ΠΡΙΝ 100 ΧΡΟΝΙΑ έγραφε ο Γ. ΣΟΥΡΗΣ:

Ποιος είδε κράτος λιγοστό
σ? όλη τη γη μοναδικό
Εκατό να ξοδεύει
Και πενήντα να μαζεύει;
Να τρέφει όλους τους αργούς,
Να ?χει επτά πρωθυπουργούς
Ταμείο δίχως χρήματα
Και δόξης τόσα μνήματα;
Να? χει κλητήρες για φρουρά
Και να σε κλέβουν φανερά
Κι ενώ αυτοί σε κλέβουνε
Τον κλέφτη να γυρεύουνε;

Ο Γεώργιος Σουρής (1853-1919) είναι από τους σπουδαιότερους σατιρικούς ποιητές της νεότερης Ελλάδας. Αγαπήθηκε, θαυμάστηκε τόσο πολύ από τον κόσμο, ώστε προτάθηκε και για το βραβείο Νόμπελ. Δίκαια έχει χαρακτηριστεί «σύγχρονος Αριστοφάνης». Ιστορική έμεινε η εφημερίδα του ο Ρωμηός (Ρωμιός)(1883-1918). Δημοκρατική, ζωντανή, μαχητική, κατάφερνε να βρίσκεται πάντα σε πλήρη ανταπόκριση με τη κοινή γνώμη, ήταν η… «φωνή του λαού».
Προσπαθώ να φανταστώ, τα στιχάκια που με μοναδικό οδηγό το ένστικτο του, χωρίς δεσμεύσεις, θα έγραφε σήμερα στο Ρωμηό του. Πως θα σατίριζε τη τραγική πολιτική επικαιρότητα; Τότε, όπως και τώρα, στο λαό υπήρχε έντονη δυσαρέσκεια, με μεγάλη διάθεση για σαρωτικές αλλαγές. Τι θα «σκάρωνε» αν ήταν ανάμεσα μας; Πιστεύω πως θα συνέχιζε να ξεχωρίζει για τις αγωνιστικές του αρετές, προσανατολισμένος πάντα στο δίκαιο και την ηθική. Θα καυτηρίαζε με τα κείμενα του, τη κυρίαρχη γνωστή υποκριτική τάση της εποχής μας καθώς και τη? προσφιλή τακτική, σύγχρονων εγχώριων «διανοουμένων» που είναι η αδιαφορία και η παρακολούθηση από απόσταση ασφαλείας, των δραματικών γεγονότων της πατρίδας μας? σαν τουρίστες.
Πόσο απουσιάζει στις μέρες μας , η καυστική σάτιρα, η έντιμη και ανιδιοτελής στάση ενός Σουρή?!
Σαράντα τρία χρόνια μετά την 21η Απρίλη 1967, την αντίσταση κατά. της χούντας των συνταγματαρχών και τη δημιουργία ενός δυναμικού κινήματος – δυστυχώς- χωρίς ουσιαστική αξιοποίηση, οδηγηθήκαμε στο σημερινό ενταφιασμό της μεταπολίτευσης!
?Δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα
?Τι περιμένουμε στην αγορά συναθροισμένοι;
Είναι το ΔΝΤ να φθάσει σήμερα…! ΓΙΑΤΙ;
?Είναι…μια κάποια λύσις;
?Πεθαίνουμε σα χώρα;
Εκείνους- όποιοι και αν είναι που
?χωρίς περίσκεψιν, χωρίς λύπην, χωρίς αιδώ
Μεγάλα κι υψηλά τριγύρω μας έκτισαν τείχη
ΕΜΕΙΣ τους ανεχόμαστε ακόμα;

ΥΓ. Παραφράζοντας τον Κ.Π. Καβάφη (1863-1933), τον Κ. Βάρναλη (1883-1974) και τον Δ. Δημητριάδη.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.