323_foties_1page

Μπορεί οι κυβερνήσεις και οι παρ αυτών κρατικοί φορείς να ευαγγελίζονται την πρόληψη των πυρκαγιών κάθε φορά που ένα δάσος καταστρέφεται, στην ουσία όμως εφαρμόζουν, χωρίς τον αναγκαίο συντονισμό φυσικά, την καταστολή, τρέχοντας κάθε φορά πίσω από τη φωτιά. Δίχως φύλαξη, η Πεντέλη είναι πρόσφορο έδαφος για τους καταπατητές που οργώνουν τμήματα του δάσους της και τα μετατρέπουν σε οικόπεδα για να τα χτίσουν. Ένα στρέμμα στην Πεντέλη ξεπερνάει το 1 εκατ. ευρώ σε εμπορική αξία. Εκεί έγκειται το πρόβλημα. Σε όλο το Πεντελικό, η αστυνόμευση είναι στο μηδέν και το Δασαρχείο φαίνεται ότι δεν έχει προσωπικό για τη φύλαξή του.
Σε μια ενδιαφέρουσα συνέντευξή του στη «Ν.Ε.» το Σεπτέμβριο του 2007, αμέσως μετά τις καταστροφικές πυρκαγιές στην Πάρνηθα, ο πρόεδρος του Συνδέσμου Δήμων και Κοινοτήτων για την Προστασία και Ανάπλαση του Πεντελικού Όρους (ΣΠΑΠ), δήμαρχος της Νέας Πεντέλης, Δημήτρης Στεργίου – Καψάλης, έκρουε τον κώδωνα του κινδύνου και ως «μάντης κακών» επιβεβαιώθηκε. «Σε λίγο θα λέμε ότι εδώ υπήρχε Πεντελικό δάσος, αν δεν ληφθούν άμεσα μέτρα για την προστασία του πολύτιμου για το μικροκλίμα του Λεκανοπεδίου ορεινού όγκου», τόνιζε και υπογράμμιζε: «Το πάθημα στην Πεντέλη δεν έγινε μάθημα, γιατί να γίνει για την Πάρνηθα»;
Από το 1981, ένας μαραθώνιος διαδοχικών πυρκαγιών στην Αττική έχει κατορθώσει να καταστρέψει συνολικά πάνω από 300.000 στρέμματα δάσους, τα οποία στη συνέχεια επίδοξοι «οικοδόμοι» φροντίζουν να «αξιοποιήσουν» με τον πιο κερδοφόρο τρόπο. Είναι η περιοχή της Ελλάδας που έχει πληγεί περισσότερο από τις πυρκαγιές, καθώς έχει χάσει το 30% των δασών της.
Πριν από λίγες μέρες ήρθε και πάλι η σειρά της Πεντέλης και της βορειοανατολικής Αττικής να παραδοθούν στην καταστροφική λαίλαπα της πυρκαγιάς.
Ο πύρινος εφιάλτης επέστρεφε. Αλλόφρονες κάτοικοι έτρεχαν να σώσουν τις περιουσίες τους, καθώς οι φλόγες έγλειφαν τα σπίτια τους και ο κατ ευφημισμόν «συντονισμός», μαζί με τα επιχειρησιακά σχέδια πυροπροστασίας της κρατικής μηχανής, χτυπούσαν κι εκείνα «κόκκινο». Το όνειρό τους νόμιμο ή και αυθαίρετο, ήταν να ζήσουν σε πράσινο προάστιο, μακριά από την τσιμεντούπολη, μέσα σε έναν πνεύμονα δάσους. Κανείς δεν τους είπε ότι το όνειρο θα γινόταν εφιάλτης και μάλιστα σε διαδοχικές συνέχειες.
Πεντέλη, Διόνυσος, Σταμάτα, Ροδόπολη, Δροσιά, Άγιος Στέφανος, Γραμματικό, Μαραθώνας, Ανθούσα, Πικέρμι, Νέα Μάκρη, Άνω και Κάτω Σούλι, Βαρνάβας, Καλέντζι, Πάντειος Πολιτεία, Παλλήνη, Γέρακας όλα στα κάρβουνα. Τελειωμό δεν είχε ο χάρτης της απόγνωσης.
Και όπως πάντα, την επόμενη μέρα ξεκίνησε η αποτίμηση της καταστροφής και ανακοινώθηκαν μέτρα ανακούφισης των πυροπαθών. Στην τριήμερη φωτιά της βορειοανατολικής Αττικής κάηκαν συνολικά 198.000 στρέμματα, ενώ τουλάχιστον 150 σπίτια υπέστησαν ζημιές. Τα 135.000 στρέμματα ήταν δάση και δασικές εκτάσεις, 38.000 στρέμματα γεωργικές εκτάσεις και 25.000 στρέμματα σχέδια πόλης-οικισμοί. Πώς αυτά τα 25.000 στρέμματα που βρίσκονται μέσα σε δάσος μπήκαν στο σχέδιο πόλεως; Ιδού η απορία

Δήμος Δροσιάς

Παρανάλωμα πυρός δάσος πυριτιδαποθήκη»

323-foties2

«Ελάτε γρήγορα, καίγεται το σπίτι του υπουργού κ. Στυλιανίδη». Με αυτή τη δραματική και επιτακτική έκκληση από τον Δήμο Δροσιάς, καλούνται οι δυνάμεις της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας, που απασχολούνται σε άλλα μέτωπα της πυρκαγιάς, προκειμένου να στρέψουν το ενδιαφέρον τους και στη συγκεκριμένη περιοχή των βορείων προαστίων. Τις πρώτες πρωινές ώρες της Κυριακής, το δάσος που περικλείεται μεταξύ των οδών Κέδρων, Μουσών και Διονύσου έχει γίνει παρανάλωμα του πυρός. Τα πεύκα καίγονται σαν τις λαμπάδες και οι φλόγες γλείφουν ήδη τα πρώτα σπίτια. Οι γλώσσες της φωτιάς ακολουθούν μια περίεργη και ανεξέλεγκτη πορεία, στην κυριολεξία μέσα από τις αυλές των σπιτιών. «Από χέρι εμπρηστή», όπως καταγγέλλουν οι κάτοικοι, οι οποίοι μας δείχνουν το σημείο σε οικόπεδο της οδού Πόντου, απ όπου ξεκίνησε η πυρκαγιά. «Η φωτιά ήταν βαλτή και δεν είχε καμία σχέση με εκείνη της Σταμάτας, αφού δεν εφάπτονταν πουθενά τα δυο μέτωπα», επιμένουν οι ίδιοι.
Από το Σάββατο οι κάτοικοι έχουν τεθεί σε επιφυλακή, καθώς η πυρκαγιά μαίνεται σε Διόνυσο, Σταμάτα, Ροδόπολη και Πεντέλη. Την επόμενη μέρα οι περισσότεροι αποχωρούν από τις εστίες τους, ενώ οι πιο τολμηροί ρίχνονται στη μάχη με τις φλόγες. Με ό,τι πρόχειρο μέσο διαθέτουν, με λάστιχα, κουβάδες με νερό και κλαδιά δέντρων. «Δεν υπήρξε κανένας συντονισμός, ούτε και κάποιος υπεύθυνος της πυροσβεστικής ή του δήμου να μας κατευθύνει. Δεν υπήρχε κανένα σχέδιο. Πριν κάνει το μεγάλο μπαμ η φωτιά, πέρασε μόνο ένας μοτοσικλετιστής της αστυνομίας και μας είπε ότι έχουμε πέντε λεπτά για να εκκενώσουμε το χώρο», λένε κάτοικοι της οδού Κέδρων.
Τελικά καταφέρνουν να την περιορίσουν, ενώ με την επέμβαση της Πυροσβεστικής έπειτα και αφού έχει κατακάψει το μεγαλύτερο μέρος του δάσους, το πύρινο μέτωπο σβήνει πριν να περάσει προς τη λεωφόρο Διονύσου και στις παρυφές της Πεντέλης. Ο απολογισμός; Αρκετά στρέμματα καμένης δασικής έκτασης, υλικές ζημιές σε δεκάδες σπίτια, κάποια κατεστραμμένα από την πυρκαγιά αυθαίρετα κτίσματα μέσα στο δάσος και καμένα αυτοκίνητα. Οι κάτοικοι, ωστόσο, κάνουν λόγο για «εγκληματική αμέλεια του δήμου». Οι κρουνοί δεν είχαν νερό, ενώ κανείς δεν είχε φροντίσει για τον καθαρισμό του δάσους. Κάθε λογής σκουπίδια, κομμάτια φελιζόλ, σακούλες με πούσια, ξερά κλαδιά, ακόμη και απομεινάρια από χριστουγεννιάτικα έλατα, συγκεντρώνονται μέσα στο δάσος και δημιουργούν επικίνδυνες εστίες πρόκλησης πυρκαγιάς, όπως τα αποτυπώνει ο φωτογραφικός φακός. Μια «πυριτιδαποθήκη» δίπλα στο Πεντελικό όρος. Ακόμη και τρεις μέρες μετά την πυρκαγιά ο δήμος δεν έχει μαζέψει το παραμικρό.
«Ζήσαμε τον πανικό και τραγικές καταστάσεις. Το πιο εξοργιστικό είναι ότι ο ίδιος ο δήμος δημιουργεί εστίες σκουπιδιών και εύφλεκτων υλικών, ακόμη και σε κοντέινερ μέσα στο δάσος. Είναι ο πρώτος διδάξας για ν ανοίξει τις ορέξεις των εμπρηστών. Η περιοχή γύρω από το χώρο των αθλητικών εγκαταστάσεων είναι σκέτο μπουρλότο και παρά τις διαμαρτυρίες μας το πρόβλημα διαιωνίζεται. Σωλήνες, βαρέλια με πίσσα και οικοδομικά υλικά είναι αφημένα ακόμη εκεί. Καιρός είναι να μας πουν τι μέτρα έλαβαν για να μας προφυλάξουν», καταγγέλλουν οι κάτοικοι, οι οποίοι δεν παραλείπουν να ευχαριστήσουν τους εθελοντές δασοπυροσβέστες από την Εκάλη, από τη Νέα Ερυθραία, αλλά και από άλλες περιοχές που έσπευσαν για βοήθεια. «Τα σπίτια μας σώθηκαν από τον εθελοντισμό των συμπολιτών μας και τις προσπάθειες των ίδιων κατοίκων», τονίζουν, ενώ όπως υποστηρίζουν, ο Δήμος Νέας Ερυθραίας αρνήθηκε να τους διαθέσει το πυροσβεστικό του όχημα, όταν το ζήτησαν, καθώς το είχε θέσει σε ετοιμότητα για τη δική του περιοχή, αν και η φωτιά δεν την είχε αγγίξει.
Κάτοικοι Δροσιάς είναι ο αντιδήμαρχος Νέας Ερυθραίας Νίκος Καραφωτίου, αλλά και ο δημοτικός σύμβουλος Αντώνης Μπιτσάνης. Όπως σημειώνει στη «Ν.Ε.» ο κ. Καραφωτίου: «Η κατάσταση το πρωί της Κυριακής στη Δροσιά ήταν ανεξέλεγκτη, αρκετοί κάτοικοι που ρίχτηκαν στη μάχη με τις φλόγες κινδύνευσαν, ενώ η φωτιά περνούσε κυριολεκτικά δίπλα από τα σπίτια μας, ακολουθώντας μια περίεργη πορεία που δεν μπορούσες να προβλέψεις. Ο συντονισμός ήταν ανύπαρκτος και οι πυροσβεστικές δυνάμεις απασχολούνταν σε άλλα μέτωπα. Το θέαμα πλέον στη βορειοανατολική Αττική είναι λυπηρό και θλιβερό».   

Το χρονικό της καταστροφής της Αττικής

Η μετατροπή των δασών της Αττικής σε… τσιμέντο δεν πραγματοποιήθηκε από τη μια μέρα στην άλλη. Το χρονικό της καταστροφής διαρκεί εδώ και πάνω από τρεις δεκαετίες.

1981 Κοκκιναράς Κηφισιάς
Το 1981 τεράστια πυρκαγιά κατέκαψε το δάσος Κοκκιναρά Κηφισιάς. Από τη φωτιά έγιναν στάχτη περισσότερα από 6.000 στρέμματα πρασίνου. Κάηκε ολοσχερώς η βόρεια πλευρά της Πεντέλης και στη συνέχεια οι φλόγες ανέβηκαν και έγλειψαν μεγάλη έκταση του βουνού, μετατρέποντας την περιοχή σε κρανίου τόπο. Το μέτωπο πέρασε το Μαρούσι και έφτασε μέχρι το κτήμα Συγγρού. Τελικά η φωτιά σταμάτησε λίγο έξω από την Κηφισιά. Η πυρκαγιά μαινόταν ολόκληρη τη μέρα και η Αττική είχε κηρυχθεί σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης, καθώς συνεχώς άναβαν καινούργιες εστίες δημιουργώντας πύρινους κλοιούς στα βόρεια προάστια. Σύμφωνα με τον τότε απολογισμό, περίπου 30 άτομα τραυματίστηκαν, δύο πέθαναν από καρδιακή προσβολή και τα περισσότερα από 3.000 παιδιά που φιλοξενούνταν σε κατασκηνώσεις της περιοχής και στο ΠΙΚΠΑ Πεντέλης κινδύνευσαν. Δεκάδες σπίτια κάηκαν.

1982 Διόνυσος
Ένα χρόνο μετά, το καταστροφικό έργο συνεχίστηκε. Επίκεντρο αυτή τη φορά ήταν ο Διόνυσος. Από εκεί ξεκίνησαν οι φωτιές που γρήγορα επεκτάθηκαν και στην Πεντέλη, την Εκάλη, το Πικέρμι, το Γέρακα και το Μαραθώνα. Εκτιμάται ότι στις πυρκαγιές αυτές καταστράφηκαν συνολικά περισσότερα από 25.000 στρέμματα πρασίνου. Στο Γέρακα δύο άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους και βρέθηκαν καμένοι όταν έσβησαν και οι τελευταίες φλόγες.

1986 Βαρυμπόμπη
Περισσότερα από 40.000 στρέμματα έγιναν στάχτη στη Βαρυμπόμπη. Την ίδια χρονιά μεγάλη πυρκαγιά έπληξε και το Πεντελικό. Σε μία από τις φωτιές κινδύνεψαν το Μοναστήρι της Πεντέλης, ορισμένα σπίτια της περιοχής και το Αστεροσκοπείο. Οι πνεύμονες πρασίνου της Αττικής καταστρέφονται με τρόπο μεθοδικό και συνοπτικό. Αρκετές από τις εκτάσεις που κάηκαν στην Αττική στις μεγάλες πυρκαγιές των περασμένων χρόνων έχουν ήδη χτιστεί.
1992 Αυλώνας
Η πυρκαγιά ξεκίνησε από τον σκουπιδότοπο του Αυλώνα. Οι φλόγες θέριεψαν από τα σκουπίδια και τον άνεμο και εξαπλώθηκαν με ταχύτητα-αστραπή στην περιοχή. Φωτιές κατακαίνε και τη Μαλακάσα, τα Κιούρκα, περιοχές κοντά στη λίμνη του Μαραθώνα, το Καπανδρίτι, το Γραμματικό, τον Κάλαμο, και τον Ωρωπό. Υπολογίζεται ότι τη χρονιά αυτή έγιναν στάχτη περισσότερα από 55.000 στρέμματα. Στις φλόγες παραδόθηκαν ακόμα δεκάδες σπίτια και πολλά ζώα.

1993 Άγιος Στέφανος
Ένα στρατιωτικό ελικόπτερο που κατέπεσε ήταν η αιτία της πυρκαγιάς που κατέκαψε χιλιάδες στρέμματα. Η φωτιά ξεκίνησε από τον Άγιο Στέφανο, αλλά πολύ γρήγορα λαμπάδιασαν ο Μαραθώνας, η Σταμάτα, ο Διόνυσος, η Παλλήνη και η Λαυρεωτική. Λίγους μήνες μετά τις πρώτες φωτιές, η Αττική είχε να αντιμετωπίσει και δεύτερο γύρο καταστροφής. Πυρκαγιές κατέκαψαν την παλαιά Πεντέλη, το Ντράφι και την Παλλήνη. Το 1993 υπολογίζεται ότι καταστράφηκαν περισσότερα από 11.000 στρέμματα.

1995 Πεντέλη
Από τις πλέον καταστροφικές φωτιές που κατέκαψαν την Αττική ήταν αυτές του Ιουλίου του 1995. Επί τρεις ολόκληρες ημέρες η Πεντέλη καιγόταν. Οι φλόγες ξεκίνησαν από χωράφι κοντά στον Άγιο Πέτρο, το οποίο ήταν πολύ κοντά σε γραμμή υψηλής τάσης της ΔΕΗ. Και φυσικά την ημέρα που ξεκίνησε η πυρκαγιά, στην περιοχή έπνεαν εντονότατοι άνεμοι. Πικέρμι, Παλλήνη, Ντράφι, Ανθούσα και Πεντέλη παραδόθηκαν σχεδόν αμέσως στις φλόγες. Ολοσχερώς κάηκε το δάσος της Ραπεντώσας από τον Άγιο Πέτρο έως το Γερμανικό Νεκροταφείο. Συντηρητικοί απολογισμοί έκαναν τότε λόγο για περισσότερα από 150 σπίτια καμένα, ενώ έγιναν στάχτη πάνω από 100.000 στρέμματα δάσους. Η πύρινη καταστροφή έφτασε σε Ντράφι, Καλλιτεχνούπολη και Νέο Βουτζά. Την ίδια περίοδο κάηκαν και 9.000 στρέμματα στον Ωρωπό. Καταστροφικές πυρκαγιές ξέσπασαν επίσης σε Σχηματάρι και Βίλια.
1998 Πεντέλη
Όσες προσπάθειες αναδάσωσης έγιναν μετά τις πυρκαγιές του 1995 στην Πεντέλη και τις γύρω περιοχές… κατακάηκαν λίγα χρόνια αργότερα. Καινούργιες φωτιές, με πολλά μέτωπα, που ξεκίνησαν από το Νέο Βουτζά και από την Ανθούσα, συνέχισαν να καίνε τα παλιά καμένα και ό,τι είχε ξεκινήσει δειλά να φυτρώνει. Και πάλι οι δυνατοί άνεμοι έκαναν τις φωτιές ιδιαίτερα δυνατές και ολοκληρωτικά καταστροφικές. Αυτή τη φορά οι καταστροφές δεν αφορούσαν σπίτια, αλλά εκτάσεις πυκνού πευκοδάσους. Όσες περιοχές δηλαδή την είχαν «γλιτώσει» το 1995. Τον Αύγουστο του 1995, η δυτική Πεντέλη είχε κατακαεί για ακόμα μια φορά. Συνολικά υπολογίζεται ότι έγιναν στάχτη περί τα 75.000 στρέμματα.

2000 Πεντέλη
Ιδιαίτερη προτίμηση φαίνεται πως έχουν οι πυρκαγιές στην πολύπαθη Πεντέλη, αφού για μια ολόκληρη νύχτα του Αυγούστου κατακάηκε ό,τι είχε ξεμείνει από τις προηγούμενες φωτιές. Η πυρκαγιά αυτή τη φορά τέθηκε υπό έλεγχο σχετικά γρήγορα, αλλά είχε προλάβει να καταστρέψει όλα όσα ο μηχανισμός της φυσικής αναδάσωσης δημιουργούσε την περασμένη διετία. Εκτός από τη χαμηλή βλάστηση που κατακάηκε, έγιναν στάχτη και αρκετά υπεραιωνόβια πεύκα που είχαν ξεφύγει από την καταστροφική λαίλαπα των προηγούμενων πυρκαγιών.

2005 Ραφήνα,
Καλλιτεχνούπολη,
Ν. Βουτζάς
Οι πρώτες φλόγες ξεκίνησαν από τη Ραφήνα, αλλά γρήγορα άρχισαν να εμφανίζονται παράλληλα μέτωπα σε διάφορες περιοχές της Αττικής. Η Αγ. Τριάδα και η Αγ. Κυριακή τυλίχτηκαν σχεδόν αμέσως στις φλόγες, ενώ λίγο αργότερα παραδόθηκαν στον πύρινο εφιάλτη ο Νέος Βουτζάς και η Καλλιτεχνούπολη. Στον Ν. Βουτζά η πυρκαγιά απείλησε σπίτια και η Καλλιτεχνούπολη χρειάστηκε να εκκενωθεί. Ακόμα εκκενώθηκαν κατασκηνώσεις, το Νοσοκομείο Παίδων Πεντέλης και αναφέρθηκαν προβλήματα στο αεροδρόμιο «Ελ. Βενιζέλος». Μετά τη γενικευμένη κατακραυγή των πολιτών, που ίσως άρχισαν να συνειδητοποιούν ότι το πράσινο δεν θα υπάρχει αέναα, και ύστερα από συγκεκριμένες μαρτυρίες, έγινε σαφής λόγος για έργο εμπρηστών. Οι καμένες εκτάσεις, εκτάσεις που ξεπερνούν τα 10.000 στρέμματα, κηρύχθηκαν άμεσα αναδασωτέες και επικηρύχθηκαν οι δράστες.

2007 – Πάρνηθα
Από τις φλόγες καταστρέφονται ολοσχερώς περισσότερα από 50.000 στρέμματα στην Πάρνηθα, ενώ κατακάηκε μεγάλο μέρος του Εθνικού Δρυμού. Από τα καμένα στρέμματα, περίπου τα μισά ήταν παρθένο ελατόδασος. Την ίδια χρονιά ξανακαίγεται και η Πεντέλη. Περισσότερα από 10.000 στρέμματα έγιναν και πάλι στάχτη, οριστικοποιώντας πια τη δυσοίωνη βεβαιότητα ότι η περιοχή πολύ δύσκολα θα ανακάμψει και πάλι.


1 ΣΧΟΛΙΟ

  1. Μία παρατήρηση: οσα αναφερονται εινια αναδημοσιευσεις απο εφημεριδες αι πληροφοριες απο αλλα blog.
    Δυστυχως η αληθεια ειναι πολυ χειροτερη ειδικα για την αττικη … Η αττικη δεν εχει περιοχη που να μην εχει πληγει απο φωτια τα τελευταια 30 χρονια πλην των γερανειων (μακρυπλαγι) και κιθαιρωνα προς τα βιλλια. Η παρνηθα δεν γλιτωσε το 2007, η πεντελη εχει υποστει 9 τεραστιες καταστροφες (1978, 1981,1982,1995,1998, 2000, 2005, 2007, 2009) και δεκαδες μικροτερες ή και πολύ σημαντικές (86, 87, 90, 93,94, 96,99 ενδεικτικα) Ο υμμητος εχει ακομη πρασινο που χρονο με το χρονο λιγοστευει (1978,1985, 1986, 1987, 1990, 1992, 1993, 1994, 1995, 1998, 2000, 2007, 2008, 2009.. ενδεικττικα ετη που καηκαν μερη του ορεινου του ογκου) Να πουμε γι αλλα βουνα ..το πανειο, το αιγαλεω τα λιοσια, την μερεντα, καιγονται αναδασωνονται ..κτιζονται και παλι απο την αρχη περα απο τις χωματερες …. εχουν γλιτωσει καποιες λιγες εκτασεις ανεπαφες…προς την νοτια αττικη προς σουνιο περισσοτερο φρυγανοτοποι – θαμνοτοποι με εξαιρεση απο σουνιο προς λαυριο καποιες εκτασεις που υπαρχουν..Ο κουβαρας φαινεται να εχει γλιτωσει και αλσυλια προς κερατεα αναμεσα σε οικιστικες περιοχες…. Ο πατερας αναδασωνεται μετα την καταστροφη του 85 αλλα εχει μελλον….μην τυχον πιασει φωτια θα μεινει βραχος οπουθ εχει γινει ζημια εκ νεου εκει εινια απλα βραχος και μονο βραχος..
    Αν ολες οι εκτασεις που εχουν καταστραφει στηνα ττικη απο το 78 και μετα προστεθουν μαλλον θα ειμαστε αρκετα πανω απο τις 700000 ισως με την τελευταια να ειμαστε στα 900000
    Ισως ειναι και αποτην φυση του ενα δασος με πευκα να καιγεται αλλα σχεδον καθε 2 χρονια κατα μεσο ορο καιγεται ο νομος αττικης με καταστροφη τεραστιων διαστασεων…

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.