστά και ο κ. Δήμαρχος.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.