Υποχρεωμένοι καθημερινά να διαβάζουμε δεκάδες δελτία τύπου από φιλόδοξους υποψηφίους δημάρχους, που αποφάσισαν να άρουν το σταυρό του μαρτυρίου για να μας σώσουν από το προπατορικό αμάρτημα να μην γνωρίζουμε το “καλό της πόλης”,  διαπιστώνουμε, με λύπη (;) ότι ο κύκλος της μεταπολίτευσης  για την Τοπική Αυτοδιοίκηση πραγματικά έχει κλείσει.
Τέρμα οι κομματικές υποψηφιότητες. Τελείωσε, οριστικά, η εποχή που κουμάντο έκανε το κόμμα, δηλαδή μια οιονεί συλλογικότητα.
Σήμερα κομματικοί παράγοντες, αξιοποιεί το κομματικό ακροατήριο, μετατρέποντάς τους σε εκλογικό μηχανισμό και με ξεκάθαρο πελατειακό στυλ, αποσκοπούν στην κατάκτηση της δημοτικής εξουσίας και βέβαια στη νομή της προς όφελος τόσο του κόμματος όσο και του  προσωπικού τους μηχανισμού.
Τέρμα οι φιλόδοξοι, ρέκτες, πραγματικά ανένταχτοι  τοπικοί παράγοντες. Γιατροί, δικηγόροι, γόνοι τοπικών πολιτικών τζακιών (κυρίως στην επαρχία), που θεωρούσαν καθήκον τους να σφραγίσουν με το όνομά τους την ανάπτυξη της πόλης που έζησαν από πάππου προς πάππου.
Σήμερα ισχυροί τοπικοί παράγοντες,  από μόνοι τους ή σε αγαστή σύμπνοια με ισχυρά οικονομικά συμφέροντα, αναλαμβάνουν εργολαβικά την υλοποίηση των επενδυτικών τους σχεδίων, πάντα βέβαια για… “το καλό της πόλης”.
Τέρμα οι μικρές ανεξάρτητες αυτόνομες  δημοτικές κινήσεις. Αποδείχτηκε “βαριά η καλογερική” του αγνού και οραματικού κινηματισμού. Οι πρωτεργάτες τους έχουν περάσει εδώ και χρόνια τα τελευταία “άντα”, δεν ελκύουν την νεολαία ή την ελκύουν όσο οι γερο-ρόκερ. Καλοί για να χτυπιέσαι με τη μουσική τους στις συναυλίες, αλλά “λίγοι” για να σε εμπνεύσουν με τα οράματά και τον τρόπο ζωής τους.
Σήμερα οι “ανεξάρτητες” κινήσεις αποτελούν στην καλύτερη περίπτωση προκάλυμμα ικανοποίησης αγνών προσωπικών φιλοδοξιών, ή στην χειρότερη “ταμπέλα” για την δημιουργία εκλογικού μηχανισμού παραγόντων, που είτε δεν τους κάνει το κόμμα το “χατήρια” ή δεν αποδέχεται την επ΄άπειρον  επανεκλογή τους.
Μια απλή ματιά στα προγράμματα και τον πολιτικό λόγο της συντριπτικής  πλειοψηφίας των σημερινών υποψηφίων, αρκεί για να φανεί ότι έχουν βγει από τα λάπτοπ “επαγγελματιών” που έχουν σπουδάσει πολιτική επικοινωνία και δημόσιες σχέσεις στα ίδια, λίγο-πολύ, πανεπιστήμια.
Η εντυπωσιακή ομοιότητα στο πολιτικό προφίλ, ανεξάρτητων ή μη υποψηφίων, δεν οφείλεται μόνο στους “συντάκτες” των προγραμμάτων των συνδυασμών τους και των λόγων που εκφωνούν.
Οφείλεται στη γενική παραδοχή ότι η αυτοδιοίκηση δεν αποτελεί πλέον χώρο αντιπαράθεσης φορέων πολιτικών προγραμμάτων (πρόσωπα, παρατάξεις, κόμματα), αλλά προέκταση του κρατικού μηχανισμού. Τα πάντα καθορίζονται από την κεντρική εξουσία. Οπότε, καλός δήμαρχος είναι ο καλός διαχειριστής των “εντολών” και των “ορίων” που θέτουν οι “από πάνω”.
Τα προγράμματα των υποψηφίων-διαχειριστών, όλα με τον γενικό τίτλο “Το καλό της πόλης”, ως “προϊόντα”, πλέον, πρέπει να τραβήξουν την προσοχή και την προτίμηση των ψηφοφόρων-καταναλωτών.
Χώρος για αμφισβήτηση του προϊόντος “το καλό της πόλης” δεν υπάρχει. Δεν αμφισβητείς το προϊόν που πουλάς. Έτσι η πολιτική (η αντιπαράθεση  για ιδέες και προγράμματα) παραμερίζει για να περάσει θριαμβευτής ο ικανός μάνατζερ, που κερδίζει γιατί έχει πίσω του τον  ικανότερο image maker και τον αποτελεσματικότερο opinion maker.
Καλό καλοκαίρι. Και από Σεπτέμβριο, δεν έχουμε να αναμένουμε άλλο, από την διάψευση των αναλύσεων και κυρίως των… αναλυτών.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.