Αν έχεις στο μυαλό σου τα πράγματα τακτοποιημένα «εύκολα κι απλά» είσαι τυχερός. Για να δώσεις μια εξήγηση για το «γιατί» των οικονομικών μέτρων χρεώνεις τον Παπανδρέου στους «υπηρέτες του κεφαλαίου» ή στους «μεγάλους ηγέτες που ανέλαβαν να σώσουν την Ελλάδα» και καθαρίζεις.
Αν πιστεύεις ότι την ιστορία δεν την γράφουν οι ηγέτες, αλλά οι λαοί και πιο συγκεκριμένα το αποτέλεσμα του συσχετισμού δύναμης ανέμσα σε αντιμαχόμενες κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις, τότε είσαι υποχρεωμένος να το ψάξεις λίγο περισσότερο.
Όλοι γνώριζαν προεκλογικά τη δύσκολη θέση που βρισκόταν τα δημοσιονομικά της Ελλάδας. Το ομολόγησε ο διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδας κ. Προβόπουλος σε επιτροπή της Βουλής. Είχε ενημερώσει μια εβδομάδα πριν τις εκλογές τον  πρωθυπουργό Κ. Καραμανλή και τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης κ. Παπανδρέου ότι το έλλειμα του δημοσίου είχε φτάσει στο 12%.
Ο αρχηγός της ΝΔ σίγουρος για την επερχόμενη ήττα, επέλεξε να πει στον ελληνικό λαό την «αλήθεια», προκειμένου να  φύγει ως ο ηγέτης που έχασε επειδή δεν «χάιδεψε αυτιά».
Ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ δεν είχε άλλο δρόμο, παρά να πολιτευτεί στον αντίποδα του κ. Καραμανλή. Στην περιβόητη ερώτηση στο δεύτερο ντιμπέιτ «που θα βρείτε τα λεφτά;», απάντησε, ειλικρινά: «Λεφτά υπάρχουν».
Οι δηλώσεις του νέου πρωθυπουργού μετά τη σύνοδο των Βρυξελλών που παραθέτουμε παραπάνω, αλλά και άλλες την ίδια περίοδο όπως: «Εμείς και εγώ προσωπικά έχουμε βάλει στοίχημα να προστατεύσουμε, να περάσουμε αυτήν τη δύσκολη στενωπό χτυπώντας τις ρίζες των προβλημάτων και όχι να πληρώσει ξανά ένα κομμάτι του ελληνικού λαού, που πάντα καλείται να πληρώσει αυτές τις κρίσεις και αυτές τις δυσκολίες. Να προστατεύσουμε δηλαδή το εισόδημα του μέσου και του φτωχότερου Ελληνα» ήταν αντάξιες της εμπιστοσύνης που του είχε δείξει ο ελληνικός λαός, πλήρως εναρμονισμένες με τις προεκλογικές του υποσχέσεις.
Μετά τις εκλογές ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ είχε δύο επιλογές.
Η μία ήταν να έρθει σε σύγκρουση με το οικονομικό, πολιτικό -πελατειακό και εκδοτικό κατεστημένο της χώρας και να προχωρήσει σε εξυγίανση των δημόσιων οικονομικών, βασισμένος σε ένα σχέδιο επέκτασης της κρατικής παρέμβασης (κρατικοποίηση τμήματος του τραπεζικού τομέα, περιορισμός της ασυδοσίας των αγορών ), με αύξηση της ενεργούς ζήτησης (κρατικές επενδύσεις), αύξηση των δημοσίων εσόδων (περιορισμός της φοροδιαφυγής και εισφοροδιαφυγής)  και καταπολέμηση της πραγματικής σπατάλης στο δημόσιο τομέα (εξοπλισμοί, μίζες, προμήθειες κλπ).
Η άλλη να ακολουθήσει την πεπατημένη της πολιτικής Καραμανλή, δηλαδή το κουκούλωμα των πραγματικών προβλημάτων (διαρθρωτικά, αναπτυξιακά προβλήματα της χώρας) ή μεταφορά της επίλυσής τους στο μέλλον, το πάγωμα των εισοδημάτων των μισθωτών, η σταδιακή απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων, η απόλυτη σύνδεση με τον αυτόματο πιλότο της Ευρωπαικής Ένωσης.
Και εδώ μπαίνουν στο παιχνίδι οι περιβόητες αγορές (οι διεθνείς χρηματιστηριακοί κερδοσκόποι κύκλοι), η επίθεση στο ευρώ, ο κίνδυνος αποσταθεροποίησης του σκληρού πυρήνα της ευρωπαικής νομισματικής ενοποίησης. Κάποιος έπρεπε να πληρώσει…
Έχοντας καθυστερήσει να πάρει μέτρα , χωρίς περιθώρια διαπραγμάτευσης πλέον, η κυβέρνηση ακολούθησε με συνέπεια τις εντολές της Κομισιόν.
Να πληρώσουν αυτοί που έχουν. Και ως γνωστό στην Ελλάδα για όλες τις κυβερνήσεις από το 1974 μέχρι σήμερα, οι μόνοι που έχουν είναι οι μισθωτοί του ιδιωτικού και ευρύτερου δημόσιου τομέα και οι συνταξιούχοι.
Αυτοί πλήρωσαν το 1985 με την πολιτική Αρσένη ποα απαγόρευσε με νόμο τις αυξήσεις. Αυτοί πλήρωσαν το 1991 επί Μητσοτάκη με το 0+0=14%, αυτοί πλήρωσαν την περιριστική πολιτική του κ. Σημίτη για την ένταξη στην ΟΝΕ,  αυτοί πλήρωσαν την πρόσφατη λιτότητα Αλογοσκούφη.
Στην Ελλάδα, δεν έχουν οι τράπεζες. (Πήραν 26δις, πραγματοποίησαν κέρδη πάνω από 4δις τον τελευταίο χρόνο, δανειζονται με 1% από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και δανείζουν με 5% την ελληνική κυβέρνηση)
Στην Ελλάδα, δεν έχουν οι μεγάλες επιχειρήσεις. (Τετραπλασίασαν τα κέρδη τους την τελευταία δεκαετία)
Στην Ελλάδα, δεν έχουν οι οφειλέτες του ΙΚΑ (8 δις η καταγραμμένη εισφοροδιαφυγή, 45 εκατ. ευρώ οφείλει στο ΙΚΑ για παράδειγμα η Εξπρές Σέρβις)
Στην Ελλάδα, δεν έχουν όσοι υποχρεούνται να αποδίδουν το ΦΠΑ που εισπράττουν (6 δις ΦΠΑ δεν αποδόθηεκ στις ΔΟΥ, μόνο για το 2006)
Στην Ελλάδα, δεν έχουν οι μόνιμα φοροδιαφεύγοντες έμποροι, επαγγελματίες κ.α. απου δηλώνουν μονίμως ετήσιο εισόδημα κάτω από 10.000 ευρώ.
Στην Ελλάδα, δεν έχουν οι εφοπλιστές που πληρώνουν συνολικά φόρους λιγότερο από όσα πληρώνουν οι μετανάστες για την ανανέωση της άδειας παραμονονής τους.
Στην Ελλάδα, δεν έχει η Εκκλησία που διαθέτει χωρίς να φορολογείται την μεγαλύτερη ακίνητη περιουσία.
Στην Ελλάδα, δεν έχουν τα χιλιάδες τρωκτικά του δημοσίου (έμποροι όπλικών συστημάτων, εργολάβοι, προμηθευτές, μελετητές κ.α. που συντηρούν ένα απαράδεκτο καθεστώς υπερτιμολογήσεων, μιζών και διαφθοράς)
Δεν έχουν όλοι αυτοί που στηρίζουν όλα αυτά τα χρόνια τις κυβερνήσεις και τις πολιτικές τους.
Η πολιτική που αποφάσισε να εφαρμόσει η κυβέρνηση μέσα σε κλίμα τρομοκρατίας των ΜΜΕ και τον πρωθυπουργό σε ρόλο Ξανθόπουλου σε ταινία του ΄60, δεν πρόκειται να αποδώσει γιατί απλά στηρίζετε στις ίδιες κοινωνικές και πολιτικές (ΝΔ, ΛΑΟΣ, Μητσοτάκης) δυνάμεις που είναι υπεύθυνες για το σημερινό χάλι.
Οι μόνοι που μπορούν να στηρίξουν μια πολιτική, που μπορεί να βγάλει τη χώρα από τη κρίση είναι αυτοί που από χτές έχουν αρχίσει να συγκεντρώνονται στις πλατείες και να διαδηλώνουν στους δρόμους. Είναι αυτοί που το εισόδημά τους δεν αποτελεί  σπατάλη αλλά όρο για την επιβίωση της «πατρίδας», κ. Πρωθυπουργέ.
Ακούστε τους, πριν είναι πολύ αργά για όλους…

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.