Προ ετών φίλος ασφαλιστής που εργαζόταν σε θυγατρική της AIG στην Ελλάδα με «πίεζε» για ένα συνταξιοδοτικό πρόγραμμα, μακροχρόνιο μεν, επωφελές δε.  Όταν «αφελώς» τον ρώτησα «πώς εξασφαλίζομαι σε πιθανή πτώχευση της εταιρείας» εξερράγη από οργή. «Αυτός ο κολοσσός; Είναι ποτέ δυνατόν;»
Και όμως να που είναι δυνατόν. Που και οι κολοσσοί καταρρέουν όχι γιατί δεν μπορούν πλέον να ικανοποιήσουν τους πελάτες τους, αλλά γιατί η κερδοφορία τους είναι τόσο χαμηλή που η συνέχιση της λειτουργίας τους είναι ασύμφορη.
Βέβαια η ΑΙG δεν αποκλείεται να τη γλιτώσει. Όπως και άλλοι «επενδυτικοί» κολοσσοί αφού η χρηματιστηριακή κρίση αντιμετωπίζεται με ζεστό χρήμα που ρίχνουν άφθονο οι τράπεζες. 50 δισ. δολάρια η Ομοσπονδιακή Τράπεζα της Ν. Υόρκης, 70 δισ. ευρώ η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, 20 δισ. στερλίνες η Τράπεζα της Αγγλίας, 14,4 δισ. δολαρίων η Τράπεζα της Ιαπωνίας,  3,59 δισ. δολάρια η Κεντρική Τράπεζα της Ταϊβάν. 1,5 δισ. δολαρίων η νομισματική αρχή της Αυστραλίας.
Λεφτά υπάρχουν, παρά τα όσα αντιθέτως ισχυρίζονται., όταν πρόκειται να ικανοποιηθούν αιτήματα των πλητομένων από την κρίση. Ο αποκλειστικός προορισμός τους είναι διατήρηση ενός παγκόσμιου κερδοσκοπικού συστήματος που έχει ένα και μοναδικό σκοπό. Οι πολύ πλούσιοι να γίνονται ακόμα πλουσιότεροι, οι πλούσιοι πλουσιότεροι, οι μικρο-μεσαίοι φτωχοί και οι φτωχοί φτωχότεροι.
Η Ελλάδα ως η 24η χώρα στην παγκόσμια κατάταξη του ΟΟΣΑ βρίσκεται αναγκαστικά και αυτή στο κέντρο του ίδιου κυκλώνα. Οι παγκόσμιες αγορές προστάζουν και οι τοπικοί ηγέτες υπακούουν.
Όλο και περισσότερος δημόσιος πλούτος πρέπει να διατεθεί για την διατήρηση της ηγεμονικής θέσης των μεγάλων επιχειρήσεων στην οικονομία. Και έτσι ΟΤΕ, Cosmote, Ολυμπιακή, ενέργεια, λιμάνια, οδικοί άξονες, πανεπιστήμια κλπ ξεπουλιούνται όσο-όσο, για να ενισχυθεί η αγορά. Όλο και περισσότερα εισοδήματα πρέπει μέσω του τραπεζικού δανεισμού (αντί της αύξησης των μισθών) να ενισχύσουν την αγορά, δηλαδή σε αυτούς που πήραν οικονομικούς κολοσσούς και κατάφεραν να τους οδηγήσουν στην πτώχευση.
Όμως τα πράγματα δεν είναι τελείως μαύρα. Βάστα, Σοφοκλέους. Έρχονται καλύτερες μέρες. Ο Βουλγαράκης παραιτήθηκε για να βρει χρόνο ν΄ ασχολείται με τις off shore οικογενειακές επιχειρήσεις, η Μάρα γύρισε στη κουζίνα, τα παιδιά και την λάτρα του σπιτιού και επιτέλους μετά από οκτώ χρόνια το ΠΑΣΟΚ πήρε κεφάλι στις δημοσκοπήσεις. Ο Γ.Α. Παπανδρέου ως νέος «Ρομπέν των Δασών» από το Δάσος του Νότιγχαμ της Θεσσαλονίκης ήταν σαφής. «Θα τα πάρω από τους πλούσιους και θα τα δώσω στους αδυνάτους». Έμπρακτη μεταμέλεια. Προφανώς όλα τα προηγούμενα χρόνια το κόμμα του ως κυβέρνηση έκανε το αντίθετο. Κάλλιο αργά παρά ποτέ… Και βέβαια το σημαντικότερο είναι ότι απομακρύνεται το χειρότερο σενάριο για την οικονομία πού είναι μια κυβέρνηση της Αριστεράς, που θα μας οδηγήσει μαθηματικά στην χρεοκοπία αφού υπόσχεται βασικό μισθό 1400 ευρώ, δωρεάν υγεία, παιδεία, ασφάλιση, εθνικοποιήσεις και άλλα τέτοια  ξεπερασμένα που απέτυχαν (αφού βέβαια ουδέποτε εφαρμόστηκαν). Ο ΣΥΡΙΖΑ καταρρέει σε ποσοστά τριπλάσια από αυτά που είχε πάρει στις εκλογές, το ΚΚΕ καθηλώνεται στο 8-9 % και ο «τους-σιχάθηκα-κανέναν-από-τους-δύο» πέφτει στο 20%.  Το κριτήριο του λαού είναι αλάνθαστο. Και των επενδυτών της Σοφοκλέους βεβαίως…

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.