Αναρωτιέμαι αν υπάρχει «Ευρωπαιόμετρο». Κάποιο όργανο που να μετράει το πόσο Ευρωπαίοι είμαστε. Ψάχνω να το βρω για να μετρήσω την ελληνική πραγματικότητα μήπως και πείσω το γιο μου να εγκαταλείψει τα σχέδιά του να φύγει απ΄ αυτή την  «κ…χώρα», όπως την λέει.  Ακόμα δεν έχει πάει φαντάρος και έχει ήδη επισκεφθεί Δανία, Σουηδία, Τσεχία, Αυστρία. «Πολιτισμένες χώρες. Καμία σχέση με την Ελλάδα», επιμένει.
Ψάχνω να βρω την  «ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ  ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ ΤΟΥ». Ήταν πολύ της μόδας μέχρι και τις δημοτικές εκλογές του 2002. Μετά εξαφανίστηκε. Προφανώς γιατί έβαζε πολύ ψηλά τον πήχη και οι δημοτικοί μας άρχοντες προτίμησαν να περιοριστούν  στα παραδοσιακά (υποσχεσιολογία, κομματοκρατία κλπ)
Θα χρησιμοποιήσω την «Διακήρυξη» σαν το μέτρο προσαρμογής μας στις Ευρωπαϊκές επιταγές. Αν η βαθμολογία είναι πάνω από τη βάση, τότε θα έχω επιχειρήματα να πείσω το γιο μου να μην… μεταναστεύσει.

Αναφέρει λοιπόν η «Διακήρυξη» ότι οι πολίτες – δημότες των ευρωπαϊκών πόλεων, έχουν  20 βασικά δικαιώματα:
1. Στην ασφάλεια: να ζουν  σε μια πόλη ασφαλή και χωρίς κινδύνους, προστατευμένη, στα μέτρα του δυνατού, από το έγκλημα, την εγκληματικότητα και τη βία.
2. Σε ένα υγιεινό και χωρίς ρύπανση περιβάλλον: σε ένα περιβάλλον απαλλαγμένο από τη μόλυνση του αέρα (της ατμόσφαιρας), των υδάτων και του εδάφους και χωρίς ηχητική ρύπανση. Σε μια πόλη, που σέβεται το φυσικό περιβάλλον και τους φυσικούς πόρους.
3. Στην απασχόληση: στην παροχή προσφορών δυνατοτήτων και προοπτικών  απασχόλησης – εργασίας, να απολαμβάνουν και να συμμετέχουν  στα πλεονεκτήματα της οικονομικής  ανάπτυξης και όλα αυτά, να τους εξασφαλίζουν  την οικονομική τους ανεξαρτησία.
4. Στη στέγαση:  να έχουν τη δυνατότητα να διαλέξουν  μέσα  από ένα ευρύ φάσμα προσφοράς και δυνατοτήτων στέγασης, μια υγιεινή και προσιτή τιμή κατοικία, που να  τους εξασφαλίζει την ηρεμία  τους και το σεβασμό της ιδιωτικής τους ζωής.
5. Στη μετακίνηση: σε μια  ανεμπόδιστη διακίνηση και στην ελευθερία μετακίνησης. Σε  μια αρμονική ισορροπία  στη χρήση των δρόμων – για τα δημόσια μέσα μεταφοράς, τα Ι.Χ. οχήμα-τα, τους πεζούς και τους ποδηλάτες.
6. Στην υγεία: σε ένα υγιεινό περιβάλλον και ένα ευρύ φάσμα  κοινωνικού εξοπλισμού που να ευνοεί  τη σωματική και ψυχική υγεία.
7. Στον αθλητισμό και τον ελεύθερο χρόνο: στην πρόσβαση, χωρίς αποκλεισμούς για λόγους ηλικίας, ικανοτήτων (φυσικών και σωματικών), ή εισοδήματος, σε ένα ευρύ δίκτυο αθλητικών εγκαταστάσεων και χώρων αναψυχής.
8. Στον πολιτισμό: στην πρόσβαση και συμμετοχή (σε μια ευρεία δυνατότητα επιλογών) στις δραστηριότητες και πολιτιστικές λειτουργίες, όπως  και στην καλλιτεχνική – πολιτιστική δημιουργία.
9. Στην  πολυπολιτισμική ολοκλήρωση: όπου θα διασφαλίζεται  η ειρηνική συνύπαρξη κοινοτήτων, διαφορετικής πολιτιστικής, εθνικής και θρησκευτικής καταγωγής και προέλευσης.
10. Σε ένα αρχιτεκτονικό και φυσικό περιβάλλον ποιότητας: σε  ένα εποικοδομητικό  και ευχάριστο φυσικό περιβάλλον, που διαμορφώνεται με μια σύγχρονη αρχιτεκτονικής υψηλής ποιότητας, όπως  και με τη  διατήρηση  και τη μελετημένη – σωστή αποκατάσταση  και ανάπλαση  της αρχιτεκτονικής κληρονομιάς.
11.  Στην αρμονική  συνύπαρξη των λειτουργιών  της πόλης: έτσι που, η κατοικία, η εργασία, οι μετακινήσεις και η πρόσβαση  στις κοινωνικές  δραστηριότητες να συνδέονται  με μια, όσο γίνεται πιο στενή, οργανική και αρμονική σχέση.
12. Στη συμμετοχή: με ένα σύστημα πλουραλιστικών και δημοκρατικών  δομών συμμετοχής  και μια διαχείριση  της πόλης, που  θα την χαρακτηρίζει η συνεργασία μεταξύ των ενδιαφερομένων εταίρων, η αρχή  της επικουρικότητας  (Σημ.  Οι αποφάσεις πρέπει να  λαμβάνονται στο πιο κοντινό  προς τον πολίτη επίπεδο  και από τους πολίτες που αφορούν αυτές οι αποφάσεις),  η πληροφόρηση  και η άρνηση  κάθε κανονιστικής υπερβολής.
13. Σε μια οικονομική ανάπτυξη: για την οποία  οι τοπικές αρχές, με καθαρούς στόχους  και διαφάνεια, αναλαμβάνουν τις ευθύνες  τους για τη  δημιουργία, άμεσα ή έμμεσα αυτής της οικονομικής προόδου και των ρυθμών της.

14. Για την αειφόρο διαρκή ανάπτυξη: όπου οι τοπικές αρχές, θα  προσπαθούν να φτάσουν στη συμφιλίωση της οικονομικής ανάπτυξης με το περιβάλλον.

15. Για τα αγαθά και την παροχή υπηρεσιών: με τη δυνατότητα πρόσβασης σε μια ευρεία επιλογή αγαθών και υπηρεσιών  της απαιτούμενης ποιότητας, που προσφέρονται από τις τοπικές αρχές, τον ιδιωτικό τομέα, ή από  τους δύο και από κοινού.

16. Στους φυσικούς πόρους  και το φυσικό πλούτο:  και στην ορθολογική, αποτελεσματική και δίκαιη  διαχείριση και εκμετάλλευση τους από τις τοπικές αρχές, προς το συμφέρον όλων των πολιτών.

17. Στην ανάπτυξη της προσωπικότητας: με τη δημιουργία ενός πρόσφορου αστικού περιβάλλοντος, που να ευνοεί την άνθηση της προσωπικότητας και την κοινωνική, πολιτιστική, ηθική  και πνευματική ανάπτυξη του κάθε ανθρώπου.
18.  Σε μια συνεργασία  μεταξύ των τοπικών αρχών: τέτοια, που θα επιτρέπει  και θα ενθαρρύνει  τους πολίτες  να συμμετέχουν άμεσα στις διεθνείς σχέσεις της πόλης τους.
19. Στην αλληλεγγύη και τη συνυπευθυνότητα του πολίτη και της πόλης: που επιβάλλει, τόσο στις τοπικές  αρχές όσο και στους πολίτες, να αναγνωρίσουν ότι, τα  παραπάνω δικαιώματα, δεν είναι δυνατό  να εξασφαλισθούν και να ασκηθούν, παρά μόνο στα πλαίσια μιας αμοιβαίας αποδοχής  των κοινών ευθυνών και υποχρεώσεών τους.
20.  Το δικαίωμα στην ισότητα: με την  υποχρέωση  των τοπικών αρχών, να  διασφαλίζουν την άσκηση των δικαιωμάτων  που αναφέρθηκαν, για όλους τους πολίτες, χωρίς  αποκλεισμούς και διακρίσεις, λόγω φύλου, ηλικίας, καταγωγής και πεποιθήσεων ή για λόγους, κοινωνικής, πολιτικής και οικονομικής  κατάστασης ή φυσικού και πνευματικού   μειονεκτήματος ή αναπηρίας.

Δεν ξέρω τι γίνεται στις άλλες χώρες της Ευρώπης, αλλά εμείς όχι μόνο τη βάση δεν πιάνουμε αλλά σίγουρα μένουμε για πολλά χρόνια στην ίδια τάξη.
Αλλά και η μετανάστευση; Είναι λύση; Μήπως να το ξανασκεφτούμε;

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.