του Γιώργου Σκορδίλη*

Στη μακρόχρονη ιστορία του ελληνισμού, η μετανάστευση υπήρξε κατάληξη πολλών κοινωνικών και  ενίοτε  πολιτικών αναταραχών. Η ειδοποιός διαφορά με τη σημερινή έξαρση του φαινομένου, είναι ότι τώρα ο ελλαδικός χώρος  αποτελεί  δέκτη μεταναστευτικών κυμάτων ενώ κατά το παρελθόν υπήρξε τροφοδότης του μεταναστευτικού ρεύματος.
Προξενεί σε πολλούς έκπληξη το γεγονός ότι γινόμαστε ολοένα και συχνότερα μάρτυρες απόψεων κατά των μεταναστών. Κανείς θα περίμενε ότι ο Έλληνας που βίωσε «στο πετσί του» τη ξενιτιά, που μεγαλούργησε στην Αμερική, στο Καναδά, στη Γερμανία, στην Αυστραλία και αλλού, που τροφοδότησε και τροφοδοτεί με τα ιδανικά του, με  την οικονομική και επιστημονική του δραστηριότητα τις μεγάλες στιγμές  του παγκόσμιου γίγνεσθαι, θα είχε μια άλλου τύπου προσέγγιση στο θέμα αυτό. Θα  αναγνώριζε ίσως μέσα από τις δραματικές  πραγματικά καταστάσεις της σύγχρονης μετανάστευση, τη δική του ιστορία.
Άλλο όμως είναι το πρόβλημα και αυτό που πραγματικά πρέπει να αντιμετωπιστεί. Ο Έλληνας μετανάστης πέτυχε τα προαναφερόμενα γιατί εντάχθηκε ως μονάδα σε κράτη που είχαν αυστηρή συγκρότηση, σχέδιο ομαλής ένταξης και αξιοποίησης της δυναμικής του μεταναστευτικού κύματος, πλέγμα νομοθετικό πλήρες που αφορούσε τόσο στα δικαιώματα όσο και στις υποχρεώσεις των μεταναστών.
Το περιβάλλον αυτό διαμόρφωνε όλες τις προϋποθέσεις να αναπτυχθούν πρωτοβουλίες των μεταναστών που ωθούσαν τις εξελίξεις στις χώρες αυτές σε τροχιά ανάπτυξης και αναβάθμισης και όχι όπως εδώ σε εσωτερικές συγκρούσεις και κοινωνικό εκτροχιασμό. Στη χώρα μας  τις τελευταίες δεκαετίες συμβαίνουν όλα εκείνα που μας πληγώνουν, γιατί  συνειδητοποιούμε  το πόσο υστερούμε σε επίπεδο κρατικής οργάνωσης και λειτουργίας.
Προχειρότητα  ανθρώπινη εκμετάλλευση, ατολμία πρωτοβουλιών, ευκαιριακή αντιμετώπιση απέναντι στη δυστυχία και την ανθρώπινη εξαθλίωση.
Και σαν να μην έφταναν αυτά, το τελευταίο διάστημα παρά τις φιλότιμες προσπάθειες που γίνονται από την πολιτεία να μπει το θέμα σε νέα βάση,  αντί να κοπιάσουμε προκειμένου να διαμορφωθεί μια κοινή υπεύθυνη στάση όλων των πολιτικών δυνάμεων απέναντι στο εθνικό πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε να΄σου και οι «πατερούληδες»¨ να σου και οι «ευαίσθητοι» να σου και οι «εθνοπατέρες» στην αρένα όλοι των εντυπώσεων στο κουφάρι των μελλοθάνατων ταξιδιωτών του μεσονυκτίου.
Έλεος! Είναι τόσο δύσκολο άραγε να καταλάβουμε όλοι ότι απαιτούνται λύσεις και χειρισμοί μακράς πνοής από όλους προκειμένου η κοινωνία μας να μην οδηγηθεί σε περισσότερο ολοκληρωτικές αντιλήψεις  πατριωτισμού ρατσιστικού τύπου;

* Ο Γιώργος Σκορδίλης είναι μαθηματικός  και δημοτικός σύμβουλος Κηφισιάς

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.