moystaki_katerina.jpg

Ο Σεπτέμβρης φαίνεται ότι δεν μας πάει! Είναι, διαχρονικά, ο μήνας των διαφόρων εθνικών καταστροφών. Σεπτέμβρης ήταν και το 1922. Και ο φετινός Σεπτέμβρης, μας φέρνει μπροστά σε μια κρίση, ανάλογη με εκείνη που προκαλεί ένα πόλεμος. Και σήμερα γίνεται «πόλεμος». Τα θύματα είναι η πρώην «μεσαία» τάξη, η κατώτερη οικονομικά τάξη, οι νέοι, οι μικροσυνταξιούχοι, και όλες οι ευάλωτες κοινωνικά και οικονομικά ομάδες δηλαδή οι «νεόπτωχοι».
Οι εταίροι μας, στην Ευρώπη, σε κάθε «πόλεμο» μας χρησιμοποιούν, μας απομυζούν και μετά μας εγκαταλείπουν λοιδορώντας μας και οικτίροντάς μας.
Ο λαός είναι ανάστατος, δεν είναι πλέον μπορετό να αντέξει όλο αυτό το φορολογικό βάρος, εν μέσω μάλιστα οικονομικής απραξίας και μέσα σε ένα εξαθλιωμένο οικονομικά περιβάλλον. Δεν αντέχει άλλο, την ανεργία και την ανέχεια.
Αλήθεια, πως νομοθετούν οι κυβερνώντες; Βλέπουν τον λαό σαν μια μάζα που καλείται να πληρώσει κάθε φορά το βάρος, χωρίς να βλέπουν άτομα με προβλήματα οικονομικά, συναισθηματικά, επιβίωσης που απαιτούν μια αξιοπρεπή διαβίωση;
Ξαφνικά, τους έρχεται μια «φαεινή ιδέα» και μετά ελλείψει άλλης, θέλουν να την επιβάλλουν με όποιο κόστος, και…, όποιος ζήσει, στην κυριολεξία.
Μας πιέζουν, οι φίλοι, βλέπετε!
«Είμαστε μάρτυρες μιας κακής διοίκησης της Ευρωζώνης. Κάποιοι εταίροι διαδίδουν την χρεωκοπία μας», ήταν τα λόγια κάποιου αναλυτή, σε μια πολιτική εκπομπή της τηλεόρασης.
Η Γερμανία δανείζεται χρήματα με επιτόκιο 1,8%, δεν είναι παράλογο για μια Οικονομική Ένωση, να μας εκμεταλλεύονται οι ίδιοι οι εταίροι μας; Με την οικονομική της υπεροχή επιβάλλεται και κυριαρχεί στην υπόλοιπη Ευρώπη.
Τα γερμανικά ομόλογα είναι παγκοσμίως περιζήτητα και προσωπικά δεν δύναμαι να κατανοήσω τι είδους Οικονομική Ένωση είναι η Ευρώπη και ποιος ήταν ο λόγος και ο στόχος του ενιαίου νομίσματος, αν όχι η εκμετάλλευση των αδύναμων χωρών;
Η οικοδομή πάει από το κακό, στο χειρότερο. Ενώ απαξιώνεται καθημερινά με όλους τους τρόπους, καλείται να πληρώσει ξανά τα σπασμένα. Έχουν πληρωθεί φόροι επί φόρων, από το φορολογημένο εισόδημα για την απόκτησή του, μέχρι τους φόρους αγοράς, Ακίνητης Περιουσίας (ΦΑΠ), ΦΠΑ υπηρεσιών και υλικών ανέγερσης και συντήρησης, καθώς και εκμετάλλευσης.
Έτσι μια «βαριά βιομηχανία», αφού απασχολεί πάνω από ένα εκατομμύριο εργατικό δυναμικό και χρησιμοποιεί βιομηχανικά προϊόντα το πλείστον εγχώρια, οδηγείται στο μαρασμό και μαζί της εκατοντάδες επαγγέλματα και χιλιάδες απασχολούμενοι. Οι «εμπλεκόμενοι» πολίτες, βλέπετε, δεν μπορούν να απεργήσουν, να κλείσουν τους δρόμους με τα ταξί, τα φορτηγά ή τα τρακτέρ ή να αναστείλουν την λειτουργία νοσοκομείων ή υπηρεσιών. Είναι ο αδύναμος κρίκος της αλυσίδας, μαζί με τους συνταξιούχους, που δεν έχουν δυναμικά μέσα αντίδρασης, αλλά περιμένουν από τους κρατούντες να τους συμμεριστούν.
Το σπίτι και γενικά η γη, είναι συνυφασμένα με το όνειρο του Έλληνα και καταγραμμένα στο DNA του, ως η εξασφάλιση των παιδιών και των γηρατειών του.
Αυτό τουλάχιστον θα πρέπει όχι μόνο να το γνωρίζουν αλλά και να μη διαφεύγει της σκέψης των διοικούντων. Εδώ είναι Ελλάδα, και το σπίτι είναι η ψυχή του Έλληνα και εχθρεύεται όποιον το απειλεί.
Μας λένε ότι «ζούμε δύσκολους καιρούς που απαιτούν ψυχραιμία». Σύμφωνοι! Πως και πόσο, όμως, μπορούμε να αντέξουμε;
Βρισκόμαστε πάλι, με τις αισθήσεις μας εν εγρηγόρσει, να παρακολουθούμε τα διάφορα ΜΜΕ, μήπως και μάθουμε κάποιο νέο, που θα μας αποπιέσει. Όμως δυστυχώς γίνεται το ακριβώς αντίθετο. Ακόμη περισσότερη ανεργία, φτώχεια και φοροπίεση.
Η παραδοχή ότι «τα μέτρα είναι άδικα» δεν αμβλύνει, μα ούτε δίνει λύση στο πρόβλημα.
Επιβάλλονται «μέτρα» χωρίς μέτρο, και κυρίως τόσο πρόχειρα, που δεν έχουν προηγουμένως υπολογισθεί οι δυνατότητες και οι πιθανότητες να επιτύχουν το προσδοκώμενο στόχο.
Οι πρόσφατες αμετροεπείς προτάσεις δείχνουν την σύγχυση μετά την αποτυχία των προηγουμένων μέτρων, που κι’ αυτά επιβλήθηκαν χωρίς επαρκή μελέτη, γρήγορα-γρήγορα, και κάθε φορά που είχαμε να αντιμετωπίσουμε την Τρόϊκα.
Από την άλλη, η «κυριαρχία» της Γερμανίας και οι μέθοδοι που χρησιμοποιεί για να μας οδηγήσει στην πλήρη οικονομική καταστροφή, είναι ανήθικη. Για να αμβλύνει βέβαια τις εντυπώσεις και να μας ρίξει στάχτη στα μάτια, παίζει το παιχνίδι «του καλού και του κακού μπάτσου» και έτσι βρισκόμαστε μπροστά στο φαινόμενο η κυρία Μέρκελ να γίνεται η «καλή» και κάποιοι υπουργοί της και μέρος της αντιπολίτευσης οι «κακοί».
Το ΕΣΠΑ, θα έπρεπε, μετά δύο χρόνια να έχει γίνει ένα ανακουφιστικό εργαλείο, όμως ακόμη καρκινοβατεί. Όφειλε ο φορέας που το διαχειρίζεται, να είχε δώσει άμεσες, εύκολες και πραγματοποιήσιμες προτάσεις απορρόφησης. Και τα φαινόμενα του παρελθόντος όπου κάποιοι ημέτεροι εμπλέκοντο στη διαχείριση των κονδυλίων, ως ειδικοί, πρέπει να αποφευχθεί «δια ροπάλου».
Αυτές τις μέρες άνοιξαν και τα σχολεία. Ακούστηκαν διάφορες αντιδράσεις για την έλλειψη σχολικών βιβλίων. Αλήθεια γιατί τόσες διαμαρτυρίες; Δημοκρατία και Σοσιαλισμός σημαίνει να σου παρέχει η πατρίδα σου δωρεάν βιβλία τα οποία εσύ στο τέλος της χρονιάς θα σκίζεις, θα πετάς ή θα καις; Τι είδους ασυδοσία είναι αυτή και πως επιτρέπεται να γίνεται; Φαινόμενο που παρατηρείται μόνο σε μας απ΄όλη την Ευρώπη. Στην Ολλανδία, οφείλει κάθε μαθητής να παραδίδει τα βιβλία του στο τέλος της χρονιάς, για να ξαναχρησιμοποιηθούν. Κάποιος φίλος μου είπε ότι είδε βιβλίο, που είχε αλλάξει εννιά χέρια. Κάθε παιδί που το χρησιμοποιούσε έγραφε το όνομά του και το πρόσεχε χωρίς να το μουντζουρώνει, ώστε να το παραδώσει στο επόμενο σε καλή κατάσταση.
Θυμάστε ίσως κάποιοι, ότι εμείς «ντύναμε» τα βιβλία μας με μπλε κόλλες για να επαναχρησιμοποιηθούν από τα αδέλφια ή τους φίλους μας. Τα αγόραζαν βέβαια οι γονείς μας και ως εκ τούτου, ως «περιουσιακό στοιχείο» τα προσέχαμε.
Με την σημερινή οικονομική κατάσταση, έπρεπε να επιβάλλεται η επιστροφή των σχολικών βιβλίων.
Στις τελευταίες τάξεις του σχολείου, οι μαθητές, λόγω της ποιότητας της διδασκαλίας, αναγκάζονται να παρακολουθούν φροντιστηριακά μαθήματα, αδιαφορώντας για το τι γίνεται στη τάξη, και τα βιβλία τα χρησιμοποιούν μόνο για να αποστηθίσουν την διδακτέα ύλη, αφού εκεί εξετάζονται και μάλιστα με κριτήριο την ικανότητα αποστήθισης και όχι την δυνατότητα σκέψης και προσωπικής κρίσης.
Οι ίδιοι οι καθηγητές δεν θα έπρεπε να ζητούν τα βιβλία ως πρωτεύοντα εργαλεία διδασκαλίας, εκτός ελαχίστων, όπως τα αρχαία κείμενα και τα νεώτερα λογοτεχνικά.
Έχετε δει τα παιδάκια του δημοτικού πόσα βιβλία κουβαλούν στη τσάντα τους; Μου φαίνεται απίστευτο το γεγονός ότι έχουν περισσότερα του ενός βιβλία και δυο-τριών τετραδίων.
Ας επανεξεταστεί το φαινόμενο από τους δασκάλους σε συνεργασία με το Υπουργείο.
Θέλει πολύ δουλειά ακόμη το πρόβλημα της παιδείας και η όποια στείρα αντιπολίτευση δεν οδηγεί στο καλύτερο αποτέλεσμα.
Η αντιπολίτευση στη χώρα μας, λειτουργεί εγωιστικά και όπως κάθε οργανισμός, που προσπαθεί να διασωθεί σε ένα δυσμενές περιβάλλον, το κάνει με ανούσιες και αμετροεπείς αντιδράσεις, με μοναδικό στόχο, να χαϊδέψουν αυτιά και να προτείνουν όσα θα ήθελαν να ακούσουν οι πολλοί, δυστυχώς!
Η αξιωματική αντιπολίτευση προκλητικά κάνει κακοπροαίρετη κριτική, σαν να γεννήθηκε χτες, δεν ξέρει τίποτα για το «φόνο», και κυρίως διατείνεται ότι εκείνη έχει την λύση, όταν μάλιστα εγκατέλειψε τρέχοντας πριν δυο χρόνια, την διακυβέρνηση της χώρας. Η αλλαγή αρχηγού δεν την απαλλάσσει. Αντί να αποδεχθεί την ευθύνη της, να λειτουργήσει «ελληνικά» και να συμβάλλει στη λύση, δημιουργεί προβλήματα, που δυσκολεύουν την θέση της Ελλάδας απέναντι στους δανειστές της. Αλήθεια αν θα έπαιρνε την διακυβέρνηση της χώρας στα χέρια της αυτή, και όποια άλλη «προοδευτική», «δημοκρατική», «σοσιαλιστική» ή όπως αλλιώς αυτοαποκαλούνται κάποιοι, θα σωνόμασταν;
Ο Θεός να μας φυλάει από τους πολύξερους.
«Η κυβέρνηση πρέπει να βοηθηθεί για να βγούμε από το πρόβλημα και να σταματήσει η αντιπολίτευση τις, χωρίς αποτελεσματικότητα, κορώνες της», ακούστηκε από χείλη ειδικών αναλυτών και μη «κυβερνητικών εγκαθέτων».
Άλλως, προσθέτω και εγώ, «Γαία πυρί μιχθήτω».

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.