Αντιμέτωπος με τις προκλήσεις της σύγχρονης εποχής ο Δήμος Νέας Ερυθραίας κλείνει τα μάτια και πορεύεται ως «φτωχός συγγενής» μεταξύ των δήμων των βορείων προαστίων
Στο κατώφλι του 2008 η Νέα Ερυθραία βρίσκεται σε οικοδομικό οργασμό, με τους δημότες της να αυξάνονται, να πληθύνονται και να διεκδικούν έργα υποδομής για τη βελτίωση της ποιότητας ζωής τους, αλλά με τους άρχοντές της στον αντίποδα να δείχνουν και να κινούνται σε ρυθμούς χελώνας με ευχολόγια για την βιώσιμη ανάπτυξη και σχέδια επί χάρτου.
Κυκλοφοριακό με το επιπλέον πρόβλημα της στάθμευσης σε άμεση συνάρτηση, μεγάλα συγκοινωνιακά έργα που προγραμματίζονται στον δήμο μας, διαδημοτικές συνεργασίες που προωθούνται, αναθεώρηση του Γενικού Πολεοδομικού Σχεδίου. Είναι έτοιμη η δημοτική αρχή να ανταποκριθεί στις προκλήσεις του παρόντος και του άμεσου μέλλοντος που διαμορφώνονται για την πόλη μας, προασπίζοντας το περιβάλλον και το δημόσιο συμφέρον στην καθημερινή λειτουργία της;
Με καθημερινό εφιάλτη την άσχημη οικονομική κατάσταση (ποιος να ευθύνεται άραγε εκτός από όλες τις διοικήσεις των τελευταίων χρόνων;), παρά τους «πλαστούς» και «φουσκωμένους» δημοτικούς προϋπολογισμούς που κατατίθενται, κλείνοντάς μας πονηρά το μάτι ότι «αν θα τα βρούμε θα τα δώσουμε και αν τα δείτε γράφτε μας» και οι οποίοι υλοποιούνται τελικά μόνο κατά το 1/3 στο τέλος της χρονιάς, η μόνη λύση είναι η διεκδίκηση επιχορηγήσεων από δημόσιες επενδύσεις και ευρωπαϊκά προγράμματα στο πλαίσιο ενός ευρύτερου σχεδιασμού για την ανάπτυξη της πόλης. Αντ αυτού, εδώ και χρόνια δεν μπορούν να λύσουν ούτε το «γρίφο» στο δημοτικό ταμείο, το έλλειμμα του οποίου διογκώνεται χρόνο με το χρόνο.
Η επίλυση του βασικού προβλήματος της ύδρευσης τρενάρεται εδώ και χρόνια και θα εξακολουθεί να παραμένει ανοικτή πληγή με τον δήμο να «φεσώνεται» αδιαλείπτως από την ΕΥΔΑΠ, «φεσώνοντας» με τη σειρά του τους δημότες, οι οποίοι και αυτοί από την πλευρά τους «φεσώνουν» το δήμο αφού η είσπραξη των δημοτικών εσόδων έχει καταστεί προαιρετική.

Η δήμαρχος, βέβαια, το είπε ορθά κοφτά στο δημοτικό συμβούλιο: «Θα πρέπει να προηγηθεί η εκπόνηση επιχειρησιακού σχεδίου του δήμου και η πιστοποίηση των δημοτικών υπηρεσιών, προκειμένου να διαχειριστούμε τέτοια προγράμματα δημόσιων επενδύσεων». Οπότε τρέχα γύρευε, «μηδέν εις το πηλίκον» και για τη νέα χρονιά, με δεδομένο επιπλέον ότι από την αρχή της ανάληψης των καθηκόντων της, η δημοτική αρχή έχει εξαγγείλει πρόγραμμα λιτότητας σε έργα από ίδιους πόρους του δήμου.
Ως φως στο τούνελ προτείνεται επίσης η συνεργασία με τον ιδιωτικό τομέα, μια υπόθεση για την οποία η διοίκηση τηρεί κι εδώ αμφιλεγόμενη στάση. Λέγει και αντιλέγει. Τη στιγμή που καταγγέλλει την εισχώρηση του ιδιωτικού κεφαλαίου σε διάφορους τομείς του δήμου (επί προηγούμενης διοίκησης βέβαια), την ίδια στιγμή προσβλέπει γενικά και αόριστα στη σύμπραξη μαζί του μέσω ΣΔΙΤ (σύμπραξη δημόσιου-ιδιωτικού τομέα) για την υλοποίηση έργων, όπως είναι το υπόγειο πάρκινγκ της πλατείας Μικρασιατών και η κατασκευή κολυμβητηρίου, χωρίς βέβαια να υπάρχει ούτε κι εδώ κάποιο συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα ή έστω στοιχειώδης σχεδιασμός.
Η επέκταση των ΗΣΑΠ με τρεις υπόγειους σταθμούς στη Νέα Ερυθραία, ενώ έχει αναγγελθεί εδώ και καιρό, και πρόκειται να αλλάξει το χαρακτήρα της πόλης, δεν συμπεριλήφθηκε καν στις προτάσεις της πρώτης φάσης της μελέτης για το ΓΠΣ. Πρόσφατα μόνο έγινε μια νύξη στο πλαίσιο της μελέτης για την ελεγχόμενη στάθμευση.
Στο επίκεντρο των πολιτικών επιλογών και των προτεραιοτήτων και της σημερινής διοίκησης στο πλαίσιο αναθεώρησης του Πολεοδομικού Σχεδίου της πόλης: Οι συντελεστές δόμησης, οι εμπορικές χρήσεις, η απαξία του δημόσιου χώρου και της προστασίας του περιβάλλοντος με περιτύλιγμα την αειφόρο ανάπτυξη, κατά τ άλλα.
Ο Δήμος Νέας Ερυθραίας δεν κατάφερε να συμπεριληφθεί ούτε στο σχεδιασμό για το αυτόνομο δίκτυο διαδημοτικής συγκοινωνίας στα βόρεια προάστια, που εξήγγειλε πρόσφατα το υπουργείο Μεταφορών, τρέχοντας να διασκεδάσει τις εντυπώσεις μετά εορτής ως «φτωχός συγγενής» υποσχόμενοι τοπική δημοτική συγκοινωνία.
Την ίδια στιγμή οι απαιτήσεις της πόλης και των κατοίκων της συνεχώς μεγαλώνουν. Με φωταγωγημένες τριτοκοσμικές εγκαταστάσεις δημοτικών κτιρίων (μισθωμένα τα περισσότερα), με επιχορηγούμενα έργα υποδομής να ακυρώνονται το ένα μετά το άλλο για λόγους πολιτικού κόστους και αντεκδίκησης των πρώην και πολιτικών «αντιπάλων» τους, τι άλλο μπορεί να περιμένει κανείς από τις δοκιμασμένες πολιτικές των διοικήσεων των τελευταίων ετών που περιστρέφονται γύρω από το μικρόκοσμό τους επί της Νικολάου Πλαστήρα;
Εδώ κυριαρχεί το παρελθόν, το βόλεμα δια της αναπαραγωγής της δημοτικής εξουσίας, η προκλητική αδιαφορία απέναντι  στις πιεστικές προκλήσεις του μέλλοντος.
Η πόλη εξελίσσεται δυναμικά, όχι όμως και η παραγωγή πολιτικής σε αυτή.
Μήπως ήρθε λοιπόν ο καιρός να διεκδικήσουμε το αναγκαίο και το καλύτερο για την πόλη μας με όρους πολιτικής και άμεσης διεκδίκησης, από το να βολευόμαστε στο μικρόκοσμο, στον οποίο επενδύουν οι εκάστοτε διοικούντες και μάλιστα σε επίπεδο τετραετίας;
Αυτή θα ήταν η ευχή μας για τη νέα χρονιά που μπαίνει και για τις προσδοκίες μας που δεν μπορούν να αφήνονται και να επενδύονται άλλο στις κοντόφθαλμες ορέξεις της εκάστοτε, ελέω εκλογικού συστήματος, δημοτικής μειοψηφίας που διεκδικεί να διοικήσει και να ορίσει τις τύχες της πόλης με πολιτικές βήματος σημειωτόν, που αποδεικνύονται βήματα προς τα πίσω.
Η πολιτική λύση δεν πρόκειται να δοθεί με την έκδοση των τελικών αποτελεσμάτων μια φορά τα τέσσερα χρόνια, με όρους «νικητών» και «χαμένων» των δημοτικών εκλογών, γιατί χαμένη με αυτούς τους όρους αποδεικνύεται μόνο η Νέα Ερυθραία.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.