του ΓΙΑΝΝΗ ΤΣΑΓΚΑΡΗ, δημοτικού συμβούλου, επικεφαλής της παράταξης “ΠΟΛΙΤΕΣ”

Τα τελευταία χρόνια η εγκληματικότητα στη πόλη μας βρίσκεται σε έξαρση με συνεχείς κλοπές, ένοπλες επιθέσεις ακόμα και δολοφονία συμπολίτη μας από αδίστακτους και «ανενόχλητους» εγκληματίες.
Οι συμπολίτες μας, μετά από το τελευταίο αυτό γεγονός δικαιολογημένα έχουν αναστατωθεί, ανησυχούν, φοβούνται αλλά και περιμένουν από την πολιτεία να πάρει επιτέλους μέτρα.
Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι το φαινόμενο δεν είναι τοπικό, όπως γνωρίζουμε επίσης μέχρι που μπορούν να φτάσουν τα όρια και οι δυνατότητες της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και ποια μπορεί να είναι η συμβολή της στην αντιμετώπιση της εγκληματικότητας.
Δυστυχώς αυτή είναι η αρνητική πλευρά της κοινωνίας που ζούμε. Μία ανεπτυγμένη οικονομία και κοινωνία που όμως γεννά κοινωνικοοικονομικές ανισότητες.
Η μετανάστευση και η φτώχεια συνυπάρχουν την ίδια στιγμή που λανσάρεται πρότυπο ένα μοντέλο ζωής που για τους πολλούς είναι άπιαστο.
Οφείλουμε λοιπόν να διερευνήσουμε τους λόγους που γεννούν αυτά τα φαινόμενα σε τέτοια έκταση και στα πλαίσια βέβαια του δυνατού, να προσπαθήσουμε να τα αντιμετωπίσουμε σαν κοινωνία αλλά και σαν άτομα. Να αναδείξουμε τον κοινωνικό χαρακτήρα που οφείλει να έχει ο Δήμος, ο οποίος πρέπει να νοιάζεται πραγματικά για τον κάτοικό του, να στηρίζει τις ευπαθείς ομάδες. Ένας Δήμος που με την πολιτική του θα αποδείξει στην πράξη ότι ενισχύει την κοινωνική αλληλεγγύη, σε μια κοινωνία πολυπολιτισμική, ανοιχτή στο διαφορετικό και κλειστή στον ρατσισμό και την ξενοφοβία.
Όμως για ορισμένα θέματα πρέπει να δίνονται άμεσες λύσεις και απαντήσεις.
Είναι γνωστό ότι στην περιοχή μας κατοικούν πρόσωπα, τα επονομαζόμενα «υψηλού κινδύνου» τα οποία συνήθως είναι και «υψηλού εισοδήματος».
Για να μην παρεξηγηθούμε, αυτά που θα πούμε δεν αφορούν σε καμία περίπτωση υψηλά πολιτικά πρόσωπα. Αφορούν άτομα που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο κινούν τα νήματα σε όλους τους τομείς, οικονομία, διοίκηση, πληροφόρηση κ.λ.π..
Κάποιοι προσπαθούν να μας πείσουν ότι η ζωή ορισμένων αξίζει πολύ περισσότερο από την ζωή των άλλων και πως ολόκληρος ο μηχανισμός ασφαλείας αυτού του κράτους πρέπει να κινείται γύρω από την αυλή τους.
Για εμάς «υψηλού κινδύνου» πρόσωπα δεν είναι μόνο τα παραπάνω.
Για εμάς «υψηλού κινδύνου» πρόσωπα είναι οι «εύκολοι στόχοι» όπως ο ανυπεράσπιστος επαγγελματίας που κινδυνεύει να χάσει τις εισπράξεις του και ενίοτε την ίδια του την ζωή, οι μοναχικοί άνθρωποι, όπως οι ηλικιωμένοι, οι συνταξιούχοι, οι οποίοι βιώνουν καθημερινά την αγωνία και την ανασφάλεια και οι οποίοι είναι αφημένοι στην τύχη τους.
Έχει περάσει λοιπόν η αντίληψη στον κόσμο, ότι εφόσον ο κρατικός μηχανισμός ασφάλειας είναι απασχολημένος με την φύλαξη μεγαλοεπιχειρηματιών, τραπεζιτών, μεγαλοδικηγόρων ή μεγαλοδημοσιογράφων, να στραφούμε λοιπόν και εμείς στις ιδιωτικές εταιρείες ασφάλειας (security)
Ας αντιστρέψουμε λοιπόν και εμείς αυτήν την λογική και να πούμε ότι αυτοί οι οποίοι έχουν να πληρώνουν, εφόσον το επιθυμούν, ας πληρώσουν εταιρείες security για την δική τους αυλή και τα σώματα ασφαλείας να αφοσιωθούν αποκλειστικά στην φύλαξη ολόκληρης της πόλης. Να είναι κοντά στον πολίτη και στην Υπηρεσία του.
Δεν είναι δυνατόν να απαξιώνουμε την όποια κοινωνικού χαρακτήρα υπηρεσία προκειμένου να στραφούμε στον ιδιωτικό τομέα, σαν να είναι η μαγική λύση σε όλα.
Αυτό συμβαίνει σήμερα και εμείς παρακολουθουμε με αδράνια και μοιρολατρία.
Απαξιώνουμε την δημόσια υγεία και ασφάλεια, την δημόσια παιδεία τις δημόσιες μεταφορές για να στραφούμε σε ιδιωτικές λύσεις. Τώρα απαξιώνουμε και τα σώματα ασφαλείας για να στραφούμε στην ιδιωτική φύλαξη.
Δεν συμφωνούμε και δεν δεχόμαστε τέτοιου είδους λογικές και απαιτούμε από την πολιτεία να θυμηθεί τον κοινωνικό της ρόλο.
Ζητήσαμε λοιπόν στο Δημοτικό Συμβούλιο να ληφθούν άμεσα μέτρα όπως:
Την αποδέσμευση της όποιας αστυνομικής δύναμης της πόλης μας από την φύλαξη μεμονωμένων προσώπων και ενίσχυση της δύναμης για την φύλαξη της περιοχής.
Την επανεξέταση των μέτρων ασφαλείας που έχουν σχεδιαστεί, έτσι ώστε να εξασφαλιστεί η ασφάλεια των «εύκολων στόχων» της πόλης μας.
Την συνεργασία Δήμου- Αστυνομίας για την καταγραφή των προβλημάτων, των αδυναμιών και των αιτημάτων, καθώς και τον προσδιορισμό συγκεκριμένου πλαισίου συνεργασίας.
Διάβημα του Δήμου προς το Υπουργείο Δημόσιας Τάξης με τα αιτήματα που θα προκύψουν από το παραπάνω πλαίσιο συνεργασίας.
Τα παραπάνω εφόσον κριθεί σκόπιμο, θα μπορούσαν να γίνουν σε πιο διευρυμένο διαδημοτικό επίπεδο.
Το θέμα δεν το φέραμε στο Δημοτικό Συμβούλιο για να υποδείξουμε εμείς τις λύσεις, αλλά για να επισημάνουμε την σοβαρότητα χωρίς να κινδυνολογούμε αποφεύγοντας υπερβολές και ακρότητες και να βοηθήσουμε σε ότι μας ζητηθεί.
Αντίθετα, η διοίκηση του Δήμου ζήτησε να τεθεί σε εφαρμογή το άρθρο 84 του Κώδικα Δήμων και Κοινοτήτων για την συγκρότηση Τοπικού Συμβουλίου Παραβατικότητας.
Δεν είμαστε αντίθετοι στην εφαρμογή του παραπάνω άρθρου, όμως είναι άλλο θέμα που δεν έχει να κάνει με το παραπάνω αίτημα και τελικά το ένα δεν αναιρεί το άλλο.
Βέβαια η διοίκηση δεν προώθησε ούτε το ένα θέμα ούτε το άλλο και επαναφέρουμε το αίτημά μας.
Ζητάμε δηλαδή το αυτονόητο. Ο πολίτης να ζει και να αισθάνεται ασφαλής.
Η πολιτεία οφείλει να του την παρέχει αυτή την ασφάλεια.
Θέλουμε η αστυνομία να απεγκλωβιστεί από τις αυλές κάποιων και να βρεθεί στις γειτονιές της πόλης μας.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.