Ένα από τα πρώτα ακίνητα του υπουργείου Περιβάλλοντος που βγαίνουν στο «σφυρί» είναι η βίλα Καζούλη, το στολίδι της Κηφισιάς στην είσοδο της πόλης και ένα από τα πλέον αξιόλογα διατηρητέα κτίρια της Αττικής.
Το σχέδιο που παρουσίασε την προηγούμενη εβδομάδα ο υπουργός Γιώργος Παπακωνσταντίνου, στο πλαίσιο του εξαμηνιαίου προγραμματισμού του υπουργείου του, περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, την αξιοποίηση ακινήτων του ΥΠΕΚΑ (θα πωληθούν ή θα ενοικιαστούν), αλλά και τη σύμπραξη με ιδιώτες σε ευαίσθητους και νευραλγικούς τομείς του ΥΠΕΚΑ. Όπως, μάλιστα, ανακοίνωσε ο ίδιος, για τα ακίνητα του Δημοσίου θα δίνονται οι όροι δόμησης και οι χρήσεις γης ανά ακίνητο, ενώ απλοποιούνται και οι διαδικασίες περιβαλλοντικής αδειοδότησης.
Εμπρός σε αυτές τις αιφνιδιαστικές εξελίξεις, που απηχούν, ωστόσο, το μείγμα πολιτικής του υπουργού Περιβάλλοντος, κατά τις επιταγές του μνημονίου και του μεσοπρόθεσμου προγράμματος που ψηφίστηκε πρόσφατα από τη Βουλή, έχει σημάνει συναγερμός στον Δήμο Κηφισιάς, που ετοιμάζεται να απαντήσει, απαιτώντας από το ΥΠΕΚΑ να του παραχωρήσει την κυριότητα της βίλας Καζούλη, ώστε να ελαφρυνθεί από το βάρος της συντήρησης και να αποδώσει στην κοινωνία της πόλης το ιστορικό αυτό κτίριο.
Η εισήγηση του δημάρχου Κηφισιάς Νίκου Χιωτάκη έγινε ομόφωνα αποδεκτή από το Δημοτικό Συμβούλιο, στη συνεδρίαση της προηγούμενης Τετάρτης 13 Ιουλίου, ενώ κατατέθηκαν και οι πρώτες προτάσεις για τις χρήσεις που μπορεί να λάβει ο χώρος. Ο αντιδήμαρχος Αστικού Περιβάλλοντος Βασίλης Ξυπολυτάς μίλησε για «συμφωνία με ιδιώτες» που δραστηριοποιούνται στην Κηφισιά, κατονομάζοντας, μάλιστα και κάποιους από αυτούς, για την αγορά της βίλας Καζούλη από το ΥΠΕΚΑ, ώστε να χρησιμοποιηθεί ως χώρος πολιτισμού.
Η παράταξη της Αγγελικής Συνοδινού τάχθηκε υπέρ της χρήσης της βίλας ως κτιρίου για παραγωγή πολιτισμού στο βόρειο τομέα και όπως τόνισε η ίδια «θα πρέπει να είναι άμεση η κινητοποίηση για να το διεκδικήσουμε όλοι μαζί». Ο Παναγιώτης Κανακάκης αναφέρθηκε στις προσπάθειες του πατέρα του Μιχάλη Κανακάκη ως δημάρχου Κηφισιάς, ήδη από τη δεκαετία του ?80, να περιέλθει η βίλα Καζούλη στον δήμο και όπως δήλωσε, «είναι απαίτηση και των παλαιότερων δημοτικών αρχών να χρησιμοποιηθεί ως επίσημο Δημαρχείο της πόλης», ενώ πρότεινε να διεκδικήσουν επίσης το κτίριο του ΕΛΚΕΠΑ επί των οδών Τατοΐου και Λύρα για τη στέγαση υπηρεσιών του νέου δήμου.

Όλη η εισήγηση του δημάρχου Νίκου Χιωτάκη για την «αξιοποίηση της Έπαυλης Καζούλη»

Η εισαγωγή του θέματος αυτού στο Δημοτικό Συμβούλιο, είναι αποτέλεσμα του αιφνιδιασμού, του Δήμου Κηφισιάς  από τη κυβέρνηση, για μια ακόμη φορά ( θυμίζω ότι η προηγούμενη ήταν για την εγκατάσταση του ΟΚΑΝΑ στο ΚΑΤ)
Αιφνιδιασμός, για τη πρόθεσή της «να αξιοποιήσει τη Βίλα Καζούλη»,  χωρίς να έρθει σε προηγούμενη διαβούλευση με τη τοπική κοινωνία και τον δήμο, για ένα διατηρητέο κτίριο που αποτελεί σήμα κατατεθέν για τη πόλη μας.
Σύμφωνα λοιπόν με την ενημέρωση που είχαμε από τις εφημερίδες και το διαδίκτυο «ο νέος υπουργός Περιβάλλοντος Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής κ. Παπακωνσταντίνου ανακοίνωσε στις 7 Ιουλίου την αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας του υπουργείου Περιβάλλοντος, αλλά και της σύμπραξης με ιδιώτες σε ευαίσθητους και νευραλγικούς τομείς του ΥΠΕΚΑ. Το μείγμα της πολιτικής του υπουργού Περιβάλλοντος απηχεί τις επιταγές του μνημονίου με σκοπό την επιτάχυνση των διαδικασιών που καθυστερούν, αλλά και την αναζήτηση λύσεων, όπου ο δημόσιος τομέας εμφανίζεται αναποτελεσματικός. Από τα πρώτα ακίνητα του υπουργείου που θα βγουν προς αξιοποίηση είναι η βίλα Καζούλη στην Κηφισιά.
Το ΥΠΕΚΑ θα παίξει ρόλο-κλειδί και στην επιτάχυνση της αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας που προβλέπεται στο πλαίσιο του μεσοπρόθεσμου προγράμματος. Ο κ. Παπακωνσταντίνου ανακοίνωσε ότι  θα φέρει νομοθετική ρύθμιση που θα προβλέπει κατά περίπτωση και ξεχωριστά για κάθε ακίνητο τον καθορισμό χρήσεων γης και όρων δόμησης, πράγμα που δημιουργεί μεγάλη ευελιξία στα επενδυτικά σχέδια.
Η συνεχιζόμενη πολιτική της σημερινής κυβέρνησης να αγνοεί σε όλα τα επίπεδα την τοπική αυτοδιοίκηση τείνει πλέον να γίνει κανόνας και όχι ένα τυχαίο γεγονός κατά περίπτωση. Μας προκαλεί μάλιστα αλγεινή εντύπωση γιατί οι προεκλογικές δηλώσεις και υποσχέσεις είχαν κινηθεί σε διαφορετικό επίπεδο. Πολύ δε περισσότερο από την ώρα που στην ηγεσία του υπουργείου εσωτερικών είναι ο πρώην πρόεδρος της ΚΕΔΚΕ, πιστεύαμε ότι θα υπάρξει ο απαραίτητος συντονισμός και τέτοιου είδους φαινόμενα  θα έβαιναν μειούμενα.
Από την άλλη πλευρά ο νέος υπουργός ΠΕ.Κ.Α.  κ. Παπακωνσταντίνου ακολουθεί με ταχύτητα το μοντέλο  που εφάρμοσε στο προηγούμενο υπουργείο, «κάνω ότι νομίζω χωρίς να ρωτάω κανένα». Και μπορεί ο εφαρμοστικός  νόμος του μεσοπρόθεσμου προγράμματος να δίνει απεριόριστες δυνατότητες στην κεντρική διοίκηση, καταργώντας ουσιαστικά σε επίπεδο τοπικής αυτοδιοίκησης ό,τι με κόπο και αγώνες καταφέραμε να κερδίσουμε, ώστε να αιτιολογούμε και το τίτλο μας ως αυτοδιοικητικοί, αυτό όμως δε σημαίνει ότι θα το αποδεχθούμε, όπως δεν θα αποδεχθούμε οποιαδήποτε προσπάθεια, θα υποβαθμίζει την ποιότητα ζωής στην πόλη μας και στο όνομα του μνημονίου, τελικά, την καταστροφή όσων χρόνια και με τεράστια προσπάθεια καταφέραμε (π.χ. συντελεστές δόμησης, χρήσεις γης κ.λπ.).
Ερχόμενος τώρα στην «αξιοποίηση της Βίλας Καζούλη» και στη διαχρονική προσπάθεια που ο δήμος έκανε για την πάρει υπό την κυριότητά του και μάλιστα παλιότερα σκεπτόταν να την χρησιμοποιήσει και ως Δημαρχείο, θέλω πολύ σύντομα να αναφέρω μερικά ιστορικά στοιχεία για να τα γνωρίζουν και οι συνάδελφοι, που δεν έχουν ολοκληρωμένη εικόνα για το τι αντιπροσωπεύει η Βίλα Καζούλη για την πόλη μας.
Η Βίλα Καζούλη είναι ένα από τα πλέον αξιόλογα διατηρητέα κτίρια της Αττικής. Κτίστηκε γύρω στα 1902, σε σχέδια αγνώστου, αλλοδαπού όπως εικάζεται αρχιτέκτονα. Ανήκε στον Αιγυπτιώτη μεγαλέμπορο Νικόλαο Καζούλη, που καταγόταν από τη Ρόδο και χρησιμοποιήθηκε ως εξοχική του κατοικία. Η δομημένη επιφάνεια της έπαυλης ανέρχεται σε 2.500μ² και αναπτύσσεται σε τέσσερα  επίπεδα, δύο υπόγεια, ισόγειο και δώμα, σε ένα κτήμα αρχικής έκτασης 47.000 μ² στην είσοδο της Κηφισιάς. Σήμερα, μετά την διχοτόμηση του οικοπέδου που έγινε το 1980 για τη διάνοιξη νέων δρόμων, η βίλα περιορίζεται σε οικόπεδο 7.850μ². Στο μεγαλύτερο κομμάτι του κτήματος στεγάζεται το σημερινό ΚΑΤ. Το 1940 η βίλα επιτάσσεται από τους Γερμανούς και στεγάζει το φρουραρχείο τους. Αρκετοί αντιστασιακοί βασανίστηκαν και πέθαναν στα υπόγειά της. Το 1944  οι Γερμανοί αποχωρούν και την έπαυλη χρησιμοποιεί ο ΕΛΑΣ ως φρουραρχείο. Tο 1949 περνάει η κυριότητά της στο δημόσιο. Εκεί στεγάζεται και το πρώτο ΚΑΤ μέχρι το 1952.  Με το σεισμό των Ιονίων νήσων χρησιμοποιείται ως χώρος περίθαλψης των σεισμοπαθών έως και το 1955. Το 1964 αγοράζεται από το ΙΚΑ αλλά δεν χρησιμοποιείται πουθενά. Το 1976 το υπουργείο Πολιτισμού χαρακτηρίζει την βίλα διατηρητέα και το 1979 χαρακτηρίζει το οικόπεδο που την περιβάλει «χώρο ιδιαίτερου φυσικού κάλλους»? και γίνονται τα πρώτα σχέδια συντήρησης από τον αρχιτέκτονα Π. Πικιώνη.
Για σαράντα ένα χρόνια, μέχρι το 1996 που ξεκινάνε τα έργα συντήρησης της βίλας, εγκαταλείπεται στην τύχη της, παραμένει έρμαιο των καιρικών συνθηκών και των βανδάλων, γίνεται στέκι τοξικομανών και «σατανιστών». Τα λιοντάρια μεταφέρονται για να «προφυλαχθούν» σε άγνωστη τοποθεσία. Προσπάθειες της αείμνηστης Μελίνας Μερκούρης για έναρξη των διαδικασιών αποκατάστασής της και μετατροπή του κτιρίου σε έδρα του ελληνικού κέντρου κινηματογράφου και εστία τεχνών μένουν στα χαρτιά.
Μετά το 1990, το ΙΚΑ, στο οποίο ανήκει η βίλα, κάνει γνωστό ότι επιθυμεί την κατεδάφισή της και τη δημιουργία εμπορικού κέντρου. Η κοινωνία διαμαρτύρεται, πολλά άρθρα δημοσιεύονται στον τύπο και πολλά ρεπορτάζ γίνονται υπέρ της διατήρησής της. Το 1995 το ΥΠΕΧΩΔΕ με υπουργό τον Κ. Λαλιώτη αγοράζει τη βίλα από το ΙΚΑ έναντι δυόμιση δισεκατομμυρίων δραχμών με σκοπό την ανακαίνισή της.
Το 1996 ξεκινάνε οι εργασίες συντήρησης και μετά από δύο χρόνια παραδίδεται αναστυλωμένη και συντηρημένη για να συνεχίσει την πορεία της στην ιστορία. Τα λιοντάρια, μετά από μεγάλο χρονικό διάστημα ερευνών, εντοπίζονται σε αποθήκη του ΙΚΑ και επανατοποθετούνται στη θέση τους. Το 2001 στην ανακαινισμένη πλέον βίλα Καζούλη στεγάζεται το «?Εθνικό Κέντρο Περιβάλλοντος και Αειφόρου Ανάπτυξης»?. Στα χρόνια που ακολουθούν οι χώροι της ανοίγουν για να φιλοξενήσουν εκδηλώσεις περιβαλλοντικού και πολιτιστικού χαρακτήρα, καθώς και διεθνή συνέδρια και ημερίδες.
Μετά από την σύντομη ιστορική αναφορά  στην υπερεκατονταετή έπαυλη θέλω να προτείνω στο Δημοτικό Συμβούλιο: Να απαιτήσει από το ΥΠΕΚΑ να παραχωρήσει στο Δήμο Κηφισιάς την κυριότητα, ώστε να ελαφρυνθεί από το βάρος της συντήρησης και να αποδώσει στη κοινωνία της πόλης το ιστορικό κτίριο.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.